Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους
Φιλιππησίους 1 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη για να αντλήσουμε γνώσεις για το πρώτο κεφάλαιο της επιστολής του Παύλου προς τους Φιλιππησίους. Η προσεκτική έκθεση του Whedon φωτίζει την στοργική προσφώνηση του αποστόλου, την ευχαριστία του για τη συνεργασία της εκκλησίας στο ευαγγέλιο, και τις σκέψεις του για τον πόνο και τη χαρά εν Χριστώ. Ως Ουεσλεϋανοί Αρμινιανοί χαιρόμαστε για την έμφαση στη χάρη που επιτρέπει την επιμονή και την καρποφορία. Ας ετοιμάσουμε τις καρδιές μας να δεχτούμε αυτές τις αρχαίες αλήθειες εκ νέου μέσω του φωτισμού του Πνεύματος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους και προσδοκώσες καρδιές, ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της προς Φιλιππησίους. Δώστε προσοχή στη θέρμη του χαιρετισμού του Παύλου, στο βάθος της μεσιτείας του, και στην ιερή αποφασιστικότητα που μετατρέπει τη φυλάκιση σε πρόοδο του ευαγγελίου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον απόστολο να ζωογονήσει αυτά τα λόγια μέσα μας σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά εξετάζοντας την επιγραφή και τον χαιρετισμό της επιστολής.
Στίχος 1. Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ, Φιλιππησίους 1:1-11. 1. Επιγραφή και χαιρετισμός, Φιλιππησίους 1:1-2. 1. Ο Παύλος συσχετίζει τον Τιμόθεο με τον εαυτό του στον χαιρετισμό, όπως κάνει στην 2 Κορινθίους 1:1. Κολοσσαείς 1:1, και στις δύο επιστολές προς τους Θεσσαλονικείς. Συνόδευσε τον Παύλο στην πρώτη του επίσκεψη στους Φιλίππους, και αργότερα βρέθηκε εκεί μόνος του. Βλέπε Πράξεις 16:1. Πράξεις 16:12. Πράξεις 19:22. Δούλοι Δούλοι, που ανήκουν στον Χριστό ως Κύριό τους. Σημείωση στην Ρωμαίους 1:1. Λουκάς 7:2. Ο επίσημος χαρακτηρισμός 'απόστολος' δεν χρησιμοποιείται εδώ, ίσως επειδή η γνησιότητα της αποστολικής ιδιότητας του Αγίου Παύλου δεν είχε ποτέ αμφισβητηθεί στους Φιλίππους, όπως σε μερικά άλλα μέρη, αλλά πιθανότερο λόγω της βαθιάς στοργής που υπήρχε μεταξύ αυτού και αυτής της Εκκλησίας. Όλοι Χωρίς εξαίρεση όλοι έχουν μια θέση στη μεγάλη του καρδιά. Η λέξη χρησιμοποιείται για σκοπό, όπως στους Φιλιππησίους 1:4. Φιλιππησίους 1:7. Φιλιππησίους 1:25. Επίσκοποι Το ίδιο τότε με τους πρεσβυτέρους. Αυτοί οι αξιωματούχοι αναγνωρίζονται ειδικά στην επιγραφή, σαν να ελέγχουν ήσυχα μια τάση για υπερβολική προσωπική διεκδίκηση, για την οποία θα βρούμε αποδείξεις.Στη συνέχεια αναπτύσσει την πεποίθηση του αποστόλου σχετικά με τη συνεχιζόμενη κοινωνία των Φιλιππησίων.
Στίχος 6. 6. Πεπεισμένος Τόσο αδιάκοπη και ομοιόμορφη ήταν η παρελθούσα ιστορία τους από αυτή την άποψη, ώστε ήταν μια λογική προσδοκία ότι το μέλλον τους θα είχε τον ίδιο ευλογημένο χαρακτήρα, αλλά θα αναπτυσσόταν με τον χρόνο σε μια πιο όμορφη ωριμότητα. Αυτή η πλήρης πεποίθηση βαθαίνει τη χαρά του Παύλου, και ακόμη περισσότερο καθώς ατενίζει τον τελικό της καρπό. Ένα καλό έργο Σαφώς, η κοινωνία που μόλις αναφέρθηκε. Ξεκίνησε σε αυτούς από την θεϊκή πλευρά από τον Θεό, και διατηρήθηκε και αναπτύχθηκε για δέκα χρόνια, υπήρχε καλός λόγος (που δεν προέρχεται από μια θεολογική πίστη σε αλάθητη επιμονή, αλλά από τις παρούσες αποδείξεις της περίπτωσής τους) για να αναμένεται η συνέχισή της υπό την ευγενική του καθοδήγηση μέχρι το τέλος. Δεν παρακινεί πάντα ο Θεός τους νέους προσήλυτους σε αυτό το ίδιο πνεύμα ενεργού ενδιαφέροντος για την υπόθεση του ευαγγελίου; Και, αν ναι, γιατί να μην παραμείνει και να αναπτυχθεί, διατηρώντας την Εκκλησία σε ζωηρή συμπάθεια με σχέδια και εργασίες για τη μεταστροφή του κόσμου; Ημέρα του Ιησού Χριστού Βλέπε σημείωση, 2 Θεσσαλονικείς 2:2.Ο Whedon κλείνει την ενότητα περιγράφοντας τους θετικούς καρπούς της δικαιοσύνης στον πιστό.
Στίχος 11. 11. Πληρωμένοι με… καρπούς δικαιοσύνης Εδώ είναι η ηθική κατάσταση στην οποία ο Θεός φέρνει την δικαιωμένη ψυχή, οι καρποί της οποίας βρίσκονται στις χάριτες, τις διαθέσεις, τις δραστηριότητες και την ευσεβή ζωή που είναι απαραίτητες για την πληρέστερη χριστιανική ανάπτυξη. Αυτός ο καρπός είναι το κατάλληλο προϊόν της νέας φύσης, και είναι δυνατός μόνο μέσω του Χριστού. Οι άνθρωποι στους οποίους εμφανίζεται φέρνουν πάντα δόξα στον Θεό του οποίου η χάρη επιτελεί τόσο μεγάλα αποτελέσματα. Αυτή είναι η θετική πλευρά της χριστιανικής ανάπτυξης, και συνεπάγεται την απασχόληση ολόκληρης της φύσης σε ενεργή υπακοή στο θέλημα του Χριστού.
Σκεφτείτε
Ο Whedon πιέζει το υπερβατικό κέρδος της αναχώρησης για να είναι με τον Χριστό.
Στίχος 23. 23. Εν στενώμαι Κρατούμαι σφιχτά από τα δύο: δηλαδή, να ζήσω ή να πεθάνω. Με τα ισχυρά τους κίνητρα, είναι σαν δύο πανίσχυρες αντίθετες δυνάμεις να τον πιέζουν. Η προσωπική του επιθυμία κλίνει προς την αναχώρηση. Η λέξη για αναχώρηση σημαίνει να λύσω, όπως ένα πλοίο αφήνει τα δεσμά του στην ακτή. Τέτοια είναι η χριστιανική ιδέα του θανάτου. Με τον Χριστό Ο απόστολος σίγουρα πίστευε ότι στον θάνατο η ψυχή του θα άφηνε το σώμα του, και αμέσως θα ήταν με τον Χριστό, γιατί μόνο έτσι ο θάνατος θα μπορούσε να είναι κέρδος. Η ψυχή δεν εξαφανίζεται, λοιπόν, στον θάνατο του σώματος. Βλέπε σημείωση στην 1 Κορινθίους 15:14. Δεν πηγαίνει μαζί του στον τάφο, ούτε βρίσκεται σε ασυνείδητη κατάσταση περιμένοντας την ανάσταση, ούτε αιωρείται στον αέρα, αλλά, όπως ο ληστής που πέθαινε, αναχωρεί για τον παράδεισο για να είναι με τον Χριστό. Βλέπε σημειώσεις στον Λουκά 23:43. 2 Κορινθίους 12:4. Ήταν στην ασώματη κατάσταση και των δύο που ο ληστής βρισκόταν στον παράδεισο με τον Χριστό. Ότι η παραδεισένια ψυχή είναι τώρα με τον Χριστό, αν και αυτός βρίσκεται στον υψηλότερο ουρανό, βλέπε σημείωση στην 2 Κορινθίους 5:6. 2 Κορινθίους 12:4. Πολύ καλύτερα Αυτός που έχει πιστά τελειώσει την επίγεια πορεία του και έχει φτάσει με ασφάλεια στον ουρανό, έχει κερδίσει τα πάντα. Δεν είναι περίεργο που ο άγιος απόστολος ένιωσε την έλξη μακριά από την υπηρεσία εδώ προς την κοινωνία και τη δόξα εκεί.
Απαντήστε
Πώς η απουσία αποστολικού τίτλου στον χαιρετισμό διεγείρει βαθύτερη στοργή στις δικές μας σχέσεις; Με ποιους τρόπους μας ωθεί το Πνεύμα να βλέπουμε τον πόνο ως ένα ευγενικό δώρο μαζί με την πίστη; Πού θα μπορούσαμε να μεγαλύνουμε πληρέστερα τον Χριστό είτε με τη ζωή είτε με τον θάνατο;
Προσευχηθείτε
Ευγενικέ Θεέ, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του δούλου σου Daniel D. Whedon και για το φως που ρίχνει ο σχολιασμός του στον άγιο λόγο σου. Χάρισέ μας την ίδια μεγαλόκαρδη στοργή που έτρεφε ο Παύλος προς τους Φιλιππησίους. Ενδυνάμωσέ μας να διακηρύττουμε το ευαγγέλιο χωρίς φόβο και να το θεωρούμε όλο χαρά όταν κρινόμαστε άξιοι να υποφέρουμε για το όνομά σου. Κράτησέ μας ειλικρινείς και άμεμπτους μέχρι την ημέρα του Ιησού Χριστού, ώστε να γεμίσουμε με τους καρπούς της δικαιοσύνης προς δόξα και έπαινο της χάρης σου. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →