← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ

Ιεζ 21-22 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιεζεκιήλ 21-22Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για τον Ιεζεκιήλ 21–22 μας εισάγει σε μια σοβαρή απεικόνιση της θείας κρίσεως. Με προσεκτική προσοχή στίχο προς στίχο, ο Χένρι ανιχνεύει την ακάλυπτη ρομφαία του Κυρίου από την πρώτη αναγγελία μέχρι την τελική εκτέλεση. Οι στοχασμοί του βοηθούν τους σύγχρονους αναγνώστες να κατανοήσουν τόσο τον τρόμο της οργής της διαθήκης όσο και το έλεος που ακόμη την περιορίζει. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του σήμερα, μας υπενθυμίζεται ότι ο λόγος του Θεού παραμένει ζωντανός και ενεργός, καλώντας κάθε καρδιά σε μετάνοια πριν πέσει η λεπίδα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε πλήρως τα κεφάλαια 21 και 22 του Ιεζεκιήλ. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη εικόνα της γυμνής ρομφαίας και τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις στον προφήτη να στενάξει και να θρηνήσει. Αφήστε τη σκληρή γλώσσα να εγκατασταθεί· αυτά τα κεφάλαια δεν προβλέπουν απλώς γεγονότα αλλά μας αντιμετωπίζουν με τη σοβαρότητα της αμαρτίας και τη βεβαιότητα της δικαιοσύνης του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι αρχίζει διευκρινίζοντας τις οδηγίες του προφήτη να προφητεύσει σαφώς κατά της γης του Ισραήλ. Ο προφήτης είχε παραδώσει πιστά το μήνυμα που του εμπιστεύτηκαν, στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, με τους όρους που το έλαβε, χωρίς να τολμήσει να προσθέσει το δικό του σχόλιο επάνω του· αλλά, όταν παραπονέθηκε ότι ο λαός τον κατηγορούσε ότι μιλούσε με παραβολές, ο λόγος του Κυρίου ήλθε πάλι σε αυτόν, και του έδωσε κλειδί για εκείνο τον εικονικό λόγο, ώστε με αυτό να εισαγάγει τον λαό στο νόημά του και έτσι να σιγήσει εκείνη την αντίρρηση. Διότι όλοι οι άνθρωποι θα καταστούν ανυπεράσπιστοι ενώπιον του θρόνου του Θεού και κάθε στόμα θα φραγεί. Σημείωσε, αυτός που ομιλεί με γλώσσες ας προσεύχεται να ερμηνεύει, Α' Κορ 14:13. Όταν ομιλούμε σε ανθρώπους για τις ψυχές τους πρέπει να μελετούμε την απλότητα, και να εκφραζόμαστε ώστε να γινόμαστε καλύτερα κατανοητοί. Ο Χριστός εξήγησε τις παραβολές Του στους μαθητές Του, Μάρκ 4:34. 1. Ο προφήτης εδώ κατευθύνεται πιο σαφώς εναντίον ποιου να στρέψει το βέλος αυτής της προφητείας. Πρέπει να ρίξει τον λόγο του προς τους αγίους τόπους (εδ. 2), προς τη Χαναάν την αγία γη, την Ιερουσαλήμ την αγία πόλη, τον ναό τον άγιο οίκο. Αυτοί είχαν υψωθεί πολύ πάνω από άλλους τόπους· αλλά, όταν τους μόλυναν, εκείνος ο λόγος που συνήθως έσταζε στους αγίους τόπους τώρα θα στάξει εναντίον τους: Προφήτευσε κατά της γης του Ισραήλ. Ήταν η τιμή του Ισραήλ ότι είχε προφήτες και προφητεία· αλλά αυτοί, αφού περιφρονήθηκαν από αυτούς, στρέφονται εναντίον τους. Και δικαίως η Σιών βάλλεται με το δικό της πυροβολικό, που συνήθως χρησιμοποιούνταν εναντίον των αντιπάλων της, αφού δεν ήξερε να το εκτιμά. 2. Διδάσκεται, και οφείλει να διδάξει τον λαό, το νόημα του πυρός που απειλήθηκε να καταναλώσει το δάσος του νότου: σήμαινε ρομφαία γυμνή, τη ρομφαία του πολέμου που θα έκανε τη γη έρημη (εδ. 3): Ιδού, είμαι εναντίον σου, ω γη του Ισραήλ! Δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο για να γίνει ένας λαός άθλιος από το να έχει ο Θεός εναντίον του· διότι όπως, αν είναι υπέρ ημών, δεν χρειαζόμαστε να φοβηθούμε, όποιοι και αν είναι εναντίον μας, έτσι, αν είναι εναντίον μας, δεν μπορούμε να ελπίσουμε, όποιοι και αν είναι υπέρ ημών. Και ο λαός του Θεού που ομολογεί, όταν αποστατεί από Αυτόν, Τον θέτει εναντίον του, που συνήθως ήταν υπέρ του. Ήταν το πυρ εκεί από τον Θεό ανάμενο; Η ρομφαία εδώ είναι η ρομφαία Του, την οποία ετοίμασε, και την οποία θα δώσει εντολή· είναι Αυτός που θα την τραβήξει από το θηκάρι της, όπου ήταν ήσυχη και δεν απειλούσε κακό. Σημείωσε, όταν η ρομφαία γυμνώνεται ανάμεσα στα έθνη, το χέρι του Θεού πρέπει να παρατηρείται και να αναγνωρίζεται σε αυτό. Κατέτρωγε το πυρ κάθε πράσινο δέντρο και κάθε ξερό δέντρο; Η ρομφαία ομοίως θα κόψει τον δίκαιο και τον ασεβή. Οι καλοί και οι κακοί εμπλέχθηκαν στις κοινές συμφορές του έθνους· οι δίκαιοι αποκόπηκαν από τη γη του Ισραήλ όταν στάλθηκαν αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα, αν και ίσως λίγοι ή κανείς από αυτούς δεν αποκόπηκαν από τη γη των ζώντων· και ήταν απειλητικός οιωνός για τη γη του Ισραήλ ότι στην αρχή των θλίψεών της τόσο εξαίρετοι άνδρες όπως ο Δανιήλ και οι σύντροφοί του, και ο Ιεζεκιήλ, αποκόπηκαν από αυτήν και μεταφέρθηκαν στη Βαβυλώνα. Αλλά μολονότι η ρομφαία απέκοψε τον δίκαιο και τον ασεβή (διότι κατατρώγει τον ένα όπως και τον άλλο, Β' Σαμ 11:25), όμως μακριά από ημάς να νομίσουμε ότι ο δίκαιος είναι όπως ο ασεβής, Γεν 18:25. Όχι· οι χάριτες και οι παρηγορίες του Θεού κάνουν μεγάλη διαφορά όταν η πρόνοιά Του φαίνεται να μην κάνει καμία. Τα καλά σύκα στέλνονται στη Βαβυλώνα για το καλό τους, Ιερ 24:5,6. Μόνο κατά την εξωτερική εμφάνιση υπάρχει ένα γεγονός για τον δίκαιο και τον ασεβή, Εκκλ 9:2. Αλλά μιλά για το μέγεθος της δυσαρέσκειας του Θεού κατά της γης του Ισραήλ. Καλώς θα μπορούσε να ειπωθεί, Το μάτι Του δεν θα φεισθεί, όταν δεν θα φεισθεί, ούτε του δικαίου σε αυτήν. Αφού δεν υπάρχουν αρκετοί δίκαιοι άνδρες για να σώσουν τη γη, για να κάνει τη δικαιοσύνη του Θεού πιο ένδοξη οι λίγοι που υπάρχουν θα υποφέρουν μαζί της, και το έλεός Του θα τους το αποδώσει με κάποιον άλλο τρόπο. Κατέκαψε το πυρ όλα τα πρόσωπα από νότο μέχρι βορρά; Η ρομφαία θα εξέλθει κατά πάσης σαρκός από νότο μέχρι βορρά, θα εξέλθει, ως ρομφαία του Θεού, με εντολή που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, με δύναμη που δεν μπορεί να αντισταθεί. Έγινε γνωστό σε όλη τη σάρκα ότι ο Θεός άναψε το πυρ; Θα γίνει γνωστό ότι Αυτός τράβηξε τη ρομφαία, εδ. 5. Και, τέλος, Το πυρ που ανάφθηκε ποτέ δεν θα σβήσει; Έτσι όταν αυτή η ρομφαία του Κυρίου τραβηχθεί κατά του Ιούδα και της Ιερουσαλήμ το θηκάρι πετιέται, και ποτέ δεν θα ξαναμπεί: Δεν θα επιστρέψει πλέον, μέχρι να κάνει πλήρες τέλος. 3. Ο προφήτης διατάσσεται, με εκφράσεις της δικής του λύπης και μέριμνας για αυτές τις συμφορές που έρχονται, να προσπαθήσει να κάνει εντυπώσεις παρόμοιες στον λαό. Όταν έχει παραδώσει το μήνυμά του πρέπει να στενάξει (εδ. 6), να βγάλει πολλούς βαθείς στεναγμούς, με το σπάσιμο των οσφύων του· πρέπει να στενάξει σαν να έσκαγε η καρδιά του, να στενάξει με πικρία, με άλλες εκφράσεις πικρής λύπης, και αυτό δημόσια, ενώπιον εκείνων στους οποίους παρέδωσε το προηγούμενο μήνυμα, ώστε αυτό να είναι κήρυγμα στα μάτια τους όπως εκείνο στα αυτιά τους· και ήταν καλό αν και τα δύο θα ενεργούσαν επάνω τους. Ο προφήτης πρέπει να στενάξει, αν και ήταν οδυνηρό για τον εαυτό του και έκανε το στήθος του πονεμένο, και αν και ήταν πιθανό ότι οι βέβηλοι ανάμεσα στον λαό θα τον χλεύαζαν γι' αυτό και θα τον αποκαλούσαν κλαψιάρη κήρυκα. Αλλά, αν είμαστε παράφρονες είναι για τον Θεό· και, αν αυτό είναι να είμαστε ταπεινοί, θα είμαστε ακόμη περισσότερο. Σημείωσε, οι λειτουργοί, αν θέλουν να επηρεάσουν άλλους με τα πράγματα για τα οποία ομιλούν, πρέπει να δείξουν ότι οι ίδιοι επηρεάζονται με τη μεγαλύτερη ειλικρίνεια από αυτά, και πρέπει να υποταχθούν σε αυτό που μπορεί να δημιουργήσει δυσφορία στον εαυτό τους, ώστε να προάγει τους σκοπούς της διακονίας τους. Ο λαός, παρατηρώντας τον προφήτη να στενάζει τόσο πολύ και βλέποντας καμία ορατή αφορμή γι' αυτό, θα ρωτούσε, «Γιατί στενάζεις; Αυτοί οι στεναγμοί έχουν κάποιο μυστικό νόημα· ας μάθουμε τι είναι.» Και αυτός πρέπει να τους απαντήσει (εδ. 7): «Είναι για τα νέα, τα βαριά νέα, που θα ακούσουμε σύντομα· τα νέα έρχονται (οι κρίσεις έρχονται τις οποίες ακούμε τα νέα), έρχονται γρήγορα, και τότε όλοι θα στενάξετε· όχι, αυτό δεν θα αρκέσει. Κάθε καρδιά θα λιώσει και κάθε πνεύμα θα αποτύχει· το θάρρος σας θα χαθεί όλο και δεν θα έχετε παρηγορητικές σκέψεις για να στηρίξετε τον εαυτό σας. Και, όταν καρδιά και πνεύμα αποτύχουν, θα ακολουθήσει φυσικά ότι όλα τα χέρια θα είναι αδύναμα και ανίκανα να πολεμήσουν, και όλα τα γόνατα θα είναι αδύναμα σαν νερό και ανίκανα να φύγουν ή να σταθούν στη θέση τους.» Εκείνοι που έχουν τον Θεό υπέρ τους όταν σάρκα και καρδιά αποτύχουν έχουν Αυτόν ως δύναμη της καρδιάς τους· αλλά εκείνοι που έχουν τον Θεό εναντίον τους δεν έχουν παρηγοριά για πνεύμα που λιποθυμά, αλλά είναι όπως ο Βαλτάσαρ όταν οι σκέψεις του τον ταράξαν, Δαν 5:6. Αλλά μερικοί άνθρωποι φοβούνται χειρότερα από ό,τι βλάπτονται· μήπως η περίπτωση είναι έτσι εδώ και το αποτέλεσμα αποδειχθεί καλύτερο από ό,τι φαίνεται; Όχι: Ιδού έρχεται, και θα πραγματοποιηθεί. Δεν είναι φόβητρο με το οποίο φοβούνται, αλλά σύμφωνα με τον φόβο έτσι είναι η οργή, και πιο οδυνηρή από ό,τι φοβούνται. Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει πώς η ρομφαία ετοιμάζεται και ακονίζεται για τον σκοπό της. Ι. Πώς περιγράφεται εδώ η ρομφαία. 1. Είναι ακονισμένη, ώστε να κόβει και να πληγώνει, και να κάνει οδυνηρή σφαγή. Η οργή του Θεού θα βάλει ακμή επάνω της· και, όποια όργανα και αν ευαρεστηθεί ο Θεός να χρησιμοποιήσει στην εκτέλεση των κρίσεών Του, θα τα γεμίσει με δύναμη, θάρρος και οργή, σύμφωνα με την υπηρεσία στην οποία απασχολούνται. Από το στόμα του Χριστού εξέρχεται οξεία ρομφαία, Αποκ 19:15. 2. Είναι στιλβωμένη, ώστε να γυαλίζει, προς τον τρόμο εκείνων εναντίον των οποίων είναι γυμνή. Θα είναι είδος φλογερή ρομφαία. Αν έχει σκουριάσει στο θηκάρι από έλλειψη χρήσης, θα τριφθεί και θα γίνει λαμπρή· διότι αν και η δόξα της δικαιοσύνης του Θεού φαίνεται να έχει επισκιαστεί για λίγο, κατά την ημέρα της υπομονής Του και της αναβολής των κρίσεών Του, όμως θα λάμψει πάλι και θα γίνει να γυαλίζει. 3. Είναι νικηφόρα ρομφαία, τίποτε δεν θα σταθεί ενώπιόν της (εδ. 10): Περιφρονεί τη ράβδο του υιού μου ως κάθε δέντρο. Ο Ισραήλ, είπε ο Θεός κάποτε, είναι ο υιός μου, ο πρωτότοκος. Η διακυβέρνηση εκείνου του λαού ονομαζόταν ράβδος, ισχυρή ράβδος· διαβάζουμε (κεφ. 19:11) για τις ισχυρές ράβδους που είχαν για σκήπτρα. Αλλά όταν η ρομφαία της δικαιοσύνης του Θεού γυμνώνεται περιφρονεί αυτή τη ράβδο, δεν κάνει τίποτε από αυτήν· αν και είναι ισχυρή ράβδος, και η ράβδος του υιού Του, δεν είναι περισσότερο από κάθε άλλο δέντρο. Όταν ο ομολογών λαός του Θεού έχει αποστατήσει από Αυτόν, και είναι σε επανάσταση εναντίον Του, η ρομφαία Του τους περιφρονεί. Τι είναι αυτοί σε Αυτόν περισσότερο από άλλον λαό; Η περιθωριακή ανάγνωση δίνει άλλη έννοια αυτής της ρομφαίας: Είναι η ράβδος του υιού μου· και γνωρίζουμε για ποιον ο Θεός έχει πει (Ψαλμ 2:7), Συ είσαι ο Υιός μου, σήμερον σε εγέννησα, και (εδ. 9) Θα τους συντρίψεις με ράβδο σιδηρά. Αυτή η ρομφαία είναι εκείνη η ράβδος σιδήρου που περιφρονεί κάθε δέντρο και θα το ρίξει κάτω. Ή, Αυτή η ρομφαία είναι η ράβδος του υιού μου, διορθωτική ράβδος, για την παιδεία της παραβάσεως του λαού του Θεού (Β' Σαμ 7:14), όχι για να τους αποκόψει από το να είναι λαός. Είναι ρομφαία για άλλους, ράβδος για τον υιό μου. Στη συνέχεια, ο Χένρι στοχάζεται τον ρόλο της ρομφαίας ως δοκιμασίας για τον λαό του Θεού. ΙV. Ποια είναι η φύση αυτής της ρομφαίας, και ποια τα σχέδια και οι περιορισμοί της όσον αφορά τον λαό του Θεού, εδ. 13. Είναι διόρθωση· σχεδιάζεται να είναι έτσι· η ρομφαία για άλλους είναι ράβδος για αυτούς. Αυτός είναι παρηγορητικός λόγος που έρχεται στη μέση αυτών των τρομερών, αν και εκφράζεται κάπως ασαφώς. 1. Ο λαός του Θεού αρχίζει να φοβάται ότι η ρομφαία θα περιφρονήσει ακόμη και τη ράβδο, ότι η ρομφαία θα προχωρήσει με τέτοια οργή ώστε θα περιφρονήσει την εντολή της να είναι μόνο ράβδος, θα ξεχάσει τα όριά της και θα γίνει ρομφαία πράγματι, ακόμη και για τον ίδιο τον λαό του Θεού. Φοβούνται μήπως η ρομφαία των Χαλδαίων, που είναι η ράβδος της οργής του Θεού, περιφρονήσει το να ονομάζεται ράβδος, και γίνει όπως το τσεκούρι που καυχάται εναντίον εκείνου που κόβει με αυτό ή η ράβδος που υψώνει τον εαυτό της σαν να μην ήταν ξύλο, Ησ 10:15. Ή, «Τι αν η ρομφαία περιφρονήσει ακόμη και τη ράβδο; δηλαδή, τι αν αυτή η ρομφαία κάνει τις προηγούμενες ράβδους, όπως εκείνη του Σενναχειρείμ, να περιφρονηθούν ως τίποτε μπροστά σε αυτήν; Τι αν αυτή αποδειχθεί όχι διορθωτική ράβδος, αλλά καταστροφική ρομφαία, για να κάνει πλήρες τέλος της εκκλησίας και του έθνους μας;» Αυτό είναι που οι σκεπτόμενοι, αλλά δειλοί, λίγοι ανησυχούν. Σημείωσε, όταν απειλητικές κρίσεις είναι έξω είναι καλό να υποθέτουμε το χειρότερο που μπορεί να είναι οι συνέπειές τους, ώστε να προετοιμαστούμε ανάλογα. Τι αν η ρομφαία περιφρονήσει τη φυλή ή το σκήπτρο; δηλαδή, εκείνο του Ιούδα και του οίκου του Δαβίδ (έτσι νομίζουν μερικοί ότι σημαίνει εδώ το Σεμπέτ)· τι αν στοχεύει στην καταστροφή της κυβερνήσεώς μας; Αν το κάνει, ο Κύριος είναι δίκαιος και θα είναι ελεήμων παρ' όλα αυτά. Αλλά, 2. Αυτοί οι φόβοι σιγάζονται με τη διαβεβαίωση ότι δεν είναι έτσι· η ρομφαία δεν θα ξεχάσει τον εαυτό της, ούτε την αποστολή για την οποία στάλθηκε: Είναι δοκιμασία, και δεν είναι περισσότερο από δοκιμασία. Εκείνος που την στέλνει κάνει όποια χρήση θέλει από αυτήν, και θέτει όποια όρια θέλει σε αυτήν. Εδώ θα σταθούν τα υπερήφανα κύματά της. Σημείωσε, Είναι θέμα παρηγοριάς για τον λαό του Θεού, όταν οι κρίσεις Του είναι έξω, και είναι έτοιμοι να τρέμουν από φόβο γι' αυτές, ότι, ό,τι και αν είναι για άλλους, για αυτούς δεν είναι παρά δοκιμασίες· και, όταν δοκιμαστούν, θα εξέλθουν ως χρυσός, και η απόδειξη της πίστεώς τους θα είναι η βελτίωσή της.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα συνοψίζοντας το θέμα του κεφαλαίου για την επικείμενη κρίση. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Εξήγηση της προφητείας στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου σχετικά με το πυρ στο δάσος, την οποία ο λαός παραπονέθηκε ότι δεν μπορούσε να καταλάβει (εδ. 1-5), με οδηγίες στον προφήτη να δείξει τον εαυτό του βαθιά επηρεασμένο από αυτό, εδ. 6,7. ΙΙ. Περαιτέρω πρόρρηση της ρομφαίας που ερχόταν στη γη, με την οποία όλα θα ερημώνονταν· και αυτό εκφράζεται πολύ εμφατικά, εδ. 8-17. ΙΙΙ. Προοπτική της προσέγγισης του βασιλιά της Βαβυλώνας στην Ιερουσαλήμ, προς την οποία καθοριζόταν με μαντεία, εδ. 18-24. ΙV. Απόφαση κατά του Σεδεκία βασιλιά του Ιούδα, εδ. 25-27. V. Η καταστροφή των Αμμωνιτών από τη ρομφαία προφητεύεται, εδ. 28-32. Έτσι αυτό το κεφάλαιο είναι όλο απειλές. Ο Χένρι συνεχίζει δείχνοντας την προσέγγιση του στρατού των Χαλδαίων στην Ιερουσαλήμ. Ο προφήτης, στους προηγούμενους στίχους, τους είχε δείξει τη ρομφαία να έρχεται· εδώ τους δείχνει εκείνη τη ρομφαία να έρχεται εναντίον τους, ώστε να μην κολακεύονται ότι με κάποιο μέσο ή άλλο θα εκτραπεί προς αντίθετη κατεύθυνση.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή μου έχω αντιμετωπίσει τις προειδοποιήσεις του Θεού ως μακρινές παραβολές αντί για επείγουσα αλήθεια; 2. Πώς η βεβαιότητα της δικαιοσύνης του Θεού διαμορφώνει τον τρόπο που προσεύχομαι για το έθνος μου και τους ηγέτες του; 3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να θρηνήσω αντί να υποτιμήσω την επερχόμενη κρίση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε των δυνάμεων, κλίνουμε ενώπιον της αγιότητας που γυμνώνει τη ρομφαία. Δώσε μας καρδιές που τρέμουν στον λόγο Σου όπως ο Ιεζεκιήλ. Φύλαξέ μας από το να αντιμετωπίζουμε τις κρίσεις Σου ως απλές ιστορίες· αντίθετα, ας μας ωθήσουν σε μετάνοια και μεσιτεία. Προστάτευσε την Εκκλησία Σου από την υπερηφάνεια που προσκαλεί πειθαρχία, και ύψωσε φωνές που ομιλούν σαφώς τόσο για το έλεος όσο και για την οργή. Κάθε δοκιμασία ας μας καθαρίζει αντί να μας καταστρέφει, μέχρι την ημέρα που ο νόμιμος Βασιλιάς θα λάβει το στέμμα. Στο όνομά Του προσευχόμαστε, Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →