Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Ιωάννης
Α΄ Ιωάννου 4 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Αιωνόσπορου που αντλείται από τα σχόλια της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ στο Α΄ Ιωάννου κεφάλαιο Δ΄. Αυτή η σεβάσμια συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις Καθολικών εξηγητών ανά τους αιώνες για να φωτίσει την επείγουσα έκκληση του αποστόλου να διακρίνουμε την αλήθεια από το λάθος και να παραμείνουμε στη θεία αγάπη. Καθώς διανύουμε αυτούς τους στίχους οι σημειώσεις του Χέιντοκ μας καθοδηγούν στο να δοκιμάζουμε κάθε πνεύμα σύμφωνα με τον κανόνα της πίστης που παραδόθηκε από την Εκκλησία. Ας αφήσουμε τη σοφία του σχολίου να σταθεροποιήσει τις καρδιές μας εν μέσω των πολλών φωνών που ακόμη ισχυρίζονται ότι μιλούν για τον Θεό. Είθε αυτή η ιερή μελέτη να βαθύνει τόσο την επαγρύπνησή μας όσο και την αγαθοεργία μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε το κεφάλαιο 4 της Α' Ιωάννου με ήσυχο και αβίαστο τρόπο. Ακούστε τα δίδυμα θέματα του αποστόλου σχετικά με τη διάκριση των πνευμάτων και τη ζωή εν αγάπη. Κάντε παύση μετά από κάθε παράγραφο για να αφήσετε τις λέξεις να καθιζάνουν. Παρατηρήστε πώς το κείμενο μεταβαίνει από την προειδοποίηση κατά των ψευδοδιδασκάλων στην τρυφερή εντολή να αγαπάμε ο ένας τον άλλον επειδή η αγάπη είναι εκ του Θεού. Αφήστε το Άγιο Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ αρχίζει αντιμετωπίζοντας την εντολή να δοκιμάζετε τα πνεύματα.
Σχόλιον Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Δοκιμάζετε τα πνεύματα· δηλαδή κάθε διδασκαλία που ακούτε· διότι τώρα υπάρχουν πολλοί ψευδοδιδάσκαλοι, ψευδοδιδάσκαλοι και ψευδοπροφήτες. (Ουίθαμ) --- Δοκιμάζετε, κ.λπ. δηλαδή εξετάζοντας αν η διδασκαλία τους συμφωνεί με τον κανόνα της καθολικής πίστεως και τη διδασκαλία της Εκκλησίας. Διότι, όπως λέγει, (εδ. 6) «Εκείνος που γνωρίζει τον Θεό, ακούει εμάς· (τους ποιμένες της Εκκλησίας) ...με αυτό γνωρίζουμε το πνεύμα της αληθείας και το πνεύμα της πλάνης.» (Χάλλονερ) --- Μόνον η Εκκλησία, όχι κάθε ιδιώτης, οφείλει να αποδεικνύει και να διακρίνει τα πνεύματα.Στη συνέχεια παρέχει το πρώτο γενικό σημάδι για την αναγνώριση του Πνεύματος του Θεού.
Με αυτό γνωρίζεται το Πνεύμα του Θεού. Δίδει στους νεοφώτιστους το πρώτο γενικό σημάδι, με το οποίο θα είχαν καλούς λόγους να νομίζουν ότι οι διδάσκαλοι που συναντούσαν εκείνες τις ημέρες είχαν καλό πνεύμα, ήσαν εκ του Θεού, αν ομολογούσαν και ανεγνώριζαν ότι ο Ιησούς Χριστός ήλθε εξ ουρανού και εγένετο σάρξ, ή εγένετο άνθρωπος· δηλαδή να είναι αληθώς Θεός και αληθώς άνθρωπος. Αλλά αν (εδ. 3) συναντούσαν διδασκάλους τέτοιου πνεύματος που διαλύει τον Ιησούν,[1] αρνούμενοι είτε να είναι Μεσσίας είτε να είναι αληθώς Θεός, είτε να είναι αληθής άνθρωπος, θα μπορούσαν να συμπεράνουν βεβαίως ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν είχαν αληθές πνεύμα, αλλά ήσαν αιρετικοί, αντίχριστοι και πρόδρομοι του μεγάλου αντίχριστου. Τέτοιος, ακόμη και στον καιρό του αγίου Ιωάννου, ήτο ο Σίμων ο μάγος, ο οποίος, σύμφωνα με τον άγιο Επιφάνιο, (αἱρ. καʹ, σελ. 55. Έκδ. Πεταβ.) προσεποιείτο μεταξύ των συμπατριωτών του, των Σαμαρειτών, ότι αυτός ήτο ο Θεός ο Πατήρ, και μεταξύ των Ιουδαίων ότι ήτο ο Θεός ο Υιός, και ότι ο Ιησούς υπέστη θάνατον μόνον κατ’ επίφασιν. Ο μαθητής του επίσης, Μένανδρος, έλεγε ότι απεστάλη εξ ουρανού για τη σωτηρία των ανθρώπων. Βλέπε άγιο Επιφάνιο, αἱρ. κβʹ, σελ. 61. 3. Ο Κήρινθος, καθώς και ο Καρποκράτης, εδίδασκαν ότι ο Ιησούς ήτο απλός άνθρωπος, γεννημένος από τον Ιωσήφ και τη Μαρία, και επίσης διαφορετικός από τον Χριστό. Βλέπε άγιο Επιφάνιο, αἱρ. λζʹ και κθʹ, σελ. 102 και 110. 4. Ο Εβίων εδίδασκε περίπου τα ίδια. Βλέπε τον ίδιο άγιο Επιφάνιο, αἱρ. λʹ, σελ. 142. Αυτοί οι αιρετικοί και διάφοροι οπαδοί τους διῄρουν τον Ιησούν και κατέστρεφαν την πίστιν και το μυστήριον της ενανθρωπήσεως. (Ουίθαμ) --- Παν πνεύμα που ομολογεί, κ.λπ. Όχι ότι η ομολογία αυτού του σημείου της πίστεως μόνον, είναι πάντοτε και σε όλες τις περιπτώσεις επαρκής· αλλά ότι σε σχέση με εκείνον τον καιρό, και για εκείνο το μέρος της χριστιανικής διδασκαλίας, το οποίο τότε ιδιαιτέρως έπρεπε να ομολογηθεί, να διδαχθεί και να διατηρηθεί κατά των αιρετικών εκείνων ημερών, αυτό ήτο το πλέον πρόσφορον σημείον με το οποίο οι αληθινοί διδάσκαλοι θα μπορούσαν να διακριθούν από τους ψευδείς. (Χάλλονερ)Αργότερα το σχόλιο παρουσιάζει το δεύτερο γενικό σημάδι που εστιάζει στο να ακούτε τους αποστόλους και τους διαδόχους τους.
Ημείς (οι χριστιανοί) είμεθα εκ του Θεού, ελάβομεν το Πνεύμα· ημείς, οι απόστολοι του Χριστού, απεστάλημεν νομίμως υπ’ αυτού. --- Εκείνος που γνωρίζει τον Θεόν, ακούει ημάς, κ.λπ. Δηλαδή, εκείνοι που αγαπούν και υπηρετούν τον Θεόν, και συμμορφώνονται με τη διδασκαλία του Υιού αυτού, Ιησού Χριστού, ακούουν και ακολουθούν τη διδασκαλία την οποίαν ημείς ελάβομεν εντολήν παρ’ αυτού να διδάξωμεν. --- Εκείνος που δεν είναι εκ του Θεού, δεν ακούει ημάς. Δεν είναι εκ του Θεού, εκείνοι που αρνούνται να ακούσουν και να υπακούσουν στη φωνή της Εκκλησίας και εκείνων τους οποίους ο Χριστός διώρισε να κυβερνούν την Εκκλησία αυτού, όπως εσημειώθη αλλαχού. --- Με αυτό γνωρίζουμε το Πνεύμα της αληθείας και το πνεύμα της πλάνης. Εδώ ο άγιος Ιωάννης δίδει το δεύτερο γενικό σημάδι και κανόνα, για να τους διαφυλάξει και όλους τους χριστιανούς από πλάνες και αιρέσεις μέχρι του τέλους του κόσμου. Εκείνος που γνωρίζει τον Θεόν, ακούει ημάς τους αποστόλους, τους οποίους απέστειλε, και ακούει τους διαδόχους μας, ενδεδυμένους με την αυτήν αποστολήν και εξουσίαν, τους οποίους ο Χριστός απέστειλε, καθώς ο ουράνιος Πατήρ αυτού απέστειλεν αυτόν, τους οποίους διώρισε να κυβερνούν την Εκκλησία αυτού, και με τους οποίους υπεσχέθη να παραμείνει μέχρι του τέλους του κόσμου. (Ουίθαμ)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιντοκ στρέφεται στη συνέχεια στην επαναλαμβανόμενη προτροπή να αγαπάμε ο ένας τον άλλον.
Ας αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Αυτή είναι η επαναλαμβανόμενη προτροπή του Αγίου Ιωάννη του ευαγγελιστού τόσο σε αυτή την επιστολή όσο και μέχρι το τέλος της ζωής του όπως ο Άγιος Ιερώνυμος σχετίζει στην Επιστολή του προς Γαλάτας (κεφ. στ΄ τόμ. 4 μέρος 1 σελ. 414) ότι ο απόστολος όντας πολύ γέρος και όταν μεταφερόταν σε συναντήσεις Εκκλησίας των Χριστιανών όταν του ζητούσαν να τους δώσει κάποια προτροπή σπάνια έλεγε τίποτε άλλο παρά αγαπάτε ο ένας τον άλλον και επειδή ήταν κουραστικό για τους μαθητές του να ακούν πάντα το ίδιο πράγμα επιθυμούσαν κάποια άλλη διδασκαλία στους οποίους λέει ο Άγιος Ιερώνυμος έδωσε αυτή την απάντηση άξια του Αγίου Ιωάννη ότι αυτό ήταν η εντολή του Κυρίου μας και ότι αν τηρηθεί είναι αρκετή. --- Η αγάπη είναι από τον Θεό είναι αγάπη είναι η πηγή και η αρχή όλης της καλοσύνης και ελέους άπειρα αγαθός εν εαυτώ και στην αγάπη και έλεός του προς την ανθρωπότητα. Αυτή η αγάπη και η φιλανθρωπία του Θεού έχει εμφανιστεί με το να στείλει τον μονογενή Υιό του στον κόσμο ώστε να ζήσουμε δι' αυτού. Βλέπε Ιωάννη α΄ 14. --- Έτσι ο Θεός έχοντας πρώτα αγαπήσει εμάς (εδ. 10) όταν ήμασταν αμαρτωλοί και εχθροί του ας μην είμαστε τόσο αχάριστοι ώστε να μην τον αγαπάμε και να αγαπάμε ο ένας τον άλλον κατά το παράδειγμά του. (Ουίθαμ)Το σχόλιο στη συνέχεια αναστοχάζεται στη σχέση μεταξύ της τέλειας αγάπης και του ιερού φόβου.
Ο φόβος δεν υπάρχει στην αγάπη κ.λπ. Με τον φόβο τον οποίο αποκλείει η τέλεια αγάπη και η αγάπη προς τον Θεό μπορούμε να εννοήσουμε έναν φόβο προσωρινών απωλειών σε αυτόν τον κόσμο της απώλειας αγαθών της εξορίας των βασάνων του ίδιου του θανάτου τον οποίο η αγάπη του Θεού έκανε τόσους ένδοξους μάρτυρες να περιφρονήσουν ή έναν ανήσυχο δουλικό φόβο τιμωρίας στον επόμενο κόσμο διότι όσο πιο τέλεια είναι η αγάπη και η αγάπη προς τον Θεό τόσο περισσότερο εξορίζει αυτόν τον ατελή και δουλικό φόβο αλλά όπως η τέλεια αγάπη δεν αποκλείει μια αγάπη και μια συνεχή επιθυμία αγάπης του Θεού ως εσχάτου σκοπού μας για την απόλαυση του οποίου δημιουργηθήκαμε έτσι δεν αποκλείει έναν φόβο δυσαρέσκειας προσβολής και απώλειάς του διά της αμαρτίας. (Ουίθαμ) --- Η τέλεια αγάπη ή αγάπη εξορίζει τον ανθρώπινο φόβο δηλαδή τον φόβο των ανθρώπων καθώς επίσης και κάθε ανησυχητικό φόβο που κάνει τους ανθρώπους να δυσπιστούν ή να απελπίζονται για το έλεος του Θεού και εκείνον τον τύπο δουλικού φόβου που τους κάνει να φοβούνται την τιμωρία της αμαρτίας περισσότερο από την προσβολή που προσφέρεται στον Θεό. Αλλά δεν αποκλείει καθόλου τον υγιή φόβο των κρίσεων του Θεού που τόσο συχνά συνιστάται στην Αγία Γραφή ούτε εκείνον τον φόβο και τον τρόμο με τον οποίο μας λέγεται να κατεργαζόμαστε την σωτηρία μας. (Φιλιππησίους β΄ 12.) (Τσαλόνερ)
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στην καθημερινή μου ζωή πειράζομαι περισσότερο να αποδέχομαι διδασκαλίες χωρίς να τις δοκιμάζω σύμφωνα με τον κανόνα της πίστεως της Εκκλησίας;
2. Πώς η αγάπη μου για τους αδελφούς και τις αδελφές που μπορώ να δω αποκαλύπτει ή κρύβει την αγάπη μου για τον Θεό που δεν μπορώ να δω;
3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να αυξηθώ σε εκείνη την τέλεια αγάπη που εκδιώκει τον ανήσυχο φόβο ενώ διατηρεί τον ευλαβή φόβο του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεέ, ὁ διὰ τοῦ Ἀποστόλου σου ἀποκαλύψας ὅτι πᾶν πνεῦμα δεῖ δοκιμάζεσθαι διὰ τῆς ὁμολογίας τοῦ Υἱοῦ σου ἐληλυθότος ἐν σαρκί, χάρισον ἡμῖν τὴν χάριν τοῦ μένειν ἐν τῇ ἀγάπῃ σου καὶ τοῦ ἀγαπᾶν ἀλλήλους καθὼς σὺ πρῶτος ἡμᾶς ἠγάπησας. Ἔκβαλε πᾶντα φόβον ἐκ τῶν καρδιῶν ἡμῶν διὰ τῆς τελείας ἀγάπης τῆς ἀπορρεούσης ἐκ σοῦ μόνου, καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀκλινεῖς ἐν τῇ ἀληθείᾳ τῆς Καθολικῆς πίστεως. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, εἴθε νὰ κατοικῶμεν ἐν σοὶ μετὰ πεποιθήσεως καὶ νῦν καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →