← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 15 — με τον Κόουκ

Ρωμαίους 15Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με το πνεύμα της πρώιμης μεθοδιστικής ευλάβειας στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Θωμά Κόουκ στην Αγία Γραφή. Ως έμπιστος συνεργάτης του Γουέσλι και πρώτος μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ προσέφερε τόσο επιστημονική φροντίδα όσο και θερμή ευαγγελική καρδιά στην ερμηνεία της Γραφής. Η πραγματεία του για το Προς Ρωμαίους 15 μας προσκαλεί να παραμείνουμε στην έκκληση του αποστόλου για ενότητα, ταπείνωση και αμοιβαία οικοδομή, αφήνοντας τον Λόγο να διαμορφώσει την κοινή μας ζωή εν Χριστώ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές έτοιμες να δεχθούν τόσο τους ισχυρούς όσο και τους αδύνατους, ας ακούσουμε εκ νέου το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους. Αναγνώστε το απόσπασμα αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να τονίσει κάθε προτροπή για να βαστάζουμε ο ένας τα βάρη του άλλου και να δοξάζουμε τον Θεό με ένα νου και μία φωνή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κόουκ ανοίγει εισάγοντας το θέμα του κεφαλαίου για την εγκάρδια ένωση μεταξύ Ιουδαίων και Εθνικών πιστών. Εισαγωγή. ΚΕΦ. ΙΕ΄. Οι ισχυροί οφείλουν να υπομένουν τους αδύνατους. Δεν πρέπει να αρέσουμε στον εαυτό μας, διότι ο Χριστός δεν έπραξε έτσι· αλλά να δεχόμαστε ο ένας τον άλλον, όπως ο Χριστός δέχθηκε όλους εμάς, Ιουδαίους και Εθνικούς. Ο Παύλος απολογείται για τη γραφή του, υπόσχεται να τους επισκεφθεί και ζητεί τις προσευχές τους. Έτος Κυρίου 58. Ο Απόστολος, στον 7ο στίχο αυτού του κεφαλαίου, αφού προέτρεψε τους Ιουδαίους και Εθνικούς χριστιανούς στη Ρώμη σε εγκάρδια ένωση, από τη σκέψη ότι ο Χριστός δέχθηκε και τους δύο στην εκκλησία του, έστρεψε φυσικά τις σκέψεις του σε μια αντίρρηση που θα μπορούσε να προβληθεί σε αυτή τη διδασκαλία· δηλαδή, ότι αν ο Χριστός σκόπευε να δεχθεί τους Εθνικούς, θα είχε κηρύξει ο ίδιος σε αυτούς. Σε αυτό ο Απόστολος απάντησε ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός γεννήθηκε μεταξύ των Ιουδαίων και κήρυξε μόνο στους Ιουδαίους· διότι έτσι, στο τέλος, εκπλήρωσε αποτελεσματικότερα τις υποσχέσεις του Θεού προς τους πατέρες, σχετικά με την ευλογία των εθνών στον σπόρο του Αβραάμ, Προς Ρωμαίους 15:8-9. Στη συνέχεια υποστηρίζει την έκκληση για ενότητα με προφητική μαρτυρία από την Παλαιά Διαθήκη. —Επιπλέον, επειδή οι Ιουδαίοι ήταν απρόθυμοι να ενωθούν με τους Εθνικούς σε μία εκκλησία, ο Απόστολος παρέθεσε διάφορα αποσπάσματα από τους δικούς τους προφήτες, προλέγοντας ότι οι Εθνικοί, σε μελλοντικούς χρόνους, θα ήταν υπήκοοι του Μεσσία και θα ενώνονταν με τους Ιουδαίους στη λατρεία του αληθινού Θεού, Προς Ρωμαίους 15:9-12.—Επομένως, αφού ο Θεός είχε αποφασίσει από την αρχή να κάνει τους Εθνικούς λαό του, οι Ιουδαίοι πιστοί ήταν υποχρεωμένοι να αναγνωρίσουν όσους από αυτούς είχαν μεταστραφεί ως αδελφούς και συγκληρονόμους των υποσχέσεων του Θεού, παρά το ότι δεν υπάκουαν στον νόμο του Μωυσή. Και, αφού έτσι θεμελίωσε τον τίτλο των Εθνικών σε όλα τα προνόμια του λαού του Θεού υπό τη διαθήκη του Ευαγγελίου, ο Απόστολος προσευχήθηκε ο Θεός να τους γεμίσει με όλη τη χαρά και την ειρήνη, μέσω της σταθερής πίστης στον τίτλο τους για αυτές τις μεγάλες ευλογίες, Προς Ρωμαίους 15:13. Ο Κόουκ στη συνέχεια διευκρινίζει τι σημαίνει για τους πιστούς να δέχονται ο ένας τον άλλον στην καθημερινή κοινωνία. Στίχος 7. Προς Ρωμαίους 15:7. Διότι δέχεσθε ο ένας τον άλλον — Αυτό δεν μπορεί να σημαίνει «Δέχεσθε ο ένας τον άλλον στην εκκλησιαστική κοινωνία»· διότι δεν υπάρχει ένδειξη ότι οι Ιουδαίοι και Εθνικοί προσήλυτοι στη Ρώμη χώριζαν την κοινωνία εξαιτίας διαφορών για φαγητά και ποτά και ημέρες. Θα είχαμε ακούσει περισσότερα γι' αυτό από τον Απόστολο Παύλο, αν υπήρχαν δύο ξεχωριστές συναθροίσεις· δηλαδή δύο εκκλησίες χριστιανών στη Ρώμη διαιρεμένες για αυτά τα αδιάφορα πράγματα. Επιπλέον, οδηγίες δεν μπορούν να δοθούν σε ιδιώτες χριστιανούς να δέχονται ο ένας τον άλλον με αυτή την έννοια· επομένως η υποδοχή εδώ πρέπει να νοηθεί ως υποδοχή, όπως δέχεται ένας άνθρωπος έναν άλλον στην παρέα, τη συνομιλία και την οικειότητά του. Θα ήθελε αυτοί, Ιουδαίοι και Εθνικοί, να παραμερίσουν κάθε διάκριση, ψυχρότητα και επιφύλαξη στη συνομιλία τους μεταξύ τους· και, ως οικιακοί της ίδιας οικογένειας, να ζουν φιλικά και οικεία, παρά τις διαφορετικές κρίσεις τους για αυτές τις τελετουργικές παρατηρήσεις.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Κόουκ αντλεί πρακτικά συμπεράσματα για τρυφερή και αυταπαρνητική συμπεριφορά μεταξύ αδελφών εν Χριστώ. Στίχος 31. Προς Ρωμαίους 15:31. Για να ελευθερωθώ, κ.λπ.— Πόσο ακραίος ήταν ο φανατισμός και η οργή τους, φαίνεται από τη συμπεριφορά τους προς αυτόν ακριβώς τη στιγμή που αναφέρεται εδώ, Πράξεις, κα΄-κδ΄. Ήταν από αίσθηση της μεγάλης σημασίας της ζωής του για την υπόθεση του χριστιανισμού, που είναι τόσο επίμονος· αλλιώς μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι θα την είχε παραδώσει ευχαρίστως. Βλέπε Φιλιππησίους 1:21. Συμπεράσματα.— Με τι τρυφερότητα και αυταπάρνηση πρέπει να συμπεριφερόμαστε προς τους αδελφούς μας εν Χριστώ! Οφείλουμε να υπομένουμε τις αδυναμίες των αδύνατων· να μελετούμε να αρέσουμε σε καθέναν για την οικοδομή του· να δεχόμαστε στην αγάπη και την κοινωνία μας όλους όσους ο Χριστός έχει δεχθεί, προς δόξα του Θεού· και να ενωνόμαστε στη δοξολογία του, ως με μία καρδιά και φωνή. Κλείνει εορτάζοντας τις Γραφές και την ευρεία, ενδυναμωμένη από το Πνεύμα εξάπλωση του Ευαγγελίου. Τι ευγενές παράδειγμα μας έχει θέσει ο Κύριός μας αυτού του εξαίρετου πνεύματος, αρνούμενος τον εαυτό του· στις ονειδισμούς που υπέστη για την τιμή του Πατέρα του και το καλό της εκκλησίας του· και συγκαταβαίνοντας να ενεργήσει το μέρος διακόνου, για να επιβεβαιώσει τις υποσχέσεις που δόθηκαν στους πατέρες, ώστε οι Εθνικοί να δοξάζουν τον Θεό, να χαίρονται σε αυτόν και να τον αινούν, διότι τους έκανε ίσους κληρονόμους όλων των προνομίων και ευλογιών με τους Ιουδαίους. Τι πλούσιος θησαυρός έχουμε στις Άγιες Γραφές, που γράφτηκαν για τη διδασκαλία και την παρηγοριά μας, την υπομονή και την ελπίδα μας! Και πόσο πρέπει να αγωνιζόμαστε μαζί στην προσευχή, ώστε ο Θεός της υπομονής και της παρηγοριάς να μας καταστήσει ικανούς να τις χρησιμοποιούμε σύμφωνα με τον νου του Χριστού, ώστε να μας γεμίζει με όλη τη χαρά και την ειρήνη εν τη πίστει, και να μας κάνει να αφθονούμε στην ελπίδα, μέσω της δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος! Ευλογητός ο Θεός για το έλεός του σε εμάς τους Εθνικούς αμαρτωλούς!
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί ο Κύριος να σας προσκαλεί να βαστάξετε την αδυναμία ενός αδύναμου αδελφού ή αδελφής αυτή την εβδομάδα; Πώς το παράδειγμα του Χριστού που δέχθηκε τόσο Ιουδαίους όσο και Εθνικούς διαμορφώνει την υποδοχή που επεκτείνετε στους δικούς σας κύκλους; Με ποιους τρόπους μπορούν οι προσευχές και η συνομιλία σας να ενώνονται πληρέστερα με τον ένα νου και την μία φωνή που δοξάζει τον Θεό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους του Θωμά Κόουκ, ο οποίος άνοιξε τον Λόγο σου με μάθηση και αγάπη. Δώσε μας χάρη να βαστάζουμε ο ένας τα βάρη του άλλου όπως ο Χριστός βάσταξε τα δικά μας. Ένωσε τις καρδιές και τις φωνές μας στην αίνεση, ώστε Ιουδαίοι και Εθνικοί, ισχυροί και αδύναμοι, να μεγαλύνουμε μαζί το έλεος και την αλήθεια σου. Γέμισέ μας με όλη τη χαρά και την ειρήνη εν τη πίστει, και κάνε μας όργανα αυτής της ίδιας συμφιλιωτικής αγάπης όπου κι αν αποσταλούμε. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →