Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 3-4 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή, για την μετρημένη, στίχο προς στίχο επεξεργασία της Γένεσης 3-4. Το έργο τους ανιχνεύει την είσοδο της αμαρτίας, την πρώτη υπόσχεση λύτρωσης και τις διευρυνόμενες συνέπειες για την ανθρώπινη οικογένεια. Με ευλαβική σαφήνεια ο σχολιασμός υποστηρίζει τόσο τη θεία αγιότητα όσο και το θαύμα της χάριτος που εκτείνεται ακόμη και στην κρίση. Καθώς ακούμε την έκθεσή τους, καλούμαστε να δεχτούμε την ίδια την αφήγηση της Γραφής για την πτώση και τη θεραπεία της με ταπεινοφροσύνη και πίστη.
Διαβάστε
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τα κεφάλαια 3 και 4 της Γένεσης ολόκληρα. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα με τη δική του επίσημη σειρά—τον πειρασμό, την ανυπακοή, την καταδίκη, την υπόσχεση και την πρώιμη εξάπλωση τόσο της αμαρτίας όσο και της λατρείας. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να καταγραφεί πριν προχωρήσετε στον επόμενο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Jamieson ανοίγει την έκθεση προσδιορίζοντας το φίδι και την προέλευσή του.
Στίχος 1. 1. το φίδι —Η πτώση του ανθρώπου επετεύχθη με τις αποπλανήσεις ενός φιδιού. Ότι ήταν ένα πραγματικό φίδι είναι εμφανές από το απλό και ανεπιτήδευτο ύφος της ιστορίας και από τις πολλές αναφορές που γίνονται σε αυτό στην Καινή Διαθήκη. Αλλά το υλικό φίδι ήταν το όργανο ή το εργαλείο ενός ανώτερου παράγοντα, του Σατανά ή του διαβόλου, στον οποίο οι ιεροί συγγραφείς εφαρμόζουν από αυτό το περιστατικό το μομφαίο όνομα του 'δράκου, του αρχαίου φιδιού' [ :- ]. Αν και ο Μωυσής δεν αναφέρει αυτό το πονηρό πνεύμα—δίνοντας μόνο την ιστορία του ορατού κόσμου—ωστόσο στις πληρέστερες αποκαλύψεις του Ευαγγελίου, δηλώνεται σαφώς ότι ο Σατανάς ήταν ο δημιουργός της πλοκής ( Ιωάννης 8:44 ; 2 Κορινθίους 11:3 ; 1 Ιωάννη 3:8 ; 1 Τιμόθεο 2:14 ; Αποκάλυψη 20:2 ). πιο πονηρό —Τα φίδια είναι παροιμιώδη για τη σοφία ( Αποκάλυψη 20:2- : ). Αλλά αυτά τα ερπετά ήταν στην αρχή, πιθανώς, πολύ ανώτερα σε ομορφιά καθώς και σε οξυδέρκεια από ό,τι είναι στην παρούσα κατάστασή τους.Ο Fausset στη συνέχεια ανιχνεύει τα βήματα με τα οποία η γυναίκα παρασύρθηκε στην παράβαση.
Στίχος 6. 6. Και όταν η γυναίκα είδε ότι το δέντρο ήταν καλό για τροφή —Η φαντασία και τα συναισθήματά της κερδήθηκαν εντελώς· και την πτώση της Εύας ακολούθησε σύντομα αυτή του Αδάμ. Η ιστορία κάθε πειρασμού, και κάθε αμαρτίας, είναι η ίδια· το εξωτερικό αντικείμενο έλξης, η εσωτερική αναταραχή του νου, η αύξηση και ο θρίαμβος της παθιασμένης επιθυμίας· καταλήγοντας στην υποβάθμιση, τη δουλεία και την καταστροφή της ψυχής ( Ιακώβου 1:15 ; 1 Ιωάννη 2:16 ).Ο Brown στη συνέχεια εκθέτει την πρώτη υπόσχεση απελευθέρωσης που ειπώθηκε στο φίδι.
Στίχος 15. 15. το σπέρμα σου —όχι μόνο τα πονηρά πνεύματα, αλλά και οι πονηροί άνθρωποι. σπέρμα της γυναίκας —ο Μεσσίας, ή η Εκκλησία Του [ΚΑΛΒΙΝΟΣ, ΧΕΝΓΚΣΤΕΝΜΠΕΡΓΚ]. θα βάλω έχθρα ανάμεσα σε σένα και τη γυναίκα —Ο Θεός μπορεί να ειπωθεί ότι το κάνει αυτό μόνο αφήνοντας 'το φίδι και το σπέρμα του στην επίδραση της δικής τους διαφθοράς· και με αυτά τα μέτρα που, επιδιωκόμενα για τη σωτηρία των ανθρώπων, γεμίζουν τον Σατανά και τους αγγέλους του με φθόνο και οργή'. εσύ θα του συντρίψεις τη φτέρνα —Το φίδι πληγώνει τη φτέρνα που το συντρίβει· και έτσι ο Σατανάς θα επιτρεπόταν να πλήξει την ανθρωπότητα του Χριστού και να φέρει πόνο και διωγμό στον λαό Του. αυτό θα σου συντρίψει το κεφάλι —Το δηλητήριο του φιδιού βρίσκεται στο κεφάλι του· και ένα χτύπημα σε αυτό το μέρος είναι θανατηφόρο. Έτσι, θανατηφόρο θα είναι το χτύπημα που θα δεχτεί ο Σατανάς από τον Χριστό, αν και είναι πιθανό ότι δεν κατάλαβε αρχικά τη φύση και την έκταση της καταδίκης του.
Σκεφτείτε
Κλείνοντας την ενότητα, ο σχολιασμός αναλογίζεται την ποινή που επιβλήθηκε στον Αδάμ και την υπόσχεση που ακολουθεί.
Στίχος 19. 19. έως ότου επιστρέψεις στο χώμα —Ο άνθρωπος έγινε θνητός· αν και δεν πέθανε τη στιγμή που έφαγε τον απαγορευμένο καρπό, το σώμα του υπέστη μια αλλαγή, και αυτό θα οδηγούσε σε διάλυση· η ένωση που υπήρχε μεταξύ της ψυχής του και του Θεού είχε ήδη διαλυθεί, είχε γίνει υπόλογος σε όλες τις δυστυχίες αυτής της ζωής και στους πόνους της κόλασης για πάντα. Τι θλιβερό κεφάλαιο είναι αυτό στην ιστορία του ανθρώπου! Δίνει τη μόνη αληθινή εξήγηση της προέλευσης όλων των φυσικών και ηθικών κακών που υπάρχουν στον κόσμο· υποστηρίζει τον ηθικό χαρακτήρα του Θεού· δείχνει ότι ο άνθρωπος, δημιουργημένος ενάρετος, έπεσε επειδή δεν μπόρεσε να αντισταθεί σε έναν μικρό πειρασμό· και γινόμενος ένοχος και δυστυχισμένος, βύθισε όλο το σπέρμα του στην ίδια άβυσσο ( Ρωμαίους 5:12 ). Πόσο εκπληκτική η χάρη που εκείνη τη στιγμή έδωσε υπόσχεση για έναν Σωτήρα και απένειμε σε αυτήν που είχε την ατίμωση να εισαγάγει την αμαρτία την μελλοντική τιμή να εισαγάγει αυτόν τον Λυτρωτή ( Ρωμαίους 5:12- : ).
Απαντήστε
Πού στη δική μου ζωή ελαχιστοποιώ τη σοβαρότητα μιας και μόνο πράξης ανυπακοής; Πώς η υπόσχεση του σπέρματος της γυναίκας διαμορφώνει την άποψή μου για τον παρόντα πόνο και το κακό; Με ποιους τρόπους μπαίνω στον πειρασμό να μεταφέρω την ευθύνη αντί να ομολογήσω την αμαρτία μου απλά ενώπιον του Θεού;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία της Γραφής και για τους προσεκτικούς κόπους εκείνων που άνοιξαν το νόημά της στον λαό σου. Χάρισέ μας την ίδια ταπεινή ευλάβεια που χαρακτήριζε το πρώτο ζευγάρι πριν την πτώση, και φύλαξέ μας από την υπερηφάνεια που τους οδήγησε σε πλάνη. Είθε η υπόσχεση του ερχόμενου Σπέρματος να μας γεμίσει με ελπίδα ακόμα και όταν νιώθουμε το βάρος της κατάρας της αμαρτίας. Δίδαξέ μας να προσφέρουμε αποδεκτή λατρεία μέσω της πίστης στο Αρνίο που έχεις παράσχει, και φύλαξε τις καρδιές μας από τον φθόνο και τη βία. Στο όνομα του Χριστού του Λυτρωτή μας προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →