Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Κατά Ιωάννην 1 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία της Γραφής από τον Ιωάννη Καλβίνο συνεχίζει να καθοδηγεί τους πιστούς στις βαθιές αλήθειες του Λόγου του Θεού. Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στην ερμηνεία του στους εναρκτήριους στίχους του Ευαγγελίου του Ιωάννη, όπου η αιώνια ταυτότητα του Χριστού ως Λόγου εκτίθεται με σαφήνεια και ευλάβεια. Οι γνώσεις του Καλβίνου μας βοηθούν να δούμε γιατί ο Ευαγγελιστής αρχίζει εκεί που αρχίζει και πώς αυτές οι αλήθειες αγκυρώνουν την πίστη μας. Καθώς ακούμε τα λόγια του, καλούμαστε να προσεγγίσουμε το μυστήριο του ενσαρκωμένου Λόγου με δέος και κατανόηση. Ας οδηγήσει η φωνή του Καλβίνου σε νέο θαυμασμό για το ποιος είναι πραγματικά ο Ιησούς.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε το κατά Ιωάννην κεφάλαιο 1, στίχους 1 έως 5. Αφήστε τα οικεία λόγια να σας περιβάλουν για άλλη μια φορά. Παρατηρήστε πώς ο Ευαγγελιστής αρχίζει όχι με γεγονότα αλλά με την αιώνια πραγματικότητα του Λόγου. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που προσφέρει ο Ιωάννης Καλβίνος σε αυτούς τους μεγαλειώδεις στίχους. Επιστρέψτε όταν είστε έτοιμοι να μελετήσετε μαζί του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει θέτοντας την αξίωση του Ευαγγελιστή σχετικά με την αιώνια Θεότητα του Χριστού.
1. Εν αρχή ήτο ο Λόγος. Σε αυτή την εισαγωγή διακηρύττει την αιώνια Θεότητα του Χριστού, για να μας πληροφορήσει ότι είναι ο αιώνιος Θεός, ο οποίος φανερώθηκε εν σαρκί, (Α΄ Τιμόθεον 3:16.) Ο σκοπός είναι να δείξει ότι ήταν αναγκαίο η αποκατάσταση της ανθρωπότητας να πραγματοποιηθεί από τον Υιό του Θεού, αφού με τη δύναμή του δημιουργήθηκαν όλα τα πράγματα, αφού αυτός μόνο εμφυσά σε όλα τα κτίσματα ζωή και ενέργεια, ώστε να παραμένουν στην κατάστασή τους· και αφού στον ίδιο τον άνθρωπο έδωσε αξιοσημείωτη επίδειξη τόσο της δυνάμεώς του όσο και της χάριτός του, και ακόμη και μετά την πτώση του ανθρώπου δεν έπαυσε να δείχνει γενναιοδωρία και καλοσύνη προς τους απογόνους του. Και αυτή η διδασκαλία είναι ιδιαίτερα αναγκαίο να γίνει γνωστή· διότι αφού χωρίς τον Θεό δεν πρέπει καθόλου να ζητούμε ζωή και σωτηρία, πώς θα μπορούσε η πίστη μας να στηριχθεί στον Χριστό, αν δεν γνωρίζαμε με βεβαιότητα αυτό που διδάσκεται εδώ; Με αυτά τα λόγια, λοιπόν, ο Ευαγγελιστής μας διαβεβαιώνει ότι δεν απομακρυνόμαστε από τον μόνο και αιώνιο Θεό, όταν πιστεύουμε στον Χριστό, και ομοίως ότι η ζωή αποκαθίσταται τώρα στους νεκρούς μέσω της καλοσύνης εκείνου που ήταν η πηγή και η αιτία της ζωής, όταν η φύση του ανθρώπου ήταν ακόμη αδιάφθορη.Στη συνέχεια ο Καλβίνος εξηγεί την επιλογή του Ευαγγελιστή να ονομάσει τον Υιό του Θεού Λόγο.
Όσον αφορά τον Ευαγγελιστή που αποκαλεί τον Υιό του Θεού Λόγο, ο απλός λόγος μου φαίνεται να είναι, πρώτον, επειδή είναι η αιώνια Σοφία και Βούληση του Θεού· και, δεύτερον, επειδή είναι η ζωντανή εικόνα του σκοπού Του· διότι, όπως ο λόγος λέγεται μεταξύ των ανθρώπων εικόνα του νου, έτσι δεν είναι ακατάλληλο να εφαρμοστεί αυτό στον Θεό, και να πούμε ότι Αποκαλύπτει τον εαυτό Του σε εμάς με τον Λόγο Του. Οι άλλες σημασίες της ελληνικής λέξης λόγος δεν εφαρμοζονται τόσο καλά. Σημαίνει, αναμφίβολα, ορισμό, και συλλογισμό, και υπολογισμό· αλλά δεν θέλω να μεταφέρω την αφαίρεση της φιλοσοφίας πέρα από το μέτρο της πίστης μου. Και αντιλαμβανόμαστε ότι το Πνεύμα του Θεού είναι τόσο μακριά από το να εγκρίνει τέτοιες λεπτότητες, ώστε, φλυαρώντας μαζί μας, με την ίδια τη σιωπή του φωνάζει δυνατά με πόση νηφαλιότητα πρέπει να χειριζόμαστε τέτοια υψηλά μυστήρια.Ο Καλβίνος στη συνέχεια επιβεβαιώνει ότι ο Λόγος ήταν Θεός για να θεμελιώσει την θεία ουσία του Χριστού χωρίς υπόλειμμα.
Και ο Λόγος ήταν Θεός. Για να μην υπάρχει πλέον αμφιβολία σχετικά με την θεία ουσία του Χριστού, ο Ευαγγελιστής διακηρύττει σαφώς ότι είναι Θεός. Τώρα, αφού υπάρχει μόνο ένας Θεός, έπεται ότι ο Χριστός είναι της ίδιας ουσίας με τον Πατέρα, και όμως ότι, κατά κάποιον τρόπο, είναι διακριτός από τον Πατέρα. Αλλά για τη δεύτερη πρόταση έχουμε ήδη μιλήσει. Όσον αφορά την ενότητα της θείας ουσίας, ο Άρειος έδειξε τεράστια κακία, όταν, για να αποφύγει να αναγκαστεί να αναγνωρίσει την αιώνια Θεότητα του Χριστού, φλυάρησε για κάποια φανταστική Θεότητα που δεν γνωρίζω· αλλά για το μέρος μας, όταν μας πληροφορείται ότι ο Λόγος ήταν Θεός, τι δικαίωμα έχουμε πλέον να αμφισβητούμε την αιώνια ουσία του;Για τη ζωή και το φως των ανθρώπων ο Καλβίνος γράφει με προσεκτική προσοχή στο νόημα του Ευαγγελιστή.
Η ζωή ήταν το φως των ανθρώπων. Οι άλλες ερμηνείες, που δεν συμφωνούν με το νόημα του Ευαγγελιστή, τις παραλείπω σκόπιμα. Μιλάει εδώ, κατά τη γνώμη μου, για εκείνο το μέρος της ζωής στο οποίο οι άνθρωποι υπερέχουν των άλλων ζώων· και μας πληροφορεί ότι η ζωή που δόθηκε στους ανθρώπους δεν ήταν συνηθισμένης περιγραφής, αλλά ήταν ενωμένη με το φως της κατανόησης. Διαχωρίζει τον άνθρωπο από την τάξη των άλλων κτισμάτων· επειδή αντιλαμβανόμαστε πιο εύκολα τη δύναμη του Θεού αισθανόμενοι αυτήν μέσα μας παρά παρατηρώντας την από απόσταση. Έτσι ο Παύλος μας προτρέπει να μην αναζητούμε τον Θεό από απόσταση, επειδή κάνει τον εαυτό Του να γίνεται αισθητός μέσα μας, (Πράξεις 17:27.) Αφού παρουσίασε μια γενική έκθεση της καλοσύνης του Χριστού, για να παρακινήσει τους ανθρώπους να την δουν πιο κοντά, δείχνει τι έχει δοθεί ιδιαίτερα σε αυτούς τους ίδιους· δηλαδή, ότι δεν δημιουργήθηκαν όπως τα θηρία, αλλά έχοντας προικιστεί με λόγο, είχαν αποκτήσει υψηλότερη τάξη. Καθώς δεν είναι μάταιο ότι ο Θεός μεταδίδει το φως Του στους νόες τους, έπεται ότι ο σκοπός για τον οποίο δημιουργήθηκαν ήταν, ώστε να αναγνωρίζουν Εκείνον που είναι ο Δημιουργός μιας τόσο εξαιρετικής ευλογίας. Και αφού αυτό το φως, του οποίου ο Λόγος ήταν η πηγή, έχει μεταφερθεί από Αυτόν σε εμάς, πρέπει να χρησιμεύει ως καθρέφτης, στον οποίο μπορούμε να δούμε καθαρά τη θεία δύναμη του Λόγου
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος συνδέει αυτές τις αλήθειες με τη διπλή δύναμη του Υιού του Θεού στη δημιουργία και στην ανανέωση της πεσμένης φύσης.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ο Ευαγγελιστής μιλάει μόνο για φυσικά χαρίσματα, και δεν λέει ακόμη τίποτα για τη χάρη της αναγέννησης. Διότι υπάρχουν δύο διακριτές δυνάμεις που ανήκουν στον Υιό του Θεού: η πρώτη, που φανερώνεται στη δομή του κόσμου και την τάξη της φύσης· και η δεύτερη, με την οποία ανανεώνει και αποκαθιστά την πεσμένη φύση. Καθώς είναι ο αιώνιος Λόγος του Θεού, από Αυτόν δημιουργήθηκε ο κόσμος· με τη δύναμή Του όλα τα πράγματα συνεχίζουν να κατέχουν τη ζωή που έλαβαν κάποτε· ο άνθρωπος ιδιαίτερα προικίστηκε με ένα εξαιρετικό χάρισμα κατανόησης· και παρόλο που με την αποστασία του έχασε το φως της κατανόησης, όμως ακόμη βλέπει και κατανοεί, ώστε αυτό που κατέχει φυσικά από τη χάρη του Υιού του Θεού δεν καταστρέφεται εντελώς. Αλλά επειδή με την ανοησία και την πονηρία του σκοτεινιάζει το φως που ακόμη κατοικεί μέσα του, παραμένει ότι ένα νέο έργο αναλαμβάνεται από τον Υιό του Θεού, το έργο του Μεσίτη, για να ανανεώσει, με το Πνεύμα της αναγέννησης, τον άνθρωπο που είχε καταστραφεί. Εκείνοι, λοιπόν, που αναφέρονται σε αυτό το φως, που αναφέρει ο Ευαγγελιστής, στο ευαγγέλιο και τη διδασκαλία της σωτηρίας, συλλογίζονται παράλογα και ασυμπεράσματα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς επηρεάζει το να γνωρίζετε ότι ο Λόγος υπήρχε αιώνια με τον Θεό τον τρόπο που προσεγγίζετε τον Ιησού στην προσευχή σήμερα; Σε ποιο τομέα της σκέψης σας αισθάνεστε την ανάγκη για το φως που λέει ο Καλβίνος ότι ακόμη λάμπει και στην σκοτεινιασμένη κατανόησή μας; Πού μπορείτε να ζητήσετε από το Πνεύμα να ανανεώσει την όρασή σας ώστε να δείτε πιο καθαρά τη δόξα του αιώνιου Λόγου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Αιώνιε Πατέρα, σε προσκυνούμε επειδή έστειλες τον αιώνιο Λόγο σου, ο οποίος ήταν μαζί σου στην αρχή και είναι ο ίδιος Θεός, το αληθινό φως που λάμπει στο σκοτάδι. Με την κυρίαρχη χάρη σου δώσε μας να τον δεχθούμε με πίστη και να γίνουμε παιδιά γεννημένα όχι από αίματα ούτε από θέλημα ανθρώπου, αλλά από τον Θεό. Άγιο Πνεύμα, ανακαίνισε τις καρδιές μας για να περπατάμε ως παιδιά φωτός, αναπαυόμενοι στην πιστότητα της διαθήκης που εκπληρώθηκε εν Χριστώ. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →