← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 35-36 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 35-36Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις ήσυχες ώρες του στοχασμού, στρεφόμαστε ξανά στα αρχαία τραγούδια του Δαβίδ, όπου οι κραυγές για δικαιοσύνη συναντούν το ακλόνητο έλεος του ουρανού. Ο Ματθαίος Χένρι, με την προσεκτική και προσευχητική πένα του, ανοίγει αυτούς τους ψαλμούς για εμάς, ανιχνεύοντας το μονοπάτι από το παράπονο στην σίγουρη δοξολογία. Τα λόγια του προσκαλούν κάθε κουρασμένη καρδιά να φέρει τις μάχες της ενώπιον του δίκαιου Κριτή που δεν αποτυγχάνει ποτέ. Καθώς ακούμε, ας ανακινήσει το Πνεύμα φρέσκια εμπιστοσύνη ότι ο Θεός υπερασπίζεται τον αθώο και υποστηρίζει αυτούς που περπατούν ευθύς. Ας προετοιμάσουμε τις ψυχές μας να δεχτούν τόσο τον ειλικρινή θρήνο όσο και την σίγουρη ελπίδα που κρατούν αυτά τα κεφάλαια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές καρδιές διαβάζουμε τώρα τους Ψαλμούς 35 και 36, επιτρέποντας στους εμπνευσμένους λόγους να μας περιλούσουν. Ακούστε την ειλικρινή φωνή ενός που περιβάλλεται από εχθρούς αλλά είναι αγκυροβολημένος στον Θεό. Προσέξτε την κίνηση από την επείγουσα ικεσία στην ήσυχη βεβαιότητα, και από το σκοτάδι της ανθρώπινης κακίας στο φως της θείας απελευθέρωσης. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, και αφήστε το Πνεύμα να τονίσει φράσεις που μιλούν στη δική σας περίοδο. Αυτοί οι ψαλμοί γράφτηκαν πριν από πολύ καιρό, όμως ακόμη καθοδηγούν τους πιστούς σήμερα που ποθούν ο Θεός να υπερασπιστεί την υπόθεσή τους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει θέτοντας την παράσταση της υπόθεσης του Δαβίδ ενώπιον του Θεού. Ι. Η παράσταση της υπόθεσης του Δαβίδ στον Θεό, παρουσιάζοντας την αδιάκοπη οργή και κακία των διωκτών του. Ήταν υπηρέτης του Θεού, ρητά διορισμένος από Αυτόν να είναι ό,τι ήταν, ακολουθούσε την καθοδήγησή Του και στόχευε στη δόξα Του στον δρόμο του καθήκοντος, είχε ζήσει (όπως λέει ο Απόστολος Παύλος) με καλή συνείδηση ενώπιον του Θεού μέχρι αυτή την ημέρα· και όμως υπήρχαν εκείνοι που αγωνίζονταν μαζί του, που έκαναν το μέγιστο για να εμποδίσουν την πρόοδό του και έκαναν όλο το ενδιαφέρον που μπορούσαν εναντίον του· πολέμησαν εναντίον του (εδ. 1), όχι μόνο τον υπονόμευσαν στενά και κρυφά, αλλά φανερά ομολόγησαν την αντίθεσή τους σε αυτόν και τέθηκαν να του κάνουν όλο το κακό που μπορούσαν. Τον δίωξαν με ακούραστη εχθρότητα, ζήτησαν την ψυχή του (εδ. 4), δηλαδή τη ζωή του, τίποτε λιγότερο δεν θα ικανοποιούσε τα αιματηρά μυαλά τους· στόχευαν να ταράξουν το πνεύμα του και να το βάλουν σε αταξία. Ούτε ήταν ξαφνικό πάθος εναντίον του που φιλοξενούσαν, αλλά χρόνιο μίσος: Σχεδίασαν το κακό του, έβαλαν τα κεφάλια τους μαζί και έβαλαν τα μυαλά τους να δουλέψουν, όχι μόνο για να του κάνουν κακό, αλλά για να βρουν τρόπους και μέσα να τον καταστρέψουν. Τον αντιμετώπισαν, που ήταν η μεγαλύτερη ευλογία της χώρας του, σαν να ήταν η κατάρα και η πληγή της· τον κυνηγούσαν σαν επικίνδυνο θηρίο· έσκαψαν λάκκο για αυτόν και έβαλαν δίχτυ σε αυτόν, ώστε να τον έχουν στο έλεός τους, εδ. 7. Έκαναν πολλή προσπάθεια διώκοντάς τον, γιατί έσκαψαν λάκκο (Ψαλμ. ζ΄ 15)· και πολύ κρυφά και πονηρά ήταν στην εκτέλεση των σχεδίων τους· ο παλιός όφις τους δίδαξε πονηρία: έκρυψαν το δίχτυ τους από τον Δαβίδ και τους φίλους του· αλλά μάταια, γιατί δεν μπορούσαν να το κρύψουν από τον Θεό. Και, τέλος, βρέθηκε άνισος αντίπαλος για αυτούς. Ο εχθρός του, ιδιαίτερα ο Σαούλ, ήταν πολύ δυνατός για αυτόν (εδ. 10), γιατί είχε τον στρατό υπό την εντολή του, και ανέλαβε στον εαυτό του την αποκλειστική εξουσία να κάνει νόμους και να δίνει κρίση, καταδίκαζε και καταδίκαζε όποιον ήθελε, κρατούσε όχι σκήπτρο, αλλά ακόντιο στο χέρι του, για να ρίξει σε οποιονδήποτε στεκόταν στον δρόμο του· τέτοιος ήταν ο τρόπος του βασιλιά, και όλοι γύρω του ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν όπως τους πρόσταζε, σωστό ή λάθος. Ο λόγος του βασιλιά είναι νόμος, και όλα πρέπει να γίνονται με υψηλό χέρι· έχει χωράφια, και αμπέλια, και προτιμήσεις, στη διάθεσή του, 1 Σαμ. κβ΄ 7. Αλλά ο Δαβίδ είναι φτωχός και άπορος, δεν έχει τίποτα να κάνει φίλους, και επομένως δεν έχει κανέναν να πάρει το μέρος του παρά άνδρες (όπως λέμε) με σπασμένες τύχες (1 Σαμ. κβ΄ 2)· και επομένως δεν είναι θαύμα που ο Σαούλ τον λεηλάτησε από ό,τι λίγο είχε αποκτήσει και το ενδιαφέρον που είχε κάνει. Αν οι βασιλιάδες της γης τίθενται εναντίον του Κυρίου και του χριστού Του, ποιος μπορεί να αντιπαλέψει μαζί τους; Σημείωση, Δεν είναι νέο πράγμα για τους πιο δίκαιους άνδρες, και την πιο δίκαιη υπόθεση, να συναντούν πολλούς ισχυρούς και κακούς εχθρούς: Ο ίδιος ο Χριστός αγωνίζεται και πολεμάται, και γίνεται πόλεμος εναντίον του αγίου σπέρματος· και δεν πρέπει να θαυμάζουμε το θέμα: είναι καρπός της παλιάς εχθρότητας στο σπέρμα του όφεως εναντίον του σπέρματος της γυναίκας. Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει την έκκληση του Δαβίδ στον Θεό σχετικά με την ακεραιότητά του. ΙΙ. Η έκκλησή του στον Θεό σχετικά με την ακεραιότητά του και τη δικαιοσύνη της υπόθεσής του. Αν ένας συνυπήκοος τον είχε αδικήσει, θα μπορούσε να έχει εκκληθεί στον πρίγκιπά του, όπως έκανε ο Απόστολος Παύλος στον Καίσαρα· αλλά, όταν ο πρίγκιπάς του τον αδίκησε, εκκλήθηκε στον Θεό του, που είναι πρίγκιπας και Κριτής των βασιλιάδων της γης: Υπεράσπισε την υπόθεσή μου, Κύριε! εδ. 1. Σημείωση, Μια δίκαιη υπόθεση μπορεί, με τη μεγαλύτερη ικανοποίηση που μπορεί να φανταστεί κανείς, να τεθεί ενώπιον ενός δίκαιου Θεού, και να αναφερθεί σε Αυτόν για να δώσει κρίση επάνω της· γιατί γνωρίζει τέλεια τα προσόντα της, κρατά την ισορροπία ακριβώς ίση, και μαζί Του δεν υπάρχει προσωποληψία. Ο Θεός ήξερε ότι ήταν, χωρίς αιτία, εχθροί του, και ότι είχαν, χωρίς αιτία, σκάψει λάκκους για αυτόν, εδ. 7. Σημείωση, Θα είναι παρηγοριά για εμάς, όταν οι άνθρωποι μας αδικούν, αν η συνείδησή μας μπορεί να μαρτυρήσει για εμάς ότι ποτέ δεν τους κάναμε κανένα κακό. Έτσι ήταν για τον Απόστολο Παύλο. Πράξ. κε΄ 10, Στους Ιουδαίους δεν έκανα κανένα κακό. Είμαστε έτοιμοι να δικαιολογήσουμε την ανησυχία μας για τις αδικίες που μας κάνουν οι άνθρωποι με αυτό, Ότι ποτέ δεν τους δώσαμε καμία αιτία να μας μεταχειριστούν έτσι· ενώ αυτό πρέπει, περισσότερο από οτιδήποτε, να μας κάνει εύκολους, γιατί τότε μπορούμε πιο σίγουρα να περιμένουμε ότι ο Θεός θα υπερασπιστεί την υπόθεσή μας. Ο Χένρι στη συνέχεια εξερευνά την προσευχή του Δαβίδ για να φανερωθεί ο Θεός τόσο για αυτόν όσο και σε αυτόν. ΙΙΙ. Η προσευχή του στον Θεό να φανερωθεί τόσο για αυτόν όσο και σε αυτόν, σε αυτή τη δοκιμασία. 1. Για αυτόν. Προσεύχεται ο Θεός να πολεμήσει εναντίον των εχθρών του, ώστε να τους αδυνατίσει να τον βλάψουν, και να ματαιώσει τα σχέδιά τους εναντίον του (εδ. 1), να πάρει ασπίδα και θώρακα, γιατί ο Κύριος είναι άνθρωπος πολέμου (Έξ. ιε΄ 3), και να σταθεί για τη βοήθειά του (εδ. 2), γιατί είχε λίγους που θα στέκονταν για αυτόν, και, αν είχε ποτέ τόσους πολλούς, δεν θα του χρησίμευαν χωρίς τον Θεό. Προσεύχεται ο Θεός να σταματήσει τον δρόμο τους (εδ. 3), ώστε να μην τον φτάσουν όταν έφευγε από αυτούς. Αυτή η προσευχή μπορούμε να την κάνουμε εναντίον των διωκτών μας, ώστε ο Θεός να τους συγκρατήσει και να σταματήσει τον δρόμο τους. 2. Σε αυτόν: 'Πες στην ψυχή μου, Εγώ είμαι η σωτηρία σου'· ας έχω εσωτερική παρηγοριά κάτω από όλες αυτές τις εξωτερικές θλίψεις, για να υποστηρίξω την ψυχή μου που χτυπούν. Ας είναι ο Θεός η σωτηρία μου, όχι μόνο Σωτήρας μου από τις παρούσες θλίψεις, αλλά αιώνια μακαριότητά μου. Ας έχω αυτή τη σωτηρία όχι μόνο που είναι ο συγγραφέας της, αλλά που συνίσταται στην εύνοιά Του· και ας γνωρίζω το ενδιαφέρον μου σε αυτήν· ας έχω την παρηγορητική βεβαιότητα της στο δικό μου στήθος.' Αν ο Θεός, με το Πνεύμα Του, μαρτυρεί στα πνεύματά μας ότι είναι η σωτηρία μας, έχουμε αρκετά, δεν χρειαζόμαστε να επιθυμούμε περισσότερα για να μας κάνει ευτυχείς· και αυτό είναι ισχυρή υποστήριξη όταν οι άνθρωποι μας διώκουν. Αν ο Θεός είναι φίλος μας, δεν πειράζει ποιος είναι εχθρός μας.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι ανοίγει το σχόλιο με πλήρη επισκόπηση της δομής και των θεμάτων του ψαλμού. Ο Δαβίδ, σε αυτόν τον ψαλμό, εκκαλείται στον δίκαιο Κριτή του ουρανού και της γης εναντίον των εχθρών του που τον μισούσαν και τον δίωκαν. Υποτίθεται ότι ο Σαούλ και το κόμμα του είναι τα πρόσωπα που εννοεί, γιατί με αυτούς είχε τους μεγαλύτερους αγώνες. Ι. Παραπονιέται στον Θεό για τις αδικίες που του έκαναν· αγωνίστηκαν μαζί του, πολέμησαν εναντίον του (εδ. 1), τον δίωξαν (εδ. 3), ζήτησαν την καταστροφή του (εδ. 4, 7), τον κατηγόρησαν ψευδώς (εδ. 11), τον κακοποίησαν βάναυσα (εδ. 15, 16), και όλους τους φίλους του (εδ. 20), και θριάμβευσαν εναντίον του, εδ. 21, 25, 26. ΙΙ. Παρουσιάζει την αθωότητά του, ότι ποτέ δεν τους έδωσε καμία πρόκληση (εδ. 7, 19), αλλά, αντίθετα, είχε μελετήσει να τους υποχρεώσει, εδ. 12-14. ΙΙΙ. Προσεύχεται στον Θεό να τον προστατεύσει και να τον ελευθερώσει, και να εμφανιστεί για αυτόν (εδ. 1, 2), να τον παρηγορήσει (εδ. 3), να είναι κοντά του και να τον σώσει (εδ. 17, 22), να υπερασπιστεί την υπόθεσή του (εδ. 23, 24), να ματαιώσει όλα τα σχέδια των εχθρών του εναντίον του (εδ. 3, 4), να απογοητεύσει τις προσδοκίες τους για την πτώση του (εδ. 19, 25, 26), και, τέλος, να ενθαρρύνει όλους τους φίλους του, και να τους ενθαρρύνει (εδ. 27. IV. Προφητεύει την καταστροφή των διωκτών του, εδ. 4-6, 8. V. Υπόσχεται στον εαυτό του ότι θα δει ακόμη καλύτερες ημέρες (εδ. 9, 10), και υπόσχεται στον Θεό ότι θα τον παρακολουθήσει τότε με τις δοξολογίες του, εδ. 18, 28. Στο να ψάλλουμε αυτόν τον ψαλμό, και να προσευχόμαστε επάνω του, πρέπει να προσέξουμε να μην τον εφαρμόζουμε σε μικρές ιδιότροπες διαμάχες και εχθρότητες δικές μας, και να μην εκφράζουμε με αυτόν οποιεσδήποτε ανελέητες εκδικητικές δυσαρέσκειες για αδικίες που μας έγιναν· γιατί ο Χριστός μας δίδαξε να συγχωρούμε τους εχθρούς μας και να μην προσευχόμαστε εναντίον τους, αλλά να προσευχόμαστε για αυτούς, όπως έκανε Αυτός· αλλά, 1. Μπορούμε να παρηγορούμαστε με τη μαρτυρία των συνειδήσεών μας σχετικά με την αθωότητά μας, σε σχέση με εκείνους που μας αδικούν με οποιονδήποτε τρόπο, και με ελπίδες ότι ο Θεός θα, με τον δικό Του τρόπο και χρόνο, μας δικαιώσει, και, εν τω μεταξύ, θα μας υποστηρίζει. 2. Οφείλουμε να τον εφαρμόζουμε στους δημόσιους εχθρούς του Χριστού και της βασιλείας Του, τυποποιημένους από τον Δαβίδ και τη βασιλεία του, για να δυσαρεστούμαστε για τις προσβολές που γίνονται στην τιμή του Χριστού, να προσευχόμαστε στον Θεό να υπερασπιστεί την δίκαιη και αδικημένη υπόθεση του Χριστιανισμού και της σοβαρής ευσέβειας, και να πιστεύουμε ότι ο Θεός θα, σε κατάλληλο χρόνο, δοξάσει το δικό Του όνομα στην καταστροφή όλων των ασυμφιλίωτων εχθρών της Εκκλησίας Του, που δεν θα μετανοήσουν για να δώσουν δόξα σε Αυτόν. Ο Χένρι καταλήγει εξετάζοντας την προοπτική του Δαβίδ για τη δική του απελευθέρωση. V. Η προοπτική της δικής του απελευθέρωσης, την οποία, έχοντας αναθέσει την υπόθεσή του στον Θεό, δεν αμφέβαλε, εδ. 9, 10. 1. Ήλπιζε ότι θα είχε την παρηγοριά της: 'Η ψυχή μου θα χαίρεται, όχι στη δική μου ευκολία και ασφάλεια, αλλά στον Κύριο και στην εύνοιά Του, στην υπόσχεσή Του και στη σωτηρία Του σύμφωνα με την υπόσχεση.' Η χαρά στον Θεό και στη σωτηρία Του είναι η μόνη αληθινή, στέρεη, ικανοποιητική χαρά. Εκείνοι των οποίων οι ψυχές είναι λυπημένες στον Κύριο, που σπέρνουν με δάκρυα και λυπούνται με θεοσεβή τρόπο, δεν χρειάζεται να αμφιβάλλουν ότι σε κατάλληλο χρόνο οι ψυχές τους θα χαρούν στον Κύριο· γιατί η χαρά σπέρνεται για αυτούς, και θα εισέλθουν τελικά στη χαρά του Κυρίου τους. 2. Υποσχέθηκε ότι τότε ο Θεός θα είχε τη δόξα της (εδ. 10): Όλα τα οστά μου θα πουν, Κύριε, ποιος είναι όμοιος με Σένα; (1.) Θα δοξάσει τον Θεό με όλο τον άνθρωπο, με όλα όσα είναι μέσα του, και με όλη τη δύναμη και τη σφρίγος της ψυχής του, υποδηλούμενο από τα οστά του, που είναι μέσα στο σώμα και είναι η δύναμή του. (2.) Θα τον δοξάσει ως έναν από απαράμιλλη και ανυπέρβλητη τελειότητα. Δεν μπορούμε να εκφράσουμε πόσο μεγάλος και καλός είναι ο Θεός, και επομένως πρέπει να τον δοξάσουμε αναγνωρίζοντάς Τον ως μη όμοιο. Κύριε, ποιος είναι όμοιος με Σένα; Κανένας τέτοιος προστάτης της καταπιεσμένης αθωότητας, κανένας τέτοιος τιμωρός της θριαμβευτικής τυραννίας. Ο σχηματισμός των οστών μας τόσο θαυμαστά, τόσο περίτεχνα (Εκκλ. ια΄ 5· Ψαλμ. ρλθ΄ 16), η χρησιμότητα των οστών μας, και η διατήρησή τους, και ιδιαίτερα η ζωή που, στην ανάσταση, θα πνευστεί στα ξερά οστά και θα τα κάνει να ανθίσουν σαν χόρτο, υποχρεώνει κάθε οστό στα σώματά μας, αν μπορούσε να μιλήσει, να πει, Κύριε, ποιος είναι όμοιος με Σένα; και πρόθυμα να υποστεί οποιεσδήποτε υπηρεσίες ή παθήσεις για Αυτόν.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή σας χρειάζεστε περισσότερο να θέσετε την υπόθεσή σας ενώπιον του Κυρίου όπως έκανε ο Δαβίδ; 2. Πώς η ανάμνηση της δικής σας ακεραιότητας ενώπιον του Θεού φέρνει παρηγοριά όταν άλλοι σας αντιτίθενται; 3. Με ποιους τρόπους μπορείτε να μετακινηθείτε από το παράπονο στην σίγουρη δοξολογία ακόμη και ενώ η δοκιμασία συνεχίζεται;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ δίκαιε Κριτά, φέρομεν τὴν αἰτίαν ἡμῶν ἐνώπιόν Σου, καθὼς ὁ Δαβὶδ ἐν τῷ Ψαλμῷ 35, παρακαλοῦντές Σε νὰ ἀγωνισθῇς μετὰ τῶν ἀγωνιζομένων καθ' ἡμῶν καὶ νὰ ἐλευθερώσῃς ἡμᾶς ἀπὸ κρυφῶν παγίδων. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Υἱοῦ Σου, ἵνα ἀγαλλιώμεθα ἐν τῇ σωτηρίᾳ Σου ἀντὶ νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς τὴν ἰδίαν ἡμῶν δύναμιν. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, δίδαξον ἡμᾶς νὰ προσευχώμεθα μετὰ εἰλικρινοῦς ἐξαρτήσεως καὶ νὰ ἐκτείνωμεν τὴν αὐτὴν ἔλεος ἣν ἐλάβομεν. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →