← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 19 — με τον Clarke

Ιωάννης 19Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα, αντλημένο από το Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή. Στην ανάλυσή του για το δέκατο ένατο κεφάλαιο του Ιωάννη, ο Clarke ανοίγει την απλή έννοια της Γραφής με θερμή, πρακτική διορατικότητα που προσκαλεί κάθε πιστό σε βαθύτερη αγιότητα. Οι σημειώσεις του παρακολουθούν τις τελευταίες ώρες του πάθους του Κυρίου μας, ενώ κρατούν σταθερά τις υποσχέσεις της Γουεσλεϊανής χάριτος. Ας ακούσουμε με ευλάβεια καθώς το υπόμνημα μας καθοδηγεί μέσα από τα πάθη και τον θρίαμβο του Χριστού.
Διαβάστε
Πάρτε τώρα την Αγία Γραφή σας και διαβάστε το δέκατο ένατο κεφάλαιο του Ιωάννη αργά και με προσευχή. Ακούστε τον θόρυβο του πλήθους, την ήσυχη αξιοπρέπεια του Ιησού και τις αποφασιστικές πράξεις που εκπλήρωσαν τις αρχαίες προφητείες. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σας για να δεχτείτε τόσο τη θλίψη του σταυρού όσο και τη χάρη που πηγάζει από αυτόν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινάει περιγράφοντας λεπτομερώς τον ρωμαϊκό τρόπο μαστίγωσης που διέταξε ο Πιλάτος. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. ΙΘ. Στίχος Ιωάννης 19:1. Ο Πιλάτος πήρε τον Ιησού και τον μαστίγωσε.] Δηλαδή, διέταξε να τον μαστιγώσουν: διότι δεν μπορούμε με τον Βέδα να υποθέσουμε ότι τον μαστίγωσε με το ίδιο του το χέρι. Καθώς ο Κύριός μας μαστιγώθηκε κατ' εντολή του Πιλάτου, είναι πιθανό να μαστιγώθηκε με τον ρωμαϊκό τρόπο, ο οποίος ήταν πολύ πιο σκληρός από αυτόν των Ιουδαίων. Οι τελευταίοι ποτέ δεν έδιναν περισσότερες από τριάντα εννέα πληγές· διότι ο νόμος είχε απολύτως απαγορεύσει να κακοποιείται ένας άνθρωπος, ή να κόβεται η σάρκα του σε αυτή τη τιμωρία, Δευτερονόμιο 25:3. Η κοινή μέθοδος μαστιγώματος ή ξυλοδαρμού σε ορισμένα μέρη, ειδικά αυτή του στρατιωτικού είδους, είναι ντροπή για το έθνος όπου γίνεται, για τους νόμους και για την ανθρωπότητα. Βλέπε Ματθαίος 27:26, και τη σημείωση εκεί. Αν και ήταν σύνηθες να μαστιγώνεται το πρόσωπο που επρόκειτο να σταυρωθεί, εντούτοις φαίνεται ότι ο Πιλάτος είχε έναν άλλο σκοπό κατά νου μαστιγώνοντας τον Κύριό μας. Ήλπιζε ότι αυτό θα ικανοποιούσε τους Ιουδαίους, και ότι τότε θα μπορούσε να απολύσει τον Ιησού. Ο Clarke εξετάζει στη συνέχεια τον βαθύτερο φόβο που κατέλαβε τον Πιλάτο όταν πιέστηκε η κατηγορία της βλασφημίας. Στίχος 8. Στίχος Ιωάννης 19:8. Φοβήθηκε περισσότερο — Ενώ ο Ιησούς κατηγορούνταν μόνο ως ταραχοποιός της ειρήνης του έθνους, κατηγορία την οποία ο Πιλάτος γνώριζε ότι ήταν ψευδής, ήξερε ότι μπορούσε να τον ελευθερώσει, επειδή η κρίση σε αυτή την περίπτωση ανήκε στον ίδιο· αλλά όταν οι Ιουδαίοι έφεραν εναντίον του μια κατηγορία της πιο σοβαρής φύσης, από τους δικούς τους νόμους, τότε είδε ότι είχε τα πάντα να φοβηθεί, αν δεν παρέδιδε τον Ιησού στο θέλημά τους. Το Συνέδριο δεν έπρεπε να προσβληθεί — ο λαός δεν έπρεπε να ερεθιστεί: από το πρώτο θα μπορούσε να σταλεί καταγγελία εναντίον του στον Καίσαρα· ο δεύτερος θα μπορούσε να επαναστατήσει, ή να προχωρήσει σε πράξεις βίας, το τέλος των οποίων δεν μπορούσε να προβλεφθεί. Ο Πιλάτος ήταν σίγουρα άξιος λύπησης: έβλεπε τι ήταν σωστό, και ήθελε να το κάνει· αλλά δεν είχε αρκετή ψυχική σταθερότητα. Δεν έδωσε προσοχή σε αυτή τη σημαντική αρχή, Fiat justitia: ruat caelum. Ας γίνει δικαιοσύνη, ακόμα κι αν διαλυθούν οι ουρανοί. Είχε να κυβερνήσει έναν άθλιο λαό, και δεν ήταν εύκολο να τους κρατήσει ήσυχους. Κάποιοι υποθέτουν ότι ο φόβος του Πιλάτου προέκυψε από το άκουσμα ότι ο Ιησούς είχε πει ότι ήταν ο Υιός του Θεού· επειδή ο Πιλάτος, ο οποίος ήταν πολυθεϊστής, πίστευε ότι ήταν δυνατόν οι απόγονοι των θεών να επισκέπτονται τους θνητούς· και φοβόταν να καταδικάσει τον Ιησού, από φόβο μήπως προσβάλει κάποιες από τις ανώτερες θεότητες. Ίσως η ερώτηση στον επόμενο στίχο αναφέρεται σε αυτό. Ο Clarke δείχνει στη συνέχεια πώς ο Κύριός μας αποδίδει τη μεγαλύτερη αμαρτία σε εκείνους που τον παρέδωσαν, ενώ εξακολουθεί να αναγνωρίζει την ενοχή του Πιλάτου. Στίχος 11. Στίχος Ιωάννης 19:11. Έχει τη μεγαλύτερη αμαρτία. — Είναι αμαρτία σε σένα να με καταδικάζεις, ενώ είσαι πεπεισμένος στη συνείδησή σου ότι είμαι αθώος: αλλά οι Ιουδαίοι που με παρέδωσαν σε σένα, και ο Ιούδας που με παρέδωσε στους Ιουδαίους, έχουν το μεγαλύτερο έγκλημα να απαντήσουν. Η άγνοιά σου σε συγχωρεί εν μέρει· αλλά η οργή και η κακία των Ιουδαίων τους θέτουν προς το παρόν εκτός εμβέλειας ελέους.
Σκεφτείτε
Ο Clarke πιέζει την αποφασιστική στιγμή που ο Ιησούς δηλώνει ότι το έργο έχει ολοκληρωθεί. Στίχος 30. Στίχος 30. Τετέλεσται — Σαν να έλεγε: 'Εκτέλεσα τα μεγάλα σχέδια του Παντοδύναμου — ικανοποίησα τις απαιτήσεις της δικαιοσύνης του — εκπλήρωσα όλα όσα γράφτηκαν στους προφήτες, και υπέφερα τη μέγιστη κακία των εχθρών μου· και τώρα ο δρόμος προς τα άγια των αγίων έχει φανερωθεί μέσω του αίματός μου.' Ένα φοβερό, αλλά ένδοξο τέλος. Μέσω αυτού του τραγικού θανάτου ο Θεός συμφιλιώνεται με τον άνθρωπο, και η βασιλεία των ουρανών ανοίγει σε κάθε πιστή ψυχή. 'Αλαλάξτε ουρανέ και γη, αυτό το ΣΥΝΟΛΟ αγαθών για τον ΑΝΘΡΩΠΟ!' Ματθαίος 27:50. Τα θαύματα που συνέβησαν κατά τον θάνατο του Κυρίου μας, και τα οποία αναφέρονται από τους άλλους τρεις ευαγγελιστές, παραλείπονται από τον Ιωάννη, επειδή διαπίστωσε ότι οι άλλοι τα είχαν επαρκώς δηλώσει, και φαίνεται ότι δεν είχε τίποτα νέο να προσθέσει. Ο Clarke κλείνει υπογραμμίζοντας τη μαρτυρία αυτόπτη μάρτυρα που επιβεβαιώνει τόσο τον θάνατο του Χριστού όσο και την εκπλήρωση της Γραφής. Στίχος 35. Στίχος 35. Αυτός που το είδε — Πιθανότατα ο ίδιος ο Ιωάννης, ο οποίος πρέπει να ήταν αρκετά κοντά στον σταυρό για να μπορέσει να διακρίνει μεταξύ του αίματος και του νερού, καθώς αυτά έβγαιναν από την πλευρά του ευλογημένου Κυρίου μας. Και αυτός γνωρίζει — Αυτό φαίνεται να είναι μια επίκληση στον Κύριο Ιησού, για την αλήθεια της μαρτυρίας που είχε τώρα παραδώσει. Αλλά γιατί μια τόσο επίσημη επίκληση, εκτός αν υπήρχε κάτι θαυματουργό σε αυτό το ζήτημα; Μπορεί να του φάνηκε απαραίτητο: 1. Επειδή οι άλλοι ευαγγελιστές δεν το είχαν παρατηρήσει. 2. Επειδή περιείχε την πιο αποφασιστική απόδειξη του θανάτου του Χριστού: καθώς μια τέτοια πληγή δεν θα μπορούσε να είχε προκληθεί, (αν και άλλες αιτίες είχαν λείψει,) χωρίς να προκαλέσει τον θάνατο του προσώπου· και από τον θάνατό του για τους ανθρώπους εξαρτιόταν η σωτηρία του κόσμου. Και, 3. Επειδή δύο σημαντικές προφητείες εκπληρώθηκαν από αυτή την ίδια περίσταση, και οι δύο από τις οποίες προσδιόριζαν πιο συγκεκριμένα το πρόσωπο του Μεσσία. Οστόν αυτού ου συντριβήσεται, Έξοδος 12:46· Αριθμοί 9:12· Ψαλμοί 34:20. Όψονται εις ον εξεκέντησαν, Ζαχαρίας 12:10· Ψαλμοί 22:16.
Απαντήστε
Πού στη ζωή μου, όπως ο Πιλάτος, βλέπω τι είναι σωστό αλλά μου λείπει η σταθερότητα να δράσω; Πώς το τετελεσμένο έργο του Χριστού με ελευθερώνει να επιδιώξω την πρακτική αγιότητα σήμερα; Με ποιους τρόπους καλούμαι να μαρτυρήσω, όπως ο Ιωάννης, στην αλήθεια του σταυρωμένου και αναστημένου Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για το καθαρό φως που ρίχνει ο Adam Clarke στον άγιο Λόγο σου. Χάρισέ μας τη χάρη να δεχτούμε το τετελεσμένο έργο του Υιού σου με ταπεινή πίστη. Ενίσχυσε τις αμφιταλαντευόμενες καρδιές μας ώστε να επιλέγουμε τη δικαιοσύνη και το έλεος ακόμα και όταν το κόστος είναι υψηλό. Ας μας υπενθυμίζουν το αίμα και το νερό από την πλευρά σου τον καθαρισμό και τη νέα γέννηση. Είθε το Πνεύμα σου να διαμορφώσει μέσα μας την πρακτική αγιότητα που τιμά τον σταυρό. Μέσω του Χριστού, του σταυρωμένου και αναστημένου Σωτήρα μας, αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →