← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ζαχαρίας

Ζαχαρίας 11-12 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ζαχαρίας 11-12Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα
Στο σημερινό μάθημα ακούμε τον Ιωάννη Καλβίνο καθώς ερμηνεύει τα κεφάλαια 11 και 12 του Ζαχαρία. Η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου δείχνει πώς τα αυστηρά λόγια του προφήτη υπηρετούν τόσο την προειδοποίηση όσο και την παρηγοριά, προστατεύοντας τους πιστούς από την αυθάδεια ενώ αποκαλύπτουν την πείσμωνα που τελικά εξαντλεί τη θεία υπομονή. Το σχόλιό του μας βοηθά να διαβάσουμε αυτά τα κεφάλαια όχι ως μεμονωμένες απειλές αλλά ως το αναγκαίο αντίστοιχο των προηγούμενων υποσχέσεων αποκατάστασης. Μέσα από τον Καλβίνο μαθαίνουμε να κρατούμε μαζί το έλεος του Θεού και την δίκαιη κρίση του, επιτρέποντας στο κείμενο να ερευνά τις δικές μας καρδιές. Ας στερεώσουν τα λόγια του καθώς σκεφτόμαστε τη φροντίδα του Κυρίου ως ποιμένα και το κόστος της απόρριψής της.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα διαβάζουμε τα κεφάλαια 11 και 12 του Ζαχαρία. Ακούστε τη μετάβαση από τις προηγούμενες υποσχέσεις ευλογίας σε επίσημες προειδοποιήσεις κρίσης. Προσέξτε πώς ο προφήτης απεικονίζει τον Λίβανο, τους ποιμένες και τα λιοντάρια, και πώς ο Κύριος δηλώνει ότι δεν θα λυπηθεί πλέον τους κατοίκους της γης. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν, ζητώντας από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για την έκθεση του Καλβίνου σε αυτές τις σοβαρές αλλά αναγκαίες αλήθειες.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας τον σκοπό των αυστηρών απειλών του κεφαλαίου. Αυτό το κεφάλαιο περιέχει αυστηρές απειλές, με τις οποίες ο Θεός σχεδίασε εγκαίρως να προειδοποιήσει τους Ιουδαίους, ώστε αν υπήρχε ελπίδα μετανοίας, να αποκατασταθούν από τον φόβο στον ορθό δρόμο, και ώστε άλλοι, οι πονηροί και οι αποδοκιμασμένοι, να καταστούν ανεπίτρεπτοι, και επίσης ώστε οι πιστοί να οχυρωθούν ενάντια στον ισχυρό πειρασμό της απελπισίας βλέποντας τόσο τρομερή συμφορά να περιμένει αυτό το έθνος. Ο Καλβίνος στη συνέχεια αντιμετωπίζει τη φαινομενική ασυνέπεια με τις προηγούμενες προφητείες ελπίδας. Αυτή η προφητεία δεν φαίνεται πράγματι συνεπής με τις προηγούμενες προφητείες· διότι ο Προφήτης μέχρι τώρα όχι μόνο ενθάρρυνε τον λαό να τρέφει ελπίδα, αλλά έχει επίσης δηλώσει ότι η κατάστασή τους θα ήταν τόσο ευτυχής ώστε τίποτα δεν θα έλειπε για να τους καταστήσει πραγματικά ευλογημένους· αλλά τώρα καταγγέλλει την καταστροφή, και αρχίζει με την αποδοκιμασία· διότι λέει ότι ο Θεός ήταν για πολύ καιρό ο ποιμένας αυτού του έθνους, αλλά ότι τώρα παραιτείται από κάθε φροντίδα γι' αυτούς· διότι κουρασμένος δεν θα ανεχόταν πλέον εκείνη την διεστραμμένη πονηρία, την οποία είχε βρει σε όλους τους. Αυτά φαίνονται ασυνεπή· αλλά μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι ήταν αναγκαίο πρώτα να τεθούν ενώπιον των Ιουδαίων τα αγαθά του Θεού, ώστε να προχωρήσουν με περισσότερη προθυμία στο έργο της οικοδόμησης του ναού, και να γνωρίζουν ότι ο κόπος τους δεν θα ήταν μάταιος· και τώρα ήταν αναγκαίο να αλλάξει ο τόνος, μήπως οι υποκριτές, μάταια στηριζόμενοι σε αυτές τις υποσχέσεις, γίνουν σκληροί, όπως συμβαίνει συνήθως· και επίσης, μήπως οι πιστοί δεν τρέφουν τον οφειλόμενο φόβο, και έτσι προχωρούν απερίσκεπτα ενώπιον του Θεού· διότι τίποτα δεν είναι πιο καταστροφικό από την ασφάλεια, εφόσον όταν λαμβάνεται άδεια για αμαρτία, η κρίση του Θεού επίκειται πάνω μας. Βλέπουμε λοιπόν πόσο χρήσιμη και εύλογη ήταν αυτή η προειδοποίηση του Προφήτη, καθώς έκανε τους Ιουδαίους να κατανοήσουν ότι ο Θεός δεν θα ήταν ευμενής προς τον λαό του χωρίς να τιμωρήσει την πονηρία και την πείσμωνά τους. Για τον λόγο που ο Θεός πρέπει να ενεργήσει τόσο αυστηρά, ο Καλβίνος γράφει: Εδώ δίνεται λόγος γιατί ο Θεός σκόπευε να ενεργήσει τόσο αυστηρά με τον λαό του — ακόμη και επειδή η πείσμωνά τους δεν άξιζε συγγνώμη. Καθώς λοιπόν στην αρχή του κεφαλαίου ο Προφήτης απείλησε καταστροφή στους Ιουδαίους, έτσι τώρα τους υπενθυμίζει ότι η τιμωρία τους ήταν κοντά, και ότι δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν πιο ήπια, επειδή η πονηρία τους ήταν εντελώς ανίατη. Αντιλαμβανόμαστε τώρα τον σκοπό του Προφήτη· αλλά κατηγορεί τους Ιουδαίους ιδιαίτερα για αχαριστία, επειδή ανταποκρίθηκαν τόσο άσχημα και επαίσχυντα στις μοναδικές ευεργεσίες του Θεού.
Σκεφτείτε

Σκέψη

Ο Καλβίνος επιπλέον τονίζει την επίμονη καλοσύνη του Κυρίου ακόμη και προς ένα περιφρονημένο ποίμνιο. Στη συνέχεια προσθέτει μια άλλη περίσταση, η οποία δείχνει ακόμη περισσότερο την θαυμαστή και ανέκφραστη καλοσύνη του Θεού, — ότι ήταν ποιμένας ενός ποιμνίου, το οποίο όχι μόνο είχε παρενοχληθεί από λύκους και ληστές, αλλά και από τους ίδιους τους ποιμένες του. Εν συντομία, το νόημα του όλου είναι, — ότι μολονότι λύκοι και ληστές είχαν περιπλανηθεί με μεγάλη βαρβαρότητα μεταξύ του λαού, εντούτοις ο Θεός ήταν πάντα ο ποιμένας τους.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου έχω αντιμετωπίσει την υπομονή του Θεού ως άδεια να επιμείνω στην αμαρτία; Πώς η έμφαση του Καλβίνου τόσο στο έλεος όσο και στην κρίση διαμορφώνει τον τρόπο που δέχομαι σήμερα την διόρθωση του Κυρίου; Πώς θα ήταν για μένα να ανταποκριθώ στη φωνή του Ποιμένα με ευγνώμονα υπακοή αντί για αντίσταση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Δεσπότα, ὁ διορίζων καὶ ἀπομακρύνων ποιμένας ἐπὶ τῆς ποίμνης σου κατὰ τὸν ἅγιόν σου σκοπόν, ἔκχεον ἐφ’ ἡμᾶς τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος καὶ τῆς δεήσεως, ἵνα ἀτενίσωμεν εἰς Ἐκεῖνον ὃν ἐξεκεντήσαμεν καὶ πενθήσωμεν μετὰ μετανοούντων καρδιῶν. Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ διαθηκικῇ σου ἐλέει, μήπως σκληρύνωμεν ἑαυτοὺς κατὰ τῶν προειδοποιήσεών σου ἢ ὑποθέσωμεν ἐπὶ τῇ μακροθυμίᾳ σου, καὶ δὸς ἡμῖν νὰ θησαυρίζωμεν τὸν Χριστὸν μόνον ὡς τὸν Ποιμένα τὸν τιθέντα τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ὑπὲρ τῶν προβάτων. Διατήρησον ἡμᾶς ἀκλινεῖς ἐν ταπεινῇ ἐξαρτήσει ἐπὶ τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἐμφανίσεώς σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →