Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ
Ταπεινωμένος ενώπιον του Παρατηρητή του Ουρανού
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο Prophets and Kings η Έλεν Γ. Γουάιτ ξεδιπλώνει την ιστορία του Ναβουχοδονόσορ από τον Δανιήλ 4, δείχνοντας πώς ο Ύψιστος εξακολουθεί να φθάνει σε υπερήφανες καρδιές. Τα λόγια της μας προσκαλούν να ιχνηλατήσουμε το μονοπάτι από την αυτοεξύψωση μέχρι τον ταπεινό αίνο, αποκαλύπτοντας ότι η αληθινή μεγαλειότητα βρίσκεται μόνο στην παράδοση στον ζωντανό Θεό. Καθώς ακούμε, η ίδια κλήση που ήρθε κάποτε στη Βαβυλώνα αντηχεί σε εμάς σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στον Δανιήλ 4 και διάβασε το κεφάλαιο αργά. Άφησε τα λόγια της Γραφής να προετοιμάσουν την καρδιά σου για να δεχθεί τη συμβουλή που αντλεί η Έλεν Γουάιτ από αυτό το αρχαίο αρχείο προειδοποίησης, κρίσης και αποκατάστασης.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Γουάιτ παρουσιάζει πρώτα το υψηλό δέντρο που γέμιζε το νυχτερινό όραμα του Ναβουχοδονόσορ:
Με έλεος ο Θεός έδωσε στον βασιλιά ένα ακόμη όνειρο, για να τον προειδοποιήσει για τον κίνδυνο και για την παγίδα που είχε στηθεί για την καταστροφή του. Σε ένα όραμα της νύχτας, ο Ναβουχοδονόσορ είδε ένα μεγάλο δέντρο να μεγαλώνει στο μέσο της γης, η κορυφή του να φθάνει ως τους ουρανούς και τα κλαδιά του να εκτείνονται ως τα πέρατα της γης. Κοπάδια και αγέλες από τα βουνά και τους λόφους απολάμβαναν καταφύγιο κάτω από τη σκιά του, και τα πουλιά του αέρα έχτιζαν τις φωλιές τους στους κλάδους του. «Τα φύλλα του ήταν ωραία, και ο καρπός του πολύς, και μέσα του υπήρχε τροφή για όλους: . . . και κάθε σάρκα τρεφόταν από αυτό.»Έπειτα καταγράφει την πιστή ερμηνεία του ονείρου από τον Δανιήλ:
Τότε ο Δανιήλ έκανε γνωστή την εντολή του Παντοδύναμου. «Το δέντρο που είδες,» είπε, «που μεγάλωσε και ήταν δυνατό, του οποίου το ύψος έφθανε ως τον ουρανό, και η όψη του σε όλη τη γη· των οποίων τα φύλλα ήταν ωραία, και ο καρπός τους πολύς, και μέσα του υπήρχε τροφή για όλους· κάτω από το οποίο κατοικούσε το θηρίο του αγρού, και πάνω στους κλάδους του οποίου τα πουλιά του ουρανού είχαν την κατοικία τους: είσαι εσύ, ω βασιλιά, που έχεις μεγαλώσει και γίνει δυνατός· διότι η μεγαλειότητά σου έχει μεγαλώσει και φθάνει ως τον ουρανό, και η κυριαρχία σου ως το πέρας της γης.Η Γουάιτ δείχνει τον προφήτη να παροτρύνει τον βασιλιά σε μετάνοια και αναζήτηση ελέους:
Έχοντας ερμηνεύσει πιστά το όνειρο, ο Δανιήλ παρότρυνε τον υπερήφανο μονάρχη να μετανοήσει και να στραφεί στον Θεό, ώστε με την ορθή πράξη να αποτρέψει την απειλούμενη συμφορά. «Ω βασιλιά,» ικέτευσε ο προφήτης, «ας γίνει δεκτή η συμβουλή μου από σένα, και απομάκρυνε τις αμαρτίες σου με δικαιοσύνη, και τις ανομίες σου με το να δείξεις έλεος στους φτωχούς· αν γίνει παράταση της ηρεμίας σου.»Ιχνηλατεί πώς η προειδοποίηση σύντομα λησμονήθηκε και η υπερηφάνεια επέστρεψε:
Για ένα διάστημα η εντύπωση της προειδοποίησης και η συμβουλή του προφήτη ήταν ισχυρή πάνω στον Ναβουχοδονόσορ· αλλά η καρδιά που δεν μεταμορφώνεται από τη χάρη του Θεού σύντομα χάνει τις εντυπώσεις του Αγίου Πνεύματος. Η αυτοϊκανοποίηση και η φιλοδοξία δεν είχαν ακόμη εξαλειφθεί από την καρδιά του βασιλιά, και αργότερα αυτά τα χαρακτηριστικά επανεμφανίστηκαν. Παρά την τόσο ευγενικά δοθείσα διδασκαλία και τις προειδοποιήσεις της παρελθούσας εμπειρίας, ο Ναβουχοδονόσορ επέτρεψε ξανά στον εαυτό του να ελεγχθεί από πνεύμα ζήλιας εναντίον των βασιλείων που επρόκειτο να ακολουθήσουν. Η διακυβέρνησή του, που μέχρι τότε ήταν σε μεγάλο βαθμό δίκαιη και ελεήμων, έγινε καταπιεστική. Σκληρύνοντας την καρδιά του, χρησιμοποίησε τα δοθέντα από τον Θεό χαρίσματα για αυτοδοξασία, εξυψώνοντας τον εαυτό του πάνω από τον Θεό που του είχε δώσει ζωή και δύναμη. Για μήνες η κρίση του Θεού καθυστέρησε. Αλλά αντί να οδηγηθεί σε μετάνοια από αυτή την ανεκτικότητα, ο βασιλιάς εντρύφησε στην υπερηφάνειά του μέχρι που έχασε την εμπιστοσύνη στην ερμηνεία του ονείρου, και αστειευόταν με τους προηγούμενους φόβους του.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η Γουάιτ μας οδηγεί στην τελική δημόσια μαρτυρία του βασιλιά για την αποκαταστημένη λογική και τον αίνο:
Ο άλλοτε υπερήφανος μονάρχης είχε γίνει ταπεινό παιδί του Θεού· ο τυραννικός, αυταρχικός άρχοντας, σοφός και συμπονετικός βασιλιάς. Αυτός που είχε αψηφήσει και βλασφημήσει τον Θεό του ουρανού, τώρα αναγνώρισε τη δύναμη του Υψίστου και αναζήτησε με ζήλο να προάγει τον φόβο του Ιεχωβά και την ευτυχία των υπηκόων του. Υπό την επίπληξη Εκείνου που είναι Βασιλιάς των βασιλέων και Κύριος των κυρίων, ο Ναβουχοδονόσορ έμαθε επιτέλους το μάθημα που όλοι οι άρχοντες χρειάζεται να μάθουν—ότι η αληθινή μεγαλειότητα συνίσταται στην αληθινή καλοσύνη. Αναγνώρισε τον Ιεχωβά ως τον ζωντανό Θεό, λέγοντας, «Εγώ ο Ναβουχοδονόσορ αινώ και υψώνω και τιμώ τον Βασιλιά του ουρανού, του οποίου όλα τα έργα είναι αλήθεια, και οι οδοί Του κρίση· και εκείνους που πορεύονται με υπερηφάνεια είναι ικανός να ταπεινώσει.»Κλείνει σημειώνοντας πώς ο σκοπός του Θεού για το μεγαλύτερο βασίλειο εκπληρώθηκε επιτέλους:
Ο σκοπός του Θεού ότι το μεγαλύτερο βασίλειο του κόσμου έπρεπε να δείξει τον αίνο Του εκπληρώθηκε τώρα. Αυτή η δημόσια διακήρυξη, στην οποία ο Ναβουχοδονόσορ αναγνώρισε το έλεος και την καλοσύνη και την εξουσία του Θεού, ήταν η τελευταία πράξη της ζωής του που καταγράφεται στην ιερή ιστορία.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου εξακολουθώ να διεκδικώ την πίστωση που ανήκει μόνο στον Θεό; Ποια προειδοποίηση έχω λάβει αλλά επέτρεψα να ξεθωριάσει; Πώς θα επιλέξω την ταπείνωση σήμερα ώστε η αληθινή μεγαλειότητα να διαμορφωθεί μέσα μου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ύψιστε, Κυρίαρχε των βασιλειών των ανθρώπων, υποκλινόμαστε ενώπιον του ίδιου Παρατηρητή που μίλησε στον Ναβουχοδονόσορ. Αφαίρεσε από εμάς κάθε υπερήφανη σκέψη και δώσε μας καρδιές που θυμούνται ότι Εσύ μόνο δίνεις δύναμη και ζωή. Ας γίνει το μάθημα του πεσμένου δέντρου η καθημερινή μας ασπίδα, ώστε να πορευθούμε στην ταπείνωση που οδηγεί σε διαρκή ειρήνη. Αποκατάστησέ μας με το έλεός Σου, και ας ενώσουν τα χείλη μας με του βασιλιά στην ευλογία της αιώνιας κυριαρχίας Σου. Στο όνομα του Ιησού, της ευλογημένης μας Ελπίδας, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →