← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Σαμουήλ

Α' Σαμουήλ 25-26 — με τον Σάιμεον

Α' Σαμουήλ 25-26Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον μετρημένο ρυθμό της αγγλικανικής θεολογίας, στρεφόμαστε σήμερα στα Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο ομιλητικών κηρυγμάτων που διαμορφώθηκε από τη μέση οδό. Σε αυτές τις σελίδες ο Σάιμεον οδηγεί την Εκκλησία μέσα από τις Γραφές με ευλάβεια, ακρίβεια και ποιμαντική θέρμη, κατευθύνοντας πάντοτε την καρδιά προς τον Χριστό. Καθώς εισερχόμαστε στην αφήγηση του Α' Σαμουήλ 25–26, η ομιλητική του μέθοδος μας προσκαλεί να στοχαστούμε τόσο την αδυναμία ακόμη και του ανθρώπου μετά την καρδιά του Θεού όσο και το κυρίαρχο έλεος που διαφυλάττει τους εκλεκτούς από τις χειρότερες παρορμήσεις τους.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τώρα τα ορισμένα κεφάλαια. Με ήσυχες καρδιές διαβάζουμε το Α' Σαμουήλ 25 και 26, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος που και ελέγχει και παρηγορεί. Ας δεχθεί το ιερό κείμενο όχι μόνο ως αρχαίο χρονικό αλλά ως ζωντανό λόγο, που διαμορφώνει το δικό μας προσκύνημα στη συντροφιά των αγίων.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον ανοίγει την ομιλία κατευθύνοντας την προσοχή στην πιστότητα των ιερών ιστοριογράφων. Στίχοι 32-33. ΟΜΙΛΙΑ: 306 Ο ΔΑΒΙΔ ΣΥΓΚΡΑΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΟΝ ΝΑΒΑΛ Α' Σαμουήλ 25:32-33. Και είπε ο Δαβίδ στην Αβιγαία: Ευλογημένος ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, που σε έστειλε σήμερα να με συναντήσεις· και ευλογημένη η συμβουλή σου, και ευλογημένη εσύ, που με συγκράτησες σήμερα από το να χύσω αίμα και από το να εκδικηθώ ο ίδιος με το χέρι μου. Η πιστότητα των ιερών ιστοριογράφων είναι ορατή σε κάθε μέρος των θείων γραπτών. Ένας μερικός φίλος, ή ένα πρόσωπο που ενδιαφερόταν υπερβολικά για την τιμή της θρησκείας, θα είχε ρίξει ένα πέπλο πάνω στα γεγονότα που περιέχονται σε αυτό το κεφάλαιο. Είναι, πρέπει να ομολογηθεί, εξαιρετικά ταπεινωτικά, και μας αναγκάζουν να αναφωνήσουμε: «Κύριε, τι είναι ο άνθρωπος!» Στη συνέχεια αποκαλύπτει τα βάθη της διαφθοράς που παραμένουν ακόμη στην ανανεωμένη καρδιά. Αυτό όμως δεν δικαιολογούσε τόσο άγρια αγανάκτηση όσο έδειξε ο Δαβίδ. Θα μπορούσε δικαίως να παραπονεθεί για τον Ναβάλ· ίσως στις περιστάσεις του να είχε δικαιολογηθεί να απαιτήσει ως δικαίωμα αυτό που του αρνήθηκαν ως δώρο· αλλά το να σκέφτεται να δολοφονήσει τον Ναβάλ, να δολοφονήσει επίσης κάθε άρρενα που ανήκε σε αυτόν, ήταν τόσο αποτρόπαιο σχέδιο όσο εισήλθε ποτέ στην καρδιά ανθρώπου. Ποιος θα είχε συλλάβει ότι μια τέτοια σκέψη θα εισερχόταν ποτέ στο νου εκείνου, ο οποίος τόσο πρόσφατα είχε φεισθεί του πιο κακόβουλου εχθρού του, και είχε καταδικαστεί στη συνείδησή του ακόμη και για την αποκοπή της άκρης του ενδύματος του κυρίου του; Δείχνει όμως τι διαφθορά υπάρχει στην ανθρώπινη καρδιά— [Αληθώς η καρδιά του ανθρώπου είναι «απελπισμένα πονηρή». Ακόμη και όταν ανανεωθεί από τη θεία χάρη, δεν μπορούμε πλέον να σταθούμε, παρά μόνο όσο μας στηρίζει ο ίδιος ο Θεός. Ο Σάιμεον στη συνέχεια στοχάζεται τους πολλαπλούς προνοιακούς περιορισμούς με τους οποίους ο Θεός διαφυλάττει τον λαό του. Πόσο οφείλουμε στον Θεό για τους προνοιακούς του περιορισμούς— Ο Δαβίδ εκφράζει τις υποχρεώσεις του προς τον Θεό για την απελευθέρωσή του από αυτόν τον πειρασμό— [Ένας υπηρέτης του Ναβάλ, φοβούμενος τις συνέπειες του μηνύματος του κυρίου του, πληροφόρησε την κυρία του για όλη τη συναλλαγή· μαρτυρώντας ταυτόχρονα την καλοσύνη και την ακεραιότητα της συμπεριφοράς του Δαβίδ· και η Αβιγαία υιοθέτησε αμέσως τις πιο συνετές μεθόδους για να κατευνάσει την αγανάκτηση του Δαβίδ. Χωρίς χρονοτριβή πήρε ένα γενναιόδωρο μέρος των προμηθειών που είχαν ετοιμαστεί για τη γιορτή, και πήγε η ίδια με αυτές να συναντήσει τον Δαβίδ. Ευτυχώς συνάντησε τον Δαβίδ στον δρόμο· και με την άριστη διεύθυνσή της αφόπλισε εντελώς την οργή του, και απέτρεψε την καταστροφή που θα είχε σύντομα καταστρέψει όλη την οικογένειά της. Αμέσως ο Δαβίδ αναγνώρισε σε αυτήν τη θεία παρέμβαση· και, ενώ ευλόγησε εκείνη για τη συμβουλή της, ευλόγησε τον Θεό που την έστειλε να εμποδίσει τους αιματηρούς και εκδικητικούς σκοπούς του. Στη συνέχεια εξηγεί περαιτέρω την τρομερή φύση του πάθους για την εκδίκηση. Αληθώς, αν θυμόμασταν τους διάφορους πειρασμούς που έχουμε βιώσει σε οποιαδήποτε στιγμή, και τις διάφορες μεθόδους που ο Θεός έχει χρησιμοποιήσει για την απελευθέρωσή μας, θα βλέπαμε τέτοια αποδείξεις της πατρικής του φροντίδας, που θα γέμιζαν τις καρδιές μας με θαυμασμό, και τα στόματά μας με αίνο.] Τέτοιες είναι οι σκέψεις που προκύπτουν από μια γενική θεώρηση του θέματός μας. Από μια πιο ιδιαίτερη εξέτασή του μπορούμε να μάθουμε, 1. Τι τρομερό κακό είναι η εκδίκηση— [Δεν υπάρχει τίποτε τόσο σκληρό, που ένα εκδικητικό πνεύμα δεν θα μας ωθήσει σε αυτό. Ενώ βρισκόμαστε υπό την επίδραση της εκδίκησης, παραβλέπουμε όλες τις συνέπειες· δεν σκεφτόμαστε τίποτε για τη δυστυχία που μπορεί να επιφέρουμε σε πρόσωπα αθώα. Ο Δαβίδ δεν αρκούνταν στο να δολοφονήσει τον Ναβάλ, αλλά θα δολοφονούσε επίσης κάθε άρρενα που ανήκε σε αυτόν, μολονότι κανείς από αυτούς δεν ήταν μέτοχος του σφάλματος του Ναβάλ.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σάιμεον ολοκληρώνει πιέζοντας στην Εκκλησία την ανάγκη για συνεχή προσευχή κατά του πειρασμού. ]· και, αν διαφυλαχθούμε από αυτόν από την πτώση, ας τον αναγνωρίσουμε ως τη μόνη πηγή της σταθερότητάς μας [Σημείωση: Ψαλμοί 26:12 · Ψαλμοί 41:12-13 .]. Επίσης επαινεί την ευλογία ενός πιστού παρατηρητή που μιλά την αλήθεια με αγάπη. Αν ο φίλος μας κατέχει τη σοφία και την επιδεξιότητα της Αβιγαίας, ας τον εκτιμήσουμε περισσότερο· αλλά, αν όχι, ας είναι η συμβουλή του παρ' όλα αυτά ευπρόσδεκτη στο νου μας· και ας εκτιμάται ιδιαίτερα από εμάς ανάλογα με την πιστότητά του [Σημείωση: Παροιμίαι 9:8-9 · Παροιμίαι 25:12 · Παροιμίαι 28:23 .].] 3. Τι ανάγκη έχουμε όλοι να προσευχόμαστε κατά του πειρασμού— [Μπορεί, όπως ο Δαβίδ, να έχουμε αντισταθεί στους μεγαλύτερους πειρασμούς, και όμως να πέσουμε, όπως εκείνος, από εκείνους που είναι συγκριτικά ελαφροί. Δεν είμαστε καθόλου ίδιοι ανά πάσα στιγμή. Δεν έχουμε απόθεμα χάριτος υπό τη δική μας εντολή· δεν είναι το φως μιας ώρας, ή ενός λεπτού, που θα αρκέσει για το επόμενο· ούτε είναι οποιοδήποτε μέτρο χάριτος που έχει ήδη ληφθεί, που θα μας επιτρέψει να σταθούμε σταθεροί στον Κύριο. Πρέπει να λαμβάνουμε νέες μεταδόσεις κάθε στιγμή, και να προσβλέπουμε συνεχώς στον Κύριο για καθοδήγηση και στήριξη. Ας παρακαλέσουμε λοιπόν τον Θεό να «φράξει τον δρόμο μας με αγκάθια [Σημείωση: Ωσηέ 2:6-7 .
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχετε πρόσφατα διαφυλαχθεί από αμαρτία που ήσασταν έτοιμοι να διαπράξετε; Πώς δέχεστε τις ελέγχους φίλων ή της συνείδησης ως δώρα από τον Θεό; Σε ποια καθημερινή πρακτική θα μπορούσατε να ζητάτε πιο έντονα νέα χάρη για να σταθείτε;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που μόνος διαφυλάττεις τους δούλους σου από την πτώση, χάρισε μας χάρη να βαδίζουμε ταπεινά ενώπιόν σου αυτή την ημέρα. Διαφύλαξέ μας από τις ξαφνικές αναδύσεις οργής και από κάθε σκέψη ιδιωτικής εκδίκησης· φράξε τον δρόμο μας με αγκάθια όταν θα θέλαμε να παρεκκλίνουμε στην αφροσύνη. Κάνε μας ευγνώμονες για κάθε πιστό λόγο που μας αποστρέφει από το κακό, και δίδαξέ μας να εκτιμούμε πάνω από όλα την παρέμβαση της πατρικής σου φροντίδας. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →