Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Χρονικών
Α' Χρονικών 15-17 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, οι Ομιλητικές Ώρες του Καρόλου Σάιμεον ανοίγουν τους θησαυρούς των Α' Χρονικών 15–17 για την Εκκλησία σήμερα. Με ευλαβή ακρίβεια ο Σάιμεον ιχνηλατεί τη χαρά του Δαβίδ για την επιστροφή της κιβωτού, τα ελέη της διαθήκης που εξασφαλίστηκαν για τον Ισραήλ και τον Θεό που δεσμεύεται στον λαό του. Οι ομιλίες του μας προσκαλούν στα ίδια άγια αισθήματα και την οικιακή πιστότητα που χαρακτήριζαν τον βασιλιά κατά την καρδιά του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Με ήρεμη προσοχή διαβάζουμε τα κεφάλαια 15 έως 17 των Α' Χρονικών, προσέχοντας την επιστροφή της κιβωτού, τον ψαλμό ευχαριστίας του Δαβίδ και την υπόσχεση της διαθήκης του Κυρίου προς τον δούλο του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον αρχίζει θέτοντας το γενικό πλαίσιο του νου που απαιτεί η θρησκεία.
Δόθηκε από τον Δαβίδ για χρήση της Εκκλησίας, με την ευκαιρία της μεταφοράς της κιβωτού στην Ιερουσαλήμ. Στο μέρος που μόλις διαβάσαμε, βλέπουμε τη θρησκεία στην πλήρη άσκησή της: βλέπουμε να εκτίθεται με τα λαμπρότερα χρώματα, Ι. Το γενικό πλαίσιο του νου που απαιτεί — Δεν έχουμε τώρα να μιλήσουμε για ηθικές πράξεις, αλλά μάλλον για πνευματικά αισθήματα. Πρέπει να θεωρήσουμε τον χριστιανό τώρα στις διαθέσεις του νου του και τις ασκήσεις της ψυχής του προς τον Θεό. Και εδώ παρατηρούμε, 1. Ότι ο Θεός πρέπει να είναι το υπέρτατο αντικείμενο της προσοχής του — [Ο κοσμικός άνθρωπος δεν υψώνεται υψηλότερα από τον κόσμο: «φρονεί» και απολαμβάνει μόνο ό,τι είναι επίγειο και σαρκικό [Σημείωση: Ρωμαίους 8:5. Φιλιππησίους 3:18-19· Φιλιππησίους 3:18-19.]. Αλλά ο πνευματικός άνθρωπος «φρονεί τα του Πνεύματος» και προσπαθεί να θέτει τον Θεό, ως να λέγαμε, πάντοτε ενώπιόν του. Στον Ψαλμό ενώπιόν μας, υπήρχε προφανώς μόνο ένα αντικείμενο στον νου του Δαβίδ.Στη συνέχεια πιέζει το καθήκον της ευχαριστίας για παρελθόντα ελέη.
Ο Παύλος μας δίνει μια σύντομη περίληψη καθηκόντων, πολύ παρόμοια με εκείνα που επιτάσσονται στο κείμενο: «Χαίρετε πάντοτε· προσεύχεσθε αδιαλείπτως. Εν παντί ευχαριστείτε· διότι τούτο είναι το θέλημα του Θεού εν Χριστώ Ιησού περί υμών [Σημείωση: Α' Θεσσαλονικείς 5:16-18.].» Έτσι ο Δαβίδ μας προτρέπει, 1. Να ευχαριστούμε τον Κύριο για όλα τα παρελθόντα ελέη του — [Αν αυτή η προτροπή απευθυνόταν στον πιο άθλιο και εγκαταλελειμμένο της ανθρώπινης φυλής, θα ήταν ιδιαίτερα εύλογη, αφού η μακροθυμία που ο Θεός άσκησε προς αυτόν είναι η ίδια μεγάλη σωτηρία [Σημείωση: Β' Πέτρου 3:15.]. Αλλά απευθύνεται «προς τους υιούς Ισραήλ», ακόμη και «τους εκλεκτούς» του Κυρίου· και ποιος μπορεί ποτέ να βρει αιτία για αίνο, αν δεν το κάνουν αυτοί; Αν δεν γεμίσουν τον αέρα με τις ωσαννές τους, οι ίδιες «οι πέτρες θα κραυγάσουν εναντίον τους». Στοχάσου μόνο τις αναρίθμητες ευσπλαχνίες σου, ιδιαίτερα το δώρο του μονογενούς Υιού του Θεού για σένα, και το δώρο της σωτηρίας δι' αυτού σε σένα.Ο Σάιμεον στη συνέχεια κατευθύνει την ψυχή να είναι πάντοτε ενθύμιος της διαθήκης του Θεού.
Αυτή ήταν η διαθήκη που έγινε με τον Χριστό πριν από τη θεμελίωση του κόσμου [Σημείωση: Γαλ 3:17 και Εβραίους 6:13-14· Εβραίους 6:17-18. Β' Τιμόθεον 1:2.]. «διαθήκη τεταγμένη εν πάσι και ασφαλής», αιώνια διαθήκη που ποτέ δεν θα καταργηθεί. Αυτή η διαθήκη πρέπει να είναι πάντοτε στον νου μας: πρέπει να τη θεωρούμε ως την μοναδική πηγή όλων των ευλογιών που απολαμβάνουμε, και τη μεγάλη ασφάλειά μας για τη συνέχιση αυτών. Αυτή είναι που θα κρατήσει τον νου σταθερό και ακλόνητο εν μέσω όλων των δυσκολιών και πειρασμών που έχουμε να αντιμετωπίσουμε· αφού η εκτέλεση και η εκπλήρωση όλων των διατάξεών της εξαρτάται από την πιστότητα ενός αμετάβλητου Θεού [Σημείωση: Ιερεμίας 32:40. Μαλαχίας 3:6.].
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σάιμεον ολοκληρώνει με λόγια επίπληξης και ενθάρρυνσης.
Ω ας μη αναπαυθεί κανείς από σας σε κατάσταση τόσο άχρηστη και στερημένη παρηγοριάς όσο αυτή! αλλά ας ζητήσει να αποκτήσει την πλήρη απόλαυση του Θεού στον παρόντα κόσμο, ως την καλύτερη προετοιμασία για να τον απολαύσει στον μέλλοντα κόσμο.] 2. Ενθάρρυνσης — [Εκείνο που στο κείμενό μας είναι προτροπή, «Να είσαι πάντοτε ενθύμιος της διαθήκης αυτού», είναι, στον Ψαλμό από τον οποίο λαμβάνεται, δήλωση σχετικά με τον Θεό, ότι «Εμνημονεύθη της διαθήκης αυτού εις τον αιώνα [Σημείωση: Ψαλμοί 105:8.].» Ναι· την εμνημονεύθη, και πάντοτε θα την εμνημονεύει· ούτε θα επιτρέψει ποτέ να αποτύχει ούτε ένα ιώτα ή μία κεραία αυτής. Σε εκείνη τη διαθήκη έκανε άφθονη πρόνοια για όλες τις ανάγκες μας· ώστε, αν είμαστε έτοιμοι να απελπισθούμε, (ως εάν αυτή η υψηλή κατάσταση του νου δεν μπορούσε ποτέ να επιτευχθεί, ούτε αυτά τα καθήκοντα να εκτελεσθούν ποτέ,) χρειαζόμαστε μόνο να αποβλέψουμε σε εκείνη τη διαθήκη, και όλοι οι φόβοι μας θα διαλυθούν.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή μου πορεία επιτρέπω στον Θεό να είναι αληθινά «τα πάντα εν πάσι»; Πώς μπορεί η ανάμνηση της διαθήκης του να με σταθεροποιήσει εν μέσω των παρόντων δοκιμασιών; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους μπορώ να επιστρέφω από τη δημόσια λατρεία για να ευλογώ το δικό μου οίκημα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε των δυνάμεων, που σε κατέστησες Θεό του Ισραήλ και, εν Χριστώ, Θεό όλων όσοι πιστεύουν, χάρισε μας το πλαίσιο του νου που γνώριζε ο Δαβίδ όταν αποκαταστάθηκε η κιβωτός. Στήριξε τις καρδιές μας στη διαθήκη σου τεταγμένη εν πάσι και ασφαλή, ώστε να σε ευχαριστούμε αδιαλείπτως, να ζητούμε το πρόσωπό σου συνεχώς, και να καυχώμεθα μόνο εν σοι. Ευλόγησε, σε παρακαλούμε, τα οικήματά μας· κάμε μας πιστούς στην κρυπτή προσευχή και το άγιο παράδειγμα, ώστε εκείνοι που είναι πλησιέστερα μας να δουν ότι συ είσαι μεθ' ημών αληθώς. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →