← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 89-90 — με τον Σιμεών

Ψαλμοί 89-90Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στην Horae Homileticae του Καρόλου Σιμεών, την ισόβια έκθεσή του στην Αγία Γραφή. Για τους Ψαλμούς 89 και 90 ο Σιμεών ιχνηλατεί τα ελεημοσύνες της διαθήκης που εξασφαλίστηκαν εν Χριστώ και την επίσημη πρόσκληση να αριθμήσουμε ορθά τις ημέρες μας. Τα λόγια του, που εκφωνήθηκαν από τον άμβωνα της Αγίας Τριάδος στο Κέιμπριτζ, εξακολουθούν να καλούν την Εκκλησία να περπατά στο φως του προσώπου του Θεού και να φοβάται τη δύναμη της οργής του. Ας τα δεχθούμε με την ευλάβεια που τους αρμόζει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ήσυχες καρδιές ας ακούσουμε ξανά τα ορισμένα κεφάλαια. Ο Ψαλμός 89 εορτάζει τη διαθήκη του Κυρίου με τον Δαβίδ και την ευρύτερη εκπλήρωσή της εν Χριστώ· ο Ψαλμός 90, η προσευχή του Μωυσή, αντιπαραθέτει τις φευγαλέες ημέρες μας με την αιώνια οργή του Θεού. Αναγνώστε αργά, επιτρέποντας στο εμπνευσμένο κείμενο να προετοιμάσει την ψυχή για τη ομιλητική σοφία που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σιμεών πρώτα διακρίνει τη γνώση του Ευαγγελίου από τον αληθινό πιστό. Σε αυτήν ιδίως την τελευταία περίπτωση, ήταν πράγματι χαρούμενος ήχος· διότι τότε όλοι όσοι είχαν πωλήσει τα σπίτια και τα χωράφια τους, ναι, και τις γυναίκες και τα παιδιά τους, και τους εαυτούς τους επίσης για δούλους, αποκαταστάθηκαν σε τέλεια ελευθερία και στην πλήρη κατοχή της προηγούμενης κληρονομιάς τους — — — Ας υποθέσουμε ένα πρόσωπο σε τέτοια κατάσταση, τι χαρούμενος ήχος θα ήταν γι’ αυτόν ο ήχος της σάλπιγγος! — — — Τέτοιος λοιπόν είναι ο ήχος του Ευαγγελίου στον κουρασμένο και φορτωμένο αμαρτωλό, όταν ακούει για ελεύθερη και πλήρη σωτηρία δια του Κυρίου Ιησού Χριστού — — —] Αυτόν τον «ήχο» ο αληθινός Πιστός «γνωρίζει» — [Μια θεωρητική γνώση του Ευαγγελίου κατέχεται από πολλούς που δεν έχουν προσωπικό ενδιαφέρον γι’ αυτό, ούτε επιθυμία για τις ευλογίες του· αλλά ο αληθινός Πιστός το γνωρίζει πρακτικά· έχει αισθανθεί τη δύναμή του· έχει γευθεί την γλυκύτητά του· και έχει οδηγηθεί σε εμπιστοσύνη σ’ αυτό για τη σωτηρία της ψυχής του. Αυτή η διάκριση πρέπει να γίνεται προσεκτικά από εμάς. Έπειτα αναπτύσσει την εξασφαλισμένη προοπτική της δόξας. «Γνωρίζουν σε ποιον έχουν πιστέψει» και ρίχνουν όλη τη φροντίδα τους σ’ αυτόν που φροντίζει γι’ αυτούς.»] 3. Μια εξασφαλισμένη προοπτική της δόξας του — [Στο Ευαγγέλιο ο Κύριος Ιησούς Χριστός αποκαλύπτει τον εαυτό του στον λαό του ως πλήρη Σωτήρα, ο οποίος όχι μόνο αποκτά συγχώρεση γι’ αυτούς, αλλά έχει προνοήσει επίσης δικαιοσύνη, στην οποία μπορούν να σταθούν ενώπιον του Θεού χωρίς κηλίδα ή ψεγάδι. Προς αυτόν λοιπόν αποβλέπουν με αυτήν την έννοια· και σ’ αυτόν στηρίζονται, ως «ο Κύριος η δικαιοσύνη μας». «Σε αυτήν τη δικαιοσύνη υψώνονται»· υψώνονται στα ίδια τους τα μάτια, μη όντας πλέον καταδικασμένοι αμαρτωλοί, αλλά άγιοι δεκτοί και δικαιωμένοι από όλες τις αμαρτίες τους. Υψώνονται επίσης στα μάτια του Θεού· διότι τώρα «δεν βλέπει ανομία σ’ αυτούς»· τους θεωρεί ως ένα με τον αγαπητό του Υιό, μετόχους της φύσεώς του και συγκληρονόμους της δόξας του. Στρεφόμενος στη διαθήκη, ο Σιμεών εξηγεί τις διαβεβαιώσεις της για τον λαό του Χριστού. Σ’ αυτές βλέπουμε, πρώτον, τις διαβεβαιώσεις του Θεού σχετικά με τον ίδιο τον Χριστό, ότι παρά όλες τις θλίψεις που θα υφίστατο, θα αναστηθεί εκ νεκρών [Σημείωση: Συγκρίνετε Ησαΐας 55:3 με Πράξεις 13:34.], και θα έχει όλα τα βασίλεια της γης ως κτήση του [Σημείωση: Λουκάς 1:32-33· Αποκάλυψη 11:15]. Έπειτα, ο Χριστός διαβεβαιώνεται σχετικά με τον λαό του, που είναι το σπέρμα του [Σημείωση: Ησαΐας 53:10· Ψαλμοί 22:30· Α΄ Πέτρου 1:23.], ότι μολονότι λόγω αδυναμίας και πειρασμού μπορεί να πέσουν σε αμαρτία, ο Πατέρας δεν θα τους εγκαταλείψει εντελώς, ούτε θα αποσύρει τελικά την αγάπη του απ’ αυτούς [Σημείωση: Ησαΐας 54:7-10· Ιερεμίας 32:40.]. Δεν θα τους αφήσει πράγματι να συνεχίσουν στην αμαρτία (διότι αυτό θα ήταν ασυμβίβαστο με τη σωτηρία τους [Σημείωση: Εβραίους 12:14.]), αλλά θα τους παιδεύσει, μέχρις ότου μετανοήσουν και αποστραφούν από όλες τις παραβάσεις τους, και έτσι θα τους εξασφαλίσει στον Χριστό ως κληρονομία του [Σημείωση: Ιωάννης 17:11· Α΄ Πέτρου 1:5-7.]. Από την προσευχή του Μωυσή αντλεί την προειδοποίηση για τη θεία οργή. Στίχοι 11-12. ΟΜΙΛΙΑ: 651 Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ Σ’ ΑΥΤΟΝ Ψαλμοί 90:11-12. Ποιος γνωρίζει τη δύναμη της οργής σου; σύμφωνα με τον φόβο σου, έτσι είναι η οργή σου. Έτσι δίδαξέ μας να αριθμούμε τις ημέρες μας, ώστε να εφαρμόζουμε τις καρδιές μας στη σοφία. Αυτός ο ψαλμός φέρει τον τίτλο «Προσευχή του Μωυσή του ανθρώπου του Θεού». Φαίνεται ότι γράφτηκε από τον Μωυσή εξαιτίας της κρίσης που απαγγέλθηκε κατά ολόκληρου του έθνους του Ισραήλ, ότι θα πέθαιναν στην έρημο [Σημείωση: στ. 3.]. Είχε ήδη εκτελεστεί σε μεγάλο βαθμό, καθώς ο Θεός είχε καταναλώσει πλήθη απ’ αυτούς στην οργή του [Σημείωση: στ. 5–7.]: και η περίοδος της ζωής του ανθρώπου είχε τότε μειωθεί στο σημερινό της πρότυπο των εβδομήντα ή ογδόντα ετών [Σημείωση: στ. 10.]. Από αυτήν την τρομερή επίδειξη της δυσαρέσκειας του Θεού, οδηγείται σε αυτήν τη σκέψη: «Ποιος γνωρίζει τη δύναμη της οργής σου;»
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σιμεών καταλήγει προτρέποντας σε άγια συναναστροφή που συνιστά το Ευαγγέλιο. Ας δουν ότι σε κάθε σταθμό και σχέση της ζωής σας υψώνει πάνω από τους άλλους, καθιστώντας σας πιο αγαπητούς, πιο συνεπείς. Με μια λέξη, «ας είναι όλη η συναναστροφή σας όπως αρμόζει στο Ευαγγέλιο του Χριστού»· και, ενώ γίνεστε μέτοχοι μιας ευτυχίας που ο κόσμος δεν γνωρίζει, προσπαθήστε να κάνετε το φως σας να λάμψει ενώπιον των ανθρώπων, ώστε να αναγκαστούν να αναγνωρίσουν την αρετή των αρχών σας, και να οδηγηθούν να ζητήσουν μετοχή στην ευτυχία σας. Προειδοποιεί κατά της κατάχρησης της διαθήκης με την παραμονή στην αμαρτία. Η διαθήκη που έγινε με τον Χριστό εξασφαλίζει πράγματι τη σωτηρία του λαού του· αλλά παρέχει άφεση στην αμαρτία; Όχι — αντιθέτως, δεσμεύει τον Θεό να τιμωρήσει την αμαρτία, ναι, να την τιμωρήσει αποτελεσματικά· και ποτέ να μην αφήσει τον λαό του υπό την κυριαρχία της [Σημείωση: Ρωμαίους 6:14.]. Υπάρχει λοιπόν περιθώριο να πει κανείς, θα σωθώ, μολονότι διαπράττω αμαρτία; Όχι· διότι είτε ο Θεός θα «την εκδιώξει με τη ράβδο της διόρθωσης», είτε θα την αφήσει ως αναμφισβήτητο σημάδι ότι ποτέ δεν ανήκαμε σ’ αυτόν [Σημείωση: Α΄ Ιωάννου 3:9-10.]. Ας μην κάνουμε λοιπόν ποτέ τον Χριστό υπηρέτη της αμαρτίας [Σημείωση: Γαλάτας 2:17.]. αλλά ας μάθουμε από την ίδια τη χάρη που μας σώζει, να τον δοξάζουμε με άγια συναναστροφή [Σημείωση: Τίτος 2:11-12.].
Απαντήστε

Απόκριση

1. Με ποιους κρυφούς τρόπους η γνώση μου για το Ευαγγέλιο παραμένει απλώς θεωρητική και όχι εγκάρδια; 2. Πού πειράζομαι να στηριχθώ στη χάρη της διαθήκης ενώ ανέχομαι γνωστή αμαρτία; 3. Πώς θα αριθμήσω τις ημέρες μου αυτήν την εβδομάδα ώστε ο φόβος της οργής του Θεού να με οδηγήσει σε βαθύτερη μετάνοια και σταθερότερη εμπιστοσύνη στον Χριστό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε πανάγιε, που έθεσες βοήθεια σε έναν ισχυρό, δώσε μας χάρη να γνωρίσουμε τον χαρούμενο ήχο όχι μόνο με το μυαλό αλλά με την ανανεωμένη καρδιά. Κράτησέ μας σταθερούς στη διαθήκη σου, μήτε στηριζόμενους υπερβολικά στο έλεός σου μήτε αμφιβάλλοντες για την πιστότητά σου. Δίδαξέ μας να αριθμούμε τις ημέρες μας, ώστε ο σεβασμός της δικαίας οργής σου να μας ωθεί καθημερινά στον σταυρό του αγαπητού σου Υιού. Έτσι διαμόρφωσε τη ζωή μας ώστε να συνιστά το Ευαγγέλιο που ομολογούμε, και φέρε μας τελικά να περπατούμε για πάντα στο φως του προσώπου σου· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →