← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησ 33-34 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ησαΐας 33-34Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στον Ησαΐα φέρνει σαφήνεια και βάθος στο όραμα του προφήτη για την κρίση και την απελευθέρωση. Στα κεφάλαια 33 και 34 συναντούμε τόσο τον τρόμο των εισβολέων στρατών όσο και την σταθερή υπόσχεση της θείας προστασίας για όσους περπατούν ευθύς. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας βοηθά να ανιχνεύσουμε το χέρι του Θεού μέσα από ιστορική κρίση και πνευματική προειδοποίηση, υπενθυμίζοντάς μας ότι ο ίδιος Κύριος που διασκορπίζει τους υπερήφανους προστατεύει επίσης τους δίκαιους. Καθώς ακούμε τα λόγια του σήμερα, ας στερεωθούν οι καρδιές μας από την αλήθεια ότι η σοφία και ο φόβος του Κυρίου παραμένουν ο αληθινός θησαυρός κάθε λαού. Ας ανοίξουμε αυτές τις αρχαίες σελίδες με προσδοκία και ευλάβεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τον Ησαΐα 33 και 34 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την κίνηση από την δυσφορία κάτω από την απειλή των Ασσυρίων στην ασφάλεια που υποσχέθηκε για όσους εμπιστεύονται τον Κύριο. Αφήστε την εικόνα της φωτιάς, της λείας και της ήσυχης κατοικίας να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Ζητήστε από το Άγιο Πνεύμα να τονίσει τους στίχους που μιλούν πιο άμεσα στις παρούσες συνθήκες σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας το αλίμονο που εκφωνήθηκε κατά του Ασσύριου λεηλάτη. Ι. Ο υπερήφανος και ψευδής Ασσύριος δικαίως λογίζεται για όλη την απάτη και τη βία του, και τίθεται υπό αλίμονο, εδ. 1. Παρατηρήστε, 1. Την αμαρτία που είχε διαπράξει ο εχθρός. Είχε λεηλατήσει τον λαό του Θεού και τον είχε κάνει λεία του, και σε αυτό είχε παραβιάσει τη συνθήκη ειρήνης μαζί τους και είχε ενεργήσει δόλια. Η αλήθεια και το έλεος είναι δύο τόσο ιερά πράγματα, και έχουν τόσο πολύ από τον Θεό μέσα τους, ώστε αυτοί που δεν έχουν συνείδηση ούτε για το ένα ούτε για το άλλο, αλλά είναι εντελώς χαμένοι και για τα δύο, δεν μπορούν παρά να βρίσκονται υπό την οργή του Θεού, που δεν νοιάζονται τι κακό κάνουν, τι λεία παίρνουν, τι προσποιήσεις διαπράττουν, ούτε τι επίσημες δεσμεύσεις παραβιάζουν, για να επιτύχουν τους δικούς τους πονηρούς σκοπούς. Οι αιματηροί και δόλιοι άνθρωποι είναι οι χειρότεροι των ανθρώπων. 2. Η επιδείνωση αυτής της αμαρτίας. Λεηλάτησε εκείνους που δεν του είχαν κάνει ποτέ καμία αδικία και με τους οποίους δεν είχε κανένα πρόσχημα να διαφωνήσει, και ενήργησε δόλια με εκείνους που πάντα είχαν ενεργήσει πιστά μαζί του. Σημειώστε, Όσο λιγότερη πρόκληση έχουμε από τους ανθρώπους για να κάνουμε κάτι άδικο, τόσο περισσότερη πρόκληση δίνουμε στον Θεό κάνοντάς το. 3. Η τιμωρία που θα υποστεί για αυτή την αμαρτία. Αυτός που λεηλάτησε τις πόλεις της Ιουδαίας θα έχει τον δικό του στρατό καταστραμμένο από άγγελο και το στρατόπεδό του λεηλατημένο από εκείνους που είχε κάνει λεία του. Οι Χαλδαίοι θα ενεργήσουν δόλια με τους Ασσυρίους και θα αποστατήσουν από αυτούς. Δύο από τους ίδιους τους γιους του Σενναχειρείμ θα ενεργήσουν δόλια μαζί του και θα τον δολοφονήσουν βάναυσα στις προσευχές του. Σημειώστε, Ο δίκαιος Θεός συχνά πληρώνει τους αμαρτωλούς με το ίδιο τους το νόμισμα. Αυτός που οδηγεί σε αιχμαλωσία θα πάει σε αιχμαλωσία, Απ. ιγ΄. 10· ιη΄. 6. 4. Ο χρόνος που θα αντιμετωπιστεί έτσι. Όταν θα κάνει τέλος στη λεηλασία και στη δόλια ενέργεια, όχι με μετάνοια και μεταρρύθμιση, που θα μπορούσε να αποτρέψει την καταστροφή του (Δαν. δ΄. 27), αλλά όταν θα έχει κάνει το χειρότερο, όταν θα έχει φτάσει όσο ο Θεός θα του επέτρεπε να φτάσει, στο άκρο του σχοινιού του, τότε το ποτήρι του τρέμουλου θα τεθεί στο χέρι του. Όταν θα έχει φτάσει στο πλήρες ανάστημά του στην ασεβεια, θα έχει γεμίσει το μέτρο της ανομίας του, τότε όλα θα επανεξεταστούν. Όταν έχει τελειώσει ο Θεός θα αρχίσει, γιατί η ημέρα του έρχεται. Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει πώς ο Θεός και ο λαός του εξυψώνονται μέσω της ήττας του εχθρού. ΙV. Ο Θεός και ο Ισραήλ του δοξάζονται και εξυψώνονται έτσι. Όταν η λεία του εχθρού συγκεντρώνεται έτσι, 1. Ο Θεός θα έχει τον έπαινο γι' αυτό (εδ. 5): Ο Κύριος εξυψώνεται. Είναι τιμή του έτσι να ταπεινώνει υπερήφανους ανθρώπους και να τους κρύβει στη σκόνη μαζί· έτσι μεγαλύνει το ίδιο του το όνομα, και ο λαός του του δίνει τη δόξα γι' αυτό, όπως ο Ισραήλ όταν οι Αιγύπτιοι πνίγηκαν, Έξ. ιε΄. 1, 2, κ.λπ. Εξυψώνεται ως αυτός που κατοικεί σε ύψος, πέρα από την εμβέλεια των βλασφημιών τους, και που έχει υπερισχύουσα δύναμη πάνω τους, και όπου ενεργούν υπερήφανα ευχαριστείται να δείχνει τον εαυτό του πάνω από αυτούς—που κάνει ό,τι θέλει, και αυτοί δεν μπορούν να του αντισταθούν. 2. Ο λαός του θα έχει την ευλογία γι' αυτό. Όταν ο Θεός υψώνεται για να διασκορπίσει τα έθνη που είναι σε συμμαχία κατά της Ιερουσαλήμ (εδ. 3) τότε, ως προετοιμασία γι' αυτό, ή ως καρπός και αποτέλεσμα αυτού, έχει γεμίσει τη Σιών με κρίση και δικαιοσύνη, όχι μόνο με αίσθηση δικαιοσύνης, αλλά με ζήλο γι' αυτήν και με καθολική φροντίδα ώστε να διοικείται δεόντως. Θα ξαναονομαστεί, Η πόλη της δικαιοσύνης, κεφ. α΄. 26. Σε αυτό η χάρη του Θεού εξυψώνεται, τόσο όσο η πρόνοιά του στην καταστροφή του ασσυριακού στρατού. Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο Θεός έχει έλεος σε αποθήκη για έναν λαό όταν τους γεμίζει με κρίση και δικαιοσύνη, όταν όλα τα είδη ανθρώπων, και όλες οι πράξεις και οι υποθέσεις τους, κυβερνώνται από αυτά, και είναι τόσο γεμάτοι από αυτά ώστε καμία άλλη σκέψη δεν μπορεί να εισχωρήσει για να τους επηρεάσει εναντίον αυτών. Ο Εζεκίας και ο λαός του ενθαρρύνονται (εδ. 6) με τη διαβεβαίωση ότι ο Θεός θα σταθεί δίπλα τους στη δυσφορία τους. Εδώ είναι, (1.) Μια ελεήμων υπόσχεση του Θεού για να στηριχθούν πάνω της: Σοφία και γνώση θα είναι η σταθερότητα των καιρών σου, και δύναμη σωτηρίας. Εδώ είναι ένα επιθυμητό τέλος που προτείνεται, και αυτό είναι η σταθερότητα των καιρών μας, ώστε τα πράγματα να μην διαταράσσονται και να μην αποσταθεροποιούνται στο σπίτι, και η δύναμη της σωτηρίας, απελευθέρωση από, και επιτυχία κατά, εχθρών στο εξωτερικό. Η σωτηρία που ο Θεός ορίζει για τον λαό του έχει δύναμη μέσα της· είναι κέρας σωτηρίας. Και εδώ είναι ο τρόπος και τα μέσα για την επίτευξη αυτού του τέλους—σοφία και γνώση, όχι μόνο ευσέβεια, αλλά φρόνηση. Αυτό είναι που, με την ευλογία του Θεού, θα είναι η σταθερότητα των καιρών μας και η δύναμη της σωτηρίας, εκείνη η σοφία που είναι πρώτα καθαρή, έπειτα ειρηνική, και που θυσιάζει ιδιωτικά συμφέροντα για δημόσιο καλό· τέτοια φρόνηση όπως αυτή θα εδραιώσει την αλήθεια και την ειρήνη, και θα οχυρώσει τα προπύργια υπεράσπισής τους. (2.) Ένα ευσεβές αξίωμα κράτους για τον Εζεκία και τον λαό του να κυβερνώνται από αυτό: Ο φόβος του Κυρίου είναι ο θησαυρός του. Είναι ο θησαυρός του Θεού στον κόσμο, από τον οποίο λαμβάνει τον φόρο του· ή, μάλλον, είναι ο θησαυρός του άρχοντα. Ένας καλός άρχοντας το λογαριάζει έτσι (ότι η σοφία είναι καλύτερη από τον χρυσό) και θα το βρει έτσι. Σημειώστε, Η αληθινή θρησκεία είναι ο αληθινός θησαυρός κάθε άρχοντα ή λαού· τους χαρακτηρίζει πλούσιους. Εκείνα τα μέρη που έχουν αφθονία Βίβλων, και ιερέων, και σοβαρών καλών ανθρώπων, είναι πραγματικά πλούσια· και συμβάλλει σε αυτό που κάνει ένα έθνος πλούσιο σε αυτόν τον κόσμο. Είναι επομένως συμφέρον ενός λαού να υποστηρίζει τη θρησκεία ανάμεσά τους και να προσέχει κάθε πράγμα που απειλεί να την εμποδίσει. Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς τον χαρακτήρα των δικαίων που βρίσκουν ασφάλεια μέσα στην κρίση. 1. Ο χαρακτήρας του καλού ανθρώπου, τον οποίο διατηρεί ακόμη και σε καιρούς κοινής ανομίας, σε διάφορες περιπτώσεις. (1.) Περπατά δικαίως. Σε όλη την πορεία της συναναστροφής του ενεργεί σύμφωνα με κανόνες ισότητας, και έχει συνείδηση να αποδίδει σε όλους το δικό τους, στον Θεό το δικό του, καθώς και στους ανθρώπους το δικό τους. Το περπάτημά του είναι η ίδια η δικαιοσύνη· δεν θα ήθελε για τον κόσμο να κάνει εκούσια κάτι άδικο. (2.) Μιλά ευθύς, ευθύτητες (έτσι είναι η λέξη)· μιλά ό,τι είναι αληθινό και σωστό, και με ειλικρινή πρόθεση. Δεν μπορεί να σκέφτεται ένα πράγμα και να λέει άλλο, ούτε να κοιτάζει έναν τρόπο και να κωπηλατεί άλλον. Ο λόγος του είναι γι' αυτόν τόσο ιερός όσο ο όρκος του, και δεν είναι ναι και όχι. (3.) Είναι τόσο μακριά από το να επιθυμεί άδικα κέρδη ώστε τα περιφρονεί. Το θεωρεί ταπεινό και χυδαίο πράγμα, και ανάξιο ενός ανθρώπου τιμής, να πλουτίζει τον εαυτό του με οποιαδήποτε δυσκολία που επιβάλλεται στον πλησίον του. Περιφρονεί να κάνει κάτι άδικο, ναι, να κάνει κάτι σκληρό, αν και θα μπορούσε να κερδίσει από αυτό. Δεν υπερεκτιμά το ίδιο το κέρδος, και επομένως εύκολα αποστρέφεται το κέρδος που δεν αποκτάται έντιμα. (4.) Αν έχει κάποια στιγμή δωροδοκία να του ωθηθεί στο χέρι, για να διαστρέψει τη δικαιοσύνη, αποτινάσσει τα χέρια του από το να την κρατήσει, με τη μέγιστη αποστροφή, παίρνοντάς το ως προσβολή να του προσφερθεί. (5.) Σταματά τα αυτιά του από το να ακούει οτιδήποτε τείνει σε σκληρότητα ή αιματοχυσία, ή οποιεσδήποτε προτάσεις που τον διεγείρουν σε εκδίκηση, Ιώβ λα΄. 31. Γυρίζει κωφό αυτί σε εκείνους που ευχαριστιούνται στον πόλεμο και τον παρασύρουν να ρίξει τον κλήρο του ανάμεσά τους, Παρ. α΄. 14, 16. (6.) Κλείνει τα μάτια του από το να βλέπει το κακό. Έχει τέτοια αποστροφή για την αμαρτία ώστε δεν μπορεί να αντέξει να βλέπει άλλους να την διαπράττουν, και ο ίδιος προσέχει ενάντια σε όλες τις αφορμές της. Εκείνοι που θα διατηρήσουν την καθαρότητα των ψυχών τους πρέπει να κρατούν αυστηρή φρουρά στις αισθήσεις των σωμάτων τους, πρέπει να σταματούν τα αυτιά τους στους πειρασμούς, και να αποστρέφουν τα μάτια τους από το να βλέπουν ματαιότητα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι καταλήγει αντανακλώντας στον τρόμο που πλήττει τους αμαρτωλούς στη Σιών όταν βλέπουν τις κρίσεις του Θεού. Ι. Έχει προκαλέσει τρόμο στους αμαρτωλούς στη Σιών (εδ. 14): Φόβος έχει αιφνιδιάσει τους υποκριτές. Υπάρχουν αμαρτωλοί στη Σιών, υποκριτές, που απολαμβάνουν τα προνόμια της Σιών και συμφωνούν στις υπηρεσίες της Σιών, αλλά οι καρδιές τους δεν είναι σωστές ενώπιον του Θεού· διατηρούν μυστικές φωλιές αμαρτίας κάτω από το πέπλο μιας ορατής ομολογίας, που τους καταδικάζει για υποκρισία. Οι αμαρτωλοί στη Σιών θα έχουν πολλά να απαντήσουν πάνω από άλλους αμαρτωλούς· και η θέση τους στη Σιών θα είναι τόσο μακριά από το να είναι η ασφάλειά τους ώστε θα επιδεινώσει τόσο την αμαρτία όσο και την τιμωρία τους. Τώρα αυτοί οι αμαρτωλοί στη Σιών, αν και πάντα υποκείμενοι σε μυστικούς φόβους και τρόμους, χτυπήθηκαν με περισσότερο από συνηθισμένη ταραχή από τις καταδίκες των ιδίων των συνειδήσεών τους. 1. Όταν είδαν τον ασσυριακό στρατό να πολιορκεί την Ιερουσαλήμ, και έτοιμο να βάλει φωτιά σε αυτήν και να την ισοπεδώσει σε στάχτες, και να κάψει τις σφήκες στη φωλιά. Βρίσκοντας ότι δεν μπορούσαν να κάνουν την απόδρασή τους στην Αίγυπτο, όπως είχαν κάνει μερικοί, και δυσπιστώντας στις υποσχέσεις που ο Θεός είχε δώσει μέσω των προφητών του ότι θα τους ελευθερώσει, ήταν στο τέλος των πνευματικών τους δυνάμεων, και έτρεχαν γύρω σαν τρελοί, φωνάζοντας, 'Ποιος από εμάς θα κατοικήσει με καταβροχθίζουσα φωτιά; Ας εγκαταλείψουμε λοιπόν την πόλη, και ας φροντίσουμε για τον εαυτό μας αλλού· ένας είχε τόσο καλό να ζει σε αιώνιες καύσεις όσο να ζει εδώ.' Ποιος θα σταθεί για εμάς ενάντια σε αυτή την καταβροχθίζουσα φωτιά; έτσι το διαβάζουν μερικοί. Δείτε εδώ πώς επηρεάζονται οι αμαρτωλοί στη Σιών όταν οι κρίσεις του Θεού είναι έξω· ενώ απλώς απειλούνταν τις περιφρονούσαν και δεν έκαναν τίποτα γι' αυτές· αλλά, όταν έρχονται να εκτελεστούν, τρέχουν στο άλλο άκρο, τότε τις μεγαλύνουν, και κάνουν το χειρότερο γι' αυτές· τις αποκαλούν καταβροχθίζουσα φωτιά και αιώνιες καύσεις, και απελπίζονται για ανακούφιση και βοήθεια. Εκείνοι που επαναστατούν ενάντια στις εντολές του λόγου δεν μπορούν να πάρουν τις παρηγοριές του σε καιρό ανάγκης. Ή, μάλλον, 2. Όταν είδαν τον ασσυριακό στρατό καταστραμμένο· γιατί η καταστροφή αυτού είναι η φωτιά που μιλάται αμέσως πριν, εδ. 11, 12. Όταν οι αμαρτωλοί στη Σιών είδαν τι τρομερή εκτέλεση έκανε η οργή του Θεού ήταν σε μεγάλο φόβο, όντας συνειδητοί στον εαυτό τους ότι είχαν προκαλέσει αυτόν τον Θεό με τη μυστική λατρεία άλλων θεών· και επομένως φωνάζουν, Ποιος από εμάς θα κατοικήσει με αυτή την καταβροχθίζουσα φωτιά, μπροστά από την οποία τόσο τεράστιος στρατός είναι σαν αγκάθια; Ποιος από εμάς θα κατοικήσει με αυτές τις αιώνιες καύσεις, που έχουν κάνει τους Ασσυρίους σαν τις καύσεις του ασβέστη; εδ. 12. Έτσι είπαν, ή θα έπρεπε να είχαν πει. Σημειώστε, Οι κρίσεις του Θεού πάνω στους εχθρούς της Σιών πρέπει να προκαλέσουν τρόμο στους αμαρτωλούς στη Σιών, ναι, ο ίδιος ο Δαβίδ τρέμει μπροστά τους, Ψαλμ. ριθ΄. 120. Ο ίδιος ο Θεός είναι αυτή η καταβροχθίζουσα φωτιά, Εβρ. ιβ΄. 29. Ποιος είναι ικανός να σταθεί ενώπιόν του; Α΄ Σαμ. στ΄. 20. Η οργή του θα καίει εκείνους αιώνια που έχουν κάνει τον εαυτό τους καύσιμο γι' αυτήν. Είναι φωτιά που δεν θα σβήσει ποτέ, ούτε θα βγει ποτέ από μόνη της· γιατί είναι η οργή ενός αιώνιου Θεού που τρέφεται από τη συνείδηση μιας αθάνατης ψυχής. Ούτε οι πιο τολμηροί αμαρτωλοί μπορούν να αντέξουν εναντίον της, ώστε να αντέξουν είτε την εκτέλεσή της είτε τη φοβερή προσδοκία της. Ας μας ξυπνήσει όλους αυτό να φύγουμε από την οργή που έρχεται, φεύγοντας προς τον Χριστό ως καταφύγιό μας.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή σας αισθάνεστε την ανάγκη ο Θεός να αναστηθεί και να διασκορπίσει ό,τι απειλεί τους σκοπούς του; 2. Πώς η εικόνα του ευθύς περιπατητή προκαλεί ή ενθαρρύνει την καθημερινή σας συμπεριφορά; 3. Ποιος θησαυρός—σοφία, δικαιοσύνη, ή ο φόβος του Κυρίου—χρειάζεστε περισσότερο να φυλάξετε αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς νὰ σὲ προσμένωμεν κάθε πρωῒ καὶ νὰ εὑρίσκωμεν τὴν δύναμίν μας μόνον εἰς τὸν βραχίονά σου. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ κάθε κέρδος καταδυναστείας καὶ ἀπὸ τὴν δέλεαρ τοῦ συμβιβασμοῦ, καὶ ἄφες τὴν δικαιοσύνην σου νὰ εἶναι ἡ σταθερότης μας ἐν ἀβεβαίοις καιροῖς. Εἴθε ὁ φόβος τοῦ Κυρίου νὰ εἶναι ὁ ἀληθινὸς θησαυρός μας, διὰ νὰ κατοικῶμεν ἐν ὑψηλοῖς, ἐφοδιασμένοι καὶ ἀσφαλεῖς, ἕως οὗ ἡ δόξα σου πληρώσῃ τὴν γῆν. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →