← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 39-40 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιερεμίας 39-40Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι ανοίγει ένα παράθυρο στην σοβαρή εκπλήρωση των προφητειών του Ιερεμία στα κεφάλαια 39 και 40. Με ποιμαντική σαφήνεια ο Χένρι ιχνηλατεί την πτώση της Ιερουσαλήμ, την κρίση κατά του Σεδεκία και τα απροσδόκητα ελέη που επεκτάθηκαν τόσο στον προφήτη όσο και στους φτωχούς. Οι στοχασμοί του μας υπενθυμίζουν ότι ο λόγος του Θεού δεν αποτυγχάνει ποτέ και ότι ακόμη και στην εθνική κατάρρευση η θεία φροντίδα για τους πιστούς παραμένει σταθερή. Καθώς ακούμε σήμερα τη φωνή του Χένρι, καλούμαστε να σκεφτούμε πώς τα αρχαία γεγονότα εξακολουθούν να μιλούν για τη δική μας εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις του Θεού μέσα στην αβεβαιότητα και την απώλεια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τον Ιερεμία 39–40 αργά. Προσέξτε τον ακριβή χρόνο της πολιορκίας, τη σύλληψη του βασιλιά, την πυρπόληση της πόλης και την απροσδόκητη καλοσύνη που δείχθηκε στον Ιερεμία. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, επιτρέποντας στο βάρος της κρίσης και στις λάμψεις του ελέους να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι αρχίζει την έκθεση αφηγούμενος την κατάληψη της πόλης. Ι. Η πόλη τελικά καταλαμβάνεται με έφοδο· διότι πώς θα μπορούσε να αντέξει όταν ο ίδιος ο Θεός πολεμούσε εναντίον της; Ο στρατός του Ναβουχοδονόσορ στρατοπέδευσε μπροστά της τον ένατο χρόνο του Σεδεκία, τον δέκατο μήνα (εδ. 1), στο βάθος του χειμώνα. Ο ίδιος ο Ναβουχοδονόσορ αποσύρθηκε σύντομα μετά για να απολαύσει και άφησε τους στρατηγούς του να συνεχίσουν την πολιορκία· αυτοί τη διέκοψαν για λίγο, αλλά σύντομα την ανανέωσαν με διπλή δύναμη και ορμή. Τελικά, τον ενδέκατο χρόνο, τον τέταρτο μήνα, περίπου στα μέσα του καλοκαιριού, εισήλθαν στην πόλη, καθώς οι στρατιώτες είχαν εξασθενήσει από την πείνα και όλες οι προμήθειες είχαν πλέον εξαντληθεί, ώστε δεν μπορούσαν να προβάλουν καμία αντίσταση, εδ. 2. Η Ιερουσαλήμ ήταν τόσο ισχυρός τόπος που κανείς δεν θα πίστευε ότι ο εχθρός θα μπορούσε ποτέ να εισέλθει στις πύλες της, Θρ. δ΄ 12. Αλλά η αμαρτία είχε προκαλέσει τον Θεό να αποσύρει την προστασία του, και τότε, όπως ο Σαμψών όταν του κόπηκαν τα μαλλιά, έγινε αδύναμη σαν τις άλλες πόλεις. Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει την κρίση που εκδόθηκε κατά του Σεδεκία. ΙΙΙ. Ο Σεδεκίας, έχοντας ίσως δει με μεταμφίεση τους άρχοντες του βασιλιά της Βαβυλώνας να καταλαμβάνουν μία από τις πύλες της πόλης, θεώρησε ότι ήλθε η ώρα να φροντίσει για την ασφάλειά του και, φορτωμένος με ενοχή και φόβο, εξήλθε από την πόλη, χωρίς άλλη προστασία παρά αυτή της νύχτας (εδ. 4), η οποία σύντομα τον εγκατέλειψε, διότι ανακαλύφθηκε, καταδιώχθηκε και συνελήφθη. Αν και έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε, δεν κατάφερε τίποτε, δεν μπορούσε να προχωρήσει, αλλά στις πεδιάδες της Ιεριχώ έπεσε στα χέρια των διωκτών, εδ. 5. Από εκεί μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στη Ριβλά, όπου ο βασιλιάς της Βαβυλώνας εξέδωσε εναντίον του απόφαση ως επαναστάτη, όχι θανατική ποινή, αλλά, μπορεί σχεδόν να πει κανείς, χειρότερο πράγμα. Διότι, 1. Σκότωσε τους γιους του μπροστά στα μάτια του, και όλοι έπρεπε να είναι μικροί, μερικοί βρέφη, διότι ο ίδιος ο Σεδεκίας ήταν τώρα μόλις τριάντα δύο ετών. Ο θάνατος αυτών των γλυκών βρεφών έπρεπε να είναι τόσοι θάνατοι για τον ίδιο, ιδίως όταν σκεφτόταν ότι η δική του πείσμωνα ήταν η αιτία, διότι του είχε ειπωθεί ιδιαιτέρως αυτό το πράγμα: Θα φέρουν τις γυναίκες και τα παιδιά σου στους Χαλδαίους, κεφ. λη΄ 23. 2. Σκότωσε όλους τους ευγενείς της Ιουδαίας (εδ. 6), πιθανώς όχι εκείνους τους άρχοντες της Ιερουσαλήμ που τον είχαν συμβουλεύσει σε αυτή την απελπισμένη πορεία (θα ήταν ικανοποίηση γι’ αυτόν να τους δει να κόβονται), αλλά τους μεγάλους άνδρες της χώρας, που ήταν αθώοι του ζητήματος. 3. Διέταξε να βγάλουν τα μάτια του Σεδεκία (εδ. 7), καταδικάζοντάς τον έτσι στο σκοτάδι για όλη τη ζωή, αυτόν που είχε κλείσει τα μάτια του στο καθαρό φως του λόγου του Θεού και ήταν από εκείνους τους άρχοντες που δεν θέλουν να καταλάβουν, αλλά περπατούν στο σκοτάδι, Ψαλμ. πβ΄ 5. 4. Τον έδεσε με δύο χάλκινες αλυσίδες ή δεσμά (έτσι το διαβάζει το περιθώριο), για να τον μεταφέρει στη Βαβυλώνα, εκεί να περάσει τις υπόλοιπες ημέρες του σε δυστυχία. Όλη αυτή την θλιβερή ιστορία την είχαμε προηγουμένως, Βασιλειών Δ΄ κε΄ 4 κ.ε. Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει την ελεήμονα πρόνοια που επεκτάθηκε στον Ιερεμία. Ι. Μια ελεήμονα πρόνοια σχετικά με τον Ιερεμία. Όταν η Ιερουσαλήμ είχε τεθεί σε ερείπια και όλες οι καρδιές των ανθρώπων λιποψυχούσαν από φόβο, τότε μπορούσε εκείνος να υψώσει το κεφάλι του με παρηγοριά, γνωρίζοντας ότι η απολύτρωσή του πλησίαζε, όπως οι ακόλουθοι του Χριστού όταν η δεύτερη καταστροφή της Ιερουσαλήμ επερχόταν, Λουκ. κα΄ 28. Ο Ναβουχοδονόσορ είχε δώσει ιδιαίτερες εντολές να φροντιστεί γι’ αυτόν και να του φερθούν καλά σε όλα τα σημεία, εδ. 11, 12. Ο Νεβουζαραδάν και οι υπόλοιποι άρχοντες του βασιλιά της Βαβυλώνας τήρησαν αυτές τις εντολές, τον απελευθέρωσαν από τη φυλακή και έκαναν τα πάντα για να τον κάνουν άνετο, εδ. 13, 14. Τώρα μπορούμε να δούμε αυτό, 1. Ως μια πολύ γενναιόδωρη πράξη του Ναβουχοδονόσορ, ο οποίος, αν και ήταν υπερήφανος ηγεμόνας, ωστόσο έλαβε υπόψη του αυτόν τον φτωχό προφήτη. Αναμφίβολα είχε λάβει πληροφορίες γι’ αυτόν από τους λιποτάκτες, ότι είχε προφητεύσει τις επιτυχίες του βασιλιά της Βαβυλώνας κατά της Ιουδαίας και άλλων χωρών, ότι είχε πιέσει τον άρχοντά του και τον λαό του να υποταχθούν σ’ αυτόν και ότι είχε υποφέρει πολύ σκληρά πράγματα γι’ αυτό· και λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά (αν και ίσως είχε ακούσει επίσης ότι είχε προφητεύσει την καταστροφή της Βαβυλώνας στο τέλος) του έδωσε αυτά τα εξαιρετικά σημάδια της εύνοιάς του. Σημείωσε, Είναι χαρακτηριστικό μιας μεγάλης ψυχής να προσέχει τις υπηρεσίες και τα παθήματα του πιο ταπεινού. Ήταν τιμητικά για τον βασιλιά να δώσει αυτή την εντολή ακόμη και πριν καταληφθεί η πόλη, και για τους αξιωματικούς να την τηρήσουν ακόμη και στη θερμότητα της δράσης, και καταγράφεται για μίμηση. 2. Ως όνειδος για τον Σεδεκία και τους άρχοντες του Ισραήλ. Εκείνοι τον έβαλαν στη φυλακή, και ο βασιλιάς της Βαβυλώνας και οι άρχοντές του τον έβγαλαν. Ο λαός του Θεού και οι υπηρέτες του έχουν συχνά βρει πιο δίκαιη και ευγενική μεταχείριση μεταξύ ξένων και απίστων παρά μεταξύ εκείνων που αυτοαποκαλούνται της αγίας πόλης. Ο Παύλος βρήκε περισσότερη εύνοια και δικαιοσύνη με τον βασιλιά Αγρίππα παρά με τον Ανανία τον αρχιερέα. 3. Ως εκπλήρωση της υπόσχεσης του Θεού προς τον Ιερεμία, ως ανταπόδοση για τις υπηρεσίες του. Θα κάνω τον εχθρό να σε μεταχειριστεί καλά την ημέρα της κακής, κεφ. ιε΄ 11. Ο Ιερεμίας υπήρξε πιστός στην εμπιστοσύνη του ως προφήτης, και τώρα ο Θεός αποδεικνύεται πιστός σ’ αυτόν και στην υπόσχεση που του είχε δώσει. Τώρα παρηγορείται σύμφωνα με τον χρόνο κατά τον οποίο είχε θλιβεί, και βλέπει χιλιάδες να πέφτουν εκατέρωθεν και ο ίδιος ασφαλής. Οι ψευδοπροφήτες έπεσαν από εκείνες τις κρίσεις που είπαν ότι δεν θα έρχονταν ποτέ (κεφ. ιδ΄ 15), γεγονός που έκανε τη δυστυχία τους πιο τρομερή γι’ αυτούς. Ο αληθινός προφήτης διέφυγε εκείνες τις κρίσεις που είπε ότι θα έρχονταν, και αυτό έκανε τη διαφυγή του πιο παρήγορη γι’ αυτόν. Οι ίδιοι που ήταν όργανα τιμωρίας των διωκτών ήταν όργανα ανακούφισης των διωκομένων· και ο Ιερεμίας δεν θεώρησε ποτέ χειρότερη την απελευθέρωσή του επειδή ήλθε από το χέρι του βασιλιά της Βαβυλώνας, αλλά είδε περισσότερο το χέρι του Θεού σ’ αυτήν. Πληρέστερη αφήγηση αυτού του ζητήματος θα συναντήσουμε στο
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι σταματά για να ψάλει για το έλεος μετά την κρίση. Εδώ πρέπει να ψάλουμε για το έλεος, όπως στο πρώτο μέρος του κεφαλαίου ψάλαμε για την κρίση, και πρέπει να ψάλουμε στον Θεό και για τα δύο. Μπορούμε να παρατηρήσουμε εδώ, Ο Χένρι κλείνει το τμήμα αντανακλώντας στις ανταποδόσεις της Πρόνοιας. Ε. Ο λαός που έμεινε μεταφέρθηκε όλος αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα, εδ. 9. Τώρα πρέπει να αποχαιρετήσουν οριστικά τη γη της γεννήσεώς τους, εκείνη την ευχάριστη γη, και όλα τα υπάρχοντα και τις απολαύσεις τους σ’ αυτήν, να οδηγηθούν μερικές εκατοντάδες μίλια, σαν ζώα, μπροστά από τους κατακτητές, που ήταν τώρα οι σκληροί κύριοί τους, να κείτονται στο έλεός τους σε ξένη γη και να είναι δούλοι σε εκείνους που θα ήταν βέβαιο ότι θα τους κυβερνούσαν με αυστηρότητα. Η λέξη τύραννος είναι αρχικά χαλδαϊκή λέξη, και χρησιμοποιείται συχνά για κυρίους από τον χαλδαϊκό παραφραστή, σαν οι Χαλδαίοι, όταν ήταν κύριοι, τυραννούσαν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον· έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι οι φτωχοί Ιουδαίοι είχαν λόγους να το λένε αυτό. Μερικοί λίγοι έμειναν πίσω, αλλά ήταν οι φτωχοί του λαού, που δεν είχαν τίποτε να χάσουν, και γι’ αυτό δεν πρόβαλαν ποτέ καμία αντίσταση. Και όχι μόνο είχαν την ελευθερία τους και αφέθηκαν να μείνουν στο σπίτι, αλλά ο αρχηγός της φρουράς τους έδωσε αμπέλια και χωράφια την ίδια στιγμή, τέτοια που δεν ήταν ποτέ κύριοι πριν, εδ. 10. Παρατήρησε εδώ, 1. Τις θαυμαστές αλλαγές της Πρόνοιας. Μερικοί ταπεινώνονται, άλλοι προάγονται, Α΄ Σαμ. β΄ 5. Οι πεινασμένοι γεμίζουν με αγαθά, και οι πλούσιοι αποστέλλονται με άδεια χέρια. Η καταστροφή μερικών αποδεικνύεται η άνοδος άλλων. Ας χαρούμε λοιπόν στην αφθονία μας σαν να μη χαρούμε, και στις θλίψεις μας ας κλαίμε σαν να μη κλαίμε. 2. Τις δίκαιες ανταποδόσεις της Πρόνοιας. Οι πλούσιοι ήταν υπερήφανοι καταπιεστές, και τώρα τιμωρήθηκαν δικαίως για την αδικία τους· οι φτωχοί ήταν υπομονετικοί πάσχοντες, και τώρα ανταμείφθηκαν ελεήμονα για την υπομονή τους και τους αποζημιώθηκαν για όλες τις απώλειές τους· διότι αληθώς υπάρχει Θεός που κρίνει στη γη, ακόμη και σε αυτόν τον κόσμο, πολύ περισσότερο στον άλλο.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική μου ζωή έχω δει τον λόγο του Θεού να εκπληρώνεται ακόμη και όταν οι περιστάσεις φαίνονταν αδύνατες; 2. Πώς ανταποκρίνομαι όταν το έλεος του Θεού με φτάνει μέσω απροσδόκητων ή απίθανων μέσων; 3. Με ποιους τρόπους μπορεί να πειραστώ να αντισταθώ στη συμβουλή του Θεού όπως έκανε ο Σεδεκίας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, ἐν τῇ κρίσει τῇ ἐπελθούσῃ ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ τῷ ἐλέει ᾧ ἔδειξας τῷ ὑπολοίπῳ, δίδαξον ἡμᾶς ἐμπιστεύεσθαι τῷ λόγῳ σου μετὰ ταπεινῶν καρδιῶν καὶ μὴ ἀποστρέφεσθαι ἐν ἀπιστίᾳ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, δώρησαι ἡμῖν πίστιν νὰ βλέπωμεν πρὸς σέ, ὅταν πᾶσα ὁδὸς διαφυγῆς φαίνεται κεκλεισμένη, καὶ νὰ δεχώμεθα τὴν προστασίαν σου μετὰ εὐγνωμοσύνης, ἔστω καὶ ὅταν ἔρχεται διὰ ἀπιθάνων μέσων. Κράτησον τοὺς πτωχοὺς τῷ πνεύματι ἐν ἡμῖν, ἵνα κατοικῶμεν ἐν τοῖς ἀμπελῶσι τῆς χάριτός σου καὶ ζῶμεν ὡς οἱ λυτρωθέντες ὑπὸ τῆς κυριαρχικῆς σου χειρός. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →