Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιάκωβος
Ιακώβου 3 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της via media, εισερχόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο της ερμηνευτικής θεολογίας όπου τα λόγια του αποστόλου για τη γλώσσα και την αληθινή σοφία εκτίθενται με ποιμαντική σοβαρότητα και ευαγγελική θέρμη. Η μέθοδος του Συμεών προσκαλεί τον προσεκτικό αναγνώστη να ζυγίσει τόσο την αδυναμία κοινή στους αναγεννημένους όσο και την ουράνια σοφία που μόνη κυβερνά ορθά τον λόγο και τη συμπεριφορά. Καθώς παρακολουθούμε αυτές τις ομιλίες στο κεφάλαιο 3 του Ιακώβου, είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον απόστολο να καθοδηγήσει την ακοή και την πρακτική μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο ιερό κείμενο. Αργά και προσευχητικά διαβάζουμε ολόκληρο το κεφάλαιο 3 του Ιακώβου, επιτρέποντας στις διεισδυτικές προτάσεις του να ερευνήσουν τα δικά μας χείλη και καρδιές πριν στραφούμε στον ερμηνευτή τον οποίο η Εκκλησία εκτιμά από καιρό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών αρχίζει εξετάζοντας το κείμενο του Ιακώβου 3:2.
Ο Ιάκωβος, στον στίχο πριν από το κείμενό μου: και, για να το ενισχύσει, μας υπενθυμίζει την ακραία αδυναμία μας· αφού «σε πολλά πράγματα όλοι παραπατούμε», και έχουμε επομένως άφθονο λόγο για προσοχή στο να αναλαμβάνουμε, χωρίς ανάγκη, μια τέτοια αυξημένη ευθύνη. Ας σας δείξω, λοιπόν, Ι. Τι έχουν να θρηνήσουν ακόμη και οι καλοί άνθρωποι, στην καθημερινή τους πορεία ενώπιον του Θεού— «Δεν υπάρχει άνθρωπος που ζει και δεν αμαρτάνει». Εξαιτίας της ακραίας αδυναμίας μας, και των αμέτρητων εμποδίων που βρίσκονται στον δρόμο μας, δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που δεν «παραπατά» περιστασιακά και δεν «παραπατά», 1. Με ολίσθημα των ποδιών του — [Κανένας καλός άνθρωπος δεν θα κάνει, γνωρίζοντας και σκόπιμα, αυτό που είναι κακό. «Ένας άνθρωπος αληθινά γεννημένος από τον Θεό δεν μπορεί να αμαρτήσει έτσι». Έχει μέσα του μια αρχή που δεν το επιτρέπει. Αλλά, μερικές φορές από άγνοια και απροσεξία, και μερικές φορές από αδυναμία και διαφθορά, οι καλύτεροι άνθρωποι μπορεί να σφάλουν: όπως λέγεται, «Ο δίκαιος πέφτει επτά φορές».Συνεχίζει να ξεδιπλώνει τον χαρακτήρα της γλώσσας.
Ο αληθινός χαρακτήρας της ανθρώπινης γλώσσας— Ο Απόστολος μας λέει «είναι φωτιά»— [Η φωτιά, στην αρχική της μορφή, προοριζόταν για το καλό του ανθρώπου· και, όταν υποτάσσεται στις επιθυμίες του, είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη: αλλά η τάση της είναι να καταναλώνει και να καταστρέφει. Έτσι η γλώσσα δημιουργήθηκε αρχικά για τον έπαινο του Δημιουργού· αλλά με την εισαγωγή της αμαρτίας, αυτό το μέλος, που ήταν, και, αν χρησιμοποιείται καλά, ακόμη είναι, η δόξα του ανθρώπου [Σημείωση: Ψαλμοί 57:8.], έχει γίνει «όργανο αδικίας» και κάθε ανομίας. Η φωτιά επίσης, ακόμη και ο μικρότερος σπινθήρας, είναι ικανή να προκαλέσει ανυπολόγιστη βλάβη· τέτοια βλάβη που μπορεί να μην είναι στη δύναμη του ανθρώπου να διορθώσει. Έτσι επίσης θα κάνει μία μόνο κίνηση της γλώσσας [Σημείωση: εδ. 3, 4.]. Μπορεί να ερεθίσει και να φλογίσει έναν άνθρωπο, ώστε να τον μετατρέψει αμέσως σε άγριο θηρίο, ή σε ενσαρκωμένο διάβολο: και, αν ολόκληρος ο κόσμος κοπίαζε για να διορθώσει το κακό, θα χλεύαζε τις προσπάθειές τους.Ο Συμεών τότε εκθέτει τον κατάλληλο χαρακτήρα εκείνων που είναι σοφοί.
Και ακόμη και όπου τα μειονεκτήματα της εκπαίδευσης δεν είναι τόσο μεγάλα, συχνά διαπιστώνεται ότι «τα παιδιά αυτού του κόσμου είναι στη γενιά τους σοφότερα από τα παιδιά του φωτός». Πώς λοιπόν μπορούμε να τολμήσουμε να χαρακτηρίσουμε τους ευσεβείς με τέτοια ακατάλληλα και υψηλόφωνα ονόματα; Απαντώ, Ότι η σοφία αυτού του κόσμου είναι κατά την εκτίμηση του Θεού, ανοησία· και ότι ο λαός του μόνο αξίζει τους τίτλους που τους αποδίδονται εδώ. Είναι σοφοί και συνετοί, 1. Καθώς φοβούνται τον Θεό— [Όλοι χωρίς εξαίρεση φοβούνται τον Θεό. Αυτό είναι το χαμηλότερο επίτευγμα που θα δικαιολογήσει οποιεσδήποτε αξιώσεις για αληθινή ευσέβεια. Και τι λέγεται γι' αυτό από τον άγιο Ιώβ; «Ο φόβος του Κυρίου, αυτό είναι σοφία· και η απομάκρυνση από το κακό είναι σύνεση [Σημείωση: Ιώβ 28:28.]». Εδώ λοιπόν αμέσως ο χαρακτήρας τους καθορίζεται από τη μαρτυρία του ίδιου του Θεού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών κλείνει πιέζοντας την αναγκαιότητα της πραότητας ενωμένης με τη γνώση.
Ο Παύλος θα σας πει: «Ενδύθητε, ως εκλεκτοί του Θεού, άγιοι και αγαπημένοι, σπλάγχνα οικτιρμών, χρηστότητα, ταπεινοφροσύνη, πραότητα, μακροθυμία· ανεχόμενοι αλλήλους, και συγχωρούντες αλλήλους, αν κάποιος έχει παράπονο εναντίον κάποιου: όπως και ο Χριστός σας συγχώρησε, έτσι και εσείς [Σημείωση: Κολοσσαείς 3:12-13.]». Αυτό είναι το κατάλληλο τεστ των αρχών σας. Αν έχετε γνώση, είναι καλό: αν έχετε πίστη, είναι καλό: αν έχετε έργα, είναι καλό: αλλά μπορεί να «έχετε τη γνώση ανθρώπων και αγγέλων, και πίστη που μπορεί να μετακινήσει βουνά· και τέτοιο ζήλο, τόσο ενεργητικό όσο και παθητικό, που μπορεί να σας οδηγήσει να δώσετε όλα τα αγαθά σας για να θρέψετε τους φτωχούς, και τα σώματά σας να καούν, και όμως, μετά από όλα, να στερείστε εκείνη την εσωτερική αρχή της αγάπης, που είναι απαραίτητη για την αποδοχή σας από τον Θεό [Σημείωση: 1 Κορινθίους 13:1-3.]». Ο κατάλληλος χαρακτήρας σας είναι, ότι είστε «οι πραείς της γης: ζητείτε λοιπόν δικαιοσύνη, και ζητείτε πραότητα [Σημείωση: Σοφονίας 2:3.]».
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στον λόγο μου σήμερα χρειάστηκα περισσότερο το χαλινάρι της χάριτος; Σε ποια κρυμμένη στάση της καρδιάς βρίσκει ακόμη καύσιμο η γλώσσα; Πώς θα ζητήσω από τον Χριστό εκείνη την πραότητα της σοφίας που κοσμεί κάθε καλό έργο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεέ, ὁ μόνος δυνάμενος δαμάσαι τὴν ἀτίθασον γλῶσσαν καὶ διδούς σοφίαν ἄνωθεν, πρῶτον καθαράν, ἔπειτα εἰρηνικήν, ἐπιεική, καὶ πλήρη ἐλέους, χάρισον ἡμῖν χάριν μετανοίας διὰ πᾶσαν βιαστικὴν ἢ βλαβεράν λέξιν καὶ τοῦ λαλεῖν μετὰ πραότητος ὡς οἱ διδαχθέντες ὑπὸ τοῦ Πνεύματός σου. Διεύθυνον τὴν ὁμιλίαν ἡμῶν ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀγάπῃ, ἵνα ἀποδίδῃ τοὺς καρποὺς τῆς δικαιοσύνης εἰς ἔπαινον τοῦ ἁγίου Ὀνόματός σου· διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →