← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορινθίους 5 — με τον Μακλάρεν

Α' Κορινθίους 5Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για το πέμπτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους, ο Μακλάρεν μεταβαίνει από μια αυστηρή αποστολική εντολή σε μια λαμπρή όραση της χριστιανικής ζωής ως διατηρούμενης εορτής. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παραμείνουμε στις βαθιές συνδέσεις μεταξύ Πάσχα, θυσίας και καθημερινής συμπεριφοράς. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του, ανακαλύπτουμε νέους λόγους για να χαρούμε, να τραφούμε και να καθαριστούμε. Ας χρησιμοποιήσει το Πνεύμα αυτές τις μετρημένες παραγράφους για να σταθεροποιήσει τις καρδιές μας και να αναδιατάξει τις προτεραιότητές μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στην Α' Κορινθίους κεφάλαιο πέντε και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Προσέξτε πώς ο Παύλος αντιμετωπίζει μια συγκεκριμένη ηθική αποτυχία και γρήγορα υψώνει το βλέμμα της εκκλησίας στον Χριστό το Πάσχα μας. Αφήστε τον επείγοντα τόνο του αποστόλου και την περιβάλλουσα εικόνα του ζυμωτού και της εορτής να προετοιμάσουν τον νου σας. Διαβάστε μία φορά για τη ροή του επιχειρήματος, και πάλι για την τρυφερότητα κάτω από την επίπληξη. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί πριν ακούσουμε τον Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει ιχνηλατώντας την ταχεία κίνηση από την ηθική επίπληξη στις τρεις μεγάλες διαβεβαιώσεις της χριστιανικής ζωής. Υπήρξε απαίσια ανηθικότητα στην Κορινθιακή Εκκλησία. Ο Παύλος την είχε πλήξει με θέρμη και δύναμη, διατάζοντας αυστηρά τον αποκλεισμό του αμαρτωλού. Το έκανε με βάση τη διαβολική δύναμη μόλυνσης που κατέχει το κακό, και το εικονογράφησε με την πολύ προφανή μεταφορά του ζυμωτού, ένα κομμάτι του οποίου, όπως λέει, 'θα ζυμώσει όλο το ζυμάρι', ή, όπως λέμε, 'παρτίδα'. Αλλά η λέξη 'ζυμωτό' ανέσυρε από τα βάθη της μνήμης του μια σειρά ιερών συνδέσεων που συνδέονται με το εβραϊκό Πάσχα. Θυμήθηκε την επιμελή αναζήτηση σε κάθε εβραϊκό σπίτι για κάθε κομμάτι ζυμωτής ύλης· τη σφαγή του Πασχαλινού Αρνίου, και την επακόλουθη εορτή. Παρασυρμένος από αυτές τις συνδέσεις, ξεχνά για μια στιγμή την αμαρτία στην Κορινθιακή Εκκλησία, και στρέφεται για να εκθέσει, με τα λόγια του κειμένου, μια πολύ βαθιά και διεισδυτική άποψη του τι είναι η χριστιανική ζωή, πώς διατηρείται, και τι απαιτεί. 'Διότι', λέει, 'ας τηρήσουμε την εορτή . . . με το άζυμο ψωμί της ειλικρίνειας και της αλήθειας.' Αυτό το 'διότι' μας οδηγεί πίσω στα λόγια πριν από αυτό. Και ποια είναι αυτά; 'Ο Χριστός το Πάσχα μας θυσιάστηκε για μας'· επομένως-εξαιτίας αυτής της θυσίας, σε μας χορηγείται η δύναμη, και σε μας επιβάλλεται επιτακτικά η υποχρέωση, να κάνουμε τη ζωή εορτή και να καθαρίσουμε τον εαυτό μας. Τώρα, στην έννοια της εορτής, περιλαμβάνονται δύο πράγματα-χαρά και άφθονη τροφή. Έτσι υπάρχουν τρία σημεία εδώ, τα οποία έχω ήδη υποδείξει-τι είναι η χριστιανική ζωή, μια εορτή· σε τι διατηρείται, τη Θυσία του Πάσχα· τι απαιτεί, σχολαστική απομάκρυνση του παλαιού ζυμωτού. Στη συνέχεια αναπτύσσει την πρώτη διαβεβαίωση ότι η χριστιανική ζωή είναι μια συνεχής εορτή. Η χριστιανική ζωή εορτή; Πιο συχνά παριστάνεται ως μάχη, πάλη, αγώνας· και τέτοιες μεταφορές αντιστοιχούν, όπως φαίνεται, πολύ πιο στενά στα γεγονότα του περιβάλλοντός μας, και στις εμπειρίες των καρδιών μας, από ό,τι μια τέτοια μεταφορά όπως αυτή. Αλλά η μεταφορά της εορτής πηγαίνει βαθύτερα από αυτή της μάχης ή του αγώνα, και δεν αγνοεί την επίπονη και μαχητική πλευρά της χριστιανικής ζωής. Κανείς δεν έζησε πιο επίπονη ζωή από τον Παύλο· κανείς δεν είχε βαρύτερα καθήκοντα, και τα έκανε πιο πρόθυμα· κανείς δεν είχε πιο σκληρή μάχη και την πολέμησε πιο γενναία. Δεν υπάρχει τίποτα μαλακό, επικούρειο, ή λησμονητικό των προφανών θλιβερών γεγονότων της ανθρωπότητας στη δήλωση ότι τελικά, κάτω από όλα, πάνω από όλα, κεντρικό σε όλα, η χριστιανική ζωή είναι μια χαρούμενη εορτή, όταν είναι η ζωή που πρέπει να είναι. Ο Μακλάρεν στρέφεται στη συνέχεια στη δεύτερη διαβεβαίωση, δείχνοντας πώς η ζωή διατηρείται τρεφόμενη από το θυσιασμένο Αρνί. Αλλά ενώ η σαφής δήλωση που προηγείται του κειμένου μου ότι ο Χριστός είναι 'το Πάσχα μας', και 'θυσιάστηκε για μας' ως τέτοιος, είναι μοναδική στα γραπτά του Παύλου, η σκέψη στην οποία δίνει σαφή και κρυσταλλωμένη έκφραση διατρέχει ολόκληρη την Καινή Διαθήκη. Υποβόσκει την Κυριακή Τράπεζα. Σκεφτήκατε ποτέ πόσο μεγάλη ήταν η αυτοεπιβεβαίωση του Ιησού Χριστού όταν έθεσε το χέρι Του σε εκείνη την ιερότερη των εβραϊκών τελετών, η οποία είχε καθιερωθεί, όπως λένε τα λόγια της θεσμοθέτησής της, για να είναι 'αιώνιο μνημόσυνο σε όλες τις γενεές', την παρέσυρε κατά μέρος, και ουσιαστικά είπε: 'Δεν χρειάζεται πλέον να θυμάστε το Πάσχα. Εγώ είμαι το αληθινό Πασχαλινό Αρνί, του οποίου το αίμα ραντισμένο στους παραστάτες αποτρέπει τη μάχαιρα του καταστρεπτικού Αγγέλου, του οποίου η σάρκα, όταν μετέχεται, δίνει αθάνατη ζωή. Θυμηθείτε Εμένα, και αυτό κάνετε σε ανάμνησή Μου.' Η Κυριακή Τράπεζα μαρτυρεί ότι ο Ιησούς θεωρούσε τον εαυτό Του αυτό που ο Παύλος λέει στους Κορινθίους ότι είναι, ακόμη και το Πάσχα μας, θυσιασμένο για μας. Αλλά το σημείο που πρέπει να παρατηρηθεί είναι αυτό, ότι ακριβώς όπως σε εκείνη την αρχαία τελετουργία, το σφαγιασμένο αρνί έγινε η τροφή των Ισραηλιτών, έτσι και σε μας ο Χριστός που πέθανε πρέπει να είναι η τροφή των ψυχών μας, και της χριστιανικής μας ζωής. 'Επομένως ας τηρήσουμε την εορτή.'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Τελικά ο Μακλάρεν συγκεντρώνει ολόκληρη την όραση σε μια τελική πρόσκληση να τηρήσουμε την αιώνια εορτή. Είναι δυνατόν για όλους μας να τηρήσουμε αυτή την αιώνια εορτή. Το να ζούμε εν, επί, για τον Ιησού Χριστό θα μας δώσει νίκη επί εχθρών, βαρών, θλίψεων, αμαρτιών. Μπορούμε, αν θέλουμε, να κατοικήσουμε σε μια ήρεμη ζώνη όπου δεν μαίνονται καταιγίδες, να ακούμε μια αιώνια μελωδία γλυκιάς μουσικής που επιμένει μέσα από βροντές θλίψης και πόνου, και να βρούμε ένα τραπέζι στρωμένο για μας παρουσία των εχθρών μας, στο οποίο θα ανανεώνουμε τη δύναμή μας για τη σύγκρουση, και από το οποίο θα σηκωθούμε για να πολεμήσουμε τον καλό αγώνα λίγο ακόμη, μέχρι να καθίσουμε μαζί Του στην Τράπεζά Του στη Βασιλεία Του, και 'να φάμε, και να ζήσουμε για πάντα.'
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις παρούσες περιστάσεις μου με προσκαλεί ο Κύριος να αντιμετωπίσω τη ζωή ως εορτή παρά ως απλή πάλη; Πώς τρέφομαι επί του παρόντος από τον Χριστό ως το αληθινό Πάσχα, και πού έχω στραφεί σε κατώτερο ψωμί; Σε ποια συγκεκριμένη περιοχή του 'παλαιού ζυμωτού' με προτρέπει το Πνεύμα να καθαρίσω ώστε να τηρήσω την εορτή πληρέστερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, το Πάσχα μας που θυσιάστηκες για μας, χάρισε μας χάρη να τηρήσουμε την εορτή με ειλικρίνεια και αλήθεια. Δίδαξέ μας να κοιτάζουμε πέρα από τα σύννεφα της καταιγίδας στο αλάνθαστο γαλάζιο της παρουσίας Σου. Θρέψε τον νου, τη θέληση και την καρδιά μας στο τελειωμένο έργο Σου και στη ζωντανή παρουσία Σου. Δώσε μας θάρρος να απομακρύνουμε κάθε ίχνος του παλαιού ζυμωτού που θα έπνιγε την όρεξή μας για Σένα. Ας γίνουν οι ημέρες μας μια συνεχής εορτή που διατηρείται από τη θυσία Σου και σημαδεύεται από τη χαρά Σου. Ενίσχυσέ μας να ζούμε αυτό που ήδη έχουμε κηρυχθεί ότι είμαστε, άζυμοι εν Χριστώ. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →