← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Εβραίους 1 — με τον Gill

Εβραίους 1John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στο πλούσιο θησαυροφυλάκιο της Εξήγησης της Αγίας Γραφής των Ιδιαιτέρων Βαπτιστών του Ιωάννη Gill στο κεφάλαιο 1 των Εβραίων. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Gill αποκαλύπτει τη δόξα του Υιού που υπερβαίνει κάθε προηγούμενο αγγελιαφόρο. Τα λόγια του μας καθοδηγούν μέσα από την αρχική δήλωση ότι ο Θεός έχει μιλήσει τελικά και πλήρως εν Χριστώ. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να θεωρήσουμε την αιώνια αξιοπρέπεια, τη δημιουργική δύναμη και τη βασιλική εξουσία του Κυρίου Ιησού. Αυτή η μελέτη μας οδηγεί να λατρεύσουμε Εκείνον που κάθεται στα δεξιά της Μεγαλειότητας, του οποίου ο θρόνος διαρκεί για πάντα. Είθε η πιστή εξήγηση του Gill να διεγείρει τις καρδιές μας να εκτιμήσουμε την αποκάλυψη του ευαγγελίου πάνω από κάθε άλλη φωνή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσει το πρώτο κεφάλαιο των Εβραίων. Διάβασε αργά, επιτρέποντας στις μεγαλειώδεις αρχικές προτάσεις να αντηχήσουν στο πνεύμα σου. Παρατήρησε πώς ο συγγραφέας μεταβαίνει από τις πολλές φωνές του παρελθόντος στην ενιαία, υπέρτατη φωνή του Υιού. Άφησε τις περιγραφές του προσώπου και του έργου του Χριστού να εγκατασταθούν βαθιά. Καθώς τελειώνεις, σταμάτα και ζήτα από το Πνεύμα να ανοίξει τα μάτια σου στην υπερβαίνουσα αρετή του Κυρίου Ιησού που εκτίθεται σε αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Gill ανοίγει με την εξήγηση της αποκάλυψης που δόθηκε σε αυτές τις έσχατες ημέρες μέσω του Υιού. Στίχος 2. Μίλησε σε εμάς εν Υιώ του εν αυταίς ταις εσχάταις ημέραις ,.... Αυτή είναι η ευαγγελική αποκάλυψη, ή η αποκάλυψη στην ευαγγελική οικονομία· η οποία αν και προέρχεται από τον ίδιο συγγραφέα με την άλλη, όμως σε πολλά πράγματα διαφέρει από αυτήν, και είναι προτιμότερη από αυτήν· και πράγματι ο γενικός σκοπός αυτής της επιστολής είναι να δείξει την ανώτερη αρετή της μιας έναντι της άλλης· η πρώτη παραδόθηκε στο παρελθόν, αλλά αυτή «εν αυταίς ταις εσχάταις ημέραις»· το αλεξανδρινό χειρόγραφο, η κομπλουτένσια έκδοση, και αρκετά άλλα χειρόγραφα, διαβάζουν, «εν ταις εσχάταις τούτων των ημερών»· απόλυτα σύμφωνο με τη φράση באחרית הימים, που χρησιμοποιείται στη Γένεση 49:1 στην οποία αναφέρεται ο απόστολος, και σε αυτά τα μέρη εννοούνται οι ημέρες του Μεσσία· και είναι κανόνας στους Ιουδαίους μ, ότι όπου αναφέρεται η φράση, «αι έσχαται ημέραι», εννοούνται οι ημέρες του Μεσσία· και πρέπει να νοηθούν όχι ως οι έσχατες ημέρες του φυσικού κόσμου, αλλά του ιουδαϊκού κόσμου και πολιτείας· πράγματι οι καιροί του Μεσσία, ή η ευαγγελική οικονομία, μπορούν να ονομαστούν οι έσχατες ημέρες του φυσικού κόσμου, σύμφωνα με την παράδοση του οίκου του Ηλία· η οποία διδάσκει, ότι η διάρκεια του κόσμου θα είναι έξι χιλιάδες έτη, και τη διαιρεί σε τρία μέρη, το τελευταίο από τα οποία αποδίδεται στον Μεσσία, έτσι· δύο χιλιάδες έτη κενά, (ή χωρίς τον νόμο,) δύο χιλιάδες έτη ο νόμος, και δύο χιλιάδες έτη αι ημέραι του Μεσσία ν· αλλά είναι καλύτερο να νοηθεί αυτό για τις έσχατες ημέρες της μωσαϊκής οικονομίας, ή ιουδαϊκής οικονομίας· διότι ο Μεσσίας έπρεπε να έλθει πριν διαλυθούν οι ιουδαϊκές πολιτικές και εκκλησιαστικές καταστάσεις· πριν αποχωρήσει το σκήπτρο από τον Ιούδα, και πριν καταστραφεί ο δεύτερος ναός· και έπρεπε να έλθει στο τέλος, ή προς το κλείσιμο και των δύο αυτών καταστάσεων· και το οποίο ονομάζεται το τέλος, ή τα τέλη του κόσμου, Αββακούμ 2:3 και λίγο μετά την έλευση του Ιησού, του αληθινού Μεσσία, τέθηκε τέλος και στις δύο αυτές· από όπου μπορεί να παρατηρηθεί, ότι ο Μεσσίας πρέπει να έχει έλθει· ότι η μωσαϊκή οικονομία, και η ιουδαϊκή λατρεία, δεν θα αποκατασταθούν ποτέ ξανά· ότι η ευαγγελική αποκάλυψη που γίνεται στις έσχατες ημέρες, πρέπει να θεωρείται περισσότερο, καθώς είναι η τελευταία αποκάλυψη που θα κάνει ποτέ ο Θεός. Ο Gill στη συνέχεια θεωρεί τον Χριστό ως τη λάμψη της δόξας του Πατρός. Στίχος 3. Όστις ων απαύγασμα της δόξης αυτού ,.... Ή «της δόξης»· του Θεού του Πατρός, του Θεού της δόξης, και ο οποιος είναι η ίδια η δόξα· ούτως ονομαζόμενος εξ αιτίας της ενδόξου φύσεως και των τελειοτήτων του και εξ αιτίας των ενδόξων φανερώσεων αυτών στα έργα της δημιουργίας και της πρόνοιας, και στις διάφορες οικονομίες της χάριτος του, και ιδιαιτέρως εν Υιώ αυτού· και διότι είναι ο δημιουργός πάσης δόξης, στα κτίσματα, στον όλο κόσμο, εν Χριστώ ως ανθρώπω και Μεσίτη, και στον ίδιο τον λαό αυτού. Τώρα ο Χριστός είναι η «λάμψη» αυτής, ως Θεός· έχει την ίδια ένδοξη φύση και τελειότητες, και τα ίδια ένδοξα ονόματα, ως Ιεχωβά, ο Κύριος της δόξης, κ.λπ. Ο Gill έπειτα δείχνει πώς ο Υιός έγινε ανώτερος από τους αγγέλους. Στίχος 4. Γεγονώς τοσούτω κρείττων των αγγέλων ,.... Ο Χριστός είναι τόσο πολύ ανώτερος από τους αγγέλους, όσο ο Δημιουργός, παρά το κτίσμα· ως ανεξάρτητο ον, παρά εξαρτώμενο· ως αυτός που ευλογεί, παρά αυτός που ευλογείται· ως αυτός που λατρεύεται, παρά αυτός που λατρεύει· ως βασιλεύς, παρά οι υπήκοοι αυτού· ως δεσπότης, παρά οι δούλοι αυτού· και ως αυτός που αποστέλλει, παρά αυτός που αποστέλλεται· και ο Χριστός μπορεί να λεχθεί ότι «εγένετο τοιούτος», όταν φανερώθηκε και δηλώθηκε ότι είναι τοιούτος· και πράγματι προτιμήθηκε από αυτούς, και υψώθηκε υπεράνω αυτών εν ανθρωπίνη φύσει, αφού εξιλέωσε τας αμαρτίας του λαού αυτού, και όταν εκάθισε εν δεξιά του Θεού, ως εν τω τελευταίω μέρει του προηγουμένου στίχου, με τα οποία συνδέονται αυτά τα λόγια· διότι εν τη καταστάσει της ταπεινώσεως αυτού, και δια των παθημάτων και του θανάτου αυτού, εγένετο κατώτερος από αυτούς· αλλά όταν ανέστη εκ νεκρών, και ανήλθεν εις τον ουρανόν, ετέθη εν δεξιά του Θεού, όπου ουδείς εξ αυτών ποτέ υπήρξε, ή ποτέ θα υπάρξει· εκτός τούτου, η φράση, «γεγονώς», δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο από το ότι «ήτο»· και ούτω η συριακή μετάφρασις αποδίδει αυτό, «και ήτο τόσον ανώτερος των αγγέλων»· και ούτω η αιθιοπική μετάφρασις, «είναι τόσον ανώτερος»· και τούτο παρατηρείται, προς απόδειξιν ότι είναι εξοχότερος παντός κτίσματος, αφού προτιμάται από τα εξοχώτερα των κτισμάτων· και προς επίδειξιν, ότι η ευαγγελική οικονομία είναι ανωτέρα της νομικής οικονομίας, η οποία εισήχθη δια της διακονίας αγγέλων· και προς απομάκρυνσιν των Ιουδαίων από την λατρείαν αγγέλων, προς την οποία ήσαν επιρρεπείς· και τούτο το δόγμα αυτού δεν ηδύνατο καλώς να αρνηθεί υπ' αυτών, αφού ήτο η πίστις της ιουδαϊκής εκκλησίας, ότι ο Μεσσίας έπρεπε να προτιμηθεί από τους αγγέλους· διότι εις τα αρχαία συγγράμματα αυτών λέγουσι περί αυτού, ότι θα υψωθεί υπεράνω του Αβραάμ, θα αναρριχηθεί υπεράνω του Μωυσέως, και θα είναι υψηλότερος των λειτουργούντων αγγέλων σ· και ότι είναι υπεράνω αυτών, φαίνεται εκ των ακολούθων, καθώς δι' κληρονομίας έλαβεν εξοχωτέραν ονομασίαν παρ' αυτούς · η οποία είναι εκείνη του Υιού του Θεού, όνομα ιδιάζον εις αυτόν· και το οποίο ανήκει εις αυτόν εις τοιαύτην έννοιαν ώστε δεν ανήκει εις αγγέλους, ως είναι φανερόν εκ του ακολούθου στίχου· και αν και τούτο το όνομα δεν θεμελιούται επί του αξιώματος αυτού, ως Μεσίτου, αλλά προέρχεται εκ της φύσεως και της σχέσεως αυτού προς τον Θεόν· όμως εδηλώθη ότι είναι ο Υιός του Θεού, και εφανερώθη, ότι τούτο το όνομα δικαιωματικώς ανήκει εις αυτόν, επί της εκπληρώσεως του αξιώματος αυτού, κατά την ανάστασιν και την ανάληψιν αυτού εις τον ουρανόν· και διά τούτο λέγεται ότι το έλαβεν δι' κληρονομίας· ή εφάνη ότι το κληρονομεί δικαιωματικώς, και ότι ήτο η κατοχή αυτού εις τον αιώνα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Gill καταλήγει με την επιβεβαίωση του αιωνίου θρόνου και της θεότητας του Υιού. Η θεότης αποδίδεται εδώ εις τον Υιόν του Θεού· ούτος ονομάζεται ρητώς Θεός· διότι τα λόγια δεν ανέχονται να μεταφρασθούν, «ο θρόνος σου είναι ο θρόνος του Θεού, ή ο θρόνος σου είναι Θεός»· ή να συμπληρωθούν ούτω, «ο Θεός θα στερεώσει τον θρόνον σου»· ούτε είναι τα λόγια αποστροφή προς τον πατέρα, αλλά λέγονται προς τον βασιλέα, το υποκείμενον του ψαλμού, ο οποίος διακρίνεται από τον Θεόν τον Πατέρα, ευλογούμενος και χρισθείς υπ' αυτού· και τούτο τίθεται εκτός πάσης αμφιβολίας υπό του αποστόλου, ο οποίος λέγει ότι απευθύνονται «προς τον Υιόν», ο οποίος δεν είναι κτιστός Θεός, ούτε Θεός κατά το αξίωμα, αλλά κατά την φύσιν· διότι αν και η λέξις «Ελοχίμ» χρησιμοποιείται ενίοτε περί εκείνων οι οποίοι δεν είναι θεοί κατά την φύσιν· όμως χρησιμοποιουμένη εδώ απολύτως, και των ιδιοτήτων της αιωνιότητος, και της τελειοτάτης δικαιοσύνης, αποδιδομένων εις το πρόσωπον ούτω καλούμενον, αποδεικνύει αυτόν ότι είναι ο αληθινός Θεός· και τούτο είναι ο λόγος δια τον οποίον ο θρόνος αυτού είναι αιώνιος, και το σκήπτρον αυτού δίκαιον, και δια τον οποίον πρέπει να λατρεύεται, να υπηρετείται, και να υπακούεται.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η τελικότης της ομιλίας του Θεού εν τω Υιώ μετασχηματίζει τον τρόπον με τον οποίον δέχεσαι την Γραφήν σήμερον; Εις ποίας περιοχάς της ζωής σου χρειάζεται να υποκύψεις εκ νέου ενώπιον Εκείνου του οποίου ο θρόνος είναι αιώνιος; Πού ίσως το Πνεύμα σε προσκαλεί να αναπαυθείς εις το τετελεσμένον έργον του Χριστού αντί να αγωνίζεσαι με την ιδίαν σου δύναμιν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πάτερ, ευχαριστούμεν σε δια την σαφή φωνήν του Υιού σου η οποία ήλθεν εις ημάς εν αυταίς ταις εσχάταις ημέραις. Δοξάζομέν σε ότι η λάμψις της δόξης σου κατέστη ορατή εν Ιησού και ότι αυτός συντηρεί τα πάντα δια του λόγου της δυνάμεως αυτού. Δώρησον ημίν χάριν να καθήσωμεν ευχαρίστως υπό το δίκαιον σκήπτρον αυτού και να λατρεύσωμεν αυτόν μετά των αγγέλων. Είθε η αλήθεια ότι ο θρόνος αυτού διαρκεί εις τον αιώνα να στερεώσει τας καρδίας ημών εν μέσω πάσης μεταβαλλομένης σκηνής. Βοήθησον ημάς να εκτιμήσωμεν το ευαγγέλιον υπεράνω παντός ελάσσονος λόγου και να ζώμεν ως ανήκοντες εις τόσον μέγαν Βασιλέα. Εν ονόματι του αγαπητού Σου Υιού προσευχόμεθα, Αμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →