Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Σοφία Σειράχ
Σοφία Σειράχ 40-42 — βασιζόμενος ἐπὶ τοῦ Θωμᾶ Ἀκινάτου (Συμπλήρωμα Σούμμας ἐρωτ. 91-96 τέχνη τοῦ ἀποθνῄσκειν + προσμονὴ ἀναστάσεως)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Σειράχ 40-42 αντιμετωπίζει την ανθρώπινη κατάσταση με αμείλικτη σαφήνεια, καταγράφοντας τις δυσκολίες της ζωής, την προσέγγιση του θανάτου και τις αντιθετικές κληρονομιές που υπερβαίνουν το σώμα. Αυτές οι σκέψεις προετοιμάζουν τον αναγνώστη να θεωρήσει τη θνητότητα όχι ως απλή παύση αλλά ως τη στιγμή κατά την οποία η σοφία αποδίδει τον τελικό της καρπό. Ο άγιος Θωμάς Ακουίνας αντιμετωπίζει τον θάνατο ως τον χωρισμό της ψυχής από το σώμα ενώ επιβεβαιώνει τη συνεχιζόμενη ύπαρξη της ψυχής και την τάξη της προς τη θεία κρίση. Υπό αυτό το φως η συμβουλή του σοφού για τον φόβο του Κυρίου αναδύεται ως πρακτική άσκηση στις αρετές που σταθεροποιούν τη θέληση όταν οι σωματικές δυνάμεις αποτυγχάνουν. Το κείμενο επομένως λειτουργεί τόσο ως διαλογισμός για την παρούσα θλίψη όσο και ως ήσυχη προσμονή της ανάστασης, όταν τα ίδια σώματα που τώρα υπόκεινται στη λύπη θα αποκατασταθούν σύμφωνα με τη δικαιοσύνη που ήδη ασκήθηκε σε αυτή τη ζωή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τα κεφάλαια 40 έως 42 του Σειράχ στην έκδοση Ντουέι Ρέιμς ή στην Καθολική Έκδοση Δημοσίου Τομέα. Παρατηρήστε την επαναλαμβανόμενη αντίθεση μεταξύ των δυστυχιών που συνοδεύουν την ανθρώπινη εργασία και της ειρήνης που βρίσκεται στον φόβο του Θεού. Παρατηρήστε πώς ο συγγραφέας ζυγίζει τη φήμη μετά τον θάνατο, τη θλίψη των επιζώντων και την τελική κρίση που κανείς δεν αποφεύγει. Προσέξτε επίσης τη μετατόπιση στο κεφάλαιο 42 προς τον έπαινο των έργων του Θεού στη δημιουργία· αυτή η κίνηση από τον θάνατο στην κοσμική τάξη σηματοδοτεί ότι η επίγεια διάλυση συμβαίνει μέσα σε ένα ευρύτερο θείο σχέδιο. Σημειώστε οποιουσδήποτε στίχους που μιλούν για ντροπή, τιμή ή τη διαρκή μνήμη των δικαίων.
Μελετήστε
Μελέτη
Ὁ Ἀκουίνας διδάσκει ὅτι ὁ θάνατος εἶναι φυσικὴ συνέπεια τῆς συνθέτου φύσεως τοῦ ἀνθρώπου, παραμένει ὅμως, μετὰ τὴν πτῶσιν, ποινὴ ποὺ εἰσάγει ἀταξία εἰς τὰ πάθη. Ὁ Σειρὰχ μʹ ἀπηχεῖ τὴν ἀνάλυσιν αὐτὴν ἀπαριθμῶν τὰς ἀγωνίας ποὺ πιέζουν ἕκαστον ἄνθρωπον· ἀγωνία διὰ τὸν βιοπορισμόν, διὰ τὰ τέκνα, διὰ τὴν ἀβεβαιότητα τῆς ὥρας τοῦ θανάτου. Τὸ φάρμακον τοῦ σοφοῦ δὲν εἶναι ἡ στωικὴ ἀδιαφορία ἀλλὰ ἡ σταθερὰ ἕξις τοῦ φόβου τοῦ Κυρίου, ἕξις τὴν ὁποίαν ὁ Ἀκουίνας κατατάσσει μεταξὺ τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ἡ ὁποία τελειοποιεῖ τὴν ἀρετὴν τῆς ἐλπίδος. Τὸ μβʹ κεφάλαιον προσθέτει περαιτέρω διάκρισιν μεταξὺ τοῦ θανάτου τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὁ ὁποῖος ἀφήνει πικρὰν μνήμην, καὶ τοῦ θανάτου τοῦ σοφοῦ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα διαμένει διότι τὰ ἔργα του ἦσαν προσανατολισμένα πρὸς τὰ αἰώνια ἀγαθά. Ὁ Ἀκουίνας ἐξηγεῖ εἰς τὸ Συμπλήρωμα ὅτι ἡ χωρισμένη ψυχὴ διατηρεῖ τὴν γνῶσιν καὶ τὴν ἀγάπην ποὺ ἀπέκτησε ἐν τῇ ζωῇ· συνεπῶς ἡ φήμη ποὺ ἐπαινεῖται ὑπὸ τοῦ Σειρὰχ δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀνθρωπίνη ἐκτίμησις ἀλλὰ ἡ ἀντικειμενικὴ καταγραφὴ τῆς ἀξίας ἢ ἀπαξίας ποὺ θὰ φανερωθῇ ἐν τῇ ἀναστάσει. Οἱ τελευταῖοι στίχοι τοῦ μβʹ κεφαλαίου στρέφονται ἀπὸ τοῦ θανάτου πρὸς τὴν τεταγμένην ὡραιότητα τῆς κτίσεως, ὑπενθυμίζοντες εἰς τὸν ἀναγνώστην ὅτι ἡ αὐτὴ θεία σοφία ποὺ κυβερνᾷ τοὺς ἀστέρας κυβερνᾷ καὶ τὴν στιγμὴν τῆς ἀναχωρήσεως ἑκάστου ἀνθρώπου. Ἡ κοσμικὴ αὐτὴ προοπτικὴ παρεμποδίζει τὸν φόβον τοῦ θανάτου νὰ ἐκφυλισθῇ εἰς ἀπελπισίαν καὶ ἀντ’ αὐτοῦ κατευθύνει τὰς διαθέσεις πρὸς τὴν μακαρίαν θέαν ποὺ ἤδη προλαμβάνεται ὑπὸ τῆς πίστεως.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Τα κεφάλαια προσκαλούν τον πιστό να εξετάσει αν οι παρούσες επιλογές διαμορφώνουν μια κληρονομιά που θα παρηγορήσει ή θα κατηγορήσει την ώρα του θανάτου. Ο Ακουίνας σημειώνει ότι οι συνήθειες της ψυχής επιμένουν μετά τον χωρισμό από το σώμα· επομένως οι καθημερινές πράξεις δικαιοσύνης και ελέους ήδη διαμορφώνουν την κατάσταση στην οποία κάποιος θα συναντήσει τον Θεό. Η επιμονή του Σειράχ στον φόβο του Κυρίου παρέχει μια συγκεκριμένη προστασία κατά της αταξίας της θλίψης που μπορεί να συνοδεύει σοβαρή ασθένεια ή την απώλεια αγαπημένων. Ενώνοντας αυτή την αρχαία συμβουλή με τη θεολογική αρετή της ελπίδας, ο χριστιανός μαθαίνει να δέχεται τον θάνατο ως την πύλη από την οποία το σώμα, τώρα ταπεινωμένο, θα περάσει στη δόξα που ετοιμάστηκε για όσους έζησαν σύμφωνα με τη σοφία. Το κείμενο έτσι ενώνει την ηθική διαμόρφωση σε αυτή τη ζωή με την εμπιστευτική προσδοκία της ζωής που έρχεται.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο ο φόβος του Κυρίου, όπως παρουσιάζεται από τον Σειράχ, διαφέρει από την απλή αγωνία για τον θάνατο; Πώς μπορεί η καθημερινή άσκηση μιας αρετής που συνιστάται σε αυτά τα κεφάλαια να προετοιμάσει την ψυχή για την ιδιαίτερη κρίση της;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ὁ ἐν τῷ λόγῳ σου προθείς ἡμῖν τὴν σοφίαν τὴν στεφανοῦσαν τὸν φόβον Κυρίου μετὰ ζωῆς, δώρησαι ἡμῖν χάριν τοῦ περιπατεῖν καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἐν τῷ ἁγίῳ τούτῳ φόβῳ, τῶν καρδιῶν ἡμῶν ἐστηριγμένων ἐπὶ τὴν ἀνάστασιν τοῦ σώματος καὶ τὴν ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διατήρησον ἡμᾶς ἑτοίμους ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐλέει διὰ τὴν ὥραν καθ' ἣν ὀψόμεθά σε πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →