Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθ 14 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο Ματθαίος κεφάλαιο 14 μας εισάγει στη σοβαρή αφήγηση του μαρτυρίου του Ιωάννη του Βαπτιστή μαζί με τη συνεχιζόμενη διακονία του Ιησού. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι τονίζει την αντίθεση μεταξύ της κοσμικής εξουσίας και της πιστής μαρτυρίας, δείχνοντας πώς ακόμη και οι άρχοντες έρχονται αντιμέτωποι με την αλήθεια της βασιλείας του Θεού. Καθώς ακολουθούμε τις σκέψεις του, καλούμαστε να εξετάσουμε τόσο το κόστος της μαθητείας όσο και την ασταμάτητη πρόοδο του έργου του Χριστού. Οι γνώσεις του Χένρι βοηθούν τους σύγχρονους αναγνώστες να δουν τις πνευματικές πραγματικότητες πίσω από τα ιστορικά γεγονότα που καταγράφονται στην Αγία Γραφή. Το σημερινό μάθημα μας καθοδηγεί μέσα από βασικά τμήματα της πραγματείας του, επιτρέποντας στα λόγια του να μιλήσουν άμεσα ενώ εμείς σταματάμε για να στοχαστούμε και να ανταποκριθούμε. Είθε αυτός ο χρόνος να βαθύνει την ευλάβειά μας για τον Λόγο του Θεού και να ενισχύσει την απόφασή μας να ακολουθήσουμε τον Χριστό πιστά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα στρεφόμαστε στο Ματθαίος κεφάλαιο 14 στο σύνολό του. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε τη γρήγορη μετάβαση από τη φυλάκιση και τον θάνατο του Ιωάννη του Βαπτιστή στα θαύματα συμπόνιας του Ιησού ανάμεσα στα πλήθη. Παρατηρήστε πώς η ταραγμένη συνείδηση του Ηρώδη αντιδρά σε αναφορές για τον Ιησού και πώς οι μαθητές του Ιωάννη ανταποκρίνονται στην απώλεια του διδασκάλου τους. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, επιτρέποντας στο βάρος κάθε σκηνής να εγκατασταθεί. Αυτή η ανάγνωση προετοιμάζει την καρδιά για το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει την ερμηνεία αφηγούμενος πώς η είδηση για τον Ιησού έφτασε στην αυλή του Ηρώδη.
1. Η αναφορά που έφτασε στον Ηρώδη για τα θαύματα που επιτέλεσε ο Χριστός. Ο Ηρώδης ο τετράρχης ή κύριος κυβερνήτης της Γαλιλαίας άκουσε τη φήμη του Ιησού. Εκείνη την εποχή, όταν οι συμπατριώτες του τον περιφρονούσαν λόγω της ταπεινότητας και της αφάνειάς του, άρχισε να γίνεται γνωστός στην αυλή. Σημείωσε, ο Θεός θα τιμήσει εκείνους που περιφρονούνται για χάρη του. Και το ευαγγέλιο, όπως η θάλασσα, κερδίζει σε ένα μέρος ό,τι χάνει σε άλλο. Ο Χριστός είχε κηρύττει και επιτελεί θαύματα πάνω από δύο χρόνια· όμως, φαίνεται, ο Ηρώδης δεν είχε ακούσει γι' αυτόν μέχρι τώρα, και τώρα μόνο άκουσε τη φήμη του. Σημείωσε, είναι η δυστυχία των μεγάλων του κόσμου ότι βρίσκονται περισσότερο εκτός του δρόμου της ακρόασης των καλύτερων πραγμάτων (Α' Κορ. 2:8). Τα οποία κανένας από τους άρχοντες αυτού του κόσμου δεν γνώρισε, Α' Κορ. 1:26. Οι μαθητές του Χριστού στάλθηκαν τώρα στο εξωτερικό για να κηρύξουν και να επιτελέσουν θαύματα στο όνομά του, και αυτό διέδωσε τη φήμη του περισσότερο από ποτέ· το οποίο ήταν ένδειξη της διάδοσης του ευαγγελίου μέσω αυτών μετά την ανάληψή του.Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει την απογοήτευση που βίωσε ο Ηρώδης μετά τη σίγαση του Ιωάννη.
(1.) Πώς απογοητεύτηκε σε ό,τι σκόπευε με τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη. Σκέφτηκε ότι αν μπορούσε να βγάλει από τη μέση αυτόν τον ενοχλητικό άνθρωπο, θα μπορούσε να συνεχίσει στις αμαρτίες του, αδιατάρακτος και ανεξέλεγκτος· όμως μόλις αυτό επιτελέστηκε, ακούει για τον Ιησού και τους μαθητές του που κηρύττουν την ίδια καθαρή διδασκαλία που κήρυττε ο Ιωάννης· και, το περισσότερο, ακόμη και οι μαθητές που την επιβεβαιώνουν με θαύματα στο όνομα του Διδασκάλου τους. Σημείωσε, οι λειτουργοί μπορεί να σιωπηθούν, και να φυλακιστούν, και να εξοριστούν, και να θανατωθούν, αλλά ο λόγος του Θεού δεν μπορεί να καταβληθεί. Οι προφήτες δεν ζουν για πάντα, αλλά ο λόγος πιάνει, Ζαχ. 1:5,6. Δες Β' Τιμ. 2:9. Μερικές φορές ο Θεός αναδεικνύει πολλούς πιστούς λειτουργούς από τις στάχτες ενός. Αυτή η ελπίδα υπάρχει για τα δέντρα του Θεού, αν και κοπούν, Ιώβ 14:7-9.Ο Χένρι στη συνέχεια ιχνηλατεί τους παράλογους φόβους που προέκυψαν στη ένοχη συνείδηση του Ηρώδη.
(2.) Πώς γέμισε με αδικαιολόγητους φόβους, μόνο από την ενοχή της ίδιας του της συνείδησης. Έτσι το αίμα κραυγάζει, όχι μόνο από τη γη πάνω στην οποία χύθηκε, αλλά από την καρδιά εκείνου που το έχυσε, και τον κάνει Μαγώρ-μισσαβίβ—Τρόμο γύρω, τρόμο στον εαυτό του. Μια ένοχη συνείδηση υποβάλλει κάθε τι τρομακτικό, και, όπως μια δίνη, συγκεντρώνει όλα όσα πλησιάζουν. Έτσι οι ασεβείς φεύγουν όταν κανείς δεν καταδιώκει (Παρ. 28:1)· είναι σε μεγάλο φόβο, όπου δεν υπάρχει φόβος, Ψαλμ. 14:5. Ο Ηρώδης, με λίγη έρευνα, θα μπορούσε να ανακαλύψει ότι αυτός ο Ιησούς υπήρχε πολύ πριν από τον θάνατο του Ιωάννη του Βαπτιστή, και επομένως δεν μπορούσε να είναι ο Ιωάννης αναστημένος· και έτσι θα μπορούσε να ξεγελάσει τον εαυτό του· αλλά ο Θεός δικαίως τον άφησε σε αυτή την πλάνη.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει αυτό το τμήμα παρατηρώντας τη σκλήρυνση που μπορεί να συνοδεύει ισχυρή πεποίθηση χωρίς μετάνοια.
(3.) Πώς, παρόλα αυτά, σκληρύνθηκε στην πονηρία του· γιατί αν και πείστηκε ότι ο Ιωάννης ήταν προφήτης, και ένας που ανήκε στον Θεό, όμως δεν εκφράζει το ελάχιστο μετάνοια ή λύπη για την αμαρτία του στο να τον θανατώσει. Οι δαίμονες πιστεύουν και τρέμουν, αλλά ποτέ δεν πιστεύουν και μετανοούν. Σημείωσε, μπορεί να υπάρχει ο τρόμος ισχυρών πεποιθήσεων, όπου δεν υπάρχει η αλήθεια μιας σωτήριας μεταστροφής.Ο Χένρι κλείνει την αφήγηση με μια ιστορική σημείωση για την τελική κρίση που ακολούθησε αυτά τα γεγονότα.
Ο Ιώσηπος αναφέρει αυτή την ιστορία του θανάτου του Ιωάννη του Βαπτιστή (Αρχ. 18. 116-119), και προσθέτει, ότι μια μοιραία καταστροφή του στρατού του Ηρώδη στον πόλεμό του με τον Αρέτα, βασιλιά της Πετραίας (της οποίας η κόρη ήταν η σύζυγος του Ηρώδη, την οποία απέπεμψε για να κάνει χώρο για την Ηρωδιάδα), θεωρούνταν γενικά από τους Ιουδαίους ως δίκαιη κρίση εναντίον του, για τον θάνατο του Ιωάννη του Βαπτιστή. Ο Ηρώδης, με την παρότρυνση της Ηρωδιάδας, δυσαρέστησε τον αυτοκράτορα, στερήθηκε την κυβέρνησή του, και εξορίστηκαν και οι δύο στη Λυών της Γαλλίας· το οποίο, λέει ο Ιώσηπος, ήταν η δίκαιη τιμωρία του για το ότι άκουσε τις παρακλήσεις της. Και, τέλος, λέγεται για αυτή την κόρη της Ηρωδιάδας, ότι περνώντας πάνω από τον πάγο τον χειμώνα, ο πάγος έσπασε, και γλίστρησε μέσα μέχρι τον λαιμό της, ο οποίος κόπηκε από την οξύτητα του πάγου. Ο Θεός απαιτώντας το κεφάλι της (λέει ο Δρ. Γουίτμπι) για εκείνο του Βαπτιστή· το οποίο, αν αληθές, ήταν μια αξιοσημείωτη πρόνοια.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
1. Πού στη δική μου ζωή μπορεί να πειραστώ να σιωπήσω την αλήθεια αντί να αντιμετωπίσω την αναγκαία αλλαγή; 2. Πώς ανταποκρίνομαι όταν πιστοί υπηρέτες του Χριστού απομακρύνονται ή αντιτίθενται; 3. Τι απόδειξη γνήσιας μετάνοιας, αντί για απλό φόβο, βλέπω στο βάδισμά μου με τον Θεό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, ἐν τῇ δυνάμει τοῦ Πνεύματός σου ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἵνα δεχθῶμεν τὸν λόγον τοῦ Χριστοῦ, ὥστε νὰ μὴ σκληρυνθῶμεν ὡς ὁ Ἡρώδης ἀλλὰ νὰ ἀποκριθῶμεν μετὰ μετανοίας πίστεως. Τρέφε ἡμᾶς διὰ τοῦ ἄρτου τῆς παρουσίας σου, κατεύναζε τοὺς φόβους ἡμῶν ὅταν ἐγείρωνται κύματα, καὶ χάριζε θάρρος εἰς τοὺς πάσχοντας ἕνεκεν δικαιοσύνης. Στήριξον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ἵνα προσκυνῶμεν καὶ ὑπακούωμεν αὐτῷ μόνῳ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →