← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 137-138 — με τον Μπαρνς

Ψαλμοί 137-138Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση της Αμερικανικής Πρεσβυτεριανής υποτροφίας, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπαρνς για τη Βίβλο για τους Ψαλμούς 137 και 138. Αυτά τα κεφάλαια φέρουν τη φωνή των εξόριστων και την καρδιά ενός προσκυνητή που αποκαταστάθηκε. Ο Μπαρνς μας καθοδηγεί μέσα από τη θλίψη της αιχμαλωσίας και την αποφασιστικότητα της ανανεωμένης δοξολογίας με σταθερή, στίχο προς στίχο φροντίδα. Το έργο του βοηθά την εκκλησία να διαβάζει τη Γραφή ως ιστορία και ζωντανό λόγο. Ακούμε για την οδηγία του Πνεύματος καθώς ανοίγουμε αυτά τα αρχαία τραγούδια μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 137 και 138 αργά και δυνατά. Ακούστε τη θλίψη των ποταμών της Βαβυλώνας και την ακλόνητη αποφασιστικότητα να μην ξεχαστεί ποτέ η Σιών. Έπειτα ακούστε καθώς ο ίδιος ψάλτης υψώνει ολόκαρδη δοξολογία ενώπιον του Κυρίου. Αφήστε την αντίθεση μεταξύ θρήνου και ευχαριστίας να εγκατασταθεί στην καρδιά. Αυτοί οι δύο ψαλμοί ανήκουν μαζί ως μαρτυρία δοκιμασίας και απελευθέρωσης.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπαρνς ξεκινά καθιερώνοντας το ιστορικό πλαίσιο του ψαλμού. Εισαγωγή. Αν και δεν υπάρχει τίτλος προσαρτημένος σε αυτόν τον όμορφο ψαλμό, και καμία άμεση ένδειξη σχετικά με την περίσταση κατά την οποία συντέθηκε, εντούτοις δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία για τις συνθήκες στις οποίες γράφτηκε. Πράγματι, δεν γίνεται καμία αναφορά στο όνομα του συγγραφέα, και δεν υπάρχει δυνατότητα ανάκτησης αυτού του ονόματος τώρα, αλλά δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία ότι συντέθηκε από έναν από τους εξόριστους στη Βαβυλώνα - έναν που είχε δει και μοιραστεί τα παθήματα των εξόριστων εκεί, και που είχε επίσης ζωντανή ανάμνηση των αδικιών που έγιναν στην Ιερουσαλήμ όταν δέχθηκε επίθεση και καταστράφηκε από τους εχθρούς της. Ο συγγραφέας ήταν Ιουδαίος μέχρι τον πυρήνα της καρδιάς του· ένας «Εβραίος των Εβραίων»· ενσωματώνοντας και εκφράζοντας σε αυτόν τον σύντομο ψαλμό ό,τι υπήρχε ειδικό στο εβραϊκό συναίσθημα, πατριωτισμό, ευλάβεια. Πουθενά αλλού σε σύντομη έκταση δεν συναντάται τόση ιουδαϊσμός - τόση ιουδαϊκή ευλάβεια - συγκεντρωμένη όσο σε αυτόν τον ψαλμό. Στη συνέχεια εξετάζει την άρνηση των αιχμαλώτων να ψάλουν το άσμα του Κυρίου. Στίχος 4. Πώς θα ψάλουμε το άσμα του Κυρίου - Το άσμα που προορίζεται να εορτάσει την αίνεσή του· δηλαδή, κατάλληλο για τη λατρεία του Γιαχβέ. Σε ξένη γη - Μακριά από το σπίτι μας· μακριά από τον ναό· εξόριστοι· αιχμάλωτοι: πώς μπορούμε να βρούμε πνεύμα σε τέτοιες συνθήκες για να ψάλουμε; Πώς μπορούμε να κάνουμε αυτό που θα έδειχνε αυτό που δεν αισθανόμαστε, και δεν μπορούμε να αισθανθούμε - χαρά και ευτυχία! Η ιδέα δεν είναι ότι αυτοί οι ψαλμοί ή άσματα θα βεβηλώνονταν ψαλλόμενοι εκεί, ή ότι θα υπήρχε κάτι ακατάλληλο από μόνο του στο να τους ψάλουμε, αλλά ότι θα ήταν άτοπο και αταίριαστο να τους ψάλουμε στις συνθήκες τους. Θα έκανε βία στα δικά τους αισθήματα· τα αισθήματά τους δεν θα τους επέτρεπαν να το κάνουν. Υπάρχουν καταστάσεις του νου όταν η γλώσσα της χαράς είναι κατάλληλη και φυσική· υπάρχουν καταστάσεις όπου η καρδιά είναι τόσο λυπημένη που δεν μπορεί να ψάλει. Στρεφόμενος στον επόμενο ψαλμό, τονίζει την ολόκαρδη δοξολογία ενώπιον του Κυρίου. Στίχος 1. Θα σε αινέσω με όλη μου την καρδιά - Μη διατηρώντας τίποτα στην καρδιά μου για να δώσω σε είδωλα ή σε άλλους θεούς. Ό,τι συνιστά αίνεση προς τον Θεό ως Θεό, θα το απευθύνει σε αυτόν μόνο. Δεν θα χρησιμοποιούσε γλώσσα, και δεν θα διατηρούσε αίσθημα, που θα υποδήλωνε πίστη ότι υπάρχει κάποιος άλλος Θεός· δεν θα επέτρεπε καμία προσκόλληση που θα ήταν ασυμβίβαστη με την υπέρτατη προσκόλληση στον Θεό, ή που θα τείνει να απομακρύνει τις στοργές του από αυτόν. Δείτε τις σημειώσεις στους Ψαλμούς 9:1. Ενώπιον των θεών θα ψάλω αίνεση σε εσένα - Τα είδωλα· όλα τα είδωλα· σε προτίμηση από όλα αυτά. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα το έκανε αυτό παρουσία άλλων θεών· αλλά ότι ο Γιαχβέ θα αναγνωριζόταν ως Θεός σε προτίμηση από οποιονδήποτε ή όλα αυτά.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Για την υπεροχή της θρησκευτικής χαράς, καταλήγει: Υπάρχουν άλλες πηγές χαράς που δεν είναι κατά κανέναν τρόπο ασυμβίβαστες με τη θρησκεία: η χαρά της φιλίας· της οικιακής ζωής· των έντιμων επιδιώξεων της εκτίμησης των ανθρώπων. Έτσι της μουσικής, των τεχνών, των κήπων, της λογοτεχνίας, της επιστήμης. Αλλά όταν η μία παρεμβαίνει στην άλλη, ή είναι ασυμβίβαστη με την άλλη, η χαρά του κόσμου πρέπει να θυσιαστεί στη χαρά της θρησκείας. Όταν η χαρά της θρησκείας θυσιάζεται για τη χαρά του κόσμου, αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει αληθινή ευσέβεια στην ψυχή. Η θρησκεία, αν υπάρχει καθόλου, θα είναι πάντα υπέρτατη. Πιέζει την υπεροχή της αποκάλυψης έναντι όλων των άλλων πηγών γνώσης. Υπάρχουν πάρα πολλά σημεία σχετικά με τον Θεό, του υψηλότερου ενδιαφέροντος για την ανθρωπότητα, στα οποία οι αποκαλύψεις της επιστήμης δεν ρίχνουν φως· υπάρχουν πολλά πράγματα που είναι επιθυμητό να γνωρίζει ο άνθρωπος, τα οποία δεν μπορούν να μαθευτούν στις σχολές της φιλοσοφίας· υπάρχουν παρηγοριές που χρειάζεται ο άνθρωπος σε έναν κόσμο θλίψης που δεν μπορούν να βρεθούν στη φύση· υπάρχει ιδιαίτερα μια γνώση του τρόπου με τον οποίο η αμαρτία μπορεί να συγχωρηθεί, και η ψυχή να σωθεί, η οποία δεν μπορεί ποτέ να αποκαλυφθεί από τον φυσητήρα, το τηλεσκόπιο, ή το μικροσκόπιο. Αυτά τα πράγματα, αν μαθευτούν καθόλου, πρέπει να μαθευτούν από την αποκάλυψη, και αυτά είναι πιο σημαντικά για τον άνθρωπο ως ταξιδιώτη σε έναν άλλο κόσμο από όλη τη μάθηση που μπορεί να αποκτηθεί στις σχολές της φιλοσοφίας - πολύτιμη όσο είναι αυτή η μάθηση.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις παρούσες συνθήκες σας αισθάνεστε την ένταση μεταξύ θλίψης και άσματος; Πώς διαμορφώνει η αποφασιστικότητα να θυμάστε τη Σιών την καθημερινή σας λατρεία; Με ποιους τρόπους επιλέγετε να τοποθετείτε τη χαρά του Κυρίου πάνω από κάθε άλλη πηγή ευφροσύνης;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Θεέ, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους εκείνων που άνοιξαν τον λόγο σου ενώπιόν μας. Δώσε μας την ίδια ακλόνητη αγάπη για τον τόπο κατοικίας σου που γέμισε τον ψαλμωδό. Φύλαξε τις καρδιές μας από το να ξεχνούν τα ελέη σου ακόμη και σε εποχές εξορίας και απώλειας. Δίδαξέ μας να ψάλλουμε την αίνεσή σου με αδιαίρετη αφοσίωση και να εκτιμούμε τον λόγο σου πάνω από κάθε μικρότερη χαρά. Ενδυνάμωσέ μας να περπατάμε στους δρόμους του Κυρίου μέχρι να σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Στο όνομα του Χριστού του Λυτρωτή μας προσευχόμαστε. Αμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →