← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 20 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Ιωάννης 20Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη. Αυτή η πολύτιμη συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις των Πατέρων της Εκκλησίας για να καθοδηγήσει τις Καθολικές οικογένειες μέσα από τις ιερές Γραφές με σαφήνεια και ευλάβεια. Σήμερα εστιάζουμε στο κεφάλαιο 20 όπου η ανάσταση του Χριστού διακηρύσσεται και η πίστη των αποστόλων δοκιμάζεται και επιβεβαιώνεται. Το έργο του Χέιντοκ μας βοηθά να εισέλθουμε πιο βαθιά σε αυτά τα μυστήρια που βρίσκονται στην καρδιά της πίστης μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το ιερό κείμενο και διαβάστε το Κατά Ιωάννην κεφάλαιο 20 αργά και προσευχητικά. Ακούστε το θαύμα του κενού τάφου, τη χαρά της Μαρίας Μαγδαληνής και το έλεος που δείχθηκε στον αμφιβάλλοντα Θωμά. Αφήστε τις λέξεις να αντηχήσουν στην καρδιά σας καθώς οι πρώτοι μαθητές συναντούν τον αναστημένο Κύριο. Κάντε παύση μεταξύ των τμημάτων για να αφήσετε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί μπροστά σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ανοίγει το σχόλιο στο κατά Ιωάννην κεφάλαιο 20 παρουσιάζοντας τη μαρτυρία των αγίων γυναικών στον τάφο. Ο Σωτήρας μας είχε ταφεί με μεγάλη βιασύνη, οι άγιες γυναίκες που είχαν συνοδεύσει τον Ιησού σε όλα τα ταξίδια του, έφεραν αρώματα για να αρωματίσουν το ιερό σώμα του ξανά, με τρόπο πιο κατάλληλο, από ό,τι ο Νικόδημος και ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία είχαν μπορέσει να κάνουν πριν. Ο άγιος Ιωάννης αναφέρει μόνο τη Μαρία Μαγδαληνή, επειδή ήταν η πρόθεσή του να δώσει μια ιδιαίτερη αφήγηση για όλα όσα έκανε εκείνη: αλλά μαθαίνουμε από τους άλλους ευαγγελιστές, ότι υπήρχαν τρεις άγιες γυναίκες μαζί στον τάφο, δηλαδή η Μαρία Μαγδαληνή, η Μαρία, η μητέρα του Ιακώβου, και η Σαλώμη. (Καλμέτ) --- Αυτό ήταν την πρώτη ημέρα της εβδομάδας, την επομένη του Σαββάτου. (Βίβλος ντε Βενς) --- Ο Χριστός αναστήθηκε ξανά, αφήνοντας την πέτρα και τις σφραγίδες ακόμα να κείτονται στον τάφο. Αλλά καθώς αυτό επρόκειτο να πιστευτεί και από άλλους μετά την ανάσταση, ο τάφος ανοίχθηκε, και έτσι η πίστη σε αυτό που είχε συμβεί διαδόθηκε. Αυτό ήταν που εντυπωσίασε τη Μαγδαληνή· γιατί μόλις είδε την πέτρα να έχει κυλιστεί από τον τάφο, χωρίς να μπει, ή ακόμα και να κοιτάξει μέσα, έτρεξε αμέσως, με τον ζήλο της αγάπης της, για να μεταφέρει τα νέα στους μαθητές. (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, ομιλία 84 στην Ιωάννη.) Το σχόλιο εξετάζει στη συνέχεια τη στιγμή κατά την οποία ο αγαπημένος μαθητής είδε τα σάβανα και πίστεψε. Είδε και πίστεψε. Δεν πίστεψε ακόμη ότι ο Ιησούς είχε αναστηθεί από τους νεκρούς, επειδή αγνοούσε ακόμη ότι επρόκειτο να αναστηθεί από τους νεκρούς. Διότι μολονότι οι απόστολοι είχαν ακούσει τόσο συχνά τον θείο Διδάσκαλό τους να μιλά με τους πλέον σαφείς όρους για την ανάστασή του, εξακολουθώντας να είναι τόσο συνηθισμένοι σε παραβολές, δεν καταλάβαιναν, και φαντάζονταν ότι κάτι άλλο εννοούνταν με αυτά τα λόγια. (Άγιος Αυγουστίνος, πραγματεία 120 στην Ιωάννη.) Ο Χέιντοκ στρέφεται έπειτα στην εμφάνιση του αναστημένου Κυρίου στη Μαρία Μαγδαληνή στον κήπο. Ο Ιησούς λέγει σε αυτήν, Μαρία. Η Μαγδαληνή, τώρα σε θλίψη και δάκρυα, δεν αναγνώρισε τον Ιησού, έως ότου την προσφώνησε με το όνομά της, και με τη συνήθη φωνή του: τότε με χαρά, φώναξε, Ραββουνί, Διδάσκαλε. Και ο Ιησούς λέγει σε αυτήν, μη με αγγίξεις, κ.λπ. Η σημασία των οποίων λόγων φαίνεται να είναι: Δεν σε εγκαταλείπω ακόμη, ούτε αναβαίνω προς τον Πατέρα, ώστε να έχεις αρκετό χρόνο να αγκαλιάσεις τα πόδια μου αργότερα· πήγαινε τώρα στους μαθητές μου, κ.λπ. (Ουίθαμ) --- Η Μαγδαληνή, αφού ρώτησε πού τον είχε τοποθετήσει, φαίνεται να έχει στραφεί προς τους αγγέλους, για να ρωτήσει την αιτία του δέους και της ευλάβειας που είχε παρατηρήσει σε αυτούς. Επάνω σε αυτό, ο Ιησούς την καλεί με το όνομά της, και εκείνη, στρεφόμενη πάλι προς αυτόν, τον ανακαλύπτει από τη φωνή του. (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, ομιλία 85 στην Ιωάννη.)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χέιντοκ στοχάζεται πάνω στην εξουσία που ο Χριστός παρέχει στους αποστόλους για τη συγχώρεση των αμαρτιών. Όσες αμαρτίες συγχωρήσετε,[2] κ.λπ. Αυτά τα λόγια εκφράζουν σαφώς τη δύναμη συγχώρεσης αμαρτιών, την οποία, ως Θεός, έδωσε στους αποστόλους του, και στους διαδόχους τους, επισκόπους και ιερείς, για να συγχωρούν αμαρτίες στο όνομά του, ως υπουργοί του, και όργανα, ακόμη κι αν είναι αμαρτωλοί οι ίδιοι. Διότι σε αυτό, δεν ενεργούν με τη δική τους δύναμη, ούτε στο δικό τους όνομα, αλλά στο όνομα του Θεού, ο οποίος ως η κύρια αιτία, πάντοτε συγχωρεί αμαρτίες. Αυτό γενικώς επιτρέπεται να γίνεται από τους υπουργούς του Θεού στο μυστήριο του βαπτίσματος, όσον αφορά τη άφεση του προπατορικού αμαρτήματος· και η Καθολική Εκκλησία πάντοτε κράτησε το ίδιο για τους υπουργούς του Θεού, στο μυστήριο της μετανοίας. (Βλέπε το Προτεσταντικό Κοινό Βιβλίο Προσευχής, στην Επίσκεψη των Ασθενών.) --- Όσες αμαρτίες κρατήσετε, κρατούνται: από το οποίο βλέπουμε, ότι στους ιερείς δίνεται δύναμη να ασκείται, όχι μόνο με το συγχωρείν, αλλά και με το κρατείν· όχι μόνο με το αθωώνειν και λύειν, αλλά και με το δεσμεύειν, με το αρνείσθαι, ή αναβάλλειν την άφεση, σύμφωνα με τις διαθέσεις που βρίσκονται στους αμαρτωλούς, όταν κατηγορούν τους εαυτούς τους για τις αμαρτίες τους. Από εδώ πρέπει αναγκαστικά να ακολουθήσει υποχρέωση εκ μέρους του αμαρτωλού, να δηλώνει, και να ομολογεί τις αμαρτίες του ιδιαιτέρως, στους υπουργούς του Θεού, οι οποίοι διορίζονται πνευματικοί κριτές, και ιατροί των ψυχών τους. Ένας κριτής πρέπει να γνωρίζει την υπόθεση, και ένας ιατρός την ασθένεια: ο ένας για να εκφέρει δίκαιη απόφαση, ο άλλος για να συνταγογραφεί κατάλληλες θεραπείες. (Ουίθαμ) --- Ιδού εδώ την εντολή, σφραγισμένη με την ευρεία σφραγίδα του ουρανού, δυνάμει της οποίας, οι ποιμένες της Εκκλησίας του Χριστού αθωώνουν μετανοούντες αμαρτωλούς κατά την ομολογία τους. (Τσάλονερ)
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς ο κενός τάφος με προκαλεί να προχωρήσω από το να βλέπω στο να πιστεύω; Με ποιους τρόπους, όπως ο Θωμάς, χρειάζομαι την προσωπική πρόσκληση του Κυρίου στην πίστη; Πού με καλεί ο Χριστός σήμερα να δεχθώ και να επεκτείνω το έλεός του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ἀναστάς Κύριε, ἄνοιξε τὰ μάτια μας νὰ σὲ ἀναγνωρίσουμε, ὅπως ἔκανες γιὰ τὴν Μαρία τὴν Μαγδαληνὴ στὸν κῆπο, καὶ ἐνίσχυσε τὴν πίστη μας, ὅπως ἔκανες γιὰ τὸν Θωμᾶ, γιὰ νὰ διακηρύξουμε τὴν νίκη σου ἐπὶ τοῦ θανάτου μὲ χαρμόσυνες καρδιές. Χάρισέ μας τὴν χάρη νὰ ζοῦμε ὡς μάρτυρες τοῦ ἐλέους σου, φέροντας τὴν εἰρήνη σου στὸν κόσμο ποὺ ἔχεις λυτρώσει. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ἄς ἐμβαθύνει τὸ Πνεῦμά σου τὴν πίστη καὶ τὴν ἀγάπη στὶς οἰκογένειές μας. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →