Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών
Α' Χρον 1-4 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Α' Χρονικών 1–4 μας προσκαλεί στο υπομονετικό έργο της ανίχνευσης της γραμμής της διαθήκης του Θεού μέσα από μακροσκελείς καταλόγους ονομάτων. Ο Χένρι δείχνει πώς αυτές οι γενεαλογίες, μακριά από ξηρά αρχεία, διασφαλίζουν την ταυτότητα μετά την εξορία και δείχνουν αναμφίβολα στον υποσχεμένο Μεσσία. Καθώς παραμένουμε με τις σκέψεις του, ανακαλύπτουμε ότι κάθε όνομα έχει σημασία επειδή κάθε γενιά προωθεί την ιστορία της χάριτος. Το σημερινό μάθημα μας οδηγεί σε αυτή την προσεκτική προσοχή, βοηθώντας μας να δούμε τη δική μας θέση μέσα στους συνεχείς σκοπούς του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε τα κεφάλαια 1 έως 4 των Α' Χρονικών αργά. Αφήστε τον καταρράκτη των ονομάτων να σας περιλούσει χωρίς βιασύνη. Παρατηρήστε πώς το κείμενο μετακινείται από τον Αδάμ στις φυλές του Ισραήλ και εστιάζει ιδιαίτερα στον Ιούδα. Ζητήστε από το Πνεύμα να αφυπνίσει τη φαντασία σας ώστε αυτά τα αρχαία μητρώα να γίνουν ζωντανή μαρτυρία της πιστότητας του Θεού ανά τους αιώνες.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξηγώντας τον σκοπό και την αξία αυτών των επαναλαμβανόμενων γενεαλογιών.
Αυτό το κεφάλαιο και πολλά που ακολουθούν επαναλαμβάνουν τις γενεαλογίες που συναντήσαμε μέχρι τώρα στην ιερή ιστορία, και τις συγκεντρώνουν όλες μαζί, με σημαντικές προσθήκες. Μπορεί να πειραχθούμε να σκεφτούμε ότι θα ήταν καλύτερα αν δεν είχαν γραφτεί, επειδή, όταν συγκρίνονται με άλλα παράλληλα σημεία, βρίσκονται διαφορές που δύσκολα μπορούμε να εναρμονίσουμε ικανοποιητικά· όμως δεν πρέπει γι' αυτό να σκοντάψουμε στον λόγο, αλλά να ευλογήσουμε τον Θεό που τα πράγματα απαραίτητα για τη σωτηρία είναι αρκετά σαφή. Και αφού ο σοφός Θεός θεώρησε σκόπιμο να γράψει αυτά τα πράγματα σε εμάς, δεν πρέπει να τα προσπεράσουμε αδιάβαστα. Όλη η Γραφή είναι ωφέλιμη, αν και όχι όλες εξίσου ωφέλιμες· και μπορούμε να πάρουμε αφορμή για καλές σκέψεις και στοχασμούς ακόμη και από εκείνα τα μέρη της Γραφής που δεν παρέχουν τόση ύλη για ωφέλιμες παρατηρήσεις όσο κάποια άλλα μέρη. Αυτές οι γενεαλογίες, 1. Ήταν τότε μεγάλης χρήσης, όταν διατηρήθηκαν εδώ και τέθηκαν στα χέρια των Ιουδαίων μετά την επιστροφή τους από τη Βαβυλώνα· διότι η αιχμαλωσία, όπως ο κατακλυσμός, είχε βάλει τα πάντα σε σύγχυση, και αυτοί, σε αυτή τη διασπορά και απόγνωση, θα κινδύνευαν να χάσουν τις διακρίσεις των φυλών και των οικογενειών τους. Αυτό λοιπόν αναζωογονεί τα αρχαία ορόσημα ακόμη και μερικών από τις φυλές που αιχμαλωτίστηκαν στην Ασσυρία. Ίσως να προσκαλούσε τους Ιουδαίους να μελετήσουν τα ιερά συγγράμματα που είχαν παραμεληθεί, για να βρουν τα ονόματα των προγόνων τους και την απαρχή των οικογενειών τους σε αυτά. 2. Είναι ακόμη κάποιας χρήσης για την επεξήγηση της ιστορίας της Γραφής, και ιδιαίτερα για την αποσαφήνιση των γενεαλογιών του Μεσσία, ώστε να φανεί ότι ο μακάριος Σωτήρας μας ήταν, σύμφωνα με τις προφητείες που προηγήθηκαν γι' αυτόν, ο γιος του Δαβίδ, ο γιος του Ιούδα, ο γιος του Αβραάμ, ο γιος του Αδάμ. Και, τώρα που ήρθε εκείνος για χάρη του οποίου διατηρήθηκαν αυτά τα μητρώα, οι Ιουδαίοι από τότε έχουν χάσει τόσο πολύ όλες τις γενεαλογίες τους ώστε ακόμη και εκείνη των ιερέων, η πιο ιερή από όλες, έχει ξεχαστεί, και δεν γνωρίζουν κανέναν άνθρωπο στον κόσμο που να μπορεί να αποδείξει ότι είναι από τον οίκο του Ααρών. Όταν το οικοδόμημα ανεγερθεί, τα ικριώματα αφαιρούνται. Όταν ο υποσχεμένος Σπόρος έχει έρθει, η γραμμή που οδηγούσε σε αυτόν διακόπτεται. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε μια περίληψη όλων των γενεαλογιών στο βιβλίο της Γένεσης, μέχρι να φτάσουμε στον Ιακώβ. Ι. Οι καταγωγές από τον Αδάμ στον Νώε και τους γιους του, από τη Γεν. ε', στ. 1-4. ΙΙ. Η απογονιά των γιων του Νώε, με την οποία η γη επανακατοικήθηκε, από τη Γεν. ι', στ. 5-23. ΙΙΙ. Οι καταγωγές από τον Σημ στον Αβραάμ, από τη Γεν. ια', στ. 24-28. IV. Η απογονιά του Ισμαήλ και των γιων του Αβραάμ από την Κετούρα, από τη Γεν. κε', στ. 29-35. V. Η απογονιά του Ησαύ, από τη Γεν. λστ', στ. 36-54. Αυτές, είναι πιθανό, παραλείφθηκαν ελαφρά στη Γένεση· και επομένως, σύμφωνα με τον νόμο του σχολείου, μας κάνουν να ξαναπεράσουμε εκείνο το μάθημα που δεν μάθαμε καλά.Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει την ιερή γραμμή από τον Αδάμ στον Αβραάμ.
Ι. Οι πρώτες τέσσερις στίχοι αυτής της παραγράφου, και οι τελευταίες τέσσερις, που συνδέονται μεταξύ τους με τον Σημ (στ. 4, 24), περιέχουν την ιερή γραμμή του Χριστού από τον Αδάμ στον Αβραάμ, και εισάγονται στη γενεαλογία του, Λουκ. γ' 34-38, η σειρά ανερχόμενη όπως εδώ κατέρχεται. Αυτή η γενεαλογία αποδεικνύει το ψεύδος εκείνης της μομφής, Όσο για αυτόν τον άνθρωπο, δεν γνωρίζουμε από πού είναι. Ο Επίσκοπος Πάτρικ παρατηρεί καλά εδώ ότι, όταν πρόκειται να συνταχθεί γενεαλογία των οικογενειών των Ιουδαίων, αυτό εμφανίζεται ως η ιδιαίτερη δόξα του ιουδαϊκού έθνους, ότι αυτοί μόνο ήταν σε θέση να αντλήσουν την καταγωγή τους από τον πρώτο άνθρωπο που ο Θεός δημιούργησε, κάτι που κανένα άλλο έθνος δεν ισχυριζόταν, αλλά κακοποιούσαν τον εαυτό τους και τους απογόνους τους με μυθώδεις αφηγήσεις των αρχών τους, οι Αρκάδες φανταζόμενοι ότι ήταν πριν από τη σελήνη, οι Θεσσαλοί ότι προέρχονταν από πέτρες, οι Αθηναίοι ότι φύτρωσαν από τη γη, πολύ παρόμοια με τις μάταιες φαντασιώσεις που είχαν κάποιοι από τους φιλοσόφους για την προέλευση του σύμπαντος. Η αφήγηση που δίνει η αγία Γραφή τόσο για τη δημιουργία του κόσμου όσο και για την απαρχή των εθνών φέρει μαζί της τόσο σαφείς αποδείξεις της δικής της αλήθειας όσο εκείνες οι άσκοπες παραδόσεις φέρουν της δικής τους ματαιότητας και ψεύδους.Προχωρώντας, ο Χένρι στρέφεται στο μητρώο των παιδιών του Ισραήλ με έμφαση στον Ιούδα.
Έχουμε τώρα φτάσει σε αυτό που προοριζόταν κυρίως, το μητρώο των παιδιών του Ισραήλ, εκείνου του διακεκριμένου λαού, που έπρεπε να «κατοικήσουν μόνοι, και να μην λογίζονται μεταξύ των εθνών». Εδώ έχουμε, Ι. Τα ονόματα των δώδεκα γιων του Ισραήλ, στ. 1, 2. ΙΙ. Μια αφήγηση της φυλής του Ιούδα, που έχει την προτεραιότητα, όχι τόσο για χάρη του Δαβίδ όσο για χάρη του Υιού του Δαβίδ, του Κυρίου μας, που προήλθε από τον Ιούδα, Εβρ. ζ' 14. 1. Οι πρώτοι απόγονοι από τον Ιούδα, μέχρι τον Ιεσσαί, στ. 3-12. 2. Τα παιδιά του Ιεσσαί, στ. 13-17. 3. Η απογονιά του Εσρώμ, όχι μόνο μέσω του Ραμ, από τον οποίο προήλθε ο Δαβίδ, αλλά μέσω του Κάλεβ (στ. 18-20), του Σεγούβ (στ. 21-24), του Ιεραμεήλ (στ. 25-33, και έτσι μέχρι στ. 41), και περισσότερο από τον Κάλεβ (στ. 42-49), με την οικογένεια του Κάλεβ γιου του Χουρ, στ. 50-55. Η καλύτερη ερμηνεία που μπορούμε να έχουμε για αυτό και τα επόμενα κεφάλαια, και που θα δώσει την πιο σαφή εικόνα τους, βρίσκεται σε εκείνους τους γενεαλογικούς πίνακες που δημοσιεύθηκαν με μερικές από τις πρώτες εκδόσεις της τελευταίας Αγγλικής Βίβλου πριν από περίπου 100 χρόνια, και συνεχίστηκαν για κάποιο διάστημα· και είναι κρίμα που δεν αναβιώθηκαν σε μερικές από τις μεταγενέστερες εκδόσεις μας, διότι είναι μεγάλης χρήσης για εκείνους που ερευνούν επιμελώς τις Γραφές. Λέγεται ότι συντάχθηκαν από εκείνον τον μεγάλο δάσκαλο στη μάθηση της Γραφής, τον κ. Χιου Μπρότον. Τους συναντούμε μερικές φορές σε παλιές Βίβλους.Ο Χένρι παρατηρεί τις αξιοσημείωτες μορφές μέσα στην οικογένεια του Ιούδα.
ΙΙ. Η οικογένεια του Ιούδα. Εκείνη η φυλή ήταν η πιο επαινεμένη, η πιο αυξημένη, και η πιο τιμημένη από όλες τις φυλές, και επομένως η γενεαλογία της είναι η πρώτη και η μεγαλύτερη από όλες. Στην αφήγηση που δίνεται εδώ για τους πρώτους κλάδους εκείνου του ένδοξου δέντρου, από το οποίο ο Χριστός επρόκειτο να είναι ο κορυφαίος κλάδος, συναντούμε, 1. Μερικούς που ήταν πολύ κακοί. Εδώ είναι ο Ηρ, ο πρωτότοκος γιος του Ιούδα, που ήταν κακός ενώπιον του Κυρίου, και αποκόπηκε, στην αρχή των ημερών του, με πλήγμα θείας εκδίκησης: Ο Κύριος τον θανάτωσε, στ. 3. Ο επόμενος αδελφός του, ο Ωνάν, δεν ήταν καλύτερος, και δεν τα πήγε καλύτερα. Εδώ είναι η Θάμαρ, με την οποία ο Ιούδας, ο πεθερός της, διέπραξε αιμομιξία, στ. 4. Και εδώ είναι ο Αχάν, που ονομάζεται Αχάρ—ένας ταραχοποιός, που ταρακούνησε τον Ισραήλ παίρνοντας το ανάθεμα, στ. 7. Σημείωσε, Οι καλύτερες και πιο έντιμες οικογένειες μπορεί να έχουν εκείνους που ανήκουν σε αυτές που είναι κηλίδες. 2. Μερικούς που ήταν πολύ σοφοί και καλοί, όπως ο Αιμάν και ο Αιθάν, ο Καλκόλ και ο Δαρά, που δεν ήταν ίσως οι άμεσοι γιοι του Ζαρά, αλλά απόγονοι από αυτόν, και ονομάζονται επειδή ήταν η δόξα του οίκου του πατέρα τους· διότι, όταν το Άγιο Πνεύμα ήθελε να μεγαλύνει τη σοφία του Σολομώντα, τον δηλώνει σοφότερο από αυτούς τους τέσσερις άνδρες, οι οποίοι, αν και γιοι του Μαχώλ, ονομάζονται Εσραΐτες, από τον Ζαρά, Α' Βασ. δ' 31. Το ότι τέσσερις αδελφοί να είναι εξέχοντες για σοφία και χάρη ήταν σπάνιο πράγμα. 3. Μερικούς που ήταν πολύ μεγάλοι, όπως ο Ναασσών, που ήταν άρχοντας της φυλής του Ιούδα όταν σχηματίστηκε το στρατόπεδο του Ισραήλ στην έρημο, και έτσι οδήγησε την εμπροσθοφυλακή σε εκείνη την ένδοξη πορεία, και ο Σαλμάν, ή Σαλμών, που ήταν σε εκείνη τη θέση τιμής όταν εισήλθαν στη Χαναάν, στ. 10, 11.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Στοχαζόμενος τη γραμμή, ο Χένρι σημειώνει τη σημασία του Αδάμ και του Αβραάμ.
Αυτή η παράγραφος έχει τον Αδάμ ως πρώτη λέξη της και τον Αβραάμ ως τελευταία. Μεταξύ της δημιουργίας του πρώτου και της γέννησης του δεύτερου ήταν 2000 χρόνια, σχεδόν το μισό από τα οποία ο Αδάμ ο ίδιος έζησε. Ο Αδάμ ήταν ο κοινός πατέρας της σάρκας μας, ο Αβραάμ ο κοινός πατέρας των πιστών. Με την παράβαση που έκανε ο πρώτος της διαθήκης της αθωότητας, όλοι γίναμε άθλιοι· με τη διαθήκη της χάριτος που έγινε με τον δεύτερο, όλοι είμαστε, ή μπορούμε να γίνουμε, ευτυχείς. Όλοι είμαστε, εκ φύσεως, το σπέρμα του Αδάμ, κλάδοι εκείνης της άγριας ελιάς. Ας προσέξουμε ώστε, με πίστη, να γίνουμε το σπέρμα του Αβραάμ (Ρωμ. δ' 11, 12), ώστε να μπολιαστούμε στην καλή ελιά και να μετέχουμε της ρίζας και του πάχους της.Ο Χένρι καταλήγει αποτινάσσοντας τα άλλα έθνη από τη γενεαλογία.
Όλα τα έθνη εκτός από το σπέρμα του Αβραάμ έχουν ήδη αποτιναχθεί από αυτή τη γενεαλογία: δεν έχουν μέρος ούτε κλήρο σε αυτό το ζήτημα. Το μερίδιο του Κυρίου είναι ο λαός του. Για αυτούς κρατά λογαριασμό, τους γνωρίζει ονομαστικά· αλλά εκείνους που είναι ξένοι προς αυτόν τους βλέπει από μακριά. Όχι ότι πρέπει να συμπεράνουμε ότι επομένως κανένα ιδιαίτερο πρόσωπο από οποιοδήποτε άλλο έθνος εκτός από το σπέρμα του Αβραάμ δεν βρήκε χάρη ενώπιον του Θεού. Ήταν αλήθεια, πριν το αντιληφθεί ο Πέτρος, ότι σε κάθε έθνος αυτός που φοβόταν τον Θεό και εργαζόταν δικαιοσύνη γινόταν δεκτός από αυτόν. Πλήθη θα οδηγηθούν στον ουρανό από όλα τα έθνη (Αποκ. ζ' 9), και είμαστε πρόθυμοι να ελπίζουμε ότι υπήρχαν πολλοί, πολύ πολλοί, καλοί άνθρωποι στον κόσμο, που βρίσκονταν έξω από το περίγραμμα της ιδιαίτερης διαθήκης του Θεού με τον Αβραάμ, των οποίων τα ονόματα ήταν στο βιβλίο της ζωής, αν και δεν κατάγονταν από καμία από τις ακόλουθες οικογένειες γραμμένες σε αυτό το βιβλίο. Ο Κύριος γνωρίζει εκείνους που είναι δικοί του. Αλλά ο Ισραήλ ήταν ένα εκλεκτό έθνος, εκλεκτό τυπικά· και κανένα άλλο έθνος, στην εθνική του ικανότητα, δεν ήταν τόσο τιμημένο και προνομιακό όσο το ιουδαϊκό έθνος. Αυτό είναι το άγιο έθνος που είναι το θέμα της ιερής ιστορίας· και επομένως πρέπει να αποτινάξουμε όλο το σπέρμα του Αβραάμ εκτός από την απογονιά του Ιακώβ μόνο, που όλοι ενσωματώθηκαν σε ένα έθνος και ενώθηκαν με τον Κύριο, ενώ οι άλλοι απόγονοι από τον Αβραάμ, για ό,τι φαίνεται, ήταν αποξενωμένοι τόσο από τον Θεό όσο και μεταξύ τους.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Ποιο όνομα ή οικογενειακή γραμμή σε αυτά τα κεφάλαια διεγείρει περισσότερο την αίσθησή σας ότι ανήκετε στην εν εξελίξει ιστορία του Θεού;
2. Πώς αλλάζει η υπενθύμιση ότι «όλη η Γραφή είναι ωφέλιμη» τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε αποσπάσματα που φαίνονται επαναλαμβανόμενα ή δύσκολα;
3. Σε ποια περιοχή της ζωής σας μπορεί να χρειαστεί να εμπιστευτείτε ότι ο Θεός εξακολουθεί να γράφει το όνομά σας στους σκοπούς της διαθήκης του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πιστέ Θεέ, σε ευχαριστούμε που διατήρησες κάθε γενιά που οδηγεί στον Χριστό. Δίδαξέ μας να εκτιμούμε το ήσυχο έργο της ανάμνησης και της καταγραφής της πιστότητάς σου. Όπου αισθανόμαστε χαμένοι ή ξεχασμένοι, θύμισέ μας ότι τα ονόματά μας είναι γνωστά σε εσένα. Ενίσχυσε την εμπιστοσύνη μας ότι η ίδια διαθήκη που κράτησε τον Αβραάμ και τον Δαβίδ μας κρατά σήμερα. Ας αφυπνίσουν αυτές οι αρχαίες λίστες φρέσκια ευγνωμοσύνη και σταθερή ελπίδα καθώς βαδίζουμε στη γραμμή της χάριτος. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →