← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 12 — με τον Brown

Ιωάννης 12Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την μετρημένη, στίχο προς στίχο έκθεση του δωδέκατου κεφαλαίου του Ιωάννη. Η προσέγγισή τους κινείται σταθερά από το δείπνο της Βηθανίας μέσω της θριαμβευτικής εισόδου και της άφιξης των Ελλήνων, κορυφώνοντας στα ίδια τα λόγια του Κυρίου για την ανύψωσή Του. Με χαρακτηριστική σαφήνεια οι τρεις εξηγητές ανιχνεύουν πώς κάθε σκηνή προωθεί την ώρα του Υιού του ανθρώπου, δείχνοντας τόσο το κόστος της αληθινής αφοσίωσης όσο και την παγκόσμια εμβέλεια του σταυρού. Τα σχόλιά τους παραμένουν αγκυροβολημένα στο κείμενο, ενώ αναδεικνύουν τη δογματική και πρακτική του δύναμη για κάθε γενιά πιστών.
Διαβάστε
Με προετοιμασμένες καρδιές, ας διαβάσουμε ολόκληρο το δωδέκατο κεφάλαιο του Ιωάννη. Ακούστε το άρωμα της αγάπης της Μαρίας, τις κραυγές του πλήθους στο δρόμο προς την Ιερουσαλήμ και τη φωνή από τον ουρανό που απαντά στην προσευχή του Σωτήρα. Σημειώστε ιδιαίτερα τη διδασκαλία του Κυρίου για τον κόκκο του σιταριού και την υπόσχεσή Του να ελκύσει όλους τους ανθρώπους στον Εαυτό Του. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εντυπώσει αυτά τα λόγια βαθιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο σχολιασμός αρχικά τοποθετεί τη σκηνή στη Βηθανία. Στίχος 2. 2. Η Μάρθα υπηρετούσε —Αυτό, μαζί με όσα λέγονται αργότερα για τον τρόπο με τον οποίο η Μαρία τιμούσε τον Κύριό της, είναι τόσο αληθινό στον χαρακτήρα με τον οποίο εμφανίζονται αυτές οι δύο γυναίκες στο :- , ώστε να αποτελεί μία από τις ισχυρότερες και πιο ευχάριστες επιβεβαιώσεις της αλήθειας και των δύο αφηγήσεων. (Βλέπε επίσης στο Ιωάννης 11:20 ). Ο Λάζαρος . . . καθόταν στο τραπέζι —«Μεταξύ του αναστημένου Λαζάρου και του θεραπευμένου λεπρού (Σίμων, Μάρκος 14:3 ), ο Κύριος πιθανότατα κάθεται ως μεταξύ δύο τροπαίων της δόξας Του» [STIER]. Στη συνέχεια αναπτύσσει το νόημα του ακριβού δώρου της Μαρίας. Στίχος 3. 3. νάρδου —ή καθαρού νάρδου, ενός φημισμένου αρωματικού ( Άσμα Ασμάτων 1:12 ). άλειψε τα πόδια του Ιησού —και «το έχυσε στο κεφάλι Του» ( Ματθαίος 26:7 ; Μάρκος 14:3 ). Η μόνη χρήση αυτού ήταν να αναζωογονεί και να ευφραίνει—ένα ευχάριστο κομπλιμέντο στην Ανατολή, μέσα στην κλειστότητα μιας θερμής ατμόσφαιρας, με πολλούς καλεσμένους σε ένα συμπόσιο. Αυτή ήταν η μορφή με την οποία η αγάπη της Μαρίας προς τον Χριστό, με τόσο μεγάλο κόστος για την ίδια, εκχύθηκε. Στη συνέχεια η έκθεση φτάνει στο λόγο του Κυρίου για τον κόκκο του σιταριού. Στίχος 24. 24. Εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γην αποθάνη, αυτός μόνος μένει· εάν δε αποθάνη, πολύ καρπόν φέρει —Η αναγκαιότητα του θανάτου Του εκφράζεται εδώ λαμπρά, και η σωστή λειτουργία και ο καρπός του— ζωή που αναβλύζει από τον θάνατο —απεικονίζεται από έναν όμορφο και βαθιά σημαντικό νόμο του φυτικού βασιλείου. Για διπλό λόγο, αναμφίβολα, αυτό ειπώθηκε—για να εξηγήσει όσα είχε πει για τον θάνατό Του, ως την ώρα της δικής Του δοξολογίας, και για να υποστηρίξει το δικό Του Πνεύμα κάτω από την αναταραχή που μυστηριωδώς τον κυρίευε εν όψει αυτού του θανάτου. Τέλος, παρουσιάζει τη δήλωσή Του σχετικά με τον ανυψωμένο Υιό του ανθρώπου. Στίχος 32. 32. Κι εγώ, αν υψωθώ από τη γη, θα ελκύσω όλους τους ανθρώπους προς εμένα —Το «εγώ» εδώ είναι εμφατικό—εγώ, παίρνοντας τη θέση του εκδιωγμένου άρχοντα του κόσμου. «Αν υψωθώ», σημαίνει όχι μόνο αφού έχω υψωθεί, αλλά, μέσω της αρετής αυτής της ανύψωσης. Και αληθινά, ο θάνατος του Σταυρού, σε όλη του τη σημασία, αποκαλυμμένος στο φως, και εντυπωμένος στην καρδιά, με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, διαθέτει μια έλξη σε όλο τον κόσμο—σε πολιτισμένους και αγρίους, μορφωμένους και αγράμματους, ομοίως—που καταρρίπτει κάθε αντίσταση, αφομοιώνει τα πάντα στον εαυτό του, και σχηματίζει από τα πιο ετερογενή και ασύμφωνα υλικά ένα βασίλειο υπέρτατης δόξας, του οποίου η ενωτική αρχή είναι η λατρευτική υποταγή «σε Αυτόν που τους αγάπησε». «Θα ελκύσω όλους τους ανθρώπους 'ΠΡΟΣ ΕΜΕΝΑ'», λέει. Ποια χείλη θα τολμούσαν να εκφέρουν ένα τέτοιο λόγο εκτός από τα δικά Του, που «έσταζαν σαν κηρήθρα», των οποίων ο τρόπος ομιλίας ήταν πάντα στο ίδιο πνεύμα συνειδητής ισότητας με τον Πατέρα;
Σκεφτείτε
Ο σχολιασμός αναδεικνύει την αιώνια αρχή για κάθε κήρυγμα του ευαγγελίου. (5) Καθώς ο Ιησούς έβλεπε εν πνεύματι την παγκόσμια διάδοση του Ευαγγελίου Του, ενώ το χαμηλότερο βάθος της ταπείνωσής Του μόλις πλησίαζε, έτσι θεωρεί τα γεγονότα της επίγειας ιστορίας Του ως το περιεχόμενο αυτού του Ευαγγελίου, και την αφήγησή τους ως απλώς το «κήρυγμα αυτού του Ευαγγελίου». Όχι ότι οι κήρυκες πρέπει να περιορίζονται σε μια απλή αφήγηση αυτών των γεγονότων, αλλά ότι πρέπει να κάνουν όλο το κήρυγμά τους να περιστρέφεται γύρω από αυτά ως το μεγάλο του κέντρο, και να αντλούν από αυτά την κατάλληλη ζωτικότητά του· όλα όσα προηγούνται αυτού στη Βίβλο είναι απλώς η προετοιμασία για αυτά, και όλα όσα ακολουθούν είναι απλώς η συνέχεια. Κλείνει αντιπαραβάλλοντας την άποψη των δύο βασιλείων για την ίδια ώρα. Στίχος 31. 31. Τώρα είναι η κρίση αυτού του κόσμου —ο κόσμος που «σταύρωσε τον Κύριο της δόξας» ( 1 Κορινθίους 2:8 ), θεωρούμενος ως ένα τεράστιο και περίπλοκο βασίλειο του Σατανά, που αναπνέει το πνεύμα του, κάνει το έργο του, και εμπλέκεται στην καταδίκη του, την οποία ο θάνατος του Χριστού από τα χέρια του σφράγισε αμετάκλητα. τώρα θα εκβληθεί ο άρχων αυτού του κόσμου —Πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζεται αυτή η ταχέως πλησιάζουσα «ώρα» στα βασίλεια του σκότους και του φωτός! «Η ώρα της ανακούφισης· από τον τρομερό Ταραχοποιό της ειρήνης μας—πόσο κοντά είναι! Ακόμη λίγο, και η μέρα είναι δική μας!» Έτσι υπολογίστηκε και έγινε αισθητό στην μία περιοχή. «Τώρα θα εκβληθεί ο άρχων αυτού του κόσμου», είναι μια κάπως διαφορετική άποψη του ίδιου γεγονότος. Ξέρουμε ποιος είχε δίκιο. Αν και ακόμη κάτω από ένα πέπλο, βλέπει τους θριάμβους του Σταυρού σε απρόσκοπτο και εκστατικό φως.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου ο Κύριος με καλεί σε μια δαπανηρή πράξη αγάπης όπως αυτή της Μαρίας; 2. Είμαι πρόθυμος να αφήσω τον κόκκο του σιταριού να πέσει στο έδαφος για να αφθονήσει ο καρπός; 3. Πώς η υπόσχεση ότι ο Χριστός ελκύει όλους τους ανθρώπους διαμορφώνει την άποψή μου για τα έθνη και τη μαρτυρία μου;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, χάρισέ μας την αφοσίωση της Μαρίας, ώστε να εκχύνουμε τις ζωές μας στα πόδια του Υιού Σου χωρίς να λογαριάζουμε το κόστος. Κράτησέ μας από το να αγαπούμε τον έπαινο των ανθρώπων περισσότερο από τον έπαινο που προέρχεται από Εσένα, και διά του Πνεύματός Σου ύψωσε τον Κύριο Ιησού, ώστε όλοι να ελκυστούν σε Αυτόν που υψώθηκε για τη σωτηρία μας. Στο όνομά Του προσευχόμαστε. Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →