← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 8 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιωάννης 8Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Ο σχολιασμός του Ματθαίου Χένρι στο κεφάλαιο 8 του Ιωάννη προσφέρει έναν πλούσιο, στίχο προς στίχο διαλογισμό στις συναντήσεις του Χριστού στον ναό. Οι σκέψεις του τονίζουν τόσο το έλεος όσο και την διερευνητική αλήθεια που φέρνει ο Ιησούς σε εκείνους που πιάστηκαν στην αμαρτία και την κατηγορία. Σε όλο το κεφάλαιο ο Χένρι ιχνηλατεί πώς ο Κύριος μετατρέπει συνεχώς τις παγίδες σε ευκαιρίες για καταδίκη και χάρη. Το σημερινό μάθημα αντλεί από την αντιμετώπισή του της γυναίκας που πιάστηκε σε μοιχεία, προσκαλώντας μας να καθίσουμε με τα ίδια λόγια που σιώπησαν τους κατηγόρους της και ελευθέρωσαν την μετανοούσα. Θα ακούσουμε για την ίδια φωνή που ακόμα καλεί τους αμαρτωλούς να σηκωθούν και να περπατήσουν σε νέα ζωή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Κάντε μια αργή, προσευχητική ανάγνωση του κεφαλαίου 8 του Ιωάννη. Προσέξτε την ένταση μεταξύ των γραμματέων και των Φαρισαίων και την ήσυχη αυθεντία του Ιησού. Αφήστε την αφήγηση της γυναίκας που φέρθηκε ενώπιόν του να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη για συμπεράσματα. Αφήστε τα λόγια τόσο της κατηγορίας όσο και της αθώωσης να εγκατασταθούν στην καρδιά σας καθώς προετοιμάζεστε να ακούσετε τις γνώσεις του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας την βραδινή αποχώρηση του Χριστού από την πόλη. Ι. Η αποχώρησή του το βράδυ έξω από την πόλη (εδ. 1): Αναχώρησε προς το Όρος των Ελαιών· είτε σε κάποιο σπίτι φίλου, είτε σε κάποια σκηνή που είχε στηθεί εκεί, τώρα κατά την εορτή της Σκηνοπηγίας, δεν είναι βέβαιο· είτε αναπαύθηκε εκεί, είτε, όπως νομίζουν μερικοί, συνέχισε όλη τη νύχτα σε προσευχή προς τον Θεό, δεν μας λέγεται. Αλλά εξήλθε από τα Ιεροσόλυμα, ίσως επειδή δεν είχε εκεί κανέναν φίλο που να έχει είτε καλοσύνη είτε θάρρος αρκετό για να του δώσει διανυκτέρευση· ενώ οι διώκτες του είχαν δικά τους σπίτια να πάνε (κεφ. ζ΄ 53), αυτός δεν μπορούσε ούτε να δανειστεί τόπο για να γείρει το κεφάλι του, παρά μόνο να πάει ένα ή δύο μίλια έξω από την πόλη. Αποσύρθηκε (όπως νομίζουν μερικοί) επειδή δεν ήθελε να εκθέσει τον εαυτό του στον κίνδυνο λαϊκής ταραχής τη νύχτα. Είναι συνετό να απομακρύνεσαι από τον δρόμο του κινδύνου όποτε μπορείς να το κάνεις χωρίς να βγαίνεις από τον δρόμο του καθήκοντος. Την ημέρα, όταν είχε έργο να κάνει στον ναό, εκτιθέμενος πρόθυμα, και βρισκόταν υπό ειδική προστασία, Ησ. μθ΄ 2. Αλλά τη νύχτα, όταν δεν είχε έργο να κάνει, αποσύρθηκε στην ύπαιθρο, και προστατεύθηκε εκεί. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την εσκεμμένη πράξη του Χριστού να γράφει στο έδαφος. (1.) Φάνηκε να την υποτιμά, και έστρεψε κωφό αυτί σε αυτήν: Έσκυψε κάτω, και έγραφε στο έδαφος. Είναι αδύνατο να πει κανείς, και επομένως περιττό να ρωτήσει, τι έγραφε· αλλά αυτή είναι η μόνη μνεία που γίνεται στα ευαγγέλια για το γράψιμο του Χριστού. Ο Ευσέβιος πράγματι μιλά για το γράψιμό του προς τον Άβγαρο, βασιλιά της Εδέσσης. Μερικοί νομίζουν ότι έχουν ελευθερία εικασίας ως προς το τι έγραφε εδώ. Ο Γκρότιος λέει, Ήταν κάποια σοβαρή βαρυσήμαντη ρήση, και ότι ήταν σύνηθες για σοφούς άνδρες, όταν ήταν πολύ σκεπτικοί για κάτι, να κάνουν έτσι. Ο Ιερώνυμος και ο Αμβρόσιος υποθέτουν ότι έγραφε, Ας γραφούν τα ονόματα αυτών των ασεβών ανδρών στη σκόνη. Άλλοι αυτό, Η γη κατηγορεί τη γη, αλλά η κρίση είναι δική μου. Ο Χριστός με αυτό μας διδάσκει να είμαστε αργοί στο να μιλάμε όταν μας προτείνονται δύσκολες περιπτώσεις, να μην ρίχνουμε γρήγορα το βέλος μας· και όταν μας δίνονται προκλήσεις, ή μας περιπαίζουν, να σταματάμε και να σκεφτόμαστε πριν απαντήσουμε· να σκεφτόμαστε δύο φορές πριν μιλήσουμε μία: Η καρδιά του σοφού μελετά να απαντήσει. Η μετάφρασή μας από μερικά ελληνικά χειρόγραφα, που προσθέτουν το μη προσποιούμενος (αν και τα περισσότερα χειρόγραφα δεν το έχουν), δίνει αυτή την εξήγηση για τον λόγο του γράψιμού του στο έδαφος, σαν να μην τους άκουγε. Έκανε σαν να κοίταζε αλλού, για να δείξει ότι δεν ήταν πρόθυμος να λάβει υπόψη την προσέγγισή τους, λέγοντας, ουσιαστικά, Ποιος με έκανε κριτή ή διαιτητή; Είναι ασφαλές σε πολλές περιπτώσεις να είσαι κωφός σε αυτό που δεν είναι ασφαλές να απαντήσεις, Ψαλμ. λη΄ 13. Ο Χριστός δεν θα ήθελε οι διάκονοί του να εμπλέκονται σε κοσμικές υποθέσεις. Ας απασχολούνται μάλλον σε οποιεσδήποτε νόμιμες σπουδές, και ας γεμίζουν τον χρόνο τους γράφοντας στο έδαφος (που κανείς δεν θα προσέξει), παρά να ασχολούνται με αυτό που δεν τους ανήκει. Αλλά, όταν ο Χριστός φαινόταν σαν να μην τους άκουγε, έδειξε ότι όχι μόνο άκουσε τα λόγια τους, αλλά γνώριζε τις σκέψεις τους. Ο Χένρι καταγράφει στη συνέχεια τη μοναδική λέξη που αφόπλισε τους κατηγόρους. [2.] Τελικά τους έβαλε όλους σε ντροπή και σιωπή με μία λέξη: Ύψωσε τον εαυτό του, ξυπνώντας σαν από ύπνο (Ψαλμ. οη΄ 65), και είπε προς αυτούς, Εκείνος που είναι χωρίς αμαρτία ανάμεσά σας, ας ρίξει πρώτος λίθο επάνω της. Ο Χένρι ολοκληρώνει τη σκηνή δείχνοντας πώς η γυναίκα παρέμεινε με τον Ιησού μόνο. [5.] Όταν οι αυτάρεσκοι διώκτες εγκατέλειψαν το πεδίο, και έφυγαν για το ίδιο, η αυτοκαταδικασμένη φυλακισμένη στάθηκε στο έδαφός της, με απόφαση να μείνει στην κρίση του Κυρίου μας Ιησού: Ο Ιησούς έμεινε μόνος από την παρέα των γραμματέων και των Φαρισαίων, ελεύθερος από τις ενοχλήσεις τους, και η γυναίκα στεκόταν στο μέσο της συνάθροισης που παρακολουθούσε το κήρυγμα του Χριστού, όπου την έστησαν, εδ. 3. Δεν επιδίωξε να κάνει την απόδρασή της, αν και είχε ευκαιρία γι’ αυτό· αλλά οι διώκτες της είχαν προσφύγει στον Ιησού, και σε αυτόν θα πήγαινε, σε αυτόν θα περίμενε την απόφασή της. Σημείωσε, Εκείνοι των οποίων η υπόθεση φέρεται ενώπιον του Κυρίου μας Ιησού δεν θα έχουν ποτέ αφορμή να την μεταφέρουν σε άλλο δικαστήριο, γιατί αυτός είναι το καταφύγιο των μετανοούντων. Ο νόμος που μας κατηγορεί, και ζητά κρίση εναντίον μας, από το ευαγγέλιο του Χριστού γίνεται να αποσυρθεί· οι απαιτήσεις του απαντώνται, και οι κραυγές του σιγάζονται, από το αίμα του Ιησού. Η υπόθεσή μας κατατίθεται στο ευαγγελικό δικαστήριο· μένουμε με τον Ιησού μόνο, είναι μόνο με αυτόν που έχουμε τώρα να κάνουμε, γιατί σε αυτόν έχει παραδοθεί όλη η κρίση· ας εξασφαλίσουμε λοιπόν το συμφέρον μας σε αυτόν, και είμαστε φτιαγμένοι για πάντα. Ας μας κυβερνά το ευαγγέλιό του, και θα μας σώσει αλάνθαστα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι στοχάζεται πάνω στην διαρκή απαλλαγή που ο Χριστός χορηγεί στην συγχωρημένη γυναίκα. (β.) Ως την απαλλαγή της από την αιώνια τιμωρία. Διότι το να πει ο Χριστός, Εγώ δεν σε κατακρίνω είναι, στην ουσία, να πει, Εγώ σε συγχωρώ· και ο Υιός του ανθρώπου είχε εξουσία επί της γης να συγχωρεί αμαρτίες, και μπορούσε με καλούς λόγους να δώσει αυτή την άφεση· διότι όπως γνώριζε την σκληρότητα και τις αμετανόητες καρδιές των κατηγόρων, και γι' αυτό είπε εκείνο που θα τους συνέχεε, έτσι γνώριζε την τρυφερότητα και την ειλικρινή μετάνοια της φυλακισμένης, και γι' αυτό είπε εκείνο που θα την παρηγορούσε, όπως έκανε σε εκείνη την γυναίκα που ήταν αμαρτωλή, τέτοια αμαρτωλή όπως αυτή, η οποία επίσης θεωρούνταν με περιφρόνηση από έναν Φαρισαίο (Λουκά ζ΄. 48, 50): Αι αμαρτίαι σου συγχωρούνται σοι, ύπαγε εν ειρήνη. Έτσι εδώ, Ούτε εγώ σε κατακρίνω. Σημείωσε, (α.) Εκείνοι είναι αληθώς ευτυχείς τους οποίους ο Χριστός δεν κατακρίνει, διότι η απαλλαγή του είναι επαρκής απάντηση σε όλες τις άλλες προκλήσεις· όλες είναι ενώπιον αναρμόδιου δικαστή. (β.) Ο Χριστός δεν θα κατακρίνει εκείνους οι οποίοι, αν και έχουν αμαρτήσει, θα πάνε και δεν θα αμαρτήσουν πλέον, Ψαλμ. πε΄. 8· Ησ. νε΄. 7. Δεν θα πάρει το πλεονέκτημα που έχει εναντίον μας για τις προηγούμενες επαναστάσεις μας, εάν απλώς καταθέσουμε τα όπλα μας και επιστρέψουμε στην πίστη μας. (γ.) Η εύνοια του Χριστού προς εμάς στην άφεση των αμαρτιών που παρήλθαν πρέπει να είναι ένα επικρατούν επιχείρημα μαζί μας να πάμε και να μην αμαρτήσουμε πλέον, Ρωμ. στ΄. 1, 2. Δεν θα σε κατακρίνει ο Χριστός; Πήγαινε λοιπόν και μην αμαρτήσεις πλέον.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σου αισθάνεσαι τον Ιησού να σκύβει κάτω για να γράψει, προσκαλώντας σε να σταματήσεις πριν μιλήσεις; Πώς η σιωπή των κατηγόρων προκαλεί οποιαδήποτε τάση μέσα σου να καταδικάζεις άλλους; Ποιο βήμα μετάνοιας σε καλεί ο Ιησούς να κάνεις ώστε να μπορέσεις αληθινά να πας και να μην αμαρτήσεις πλέον;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, ἐν τῷ φωτὶ τοῦ λόγου σου ἐξέθεσες πᾶσαν κατηγοροῦσαν καρδίαν καὶ ἐπέδειξας ἔλεος εἰς τὴν συλληφθεῖσαν ἐν ἁμαρτίᾳ, λέγων, «Οὐδὲ ἐγὼ σε κατακρίνω». Δώρησαι ἡμῖν χάριν διὰ τοῦ Πνεύματός σου νὰ ἀφήσωμεν πᾶσαν πέτραν, νὰ μείνωμεν μετὰ σοῦ ὅταν ἄλλοι ἀποστρέφωνται, καὶ νὰ προχωρήσωμεν συγκεχωρημένοι καὶ ἐλεύθεροι. Κράτησον ἡμᾶς πλησίον τῆς ἀληθείας σου σήμερον, ἵνα ζῶμεν ὡς ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους σὺ δὲν κατέκρινες. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →