← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 145-146 — με τον Σίμεων

Ψαλμοί 145-146Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με το πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεων, όπου ο μεγάλος ευαγγελικός θεολόγος ανοίγει τον θησαυρό των Ψαλμών 145 και 146 με μετρημένη, προσευχητική ερμηνεία. Οι ομιλίες του προσκαλούν την Εκκλησία να παραμείνει στην αίνεση, ανιχνεύοντας τα χαρακτηριστικά της θείας αγαθότητας, ελέους και κυρίαρχης χάριτος. Μέσα από αυτές τις σελίδες το ίδιο Πνεύμα που αναπαύθηκε στους πρώτους χριστιανούς εξακολουθεί να ζωογονεί καρδιές για να υμνήσουν τον Βασιλιά τους. Ας καθίσουμε λοιπόν στα πόδια του Σίμεων, ώστε και τα δικά μας χείλη να ανοιχθούν στο ίδιο αδιάκοπο άσμα ευχαριστίας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ήσυχη προσοχή, διαβάστε δυνατά τους Ψαλμούς 145 και 146, επιτρέποντας στον μετρημένο ρυθμό του κειμένου να διαμορφώσει τόσο τον νου όσο και την καρδιά. Παρατηρήστε πώς η αίνεση υψώνεται χωρίς διακοπή, κάθε στίχος χτίζεται πάνω στον προηγούμενο μέχρι η ίδια η κτίση να προσκληθεί να ευλογήσει τον Κύριο. Δεχθείτε τα λόγια ως την καθημερινή προσφορά της Εκκλησίας, προσφερόμενη εκ νέου ενώπιον του Βασιλιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεων αρχίζει παρουσιάζοντας την αμετάβλητη απόφαση της καρδιάς του Δαβίδ προς αδιάλειπτη αίνεση. Στίχοι 1-2. ΟΜΙΛΙΑ: 741 ΑΙΝΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΘΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ Ψαλμοί 145:1-2 . Θα σε υψώσω, Θεέ μου, Βασιλιά: και θα ευλογώ το όνομά σου για πάντα και για πάντα. Κάθε ημέρα θα σε ευλογώ, και θα αινώ το όνομά σου για πάντα και για πάντα. Αυτός είναι ένας από τους ψαλμούς, των οποίων οι στίχοι αρχίζουν διαδοχικά με τα διαφορετικά γράμματα του αλφαβήτου: και είναι ένας στον οποίο (όπως και στους πέντε που ακολουθούν) δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά αδιάλειπτη αίνεση και ευχαριστία. Είναι η ωραιότερη έκθεση πνευματικής διαθέσεως που μπορεί να βρεθεί σε όλες τις Άγιες Γραφές: και υποθέτουμε ότι γι’ αυτόν τον λόγο ορίστηκε από την Εκκλησία να αναγινώσκεται την Κυριακή της Πεντηκοστής, όταν η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος και η επίδρασή του στις ψυχές των πρώτων χριστιανών μνημονεύονται ιδιαιτέρως. Το θέμα που περιέχεται έχει τόση ενότητα, ώστε ολόκληρο να μπορεί να τεθεί υπό την επισκόπησή μας χωρίς ζημία. Στη συνέχεια αναπτύσσει το γνώρισμα του ελέους όπως μας συναντά στην κατάστασή μας ως αμαρτωλών. Το έλεός του— [Σε όσα ειπώθηκαν μέχρι τώρα αφορώμεθα ως κτίσματα: αλλά σε αυτό το γνώρισμα ενδιαφερόμαστε ως αμαρτωλοί. Και ω! πόσο λόγο έχουμε να προσκυνήσουμε το τρυφερό έλεος του Θεού μας! Ποιος δεν πρέπει να πει με τον Δαβίδ, «Ο Κύριος είναι ελεήμων και γεμάτος συμπόνια, βραδύς εις οργήν και πολυέλεος;» Ναι αληθώς, «είναι αγαθός εις πάντας· και τα ελέη αυτού είναι επί πάντα τα έργα αυτού [Σημείωση: στ. 8, 9.].» Ο Δαβίδ, αληθώς, είχε πολύ άφθονο λόγο να ψάλλει για το έλεος: αλλά, ποιος δεν έχει; Ποιος που γνωρίζει οτιδήποτε για τον εαυτό του δεν διαπερνάται από βαθύτατη αίσθηση της «χάριτος» του Θεού, βλέποντας έναν τόσο άθλιο αμαρτωλό· της «συμπόνιας» του προς αυτόν, όταν έχει φθάσει στην πλέον άπορη κατάσταση· της «μακροθυμίας» του, υπομένοντας τόσες πολλαπλές οπισθοδρομήσεις· και του «μεγάλου ελέους» του, συγχωρώντας τόσες αναρίθμητες παραβάσεις; Ο Σίμεων στη συνέχεια στρέφει την προσοχή στις ενέργειες της χάριτος εντός της βασιλείας του Μεσσία. Μάλιστα, όταν «η γη, και όλα όσα είναι εν αυτή, καούν και διαλυθούν εντελώς», η βασιλεία αυτή θα συνεχισθεί με τη μέγιστη δύναμη· ούτε θα μαραθεί η ευημερία της όσο ο ίδιος ο Θεός διαρκεί. Τι θέμα αίνεσης είναι εδώ! Ω, στοχασθείτε επ’ αυτού, όλοι εσείς που πιστεύετε στον Ιησού· και ψάλλετε γι’ αυτό, όλοι εσείς που έχετε ορκισθεί πίστη στο όνομά του.] Ο Ψαλμωδός προχωρεί ακόμη περισσότερο για να σημειώσει, ΙΙΙ. Τις ενέργειες της χάριτός του— Εδώ οι επιδράσεις του Αγίου Πνεύματος έρχονται αμέσως ενώπιόν μας. Αυτός είναι που φέρει εις πέρας όλο το έργο της χάριτος στις καρδιές των ανθρώπων και τους προετοιμάζει για την απόλαυση εκείνης της βασιλείας που είναι ητοιμασμένη γι’ αυτούς. Ιδού τις ενέργειές του· 1. Πόσο ελεήμων! [Δεν υπάρχει άγιος επί της γης τον οποίο δεν βοηθεί, σύμφωνα με όσα απαιτεί η θέση και οι περιστάσεις του. «Εάν τινές πεσόντες; τους στηρίζει· και εγείρει πάντας τους καταβεβλημένους», είτε με αμαρτία είτε με λύπη. Κλείνει την ερμηνεία του ψαλμού πιέζοντας την ανύψωση χαρακτήρα που παράγει η αληθινή θρησκεία. Είπατε τώρα, αν, με αυτή την όψη της Θεότητας, οι σκοποί και οι επιθυμίες του Δαβίδ δεν ήταν ιδιαιτέρως αξιέπαινοι· «Το στόμα μου θα λαλεί την αίνεση του Κυρίου· και ας ευλογήσει πάσα σάρξ το άγιον όνομά του εις τον αιώνα και εις τον αιώνα του αιώνος [Σημείωση: στ. 21.].» Από την ανάγνωση αυτού του ψαλμού προκύπτουν φυσικώς δύο στοχασμοί: 1. Πόσο ανύψωση χαρακτήρα παράγει η αληθινή θρησκεία! [Δεν θα μιλήσουμε υποτιμητικά για κανέναν, και πολύ λιγότερο για εκείνους που είναι γνωστοί για σοφία: όμως ποιος δεν βλέπει πόσο χαμηλές και ταπεινές είναι οι σκέψεις των πολιτικών και των φιλοσόφων, σε σύγκριση με εκείνες που απασχολούν τον νου του πιστού; Αυτός υψώνεται, ως να λέγαμε, επί πτερύγων αγγέλων: στοχάζεται τα θέματα «εις τα οποία οι άγγελοι επιθυμούν να παρακύψουν»: «η συναναστροφή αυτού είναι εν ουρανοίς». Αδελφοί, ας μη λησμονήσουμε για ποιους υψηλούς προορισμούς είμαστε πλασμένοι.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σίμεων καταλήγει προειδοποιώντας για την απώλεια που υφίσταται όταν η ψυχή ζει μακριά από τον Θεό. Βλέπουν το έργο της αίνεσης και της προσκύνησης μάλλον ως επιθυμητό παρά ως κατορθωτό· ως εκείνο που θα τους απασχολήσει εν ουρανώ, παρά ως εκείνο με το οποίο μπορούν να ασχοληθούν πολύ επί της γης. Οι περισσότερες από τις λατρείες τους συνίστανται σε τυπικές θρήνους για την νεκρότητα των ψυχών τους και χλιαρές δεήσεις για συγχώρηση και αποδοχή. Α! τι εχθροί είναι αυτοί της ιδίας τους ευημερίας! Θα μπορούσαν να απολαύσουν έναν πολύ ουρανό κάτω· και όμως μόλις υπερβαίνουν σε ευτυχία τους ανθρώπους από τους οποίους έχουν εξέλθει. Ω, αδελφοί, ας μη γίνει έτσι με εσάς: επιδιώξτε υψηλά και ουράνια πράγματα: μη ικανοποιείσθε χωρίς τις λαμπρότερες φανερώσεις της αγάπης του Θεού και τις πλουσιότερες μεταδόσεις της χάριτός του: «Ευφραίνεσθε εν τω Θεώ· και τότε θα σας δώσει την επιθυμία της καρδιάς σας.»
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στον καθημερινό σας κύκλο χρειάζεται ακόμη να ανανεωθεί η απόφαση να ευλογείτε τον Θεό «κάθε ημέρα»; Πώς το έλεος που εορτάζει ο Σίμεων σας έχει ήδη συναντήσει στην κατάστασή σας ως αμαρτωλού; Ποιο μοναδικό βήμα μπορείτε να κάνετε σήμερα για να πλησιάσετε περισσότερο τον Βασιλιά του οποίου η βασιλεία διαρκεί εις τον αιώνα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που είσαι μέγας και πολύ αινετός, χάρισε να διευρύνει και τις δικές μας καρδιές το ίδιο Πνεύμα που διεύρυνε την καρδιά του Δαβίδ. Μόρφωσε μέσα μας εκείνη την αμετάβλητη απόφαση να ευλογούμε το Όνομά σου εις τον αιώνα και εις τον αιώνα του αιώνος, και ας μη περάσει ημέρα χωρίς κάποιο νέο άσμα ευχαριστίας. Εν ελέει θυμήσου τας αμαρτίας μας, στήριξέ μας όταν πίπτουμε, και χόρτασε τας ψυχάς μας με το μερίδιο που γνωρίζεις ότι χρειαζόμαστε. Ούτως ας λαλούμε την δόξαν της βασιλείας σου και ας ομιλούμε περί της δυνάμεώς σου, έως ότου ενωθούμε τελικώς με την αιώνια χορωδία αγίων και αγγέλων· δια Ιησού Χριστού του Βασιλέως ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →