← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερ 15-16 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιερεμίας 15-16Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στον Ιερεμία 15–16 μας εισάγει στην ωμή ένταση μεταξύ της μεσιτείας του προφήτη και της οριστικής απόφασης του ουρανού. Με χαρακτηριστικό βάθος, ο Χένρι ιχνηλατεί πώς ακόμη και οι ειλικρινείς προσευχές δεν ανατρέπουν την αμετάκλητη κρίση, όμως ο Κύριος ακόμη προστατεύει τον πιστό υπηρέτη του εν μέσω της γύρω καταστροφής. Το σημερινό μάθημα αφήνει την μετρημένη έκθεση του Χένρι να καθοδηγήσει την ανάγνωσή μας, βοηθώντας μας να καθίσουμε με την αυστηρότητα της θείας αγιότητας και την ήσυχη ασφάλεια που υπόσχεται σε εκείνους που παραμένουν σταθεροί. Θα ακούσουμε, θα στοχαστούμε και θα ανταποκριθούμε μαζί στην παρουσία του Πνεύματος.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά τα κεφάλαια 15 και 16 του Ιερεμία. Προσέξτε την άρνηση του Κυρίου να υποχωρήσει παρά την παρουσία του Μωυσή και του Σαμουήλ, την προσωπική αγωνία του προφήτη και τις εκπληκτικές υποσχέσεις προστασίας που ακολουθούν. Αφήστε το βάρος των λόγων να κατασταλάξει πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι για τα ίδια χωρία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τις εκπληκτικές εξελίξεις του κεφαλαίου μετά τις προσευχές του προφήτη. Όταν αφήσαμε τον προφήτη, στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, να χύνει τόσο παθητικά τις προσευχές του ενώπιον του Θεού, είχαμε λόγους να ελπίζουμε ότι σε αυτό το κεφάλαιο θα βρίσκαμε τον Θεό συμφιλιωμένο με τη γη και τον προφήτη σε ήρεμη και συγκροτημένη κατάσταση· αλλά, προς μεγάλη μας έκπληξη, βρίσκουμε τα πράγματα πολύ διαφορετικά και στα δύο. Ι. Παρά τις προσευχές του προφήτη, ο Θεός εδώ επικυρώνει την απόφαση που δόθηκε κατά του λαού και τους εγκαταλείπει στην καταστροφή, κλείνοντας τα αυτιά του σε όλες τις μεσιτείες που γίνονται για αυτούς, εδ. 1-9. ΙΙ. Ο ίδιος ο προφήτης, παρά την ικανοποίηση που είχε στην κοινωνία με τον Θεό, εξακολουθεί να αισθάνεται ανήσυχος και εκτός ισορροπίας. 1. Παραπονιέται στον Θεό για τον συνεχή αγώνα του με τους διώκτες του, εδ. 10. 2. Ο Θεός τον διαβεβαιώνει ότι θα τεθεί υπό ειδική προστασία, αν και επρόκειτο να έρθει γενική ερήμωση στη γη, εδ. 11-14. 3. Επικαλείται τον Θεό σχετικά με την ειλικρίνειά του στην εκτέλεση της προφητικής του αποστολής και θεωρεί σκληρό το ότι δεν έχει περισσότερη παρηγοριά από αυτήν, εδ. 15-18. 4. Νέα ασφάλεια του δίνεται ότι, υπό τον όρο να παραμείνει πιστός, ο Θεός θα συνεχίσει τη φροντίδα του γι' αυτόν και την εύνοιά του προς αυτόν, εδ. 19-21. Και έτσι, τελικά, ελπίζουμε ότι ανέκτησε την κατοχή της ίδιας του της ψυχής. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια τις αμαρτίες που στηρίζουν την αυστηρή απόφαση. Ι. Ποια ήταν η αμαρτία πάνω στην οποία στηριζόταν αυτή η αυστηρή απόφαση. 1. Είναι σε ανάμνηση μιας προηγούμενης ανομίας· είναι εξαιτίας του Μανασσή, για ό,τι έκανε στην Ιερουσαλήμ, εδ. 4. Τι ήταν αυτό μας λέγεται, και ότι για αυτό καταστράφηκε η Ιερουσαλήμ, Δ' Βασιλειών 24, 3, 4. Ήταν για την ειδωλολατρία του και το αθώο αίμα που έχυσε, το οποίο ο Κύριος δεν θα συγχωρούσε. Ονομάζεται γιος του Εζεκία επειδή η σχέση του με έναν τόσο καλό πατέρα ήταν μεγάλη επιβάρυνση της αμαρτίας του, τόσο μακριά ήταν από το να είναι δικαιολογία γι' αυτήν. Το μεγαλύτερο μέρος μιας γενιάς είχε φθαρεί από την εποχή του Μανασσή, όμως η αμαρτία του φέρεται στον λογαριασμό· όπως και στην τελευταία καταστροφή της Ιερουσαλήμ ο Θεός έφερε επάνω της όλο το δίκαιο αίμα που χύθηκε στη γη, για να δείξει πόσο βαρύ θα πέσει και θα μείνει κάπου το ένοχο αίμα, αργά ή γρήγορα, και ότι οι αναστολές δεν είναι συγχωρήσεις. 2. Είναι σε συνάρτηση με την παρούσα αμετανοησία τους. Δείτε πώς περιγράφεται η αμαρτία τους (εδ. 6): 'Συ με εγκατέλειψες, την υπηρεσία μου και το καθήκον σου προς εμένα· συ επέστρεψες προς τα πίσω στους δρόμους της αντίφασης, έγινες το αντίθετο από αυτό που έπρεπε να είσαι και από αυτό που ο Θεός με τον νόμο του θα σε οδηγούσε προς τα εμπρός.' Δείτε πώς περιγράφεται η αμετανοησία (εδ. 7): Δεν επιστρέφουν από τους δρόμους τους, τους δρόμους των δικών τους καρδιών, στους δρόμους των εντολών του Θεού πάλι. Υπάρχει έλεος για εκείνους που έχουν παρεκκλίνει αν θελήσουν να επιστρέψουν· αλλά ποια εύνοια μπορούν να περιμένουν εκείνοι που επιμένουν στην αποστασία τους; Ο Χένρι στοχάζεται πάνω στην εμπειρία του προφήτη από την αντίφαση και την αντίθεση. 1. Συνάντησε μεγάλη αντίφαση και αντίθεση. Ήταν άνθρωπος έριδας και φιλονικίας για όλη τη γη (έτσι θα μπορούσε να διαβαστεί, παρά για όλη τη γη, γιατί η δουλειά του βρισκόταν μόνο σε εκείνη τη γη)· τόσο η πόλη όσο και η ύπαιθρος φιλονικούσαν μαζί του και στρέφονταν εναντίον του, και έλεγαν και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να τον εμποδίσουν. Ήταν ειρηνικός άνθρωπος, δεν προκαλούσε κανέναν, ούτε ήταν πρόθυμος να ανταποδώσει τις προκλήσεις που του γίνονταν, και όμως άνθρωπος έριδας, όχι άνθρωπος που φιλονικούσε, αλλά άνθρωπος με τον οποίο φιλονικούσαν· ήταν υπέρ της ειρήνης, αλλά, όταν μιλούσε, εκείνοι ήταν υπέρ του πολέμου. Και, ό,τι κι αν πρόφασιζαν, η πραγματική αιτία των φιλονικιών τους μαζί του ήταν η πιστότητά του στον Θεό και στις ψυχές τους. Τους έδειχνε τις αμαρτίες τους που εργάζονταν την καταστροφή τους, και τους έβαζε σε έναν δρόμο για να αποτρέψουν εκείνη την καταστροφή, που ήταν η μεγαλύτερη καλοσύνη που μπορούσε να τους κάνει· και όμως αυτό ήταν για το οποίο εξοργίζονταν εναντίον του και τον θεωρούσαν εχθρό τους. Ακόμη και ο ίδιος ο άρχοντας της ειρήνης ήταν έτσι άνθρωπος έριδας, σημείο αντιλεγόμενο, υπομένοντας συνεχώς την αντίφαση των αμαρτωλών εναντίον του εαυτού του. Και το ευαγγέλιο της ειρήνης φέρνει διαίρεση, ακόμη και σε φωτιά και σπαθί, Ματθ. 10, 34, 35· Λουκ. 12, 49, 51. Τώρα αυτό έκανε τον Ιερεμία πολύ ανήσυχο, ακόμη και σε βαθμό ανυπομονησίας. Φώναξε, Αλίμονο σε εμένα, μητέρα μου, που με γέννησες, σαν να ήταν φταίξιμο της μητέρας του που τον γέννησε, και ήταν καλύτερα να μην είχε γεννηθεί παρά να γεννηθεί σε μια τόσο άβολη ζωή· μάλιστα, οργίζεται που τον γέννησε άνθρωπο έριδας, σαν να είχε καθοριστεί μοιραία σε αυτό από τα άστρα που ήταν στον ανατέλλοντα κατά τη γέννησή του. Αν είχε κάποια τέτοια έννοια, αναμφίβολα ήταν πολύ η αδυναμία του· μάλλον ελπίζουμε ότι προοριζόταν για τίποτε περισσότερο από έναν παθητικό θρήνο της δικής του περίπτωσης. Σημείωσε, (1.) Ακόμη και εκείνοι που είναι πιο ήσυχοι και ειρηνικοί, αν υπηρετούν τον Θεό πιστά, γίνονται συχνά άνθρωποι έριδας. Μπορούμε μόνο να ακολουθήσουμε την ειρήνη· έχουμε την κατασκευή μόνο της μιας πλευράς της συμφωνίας, και επομένως μπορούμε μόνο, όσο εξαρτάται από εμάς, να ζούμε ειρηνικά. (2.) Είναι πολύ άβολο για εκείνους που έχουν ειρηνική διάθεση να ζουν ανάμεσα σε εκείνους που συνεχώς προκαλούν φιλονικίες μαζί τους. (3.) Ωστόσο, αν δεν μπορούμε να ζούμε τόσο ειρηνικά όσο επιθυμούμε με τους γείτονές μας, δεν πρέπει να ταραζόμαστε τόσο πολύ από αυτό ώστε να χάνουμε την ηρεμία των δικών μας νου και να βάζουμε τον εαυτό μας στον εκνευρισμό.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι εξερευνά περαιτέρω τα όρια της μεσιτείας ακόμη και από μεγάλους αγίους. 2. Δεν θα επιτρέψει καμία μεσιτεία να γίνει για αυτούς (εδ. 1): 'Αν και ο Μωυσής και ο Σαμουήλ στέκονταν ενώπιόν μου, με προσευχή ή θυσία για να με συμφιλιώσουν μαζί τους, όμως δεν θα μπορούσα να πεισθώ να τους δεχθώ σε εύνοια.' Ο Μωυσής και ο Σαμουήλ ήταν δύο από τους μεγαλύτερους ευνοούμενους του ουρανού που υπήρξαν ποτέ οι ευλογίες αυτής της γης, και ήταν ιδιαίτερα γνωστοί για την επιτυχία της μεσιτείας τους μεταξύ του Θεού και του αμαρτωλού λαού του· πολλές φορές θα είχαν καταστραφεί αν ο Μωυσής δεν είχε σταθεί ενώπιόν του στο ρήγμα· και στις προσευχές του Σαμουήλ όφειλαν τη ζωή τους (Α' Σαμουήλ 12, 19)· όμως ακόμη και οι μεσιτείες τους δεν θα επικρατούσαν, όχι, ούτε αν ήταν τώρα σε κατάσταση τελειότητας, πολύ λιγότερο του Ιερεμία που ήταν τώρα άνθρωπος υποκείμενος σε παρόμοια πάθη όπως οι άλλοι. Η τοποθέτηση αυτού ως περίπτωσης, Αν και αυτοί θα στέκονταν ενώπιόν μου, υποθέτει ότι δεν στέκονται, και είναι υπαινιγμός ότι οι άγιοι στον ουρανό δεν είναι μεσίτες για τους αγίους στη γη. Είναι προνόμιο του Αιώνιου Λόγου να είναι ο μόνος Μεσίτης στον άλλο κόσμο, ό,τι και αν ήταν ο Μωυσής, και ο Σαμουήλ, και άλλοι σε αυτόν.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη ζωή μου πειράζομαι να πιστέψω ότι οι προσευχές μου μπορούν να υπερβούν τους ορισμένους σκοπούς του Θεού; Πώς ανταποκρίνομαι όταν η πιστότητα φέρνει αντίθεση αντί για εκτίμηση; Πώς θα ήταν να εμπιστευτώ την προστατευτική φροντίδα του Θεού ακόμη και όταν οι συνθήκες φαίνονται αμείλικτες;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, με τα λόγια του Ιερεμία φέρνουμε τις θρηνωδίες μας ενώπιόν Σου, εμπιστευόμενοι την κυρίαρχη σοφία Σου ακόμη και όταν οι απαντήσεις Σου διαφέρουν από τις ελπίδες μας. Με το Πνεύμα Σου ενδυνάμωσέ μας να μιλάμε τον λόγο Σου πιστά εν μέσω συγκρούσεων, φυλάσσοντας τις καρδιές μας από την απελπισία και αγκυροβολώντας την ασφάλειά μας στην αδιάλειπτη παρουσία Σου. Διαμόρφωσέ μας να εκτιμούμε την αγιότητά Σου πάνω από κάθε άνεση, μέχρι την ημέρα που θα αποκαταστήσεις τον λαό Σου εν Χριστώ. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →