Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησ 29-30 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι για τους Ησαΐα 29–30 προσφέρει έναν σταθερό, ποιμαντικό φακό μέσα από τον οποίο μπορούμε να δούμε τόσο την αρχαία Ιερουσαλήμ όσο και τις δικές μας καρδιές. Οι στοχασμοί του μετακινούνται από την προειδοποίηση στην υπόσχεση, δείχνοντας πώς οι κρίσεις του Θεού υπηρετούν το έλεος και πώς η αληθινή λατρεία πρέπει να πηγάζει από την καρδιά. Καθώς ακούμε τα λόγια του σήμερα, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας ανταπόκριση στη φωνή του Θεού και να εμπιστευθούμε ότι ο Κύριος που ταπεινώνει επίσης αποκαθιστά. Η προσεκτική διαίρεση του κεφαλαίου από τον Χένρι μας βοηθά να δούμε το πρότυπο των θείων ενεργειών που ακόμη διαμορφώνει τη ζωή της πίστης. Ας μας οδηγήσουν οι γνώσεις του πιο κοντά στον Άγιο του Ισραήλ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τον Ησαΐα 29–30 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις να ακούσετε, τις προειδοποιήσεις κατά της κενής θρησκείας και τις ματιές στη μελλοντική χάρη. Αφήστε τα λόγια να καθίσουν· ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σας και να μαλακώσει την καρδιά σας καθώς προετοιμάζεστε να ακούσετε την έκθεση του Ματθαίου Χένρι δίπλα στο κείμενο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά προσδιορίζοντας τον Αριήλ και στήνοντας το ιστορικό σκηνικό.
Συμφωνείται ότι η Ιερουσαλήμ είναι αυτή που εδώ ονομάζεται Αριήλ, διότι αυτή ήταν η πόλη όπου κατοικούσε ο Δαβίδ· εκείνο το μέρος της που ονομαζόταν Σιών ήταν κατά ιδιαίτερο τρόπο η πόλη του Δαβίδ, στην οποία βρίσκονταν τόσο ο ναός όσο και το ανάκτορο. Αλλά γιατί ονομάζεται έτσι είναι πολύ αβέβαιο· πιθανώς το όνομα και ο λόγος ήταν τότε καλά γνωστά. Οι πόλεις, όπως και τα πρόσωπα, αποκτούν επώνυμα και παρατσούκλια. Ο Αριήλ σημαίνει το λιοντάρι του Θεού, ή το ισχυρό λιοντάρι· όπως το λιοντάρι είναι βασιλιάς μεταξύ των θηρίων, έτσι ήταν η Ιερουσαλήμ μεταξύ των πόλεων, δίνοντας νόμο σε όλες γύρω της· ήταν η πόλη του μεγάλου Βασιλέως (Ψαλμ. μη΄. 1, 2)· ήταν η πρωτεύουσα πόλη του Ιούδα, ο οποίος ονομάζεται σκύμνος λιονταριού (Γεν. μθ΄. 9) και του οποίου το έμβλημα ήταν λιοντάρι· και εκείνος που είναι το λιοντάρι της φυλής του Ιούδα ήταν η δόξα της. Η Ιερουσαλήμ ήταν τρόμος μερικές φορές για τα γειτονικά έθνη, και, ενώ ήταν δίκαιη πόλη, ήταν τολμηρή σαν λιοντάρι. Μερικοί κάνουν τον Αριήλ να σημαίνει το θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων, το οποίο κατέτρωγε τα θηρία που προσφέρονταν σε θυσία όπως το λιοντάρι το θήραμά του. Ουαί σε εκείνο το θυσιαστήριο στην πόλη όπου κατοικούσε ο Δαβίδ· αυτό καταστράφηκε μαζί με τον ναό από τους Χαλδαίους. Προτιμώ να το εκλάβω ως ουαί στην Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ· επαναλαμβάνεται εδώ, όπως στο Ματθ. κγ΄. 37, ώστε να είναι πιο αφυπνιστικό. Εδώ είναι,Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην πνευματική νάρκη του λαού υπό τη θεία κρίση.
Εδώ, Ι. Ο προφήτης στέκεται έκπληκτος μπροστά στην ανοησία του μεγαλύτερου μέρους του ιουδαϊκού έθνους. Είχαν Λευίτες, οι οποίοι δίδασκαν την καλή γνώση του Κυρίου και είχαν ενθάρρυνση από τον Εζεκία σε αυτό, Β΄ Χρον. λ΄. 22. Είχαν προφήτες, οι οποίοι τους έφερναν μηνύματα απευθείας από τον Θεό, και τους δήλωναν ποιες ήταν οι αιτίες και ποιες θα ήταν οι συνέπειες της θείας δυσαρέσκειας εναντίον τους. Τώρα, κανείς θα σκεφτόταν, σίγουρα αυτό το μεγάλο έθνος, που έχει όλα τα πλεονεκτήματα της θείας αποκάλυψης, είναι σοφός και συνετός λαός, Δευτ. δ΄. 6. Αλλά, αλίμονο! ήταν εντελώς διαφορετικά, εδ. 9. Ο προφήτης απευθύνεται στο σοβαρό σκεπτόμενο μέρος τους, καλώντας τους να επηρεαστούν από την γενική αμέλεια των γειτόνων τους. Μπορεί να διαβαστεί, «Αναβάλλουν, αναβάλλουν, τη μετάνοιά τους, αλλά εσείς απορείτε που είναι τόσο ηλίθιοι. Αθλητίζονται με τις δικές τους απάτες· γλεντούν και μεθούν· αλλά εσείς φωνάξτε, θρηνήστε την ανοησία τους, κραυγάστε προς τον Θεό με προσευχή για αυτούς. Όσο πιο αναίσθητοι είναι για το χέρι του Θεού που έχει εξέλθει εναντίον τους, τόσο περισσότερο εσείς βάλτε στην καρδιά σας αυτά τα πράγματα.» Σημείωσε, Η ασφάλεια των αμαρτωλών στον αμαρτωλό δρόμο τους είναι ακριβώς θέμα θρήνου και θαυμασμού για όλους τους σοβαρούς ανθρώπους, οι οποίοι πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους υποχρεωμένους να προσεύχονται για εκείνους που δεν προσεύχονται για τον εαυτό τους. Αλλά ποιο είναι το ζήτημα; Τι είναι αυτό που πρέπει έτσι να θαυμάσουμε; 1. Μπορούμε καλά να απορήσουμε ότι η πλειοψηφία του λαού είναι τόσο ηλίθια και κτηνώδης, και τόσο παραφρονισμένη, σαν να ήταν μεθυσμένη· Είναι μεθυσμένοι, αλλά όχι με οίνο (όχι μόνο με οίνο, αν και με αυτό ήταν συχνά μεθυσμένοι), και πλανήθηκαν μέσω οίνου, κεφ. κη΄. 7. Ήταν μεθυσμένοι με την αγάπη των ηδονών, με προκαταλήψεις εναντίον της θρησκείας, και με τις διεφθαρμένες αρχές που είχαν υιοθετήσει. Όπως οι μεθυσμένοι, δεν γνωρίζουν τι κάνουν ή λένε, ούτε προς τα πού πηγαίνουν. Δεν είναι ευαίσθητοι στις θεϊκές επιπλήξεις που υφίστανται. Με έχουν δείρει, και δεν το αισθάνθηκα, λέει ο μεθυσμένος, Παρ. κγ΄. 35. Ο Θεός τους μιλάει μία φορά, ναι, δύο φορές· αλλά, όπως μεθυσμένοι, δεν το αντιλαμβάνονται, δεν το κατανοούν, αλλά λησμονούν τον νόμο. Παραπαίουν στις βουλές τους, είναι ασταθείς και αβέβαιοι, και σκοντάφτουν σε κάθε πράγμα που βρίσκεται στον δρόμο τους. Υπάρχει κάτι σαν πνευματική μέθη. 2. Είναι ακόμη πιο παράξενο ότι ο ίδιος ο Θεός έχει χύσει επάνω τους πνεύμα βαθιάς νάρκης, και έχει κλείσει τα μάτια τους (εδ. 10), ότι αυτός που τους προστάζει να ξυπνήσουν και να ανοίξουν τα μάτια τους πρέπει όμως να τους βάλει σε ύπνο και να κλείσει τα μάτια τους· αλλά είναι κατά τρόπο δικαίας κρίσεως, για να τους τιμωρήσει επειδή αγάπησαν το σκότος μάλλον παρά το φως, επειδή αγάπησαν τον ύπνο. Όταν ο Θεός δια των προφητών τους κάλεσε, είπαν, Ακόμη λίγος ύπνος, λίγη νάρκη· και γι’ αυτό τους παρέδωσε σε ισχυρές πλάνες, και είπε, Κοιμηθείτε τώρα. Αυτό εφαρμόζεται στους απίστους Ιουδαίους, οι οποίοι απέρριψαν το ευαγγέλιο του Χριστού, και δικαίως σκληρύνθηκαν στην απιστία τους, έως ότου ήλθε η οργή επάνω τους μέχρι τέλους. Ρωμ. ια΄. 8, Ο Θεός τους έδωσε πνεύμα νάρκης. Και έχουμε λόγους να φοβηθούμε ότι είναι η θλιβερή περίπτωση πολλών που ζουν μέσα στο φως του ευαγγελίου. 3. Είναι πολύ λυπηρό ότι αυτό πρέπει να συμβαίνει με εκείνους που ήταν οι προφήτες τους, και άρχοντες, και οραματιστές, ότι εκείνοι που έπρεπε να είναι οδηγοί τους ήταν οι ίδιοι τυφλωμένοι· και είναι εύκολο να πει κανείς ποιες θα είναι οι μοιραίες συνέπειες όταν ο τυφλός οδηγεί τον τυφλό. Αυτό εκπληρώθηκε όταν, στις τελευταίες ημέρες της ιουδαϊκής εκκλησίας, οι αρχιερείς, και οι γραμματείς, και οι πρεσβύτεροι του λαού, ήταν οι μεγάλοι αντίπαλοι του Χριστού και του ευαγγελίου του, και έφεραν τους εαυτούς τους υπό δικαστική παραφροσύνη. 4. Το λυπηρό αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι όλα τα μέσα πεισμού, γνώσεως, και χάριτος, που απολάμβαναν, ήταν αναποτελεσματικά, και δεν απαντούσαν στον σκοπό (εδ. 11, 12)· «Το όραμα όλων των προφητών, αληθινών και ψευδών, έχει γίνει για εσάς σαν τα λόγια ενός βιβλίου, ή επιστολής, που είναι σφραγισμένο· δεν μπορείτε να διακρίνετε την αλήθεια των πραγματικών οραμάτων και το ψεύδος των προσποιητών.» Ή, κάθε όραμα ιδιαίτερα που αυτός ο προφήτης είχε δει για αυτούς, και δημοσίευσε σε αυτούς, έγινε ακατανόητο· το είχαν μεταξύ τους, αλλά δεν έγιναν ποτέ σοφότεροι από αυτό, περισσότερο από έναν άνθρωπο (αν και καλός λόγιος) για ένα βιβλίο που του παραδόθηκε σφραγισμένο, και το οποίο δεν πρέπει να ανοίξει τις σφραγίδες του. Βλέπει ότι είναι βιβλίο, και αυτό είναι όλο· δεν γνωρίζει τίποτε από ό,τι περιέχεται σε αυτό. Έτσι γνώριζαν ότι ό,τι είπε ο Ησαΐας ήταν όραμα και προφητεία, αλλά το νόημά του ήταν κρυμμένο από αυτούς· ήταν μόνο ήχος λέξεων για αυτούς, από τον οποίο δεν ανησυχούσαν καθόλου, ούτε επηρεάζονταν· δεν απαντούσε στην πρόθεση, διότι δεν έκανε καμία εντύπωση επάνω τους. Ούτε οι λόγιοι ούτε οι αμαθείς ωφελήθηκαν από όλα τα μηνύματα που ο Θεός τους έστειλε δια των δούλων του των προφητών, ούτε επιθυμούσαν να ωφεληθούν. Ο απλός λαός δικαιολογούνταν από το να προσέχουν όσα έλεγαν οι προφήτες με την έλλειψη μάθησης και φιλελεύθερης παιδείας, σαν να μην τους αφορούσε να γνωρίζουν και να κάνουν το θέλημα του Θεού επειδή δεν ήταν λόγιοι· Δεν είναι τίποτε για εμένα, δεν είμαι λόγιος. Εκείνοι καλύτερης τάξεως προσποιούνταν ότι ο προφήτης είχε ιδιαίτερο τρόπο ομιλίας, ο οποίος ήταν ασαφής για αυτούς, και ο οποίος, αν και ήταν άνδρες γραμμάτων, δεν είχαν συνηθίσει· και, Αν δεν θέλεις να γίνεις κατανοητός, πρέπει να παραμεληθείς. Και οι δύο αυτές είναι αβάσιμες προσποιήσεις· διότι οι προφήτες του Θεού δεν υπήρξαν άπιστοι οφειλέτες ούτε στους σοφούς ούτε στους ασόφους, Ρωμ. α΄. 14. Ή μπορούμε να το εκλάβουμε έτσι:—Το βιβλίο της προφητείας δόθηκε σε αυτούς σφραγισμένο, ώστε να μην μπορούν να το διαβάσουν, ως δικαία κρίση επάνω τους· επειδή συχνά τους παραδόθηκε ασφράγιστο, και δεν ήθελαν να κοπιάσουν να μάθουν τη γλώσσα του, και έπειτα δικαιολογούνταν για το ότι δεν το διάβαζαν επειδή δεν ήταν λόγιοι. Αλλά παρατήρησε, «Το όραμα έγινε έτσι σε εσάς των οποίων τα μυαλά ο θεός αυτού του κόσμου έχει τυφλώσει· αλλά δεν είναι έτσι καθ’ εαυτό, δεν είναι έτσι σε όλους· το ίδιο όραμα που σε εσάς είναι οσμή θανάτου προς θάνατο σε άλλους είναι και θα είναι οσμή ζωής προς ζωή.» Η γνώση είναι εύκολη σε αυτόν που κατανοεί.Ο Χένρι εκθέτει στη συνέχεια την υποκρισία που χαρακτηρίζει τη λατρεία τους.
1. Η αμαρτία που εδώ καταλογίζεται σε αυτούς—η υποκρισία προς τον Θεό στις θρησκευτικές τους επιδόσεις, εδ. 13. Εκείνος που γνωρίζει την καρδιά, και δεν μπορεί να εξαπατηθεί με επιδείξεις και προσποιήσεις, το καταλογίζει σε αυτούς, είτε η καρδιά τους τους καταδικάζει γι’ αυτό είτε όχι. Εκείνος που είναι μεγαλύτερος από την καρδιά, και γνωρίζει όλα τα πράγματα, γνωρίζει ότι αν και πλησιάζουν σε αυτόν με το στόμα τους, και τον τιμούν με τα χείλη τους, όμως δεν είναι ειλικρινείς προσκυνητές. Το να λατρεύει κανείς τον Θεό είναι να κάνει τις προσεγγίσεις του προς αυτόν, και να παρουσιάζει τις προσκυνήσεις του προς αυτόν· είναι να πλησιάζει σε αυτόν ως εκείνοι που έχουν δουλειά μαζί του, με πρόθεση σε αυτό να τον τιμήσει. Αυτό πρέπει να το κάνουμε με το στόμα μας και τα χείλη μας, μιλώντας γι’ αυτόν και μιλώντας προς αυτόν· πρέπει να του αποδίδουμε τα μοσχάρια των χειλέων μας, Ωσηέ ιδ΄. 2. Και, αν η καρδιά είναι γεμάτη από την αγάπη και τον φόβο του, από την αφθονία αυτής το στόμα θα μιλήσει. Αλλά υπάρχουν πολλοί των οποίων η θρησκεία είναι μόνο χειλική εργασία. Λένε εκείνο που εκφράζει προσέγγιση προς τον Θεό και προσκύνηση προς αυτόν, αλλά είναι μόνο από τα δόντια προς τα έξω. Διότι, (1.) Δεν εφαρμόζουν τον νου τους στην υπηρεσία. Όταν προσποιούνται ότι μιλούν στον Θεό σκέφτονται χίλιες ασημαντότητες· Έχουν απομακρύνει την καρδιά τους μακριά από εμένα, ώστε να μην απασχολούνται στην προσευχή, ούτε να έρχονται εντός εμβέλειας του λόγου. Όταν έπρεπε να γίνει έργο για τον Θεό, το οποίο απαιτούσε την καρδιά, αυτό στάλθηκε εκτός δρόμου επίτηδες, με τα μάτια του άφρονα, στα πέρατα της γης. (2.) Δεν κάνουν τον λόγο του Θεού κανόνα της λατρείας τους, ούτε το θέλημά του λόγο τους· Ο φόβος τους προς εμένα διδάσκεται από την εντολή ανθρώπων. Λάτρευαν τον Θεό του Ισραήλ, όχι σύμφωνα με τον διορισμό του, αλλά τις δικές τους εφευρέσεις, τις οδηγίες των ψευδοπροφητών τους ή των ειδωλολατρών βασιλέων τους, ή τα έθιμα των εθνών που ήταν γύρω τους. Η παράδοση των πρεσβυτέρων είχε περισσότερη αξία και ισχύ για αυτούς από τους νόμους που ο Θεός πρόσταξε στον Μωυσή. Ή, αν λάτρευαν τον Θεό κατά τρόπο σύμφωνο με την ίδρυσή του στις ημέρες του Εζεκία, ενός μεγάλου μεταρρυθμιστή, είχαν περισσότερο βλέμμα στην εντολή του βασιλέως παρά στην εντολή του Θεού. Αυτό ο Σωτήρας μας το εφαρμόζει στους Ιουδαίους της εποχής του, οι οποίοι ήταν τυπικοί στις λατρείες τους και προσκολλημένοι στις δικές τους εφευρέσεις, και αποφαίνεται γι’ αυτούς ότι μάταια λάτρευαν τον Θεό, Ματθ. ιε΄. 8, 9.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι πρώτα παρέχει τη συνολική δομή και τα θέματα του κεφαλαίου.
Αυτό το αλίμονο στον Αριήλ, το οποίο έχουμε σε αυτό το κεφάλαιο, είναι το ίδιο με το «φορτίο της κοιλάδας του οράματος» (κεφ. κβ΄, 1), και (είναι πολύ πιθανό) δείχνει το ίδιο γεγονός—την πολιορκία της Ιερουσαλήμ από τον ασσυριακό στρατό, ο οποίος αποκόπηκε εκεί από άγγελο· όμως είναι εφαρμόσιμο στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Χαλδαίους, και στις τελευταίες ερημώσεις της από τους Ρωμαίους. Εδώ είναι, Ι. Το ίδιο το γεγονός προφητευμένο, ότι η Ιερουσαλήμ θα στενοχωρηθεί πολύ, εδ. 1-4, 6), αλλά ότι οι εχθροί τους, που τους στενοχωρούσαν, θα αποτύχουν και θα νικηθούν, εδ. 5, 7, 8. ΙΙ. Έλεγχος σε τρία είδη αμαρτωλών:—1. Εκείνους που ήταν ανόητοι, και αδιάφοροι για τις προειδοποιήσεις που τους έδινε ο προφήτης, εδ. 9-12. 2. Εκείνους που ήταν τυπικοί και υποκριτικοί στις θρησκευτικές τους επιτελέσεις, εδ. 13, 14. 3. Εκείνους τους πολιτικούς που αθεϊστικά και βέβηλα περιφρονούσαν την πρόνοια του Θεού, και έθεταν τα δικά τους σχέδια σε ανταγωνισμό με αυτήν, εδ. 15, 16. ΙΙΙ. Πολύτιμες υποσχέσεις χάριτος και ελέους σε ένα διακεκριμένο υπόλοιπο που ο Θεός θα αγίαζε, και στο οποίο θα αγιαζόταν, όταν οι εχθροί και οι διώκτες τους θα αποκόπτονταν, εδ. 17-24.Ο Χένρι κλείνει δείχνοντας την μελλοντική αποκατάσταση του υπολοίπου.
17 Δεν είναι ακόμη πολύ λίγος καιρός, και ο Λίβανος θα μετατραπεί σε καρποφόρο χωράφι, και το καρποφόρο χωράφι θα θεωρηθεί ως δάσος; 18 Και εκείνη την ημέρα οι κωφοί θα ακούσουν τα λόγια του βιβλίου, και τα μάτια των τυφλών θα δουν από την αφάνεια, και από το σκοτάδι. 19 Οι πράοι επίσης θα αυξήσουν τη χαρά τους στον Κύριο, και οι πτωχοί μεταξύ των ανθρώπων θα χαρούν στον Άγιο του Ισραήλ. 20 Διότι ο τρομερός θα εξουθενωθεί, και ο χλευαστής θα καταναλωθεί, και όλοι όσοι παραφυλάγουν για ανομία θα αποκοπούν: 21 Που κάνουν άνθρωπο παραβάτη για λόγια, και στήνουν παγίδα σε αυτόν που ελέγχει στην πύλη, και εκτρέπουν τον δίκαιο για πράγμα ανύπαρκτο. 22 Γι’ αυτό λέγει ο Κύριος, ο οποίος εξαγόρασε τον Αβραάμ, σχετικά με τον οίκο του Ιακώβ, Ο Ιακώβ δεν θα ντραπεί τώρα, ούτε το πρόσωπό του θα ωχριάσει τώρα. 23 Αλλά όταν δει τα παιδιά του, το έργο των χεριών μου, στο μέσο αυτού, θα αγιάσουν το όνομά μου, και θα αγιάσουν τον Άγιο του Ιακώβ, και θα φοβηθούν τον Θεό του Ισραήλ. 24 Επίσης εκείνοι που πλανήθηκαν στο πνεύμα θα έρθουν σε κατανόηση, και εκείνοι που γόγγυζαν θα μάθουν διδαχή.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου πειράζομαι περισσότερο να προσφέρω στον Θεό μόνο εξωτερικές μορφές ενώ η καρδιά μου παραμένει μακριά; Πώς ανταποκρίνομαι όταν ο λόγος του Θεού φαίνεται σφραγισμένος ή δύσκολος να κατανοηθεί; Με ποιους τρόπους επιδιώκω να κρύψω τα σχέδιά μου από τον Κύριο αντί να τα υποτάξω σε αυτόν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ἄνοιξον τὰ ὦτα ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἵνα δεχθῶμεν τὸν λόγον Σου μετὰ σαφήνειας καὶ εὐλαβείας, καὶ μὴ σφαλλώμεθα ἐν περισπασμῷ, ἀλλὰ προσεγγίσωμεν ἐν εἰλικρινεῖ λατρείᾳ. Ὅπου ἀνετρέψαμεν τὰ πράγματα διὰ νὰ κρυφθῶμεν ἀπὸ τοῦ βλέμματός Σου, χάρισον μετάνοιαν καὶ τὴν ἄνωθεν σοφίαν. Ἁγίασον τὸ ὄνομά Σου ἐν ἡμῖν, καὶ εἴθε τὸ ὑπόλοιπον, τὸ ὁποῖον συγκαλεῖς, νὰ ἀγαλλιάσῃ ἐν τῷ Ἁγίῳ τοῦ Ἰσραήλ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →