← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορινθίους 11 — με τον Brown

Α' Κορινθίους 11Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το Commentary on the Whole Bible των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, μια αξιόπιστη προτεσταντική πηγή γνωστή για την προσεκτική της έκθεση στίχο προς στίχο. Η προσέγγισή τους στην Πρώτη Κορινθίους 11 αφορά τόσο την τακτοποιημένη λατρεία της συναθροισμένης εκκλησίας όσο και την επίσημη ανάμνηση του θανάτου του Χριστού. Το σχόλιο διατηρεί σταθερή εστίαση στην αποστολική εξουσία, την τάξη της δημιουργίας και την ανάγκη για ευλάβεια στο τραπέζι του Κυρίου. Οι ακροατές καλούνται να ακούσουν με ταπεινοφροσύνη, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αρχαίες οδηγίες στην παρούσα πρακτική. Ο στόχος είναι η ανανεωμένη σαφήνεια στον τρόπο με τον οποίο οι πιστοί συμπεριφέρονται όταν συναθροίζονται ενώπιον του Θεού και μεταξύ τους.
Διαβάστε
Τώρα στρεφόμαστε στο ενδέκατο κεφάλαιο της Πρώτης Κορινθίους. Καθώς ακούτε, προσέξτε τα λόγια του αποστόλου σχετικά με τα καλύμματα κεφαλής στη δημόσια λατρεία και την ορθή τήρηση του Δείπνου του Κυρίου. Παρατηρήστε την επανειλημμένη έκκληση να τιμάται η τάξη που έχει θεσπίσει ο Θεός και να εξετάζει κανείς τον εαυτό του πριν λάβει μέρος στο ιερό γεύμα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο κείμενο να διαμορφώσει τόσο την κατανόηση όσο και τη συνείδηση.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown ανοίγουν το κεφάλαιο υπενθυμίζοντας τις παραδόσεις που παραδόθηκαν στην εκκλησία. Στίχος 2. 2. Εδώ πρέπει να αρχίζει το κεφάλαιο. με θυμάστε σε όλα —στη γενική σας πρακτική, αν και στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που ακολουθούν αποτυγχάνετε. διατάξεις —Ελληνικά, «παραδόσεις», δηλαδή αποστολικές οδηγίες δοσμένες προφορικά ή γραπτά (Α' Κορινθίους 11:23· Α' Κορινθίους 15:3· Β' Θεσσαλονικείς 2:15). Η αναφορά εδώ αφορά κυρίως τελετές: διότι στο Β' Θεσσαλονικείς 2:15-:, όσον αφορά το ΔΕΙΠΝΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, το οποίο δεν είναι απλή τελετή, λέει, όχι απλώς, «σας παρέδωσα», αλλά και, «έλαβα από τον Κύριο»· εδώ λέει μόνο, «σας παρέδωσα». Οι Ρωμαιοκαθολικοί υποστηρίζουν από εδώ τις προφορικές παραδόσεις. Αλλά η δυσκολία είναι να γνωρίζουμε τι είναι μια γνήσια αποστολική παράδοση που προορίζεται για όλες τις εποχές. Οποιαδήποτε μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι τέτοια πρέπει να τηρείται· οποιαδήποτε δεν μπορεί, πρέπει να απορρίπτεται (Αποκάλυψη 22:18). Μόνο αυτές που διατηρούνται στον γραπτό λόγο μπορούν να αποδειχθούν ότι είναι τέτοιες. Στη συνέχεια εξετάζουν την παρουσία αγγέλων στη χριστιανική συνάθροιση. Στίχος 10. 10. εξουσία επί της κεφαλής της —το μαντήλι: Γαλλικά couvre chef, κάλυμμα κεφαλής, το έμβλημα της «εξουσίας επί της κεφαλής της»· το σημάδι ότι βρίσκεται υπό την εξουσία του άνδρα, και ασκεί εξουσιοδοτημένη εξουσία υπό αυτόν. Ο Παύλος είχε στο μυαλό του τη ριζική σύνδεση μεταξύ των εβραϊκών όρων για «πέπλο» (radid) και «υποταγή» (radad). λόγω των αγγέλων —οι οποίοι είναι παρόντες στις χριστιανικές μας συναθροίσεις (συγκρίνετε :- , «θεοί», δηλαδή άγγελοι), και χαίρονται με την τακτική υποταγή των διαφόρων τάξεων των λατρευτών του Θεού στις αντίστοιχες θέσεις τους, η εξωτερική συμπεριφορά και ενδυμασία των τελευταίων να είναι ενδεικτική αυτής της εσωτερικής ταπεινοφροσύνης την οποία οι άγγελοι γνωρίζουν ότι είναι η πιο ευχάριστη στον κοινό τους Κύριο (Α' Κορινθίους 4:9· Εφεσίους 3:10· Εκκλησιαστής 5:6). Ο HAMMOND παραθέτει τον ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ, «Στέκεσαι με αγγέλους· ψάλλεις μαζί τους· υμνείς μαζί τους· και όμως στέκεσαι γελώντας;» Ο BENGEL εξηγεί, «Όπως οι άγγελοι είναι σε σχέση με τον Θεό, έτσι η γυναίκα είναι σε σχέση με τον άνδρα. Το πρόσωπο του Θεού είναι ακάλυπτο· οι άγγελοι στην παρουσία Του είναι καλυμμένοι (Ησαΐας 6:2). Το πρόσωπο του άνδρα είναι ακάλυπτο· η γυναίκα στην παρουσία Του πρέπει να είναι καλυμμένη. Το να μην είναι έτσι, θα προσέβαλλε, με την απρέπεια του, τους αγγέλους (Ματθαίος 18:10· Ματθαίος 18:31). Αυτή, λόγω της αδυναμίας της, χρειάζεται ιδιαίτερα τη διακονία τους· πρέπει, επομένως, να είναι πιο προσεκτική να μην τους προσβάλλει.» Το σχόλιο στη συνέχεια μεταβαίνει στην ίδια τη θεσμοθέτηση του Δείπνου του Κυρίου. Στίχος 23. 23. Σκοπός του είναι να δείξει την αναξιότητα μιας τέτοιας συμπεριφοράς από την αξιοπρέπεια του αγίου δείπνου. Εγώ —Εμφατικό στα Ελληνικά. Δεν είναι δική μου επινόηση, αλλά θεσμός του Κυρίου. έλαβα από τον Κύριο —με άμεση αποκάλυψη (Γαλάτες 1:12· συγκρίνετε Πράξεις 22:17· Πράξεις 22:18· Β' Κορινθίους 12:1-4). Η ανανέωση του θεσμού του Δείπνου του Κυρίου με ειδική αποκάλυψη στον Παύλο ενισχύει την ιερότητά του. Η ομοιότητα μεταξύ της αφήγησης του Λουκά και του Παύλου για τη θεσμοθέτηση, ευνοεί την υπόθεση ότι ο πρώτος άντλησε τις πληροφορίες του από τον απόστολο, του οποίου ήταν σύντροφος στα ταξίδια. Έτσι, η ακούσια σύμπτωση είναι απόδειξη γνησιότητας. νύχτα —ο χρόνος που ορίστηκε για το Πάσχα (Έξοδος 12:6): αν και ο χρόνος για το Δείπνο του Κυρίου δεν είναι καθορισμένος. προδόθηκε —Με τον προδότη στο τραπέζι, και τον θάνατο παρόντα μπροστά στα μάτια Του, άφησε αυτή τη διάταξη ως το τελευταίο Του δώρο σε εμάς, για να τιμήσουμε τον θάνατό Του. Αν και επρόκειτο να λάβει τέτοια βλάβη από τον άνθρωπο, έδωσε αυτό το ενέχυρο της εκπληκτικής Του αγάπης προς τον άνθρωπο.
Σκεφτείτε
Κλείνουν την ενότητα για το κάλυμμα κεφαλής επικαλούμενοι την ομοιόμορφη πρακτική των εκκλησιών. Στίχος 16. 16. Συνοπτικό κλείσιμο του επιχειρήματος με επίκληση στο καθολικό έθιμο των εκκλησιών. αν κάποιος . . . φαίνεται —Το ελληνικό σημαίνει επίσης «νομίζει» (ταιριάζει) (συγκρίνετε :- ). Αν κάποιος επιλέξει (ακόμα και μετά από όλα τα επιχειρήματά μου) να είναι φιλονικος. Αν κάποιος είναι φιλονικος και νομίζει ότι έχει δίκιο που είναι έτσι. Μια επίπληξη της αυτάρκειας και της φιλονικίας των Κορινθίων (Α' Κορινθίους 1:20). εμείς —απόστολοι: ή εμείς του ιουδαϊκού έθνους, από τους οποίους λάβατε το Ευαγγέλιο, και των οποίων τις συνήθειες σε ό,τι είναι καλό πρέπει να ακολουθείτε: οι ιουδαίες γυναίκες κάλυπταν τον εαυτό τους όταν ήταν σε δημόσιο χώρο, σύμφωνα με τον ΤΕΡΤΥΛΛΙΑΝΟ [ESTIUS]. Η πρώτη εξήγηση είναι η καλύτερη, καθώς οι Ιουδαίοι δεν αναφέρονται στο πλαίσιο: αλλά συχνά αναφέρεται στον εαυτό του και στους συναποστόλους του, με την έκφραση, «εμείς—εμάς» (Α' Κορινθίους 4:9· Α' Κορινθίους 4:10). κανένα τέτοιο έθιμο —όπως αυτό των γυναικών που προσεύχονται ακάλυπτες. Όχι όπως ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, «αυτό του να είναι φιλονικος». Τέλος, πιέζουν τη συνεχή διακήρυξη του θανάτου του Κυρίου μέχρι να έρθει. Έτσι ο θάνατος του Κυρίου πρέπει να είναι πάντα νωπός στη μνήμη μας· συγκρίνετε στον ουρανό, Αποκάλυψη 5:6. Το ότι το Δείπνο του Κυρίου είναι σε ανάμνηση Αυτού, υποδηλώνει ότι είναι σωματικά απών, αν και πνευματικά παρών, διότι δεν μπορούμε να πούμε ότι τιμούμε κάποιον απόντα. Το γεγονός ότι όχι μόνο δείχνουμε τον θάνατο του Κυρίου στο δείπνο, αλλά τρώμε και πίνουμε τα ενέχυρα αυτού, θα μπορούσε να γίνει κατανοητό από τους Εβραίους, συνηθισμένους σε τέτοιες γιορτές μετά από εξιλαστήριες θυσίες, ως υποδηλωτικό της προσωπικής μας οικειοποίησης των ωφελειών αυτού του θανάτου. μέχρι να έρθει —όταν δεν θα υπάρχει πλέον ανάγκη για σύμβολα του σώματός Του, το ίδιο το σώμα θα έχει εκδηλωθεί. Το ελληνικό εκφράζει την βεβαιότητα της έλευσής Του. Η Ρώμη διδάσκει ότι τρώμε τον Χριστό παρόντα σωματικά, «μέχρι να έρθει» σωματικά· μια αντίφαση όρων.
Απαντήστε
Πώς η τάξη της δημιουργίας διαμορφώνει ακόμα τον τρόπο με τον οποίο άνδρες και γυναίκες προσεγγίζουν τη συναθροισμένη λατρεία σήμερα; Με ποιους τρόπους η αυτοεξέταση πριν από το Δείπνο του Κυρίου μπορεί να προφυλάξει από τις επιπόλαιες στάσεις που επιπλήττει ο Παύλος; Πού έχετε δει την εκκλησία να ενισχύεται τιμώντας τόσο την αποστολική παράδοση όσο και τη σημερινή πολιτιστική μαρτυρία;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την σαφή μαρτυρία της Γραφής που διατηρήθηκε για την εκκλησία. Χάρισέ μας καρδιές έτοιμες να δεχτούν την τάξη που έχεις θεσπίσει στη δημιουργία και τη λύτρωση. Δίδαξέ μας να προσεγγίζουμε το τραπέζι του Κυρίου με ευλάβεια, εξετάζοντας τον εαυτό μας και διακρίνοντας το σώμα του Χριστού. Κράτησέ μας από φιλονικίες και από κάθε πρακτική που ατιμάζει το ευαγγέλιο. Είθε οι συναθροίσεις μας να αντικατοπτρίζουν την αρμονία του ουρανού και την ταπεινοφροσύνη εκείνων που θυμούνται τον θάνατο του Σωτήρα τους μέχρι να έρθει. Ενίσχυσε ποιμένες και λαό ομοίως να κρατούν σταθερά τις παραδόσεις που παραδόθηκαν από τους αποστόλους. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε, Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →