Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Α' Βασιλειών 11-12 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή παρέχουν μια σταθερή, εδάφιο προς εδάφιο έκθεση των Α' Βασιλειών 11–12 που ιχνηλατεί την αργή παρακμή του Σολομώντα και την αιφνίδια ρήξη του ενωμένου βασιλείου. Γραμμένες στο μετρημένο ύφος της προτεσταντικής υποτροφίας του δεκάτου ενάτου αιώνα, αυτές οι σημειώσεις διατηρούν το ίδιο το κείμενο στο επίκεντρο ενώ διευκρινίζουν το ιστορικό υπόβαθρο, τη γλωσσική λεπτομέρεια και τη θεολογική συνέπεια. Το σημερινό μάθημα μας προσκαλεί να ακολουθήσουμε τον Μπάρνς μέσα από τα τελευταία κεφάλαια της βασιλείας του Σολομώντα και την αρχική κρίση της βασιλείας του Ροβοάμ, επιτρέποντας στις προσεκτικές παρατηρήσεις του σχολιαστή να φωτίσουν τόσο την προειδοποίηση όσο και το έλεος που σημαδεύουν αυτή την κρίσιμη στιγμή στην ιστορία του Ισραήλ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρεφόμαστε τώρα στο ίδιο το ιερό κείμενο. Ας αναγνώσουμε τα κεφάλαια 11 και 12 των Α' Βασιλειών με ανοιχτές καρδιές, προσέχοντας τον λόγο του Κυρίου σχετικά με την απομάκρυνση του Σολομώντα από τη σοφία και τη διαίρεση που ακολούθησε. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να μας προετοιμάσει να δεχθούμε τη σοβαρή διδασκαλία που περιέχουν αυτά τα κεφάλαια για τον λαό του Θεού σε κάθε εποχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς αρχίζει εξετάζοντας την αληθινή φύση της παρακμής του Σολομώντα στα γηρατειά.
Εδάφιο 4. Γέρων - Περίπου πενήντα ή πενήντα πέντε ετών. Από την ηλικία του κατά την άνοδό του στον θρόνο (βλ. σημείωση Α' Βασιλειών 2:2) δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο από περίπου εξήντα ετών κατά τον θάνατό του. Η αληθινή φύση της ειδωλολατρίας του Σολομώντα δεν ήταν ούτε πλήρης αποστασία - αποστασία από την οποία δεν υπήρχε ανάκαμψη - ούτε απλή ανεκτικότητα, μάλλον αξιέπαινη παρά αξιόμεμπτη. Ο Σολομώντας δεν αποστάτησε ποτέ ανοιχτά ή ολοκληρωτικά. Συνέχισε την παρουσία του στη λατρεία του Κυρίου και έκανε τις προσφορές του τρεις φορές τον χρόνο στον ναό Α' Βασιλειών 9:25 με ακρίβεια, αλλά η καρδιά του δεν ήταν «τέλεια» με τον Θεό. Η θρησκευτική σοβαρότητα των νεότερων ημερών του εξασθένισε από τον πλούτο, την πολυτέλεια, τον αισθησιασμό, μια αυξανόμενη κοσμικότητα που τον οδήγησε σε κοσμική πολιτική και λατινισμό που προέκυψε από την επαφή με όλες τις ποικίλες μορφές ανθρώπινης γνώμης. Η πτώση του σε θανάσιμο αμάρτημα ήταν αναμφίβολα σταδιακή.Στη συνέχεια περιγράφει την έκταση και τον σκοπό των ξένων ιερών που ανήγειρε ο Σολομώντας.
Εν μέρει από επίδειξη, εν μέρει από εκείνον τον αισθησιασμό που είναι η πιο συνηθισμένη αδυναμία των ανατολικών μοναρχών, ίδρυσε ένα χαρέμι σε μεγάλη και εξαιρετική κλίμακα. Για να ικανοποιήσει «ξένες γυναίκες», δηλαδή αλλοδαπές, δεκτές είτε από κοσμική πολιτική είτε για λόγους ποικιλίας, έχτισε μεγαλοπρεπείς ναούς στους ψεύτικους θεούς τους, ακριβώς απέναντι από την Ιερουσαλήμ, ως φανερούς αντιπάλους προς «τον ναό». Έτσι έγινε ο δημιουργός ενός συγκρητισμού, που επιδίωκε να ενώσει τη λατρεία του Κυρίου και τη λατρεία των ειδώλων - έναν συγκρητισμό που διέθετε μοιραίες έλξεις για το εβραϊκό έθνος. Τελικά, φαίνεται ο ίδιος να συχνάζει στους ναούς των ειδώλων Α' Βασιλειών 11:5, Α' Βασιλειών 11:10 και να συμμετέχει σε εκείνες τις φοβερές ακαθαρσίες που αποτελούσαν τη χειρότερη φρίκη των ειδωλολατρικών συστημάτων, αποστατώντας έτσι πρακτικά, αν και θεωρητικά δεν έπαψε ποτέ να θεωρεί ότι ο Κύριος ήταν ο αληθινός Θεός.Ο Μπάρνς στρέφεται στη συνέχεια στην εισαγωγή των χρυσών μοσχαριών από τον Ιεροβοάμ στη Βαιθήλ και τη Δαν.
Εδάφιο 28. Τα «χρυσά μοσχάρια» ήταν πιθανώς αναπαραστάσεις της χερουβικής μορφής, απομιμήσεις των δύο χερουβίμ που φύλαγαν την κιβωτό της διαθήκης στα άγια των αγίων. Αλλά επειδή ήταν μη εγκεκριμένα αντίγραφα, τοποθετημένα σε τόπους που ο Θεός δεν είχε εκλέξει και χωρίς καμία θεία έγκριση, οι ιεροί συγγραφείς τα αποκαλούν «μοσχάρια». Δεν ήταν απλές ανθρώπινες μορφές με φτερά, αλλά είχαν τουλάχιστον το κεφάλι μοσχαριού ή βοδιού. (Ως εκ τούτου, μερικοί αποδίδουν αυτή τη λατρεία των μοσχαριών εξ ολοκλήρου στην ασσυριακή και φοινικική επιρροή.) Ο Ιεροβοάμ, θέτοντάς τα, δεν επηρεάστηκε τόσο από τη λατρεία του Άπιδος στην Αίγυπτο, όσο: (1) από την πεποίθηση ότι οι Ισραηλίτες δεν μπορούσαν να προσκολληθούν σε καμία λατρεία που δεν τους παρουσίαζε αισθητά αντικείμενα για προσκύνηση, (2) από το γεγονός ότι δεν κατείχε κανένα από τα παλαιά αντικείμενα σεβασμού, τα οποία είχαν συγκεντρωθεί στην Ιερουσαλήμ, και (3) από το γεγονός ότι μπορούσε να επικαλεστεί για τα «μοσχάρια» του την αυθεντία ενός τόσο μεγάλου ονόματος όπως ο Ααρών (παραπομπή στο περιθώριο).
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς προβάλλει την αποφασιστική κρίση ότι ολόκληρο το θρησκευτικό σύστημα του Ιεροβοάμ επινοήθηκε από την ίδια του την καρδιά.
Εδάφιο 33. Αυτό το εδάφιο ανήκει στις Α' Βασιλειών 13:0 μάλλον παρά στις Α' Βασιλειών 12:0, προοριζόμενο ως εισαγωγή σε όσα ακολουθούν. Το οποίο επινόησε από την ίδια του την καρδιά - Ολόκληρο το σύστημα του Ιεροβοάμ λαμβάνει την καταδίκη του με αυτά τα λόγια. Το κύριο σφάλμα του ήταν ότι άφησε μια τελετουργία και μια λατρεία όπου όλα ήταν θεϊκά εγκεκριμένα, για τελετές και υπηρεσίες που ήταν εξ ολοκλήρου δικές του επινοήσεις. Μη όντας προφήτης, δεν είχε εξουσία να εισαγάγει θρησκευτικές καινοτομίες. Μη έχοντας λάβει καμία αποστολή να θεσπίσει νέες μορφές, δεν είχε δικαίωμα να περιμένει ότι οποιοδήποτε θρησκευτικό όφελος θα προέκυπτε από αυτές. (Βλ. σημείωση Α' Βασιλειών 12:26.)Καταλήγει υπογραμμίζοντας το κυρίαρχο χέρι του Κυρίου στα γεγονότα που παρήγαγαν το διαιρεμένο βασίλειο.
Εδάφιο 15. Η αιτία ήταν από τον Κύριο - δηλαδή «η στροφή των γεγονότων ήταν από τον Κύριο». Ανθρώπινα πάθη, οργή, υπερηφάνεια και αυθάδεια, επέφεραν την εκπλήρωση των θείων σχεδίων. Χωρίς να παρεμβαίνει στην ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, ο Θεός καθοδηγεί την πορεία των γεγονότων και εκπληρώνει τους σκοπούς Του.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη δική μου ζωή έχω επιτρέψει σταδιακό συμβιβασμό να αποδυναμώσει την ολόψυχη αφοσίωση στον Κύριο; 2. Πώς η αφήγηση της αυτοεπινοημένης λατρείας του Ιεροβοάμ με προειδοποιεί να μην διαμορφώνω την πίστη σύμφωνα με την ευκολία αντί για τη θεία εντολή; 3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να εμπιστευθώ την κυρίαρχη διευθέτηση της ιστορίας από τον Θεό ακόμη και όταν η ανθρώπινη αμαρτία παράγει οδυνηρή διαίρεση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ουράνιε Πατέρα, διατήρησέ μας σταθερούς σε ολόψυχη αφοσίωση προς Εσένα, μήπως εκτραπούμε προς είδωλα όπως ο Σολομών και φέρουμε διχασμό στον εαυτό μας μέσω της ανυπακοής. Με το Πνεύμα Σου χάρισε μετάνοια όπου η αμαρτία έχει διασπάσει την αφοσίωσή μας, και δώσε μας ήσυχη εμπιστοσύνη στο κυρίαρχο χέρι Σου που διατάσσει τα πάντα για τη δόξα Σου και το καλό μας. Σταθεροποίησε τις καρδιές μας στον αληθινό Βασιλιά και στο αγιαστήριο που βρίσκεται μόνο στον Χριστό, ώστε να περπατάμε σε πιστή υπακοή μέχρι τέλους. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →