Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 19-20 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον σαφή ερμηνευτικό τρόπο του Άλμπερτ Μπάρνς, το σημερινό μάθημα αντλεί από τις Σημειώσεις του στην Αγία Γραφή για να ιχνηλατήσει τις συναλλαγές του Κυρίου με τους άρχοντες του Ιούδα και το μακροχρόνιο αρχείο επανάστασης του έθνους. Τα κεφάλαια 19 και 20 μαζί παρουσιάζουν ένα θρήνο για αποτυχημένους βασιλείς και μια επίσημη επανάληψη της ιστορίας του Ισραήλ, όλα δείχνοντας προς την ημέρα που ο Θεός θα συγκεντρώσει τον λαό Του με έλεος. Η προσεκτική έκθεση του Μπάρνς μας βοηθά να ακούσουμε τόσο την προειδοποίηση της κρίσης όσο και την υπόσχεση της αποκατάστασης υπό τη βασιλεία του Μεσσία. Καθώς ακούμε, ας χορηγήσει το Πνεύμα καρδιές έτοιμες να δεχτούν τον λόγο με ευλάβεια και πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχη προσοχή, διαβάστε Ιεζεκιήλ 19–20. Σημειώστε τον θρήνο για τους άρχοντες στο κεφάλαιο 19 και την εκτεταμένη ανασκόπηση της επανειλημμένης επανάστασης του Ισραήλ στο κεφάλαιο 20. Παρατηρήστε πώς ο προφήτης μετακινείται από την παρούσα κρίση στην μελλοντική ελπίδα ενός εξαγνισμένου λαού. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει τόσο για τη θεία αγιότητα όσο και για την πιστότητα της διαθήκης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει θέτοντας το ιστορικό πλαίσιο του θρήνου στο κεφάλαιο 19.
Εισαγωγή. Ο Ιεζεκιήλ θεωρούσε τον Σεδεκία ως εισβολέα (Ιεζεκιήλ 17:1 σημείωση), επομένως εδώ (στο Ιεζεκιήλ 19:1-14) παραλείπει τον Ιωακείμ και τον Σεδεκία ως απλά πλάσματα της Αιγύπτου και της Βαβυλώνας, και αναγνωρίζει τον Ιωάχαζ και τον Ιωαχείν ως τους μόνους νόμιμους κυρίαρχους από την εποχή του Ιωσία. Αυτός ο θρήνος είναι για αυτούς, ενώ προειδοποιεί τον σφετεριστή Σεδεκία για μια επερχόμενη μοίρα παρόμοια με εκείνη των δύο προηγούμενων βασιλέων.Ο Μπάρνς στη συνέχεια παρέχει το πλαίσιο για τις ερωτήσεις που καταγράφονται στο κεφάλαιο 20.
Εισαγωγή. Οι προφητείες αυτής της ενότητας Ιεζ. 20–23 παραδόθηκαν σχεδόν ένα χρόνο μετά εκείνες της προηγούμενης Ιεζεκιήλ 8:1. Ο Ιεζεκιήλ, απαντώντας σε άλλες ερωτήσεις από τους αρχηγούς του λαού, εκθέτει την εθνική τους ιστορία, την εθνική κρίση και την ελπίδα του θείου ελέους. Αυτό οδηγεί στην πρόβλεψη της βασιλείας του Μεσσία.Ο Μπάρνς στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη δοκιμασία στην έρημο και τα διατάγματα που δόθηκαν στο Σινά.
Στίχοι 10-26. Η δοκιμασία στην έρημο. Η υπόσχεση χάθηκε από εκείνους στους οποίους δόθηκε αρχικά υπό όρους, αλλά ανανεώθηκε στα παιδιά τους. Ιεζεκιήλ 20:11 Τα «διατάγματα» δόθηκαν στο Όρος Σινά και επαναλήφθηκαν από τον Μωυσή πριν από τον θάνατό του (Έξοδος 20:1 κ.εξ.· Δευτερονόμιο 4:8). Σε αυτά - Ή, μέσω αυτών: και στον Ιεζεκιήλ 20:13. Ιεζεκιήλ 20:12 Βλέπε Έξοδος 31:13. Το Σάββατο ήταν σημείο ενός ειδικού λαού, αναμνηστικό του έργου της δημιουργίας, και αφιερωμένο προς τιμήν του Γιαχβέ, του Θεού της διαθήκης. Καθώς ο άνθρωπος τιμούσε τον Θεό τηρώντας το Σάββατο άγιο, έτσι με το Σάββατο ο Θεός «αγίασε» τον Ισραήλ και τον σημάδεψε ως άγιο λαό. Επομένως, το να βεβηλώνει κανείς το Σάββατο σήμαινε να αποκηρύσσει τον Θείο Κυβερνήτη του. Ιεζεκιήλ 20:13 Τα σάββατά μου τα βεβήλωσαν πολύ - Όχι με πραγματική μη τήρηση της σαββατικής ανάπαυσης στην έρημο, αλλά με το να αποτυγχάνουν να κάνουν την ημέρα άγια με έργα καθώς και με όνομα μέσω ειλικρινούς λατρείας και αληθινής υπηρεσίας καρδιάς.Ο Μπάρνς κλείνει την ιστορική επισκόπηση στρέφοντας στις μελλοντικές συναλλαγές του Θεού σε κρίση και έλεος.
Στίχοι 32-44. Οι μελλοντικές συναλλαγές του Θεού με τον λαό Του: (1) σε κρίση Ιεζεκιήλ 20:32-38· (2) σε έλεος Ιεζεκιήλ 20:39-44. Ιεζεκιήλ 20:32 Οι ερωτώντες είχαν σκεφτεί ότι αν η Ιερουσαλήμ καταλαμβανόταν και ολόκληρος ο λαός γινόταν πάροικοι σε ξένη γη, θα έπαυαν να είναι ξεχωριστό έθνος. Στην αγάπη τους για την ειδωλολατρία κάποιοι μπορεί ακόμη και να το επιθυμούσαν αυτό. Αλλά πιο πιθανό σκέφτονταν ότι αυτή ακριβώς η συνέπεια απέκλειε τη δυνατότητα μιας τέτοιας καταστροφής. Ο Θεός απαντά ότι δεν θα τους επιτρέψει να γίνουν σαν τους εθνικούς, αλλά αυτό θα τους υποβάλει μόνο σε αυστηρότερη δοκιμασία και αυστηρότερο κανόνα. Ιεζεκιήλ 20:33 Οι εκφράσεις «χέρι ισχυρό, βραχίονας απλωμένος» μεταφέρουν πίσω τις σκέψεις στη δουλεία της Αιγύπτου Δευτερονόμιο 4:34· Δευτερονόμιο 5:15· αλλά τότε ήταν για απελευθέρωση, τώρα για κρίση «με θυμό χυμένο».
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς πιέζει την υπόσχεση ότι η διασπορά θα τελειώσει με μια ανανεωμένη συγκέντρωση υπό τον Μεσσία.
Κάποιοι προτιμούν άλλη απόδοση: «Πηγαίνετε, υπηρετείτε ο καθένας τα είδωλά του, όμως στο εξής θα ακούσετε σίγουρα εμένα, και δεν θα βεβηλώσετε πλέον το Άγιο Όνομά μου κ.λπ.» Με αυτόν τον τρόπο, αυτός ο στίχος εισάγει όσα ακολουθούν. Ιεζεκιήλ 20:40 Αυτό δείχνει στην ολοκλήρωση που υποδεικνύεται από το όραμα του ναού. Στο βουνό του ύψους - Ή, Πάνω σε πολύ υψηλό βουνό Ιεζεκιήλ 40:2. Συγκρίνετε Ησαΐας 2:2-3. Ο οίκος του Ισραήλ, όλοι τους - Όλος ο χωρισμός μεταξύ Ισραήλ και Ιούδα θα παύσει. Αυτό δείχνει σε καιρούς ακόμη μελλοντικούς, όταν στη βασιλεία του Μεσσία Ιουδαίοι και Εθνικοί ομοίως θα συγκεντρωθούν σε μία βασιλεία - τη βασιλεία του Χριστού. Η Ιερουσαλήμ είναι η Εκκλησία του Χριστού Γαλάτας 4:26, στην οποία τα παιδιά του Ισραήλ θα συγκεντρωθούν τελικά, και έτσι η προφητεία θα εκπληρωθεί Αποκάλυψη 21:2.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς μιλά το πρότυπο της επανάστασης του Ισραήλ σε περιοχές επανειλημμένου συμβιβασμού στη δική σας ζωή; 2. Με ποιους τρόπους η υπόσχεση του μελλοντικού ελέους ενισχύει την ελπίδα σας ενώ περιμένετε τη βασιλεία του Χριστού; 3. Πού σας καλεί ο Κύριος σε ανανεωμένη υπακοή στα διατάγματά Του σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, ἐν ταῖς προειδοποιήσεσι τῆς κρίσεως καὶ ταῖς ὑποσχέσεσι τοῦ ἐλέους, αἵτινες ἐκτίθενται ἐν τούτοις τοῖς κεφαλαίοις, δεόμεθα ὅπως τὸ Πνεῦμά Σου ἐρευνήσῃ τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ ἀποστρέψῃ ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς εἰδώλου, ὥστε νὰ σὲ λατρεύωμεν μόνον. Καθάρισον ἡμᾶς ἵνα τηρῶμεν τὰ Σάββατά Σου ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ, καὶ συνάγαγε ἡμᾶς ὑπὸ τὴν ῥάβδον τοῦ Καλοῦ Ποιμένος, ὅστις ὁδηγεῖ τὸν λαόν Του εἰς τὸ ὄρος τῆς ἁγίας Σου κατοικίας.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →