Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωήλ
Η Κοιλάδα της Απόφασης και η Πηγή από τον Οίκο του Κυρίου: Η Ημέρα του Κυρίου και η Σιών που Παραμένει
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το τελευταίο κεφάλαιο του Ιωήλ στρέφεται από την ακρίδα στα έθνη. Ο Θεός αναγγέλλει ότι θα συναθροίσει όλους τους λαούς που σκόρπισαν την κληρονομία Του στην 'κοιλάδα του Ιωσαφάτ' — έναν πραγματικό τόπο, σημειώνει ο άγιος Κύριλλος, μια επίπεδη πεδιάδα όχι πολλές στάδια ανατολικά της Ιερουσαλήμ — και εκεί θα τους ελέγξει για όσα έκαναν στον λαό Του: διαιρώντας τη γη Του, ρίχνοντας κλήρο για τους υιούς Του, πουλώντας τα αγόρια και τα κορίτσια για κρασί και ντροπή. Ο Κύριλλος ριζώνει την προφητεία στην ιστορία, στους πολέμους που έπεσαν στα έθνη που καταπίεσαν το Ισραήλ που επέστρεφε· αλλά αρνείται τον ιουδαϊκό μύθο ότι η κοιλάδα είναι ο τόπος μιας μελλοντικής γενικής κρίσης όλων των νεκρών, κρατώντας αντίθετα ότι η προφητεία εκπληρώθηκε όταν τα γύρω έθνη έλαβαν το δίκαιο τους. Οι εικόνες του κεφαλαίου γίνονται τρομερές — το δρεπάνι που ρίχνεται στη ώριμη σοδειά, ο ληνός που ξεχειλίζει, ο ήλιος και η σελήνη που σκοτεινιάζουν, ο Κύριος που βρυχάται από τη Σιών. Ωστόσο, όπως πάντα στον Κύριλλο, η αυστηρότητα ανοίγεται στο έλεος και στον Χριστό. 'Ο Κύριος θα φεισθεί του λαού Του, και ο Κύριος θα ενισχύσει τους υιούς Ισραήλ'· και το κεφάλαιο κλείνει με βουνά που στάζουν νέο κρασί, λόφους που ρέουν με γάλα, και 'πηγή θα εξέλθει από τον οίκο του Κυρίου'. Ο Κύριλλος διαβάζει αυτή την πηγή ως τον ίδιο τον Χριστό, την πηγή της ζωής και τον χείμαρρο της τρυφής· και την Ιερουσαλήμ που 'θα είναι αγία' και μέσω της οποίας 'ξένοι δεν θα περάσουν πλέον' δεν την διαβάζει για την πόλη που λεηλατήθηκε και κάηκε, αλλά για τη πνευματική και ουράνια Σιών, την Εκκλησία, της οποίας οικοδόμος και δημιουργός είναι ο Θεός, και η οποία παραμένει για πάντα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Ιωήλ 3 — 'Θα συναθροίσω επίσης όλα τα έθνη, και θα τα κατεβάσω στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ, και θα τους ελέγξω εκεί για τον λαό μου και για την κληρονομία μου Ισραήλ, τους οποίους σκόρπισαν ανάμεσα στα έθνη, και διαμέρισαν τη γη μου'· 'Κηρύξτε τούτο ανάμεσα στα έθνη· αγιάστε πόλεμο… Σφυρηλατήστε τα υνιά σας σε σπαθιά, και τα δρεπάνια σας σε λόγχες· ας πει ο αδύναμος, Είμαι ισχυρός'· 'Ας εγερθούν τα έθνη, και ας ανέβουν στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ· διότι εκεί θα καθίσω για να κρίνω όλα τα έθνη ολόγυρα.' Έπειτα η σοδειά και ο ληνός: 'Βάλτε τα δρεπάνια, διότι η σοδειά είναι ώριμη… διότι ο ληνός είναι πλήρης, οι δεξαμενές ξεχειλίζουν· διότι η κακία τους είναι μεγάλη… διότι η ημέρα του Κυρίου είναι πλησίον στην κοιλάδα της κρίσεως. Ο ήλιος και η σελήνη θα σκοτεινιάσουν, και τα άστρα θα αποσύρουν τη λάμψη τους. Και ο Κύριος θα βρυχηθεί από τη Σιών.' Έπειτα το έλεος: 'Αλλά ο Κύριος θα φεισθεί του λαού Του, και ο Κύριος θα ενισχύσει τους υιούς Ισραήλ… και η Ιερουσαλήμ θα είναι αγία, και ξένοι δεν θα περάσουν πλέον δι' αυτής'· 'και πηγή θα εξέλθει από τον οίκο του Κυρίου'· 'Αλλά η Ιουδαία θα κατοικείται για πάντα, και η Ιερουσαλήμ σε όλες τις γενεές… και ο Κύριος θα κατοικήσει στη Σιών.'
Μελετήστε
Μελέτη
Τι είναι 'η ημέρα του Κυρίου' σε αυτή την κοιλάδα; Ο Κύριλλος ακούει στη σοδειά και στον ληνό τα συναθροισμένα έθνη που οδηγούνται σε κρίση, και τον ίδιο τον προφήτη που αρπάζεται στο ίδιο το όραμα του πολέμου ώστε να φαίνεται ότι ακούει τους ήχους του. Την κραυγή 'Ήχοι αντήχησαν στην κοιλάδα της κρίσεως' την διαβάζει για κάποιον που βλέπει τη μάχη σαν ήδη παρούσα:
Είναι συνήθεια των αγίων προφητών να αναγγέλλουν μελλοντικά γεγονότα, και ενίοτε να βρίσκονται στα ίδια τα οράματα των γεγονότων, ώστε να φαίνεται ότι βλέπουν ήδη τι γίνεται και ακούν φωνές.Και το σκοτείνιασμα του ήλιου και της σελήνης αρνείται να το διαβάσει ως αποτυχία των στοιχείων, διότι ο ίδιος ο πόλεμος προκαλεί το σκοτάδι:
Διότι ο τρόμος του θανάτου πάντοτε σκοτεινιάζει, και το μέγεθος μιας απροσδόκητης συμφοράς αμβλύνει τον νου. Έπειτα 'ο Κύριος θα βρυχηθεί από τη Σιών' — και ο Κύριλλος, υψώνοντας τον λόγο πέρα από την ιστορία, ακούει σε αυτόν τη σάλπιγγα της αναστάσεως, τον Κύριο που κατέρχεται με τη φωνή του αρχαγγέλου για να εγείρει τους νεκρούς, και ακόμη την δυνατή κραυγή του Χριστού στον τάφο του Λαζάρου ως σημείο εκείνης της τελικής προσκλήσεως. Έτσι η ημέρα του Κυρίου είναι ταυτόχρονα κρίση επί των εθνών και τύπος της μεγάλης Ημέρας στην οποία το θείο δικαστήριο του Χριστού τίθεται για όλους.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Μετά τον βρυχηθμό έρχεται η φειδώ. 'Ο Κύριος θα φεισθεί του λαού Του', και το κεφάλαιο κλείνει με βουνά που στάζουν γλυκύτητα και 'πηγή θα εξέλθει από τον οίκο του Κυρίου'. Ο Κύριλλος ρωτά τι μπορεί να είναι αυτή η πηγή, και απαντά χωρίς δισταγμό: είναι ο Χριστός. Συγκεντρώνει τα λόγια του Ψαλμωδού — τον ποταμό της ευαρεστήσεως του Θεού, την πηγή της ζωής — και συμπεραίνει:
Άρα ο Χριστός είναι και η πηγή της ζωής και ο χείμαρρος.Τα βουνά που στάζουν νέο κρασί τα διαβάζει για τους μεγάλους και ονομαστούς αγίους, τους μαθητές και τον Βαπτιστή, οι οποίοι 'στάζουν γλυκύτητα' στη διδασκαλία τους για τον Σωτήρα· τους λόφους που ρέουν με γάλα, για εκείνους λίγο κατώτερους που τρέφουν τους νεοπιστεύσαντες με το ειλικρινές γάλα κατάλληλο για νήπια. Και την Ιερουσαλήμ που παραμένει 'για πάντα' δεν θα την διαβάσει για την επίγεια πόλη που κάηκε, αλλά για την ουράνια:
αλλά μάλλον την πνευματική, την ουράνια Ιερουσαλήμ, τη Σιών που είναι άνω και θεία, την ένδοξη και ωραία πόλη. Έτσι η κοιλάδα της κρίσεως για τα έθνη γίνεται, για τον λαό που φειδάται ο Θεός, η ποτισμένη γη της Εκκλησίας, τρεφόμενη από την πηγή που είναι ο Χριστός και συναθροισμένη στην πόλη που κανένας εχθρός δεν μπορεί να λεηλατήσει.
Απαντήστε
Απόκριση
Άκουσε την προειδοποίηση της κοιλάδας και μη σταθείς ανάμεσα στα έθνη που κρίνονται εκεί. Ο Κύριλλος δείχνει ότι εκείνοι που συναθροίστηκαν στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ ήταν οι λαοί που σκόρπισαν την κληρονομία του Θεού, διαμέρισαν τη γη Του, και εμπορεύτηκαν τα μικρά Του — και ότι η ημέρα του Κυρίου, σκοτεινή και τρομερή, τους βρήκε. Ο ίδιος Κύριος ακόμη ελέγχει για τον λαό Του και ακόμη συναθροίζει όλα τα πράγματα σε κρίση· ζήσε λοιπόν ως ένας από εκείνους που φειδάται, όχι ως ένας από εκείνους που ανταποδίδει. Και στρέψε τη δίψα σου στην πηγή. Ο Κύριλλος σου λέει σαφώς ότι η πηγή που εξέρχεται από τον οίκο του Κυρίου είναι ο ίδιος ο Χριστός, η πηγή της ζωής και ο χείμαρρος της τρυφής· μη λαξεύσεις για τον εαυτό σου τις σπασμένες δεξαμενές του κόσμου, αλλά πιες από Αυτόν που ποτίζει τις ψυχές των αγίων σαν αειθαλείς βούρλους δίπλα σε ποταμό. Ας είναι οι διδάσκαλοί σου για σένα ως τα βουνά που στάζουν γλυκύτητα και οι λόφοι που ρέουν με γάλα — και αν διδάσκεις, δώσε στους ισχυρούς τον στερεό λόγο και στα νήπια το γάλα τους, όπως προστάζει ο Κύριλλος. Πάνω απ' όλα, στήριξε την καρδιά σου στην πόλη που παραμένει. Η Ιερουσαλήμ που λεηλατήθηκε και κάηκε δεν είναι η ελπίδα σου· η πνευματική και ουράνια Σιών, της οποίας οικοδόμος και δημιουργός είναι ο Θεός, είναι η πόλη για την οποία προσεύχεται ο Κύριλλος να φθάσουμε μέσω του Χριστού. Κάνε αυτήν την πατρίδα σου, και ας μη περάσει κανένα ξένο πράγμα — καμία ψευδής διδασκαλία, κανένα ακάθαρτο πάθος — από την αγία πόλη της καρδιάς σου.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε που θα συναθροίσεις τα έθνη σε κρίση και θα ελέγξεις για την κληρονομία Σου, όμως φειδάσαι του λαού Σου και ενισχύεις τους υιούς Ισραήλ: φείσου και εμένα την ημέρα του βρυχηθμού Σου, και μη με αριθμήσεις ανάμεσα στα έθνη που κρίνονται στην κοιλάδα, αλλά ανάμεσα στον λαό στον οποίο εσπλαχνίσθης. Διψώ, ω Χριστέ, και έρχομαι σε Σένα, διότι Εσύ είσαι η πηγή της ζωής και ο χείμαρρος της τρυφής, η πηγή που εξέρχεται από τον οίκο του Κυρίου· ας πιω από Σένα και ας μη λαξεύσω σπασμένες δεξαμενές που δεν κρατούν νερό. Κάνε τους διδασκάλους μου ως τα βουνά που στάζουν γλυκύτητα και τους λόφους που ρέουν με γάλα, και ας γίνει ο λόγος Σου γλυκύτερος σε μένα από το μέλι και την κηρήθρα. Στήριξέ με στην πόλη που παραμένει — όχι την επίγεια Ιερουσαλήμ που κάηκε, αλλά τη πνευματική και ουράνια Σιών, την ένδοξη και ωραία πόλη της οποίας οικοδόμος και δημιουργός και τεχνίτης είναι ο Θεός — και χάρισε να φθάσω εκεί μέσω Σού. Ας μη περάσει κανένα ξένο πράγμα από την αγία πόλη της καρδιάς μου, αλλά κάνε την στερεά και καλοπύργωτη με τα δόγματα της αληθείας, ώστε να κατοικήσεις σε μένα ως εν τη Σιών Σου. Σε Σένα, ω Χριστέ ο Θεός ημών, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →