← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αμώς

Αμώς 9 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Αμώς 9Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στο τελικό όραμα του Αμώς με τον Ιωάννη Καλβίνο ως οδηγό μας. Ο Καλβίνος μας καθοδηγεί μέσα από τον τελευταίο χρησμό του προφήτη, δείχνοντας πώς ο Κύριος είναι έτοιμος να κρίνει τον οίκο του πριν στραφεί στα έθνη. Η προσεκτική ερμηνεία του αφαιρεί κάθε ψευδή καταφυγή και μας αφήνει πρόσωπο με πρόσωπο με τον ζωντανό Θεό που ερευνά κάθε κρυψώνα. Καθώς ακούμε, τα λόγια του Καλβίνου μας προσκαλούν να εξετάσουμε αν ακόμη φανταζόμαστε ότι εξαιρούμαστε από την ίδια ερευνητική δικαιοσύνη. Ας αφυπνίσει αυτή η μελέτη νηφάλια ευλάβεια και ανανεωμένη εμπιστοσύνη στο έλεος που μόνο μπορεί να μας προστατεύσει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανοίγουμε τώρα το κεφάλαιο 9 του Αμώς. Ας εγκατασταθούν τα λόγια του προφήτη πάνω σας χωρίς βιασύνη. Προσέξτε τον Κύριο να στέκεται πάνω στο θυσιαστήριο, την εντολή να κτυπήσει, τις μάταιες προσπάθειες φυγής και την τελική υπόσχεση που διαπερνά την κρίση. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε γραμμή να αντηχήσει στην ησυχία. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε και θα ακούσουμε με τον Καλβίνο τι δηλώνει το όραμα.
Μελετήστε

Μελέτη

Καλβίνος ανοίγει διευκρινίζοντας την αληθινή τοποθεσία της οράσεως. Ο Προφήτης επιβεβαιώνει την απειλή την οποία έχουμε ήδη εξηγήσει· διότι λέγει ότι ο λαός θα μετακινηθεί σύντομα, καθώς δεν υπήρχε πλέον ελπίδα μετανοίας. Αλλά πρέπει πρώτα να παρατηρηθεί, ότι δεν ομιλεί εδώ για τους βέβηλους ναούς τους οποίους ο Ιεροβοάμ ο πρώτος είχε οικοδομήσει στη Δάν και στη Βαιθήλ, αλλά για τον αληθινό και νόμιμο ναό· διότι δεν θα άρμοζε να δοθεί αυτή η όρασις στον Προφήτη σε έναν από εκείνους τους βέβηλους ναούς, από τους οποίους, γνωρίζουμε, ο Θεός ήταν μακριά. Εάν ο Θεός είχε εμφανισθεί στη Δάν ή στη Βαιθήλ, αυτό θα ήταν έμμεση έγκριση της δεισιδαιμονίας. Λανθάνουν λοιπόν όσοι νομίζουν ότι η όρασις δόθηκε στον Προφήτη σε οποιονδήποτε άλλο τόπο εκτός από το όρος Σιών, όπως έχουμε δείξει σε άλλα σημεία. Διότι οι Προφήτες δεν λέγουν ότι ο Θεός είχε ομιλήσει είτε στη Δάν είτε στη Βαιθήλ, ούτε είχε αναγγελθεί κανένας χρησμός από αυτούς τους τόπους· διότι ο Θεός σχεδίασε με κάθε τρόπο να δείξει ότι δεν είχε καμία σχέση με εκείνες τις βέβηλες τελετουργίες και βδελύγματα. Είναι λοιπόν βέβαιο ότι ο Θεός εμφανίσθηκε στον Προφήτη Του στο όρος Σιών, και στο νόμιμο θυσιαστήριο. [59] Αποκαλύπτει έπειτα τον ευρύτερο σκοπό της προφητείας. Ας δούμε τώρα τον σκοπό της οράσεως. Το μεγαλύτερο μέρος των ερμηνευτών νομίζει ότι προβλέπεται εδώ η καταστροφή του βασιλείου και της ιερωσύνης, όταν ο Σεδεκίας συνελήφθη και οδηγήθηκε ατιμωτικά στην εξορία, και όταν τα τέκνα του εφονεύθησαν, και όταν αργότερα ο ναός εξαλείφθηκε και η πόλις κατεδαφίσθηκε. Αλλά αυτή η πρόρρησις, δεν αμφιβάλλω, πρέπει να επεκταθεί πολύ περισσότερο, ακόμη και στις πολλές συμφορές που ακολούθησαν αμέσως, με τις οποίες τελικώς ολόκληρος ο λαός καταστράφηκε. Επομένως δεν περιορίζω όσα λέγονται εδώ στην κατεδάφιση της πόλεως και του ναού. Αλλά η έννοια του Προφήτου είναι η ίδια σαν να είχε πει, ότι οι Ισραηλίτες καθώς και οι Ιουδαίοι μάταια καυχώνται για την καταγωγή τους και για άλλα προνόμια με τα οποία είχαν τιμηθεί· διότι ο Κύριος είχε αποφασίσει να τους καταστρέψει, και επίσης τον ναό, τον οποίο χρησιμοποιούσαν ως κάλυμμα για να κρύψουν τας ανομίας τους. Κατανοούμε λοιπόν τώρα την πρόθεση του Προφήτου. Αλλά αυτό επίσης πρέπει να σημειωθεί, -- ότι εάν ο Κύριος δεν εφείσθη του ιδίου ναού Του, τον οποίο είχε προστάξει να οικοδομηθεί, και στον οποίο είχε εκλέξει κατοικία για τον Εαυτόν Του, εκείνοι οι βέβηλοι ναοί, τους οποίους είχε πάντοτε περιφρονήσει, δεν μπορούσαν δυνατόν να διαφύγουν την καταστροφή. Βλέπουμε τώρα τον σκοπό αυτής της προφητείας, η οποία είναι η τελευταία, με εξαίρεση την υπόσχεση που δίδεται, για την οποία θα ομιλήσουμε στον κατάλληλο τόπο της. Για την αυθεντία που μεταδίδεται από την ίδια την όραση, ο Καλβίνος γράφει: Λέγει λοιπόν ότι είδε τον Θεό να στέκεται επί του θυσιαστηρίου. Ο Προφήτης θα μπορούσε να ακούσει όσα ακολουθούν χωρίς όραση· αλλά ο Θεός τότε, γνωρίζουμε, συνήθιζε να επικυρώνει τας προρρήσεις Του με οράσεις, όπως βρίσκουμε στο δωδέκατο κεφάλαιο των Αριθμών. Ο Θεός λοιπόν όχι μόνο σκόπευε να εμπιστευθεί στον Προφήτη Του όσα έπρεπε να κηρύξει, αλλά επίσης να προσθέσει αυθεντία στη διδασκαλία του· και η όρασις ήταν ως σφραγίδα, την οποία οι Ισραηλίτες καθώς και οι Ιουδαίοι γνώριζαν ότι αποτελεί απόδειξη, ότι όσα ο Προφήτης διακήρυττε διά του στόματός του προέρχονταν από τον ουρανό. Ο Καλβίνος εξηγεί έπειτα το πλήγμα που πέφτει τόσο στους ηγέτες όσο και στον λαό. Ακολουθεί τώρα, Κτύπα το υπέρθυρο· κφτβρ, καφτούρ, νομίζω, ονομάζεται το κάλυμμα που βρίσκεται στην κορυφή των παραστάδων του ναού· διότι οι Εβραίοι ονομάζουν κφτβρύμ, καφτουρίμ, μήλα. Καθώς λοιπόν ζωγράφιζαν εκεί ροδιές και άνθη, οι Εβραίοι διδάσκαλοι νομίζουν ότι το μέρος που βρίσκεται πάνω από τις δύο παραστάδες του ναού ονομάζεται κφτβρ, καφτούρ. Αλλά εκείνο το μέρος της εισόδου μπορεί να είχε λάβει το όνομά του από το στρογγυλό του σχήμα. Όπως και αν έχει, ονόμαζαν το ανώτατο μέρος της στοάς του ναού κφτβδ, καφτούρ. Τώρα οι παραστάδες στήριζαν εκείνο που συνήθως ονόμαζαν υπέρθυρο. Ο Θεός λοιπόν λέγει, Κτύπα το υπέρθυρο, και ας κινηθούν οι παραστάδες, ή ας σεισθούν, ας σεισθεί ολόκληρη η πύλη του ναού. Έπειτα προσθέτει, Και κτύπα και σύντριψε όλα επί της κεφαλής, ή επί της κεφαλής όλων. Αυτό το ρήμα διαβάζεται διαφορετικά από τους ερμηνευτές. Ορθώς, σύμφωνα με τον κανόνα της γραμματικής, πρέπει να διαβασθεί στο τρίτο πρόσωπο, και θα συντρίψει στο έδαφος. Αλλά μερικοί όμως, το μεταφράζουν έτσι, «και συντρίψτε στο έδαφος», ή σύντριψε, επειδή είχε πει προηγουμένως, Κτύπα. Όσον αφορά το νόημα, δεν έχει μεγάλη σημασία για μια εξήγηση που ακολουθεί αμέσως. Τώρα όσον αφορά όσα λέγει, «επί της κεφαλής», και όσον αφορά τη λέξη 'χρύτμ, αχρίταμ, που ακολουθεί, μερικοί με την κεφαλή εννοούν τους ιερείς και τους άρχοντες του λαού, την οποία άποψη είμαι διατεθειμένος να υιοθετήσω· αλλά όταν εξηγούν το 'χρύτ, αχρίτ, ότι σημαίνει απογόνους ή τέκνα, δεν φαίνεται να ταιριάζει σε αυτό το σημείο· διότι πρέπει μάλλον, καθώς νομίζω, να αναφέρεται στον κοινό λαό. Καθώς λοιπόν ο Προφήτης είχε ομιλήσει για την κεφαλή, προσθέτει τώρα τον λαό γενικώς. Οι Εβραίοι ονομάζουν οτιδήποτε ακολουθεί ή έρχεται μετά με το 'χρύτ, αχρίτ. Πράγματι το εννοούν ως απογόνους, αλλά είναι λέξη που έχει ποικιλία σημασιών· διότι λαμβάνεται για τέλος, για βήμα, εν συντομία, για οτιδήποτε έρχεται μετά. [60]
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος εφαρμόζει το όραμα για να προειδοποιήσει ενάντια στην ψευδή ασφάλεια στο εξωτερικό προνόμιο. Και αφού ο Προφήτης καταγγέλλει τέτοια και τόσο φοβερή καταστροφή ενός εκλεκτού λαού, και αφού το όραμα του εκτέθηκε στους ναούς, δεν υπάρχει λόγος να εμπιστευόμαστε στην εξωτερική μας ομολογία, και να περιμένουμε μέχρι να έρθουν οι κρίσεις του Θεού, όπως βλέπουμε πολλοί να κάνουν στην εποχή μας, οι οποίοι είναι εντελώς αμέριμνοι, επειδή νομίζουν ότι δεν μπορεί να τους συμβεί κανένα κακό, εφόσον φέρουν το όνομα του Θεού. Αλλά ο Προφήτης εδώ δείχνει ότι ο Θεός κάθεται στον ναό του, όχι μόνο για να προστατεύσει εκείνους που έχει υιοθετήσει ως λαό του και ιδιαίτερη κτήση του, αλλά και για να υπερασπιστεί την ίδια του την τιμή, επειδή οι Ισραηλίτες είχαν διαφθείρει τη λατρεία του· και οι Ιουδαίοι επίσης είχαν απομακρυνθεί από την αληθινή θρησκεία. Αφού λοιπόν η ασεβεια επικρατούσε παντού, δείχνει τώρα ότι ο Θεός κάθεται εκεί ως τιμωρός των αμαρτιών, ώστε ο λαός του να γνωρίζει ότι δεν πρέπει να ανέχονται εκείνα τα κακά, τα οποία για ένα διάστημα δεν τιμωρεί, σαν να είχε λησμονήσει το αξίωμά του, ή ότι σχεδιάζει την εύνοιά του να είναι το κάλυμμα της ανομίας τους· αλλά επειδή σχεδιάζει βαθμηδόν να οδηγήσει σε μετάνοια εκείνους που είναι θεραπεύσιμοι, και ταυτόχρονα να αφαιρέσει κάθε δικαιολογία από τους αποδοκιμασμένους. Ας προχωρήσουμε —
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχω μεταχειριστεί την υπομονή του Θεού ως άδεια να παραμείνω αμετάβλητος; Ποια κρυψώνα εμπιστεύομαι ακόμη αντί να στραφώ στον Κύριο; Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην καταστροφή του ναού μετασχηματίζει την άποψή μου για την εξωτερική θρησκευτική ασφάλεια;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Θεέ των δυνάμεων, εσύ που στέκεσαι στο θυσιαστήριο και ερευνάς κάθε ύψος και βάθος, χάρισε μας τη χάρη να ακούσουμε τον λόγο σου χωρίς υπεκφυγή. Αφαίρεσε τις παρηγοριές που έχουμε παρεξηγήσει ως εύνοιά σου και δίδαξέ μας να τρέμουμε στην αγιότητά σου. Ωστόσο θυμήσου το έλεος, σε παρακαλούμε, και κρύψε μας στο καταφύγιο που εσύ ο ίδιος έχεις παραχωρήσει. Μόρφωσε μέσα μας καρδιά που δεν φεύγει πλέον αλλά επιστρέφει, ώστε να κατοικούμε κάτω από το άγρυπνο μάτι σου για καλό και όχι για κακό. Διά του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →