Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ομολογία της Συμφωνίας: Στέρεα Διακήρυξη
Στερεά Διακήρυξη II — Περί Ελευθέρας Βουλήσεως — Βιβλίο της Συμφωνίας
Άνοιγμα
Η Στερεά Διακήρυξη II της Φόρμουλας της Συμφωνίας περί της ελευθέρας βουλήσεως αποτελεί σαφή λουθηρανική ομολογία της ανθρώπινης αδυναμίας και της θείας χάριτος μόνης κατά τη μεταστροφή. Το άρθρο αυτό αντιμετωπίζει διαιρέσεις που προέκυψαν ακόμη και μεταξύ εκείνων που τηρούσαν την Ομολογία της Αουγκσμπουργκ, οδηγώντας τους αναγνώστες πίσω στη μαρτυρία της Γραφής για τη φυσική μας κατάσταση και το σωτηριώδες έργο του Θεού. Έχει σημασία διότι προστατεύει την ευαγγελική υπόσχεση ότι η σωτηρία είναι δώρο του Θεού από την αρχή μέχρι το τέλος, απελευθερώνοντας τους πιστούς από κάθε εξάρτηση από τις δικές τους δυνάμεις και αγκυρώνοντας τη βεβαιότητα στη χαριτωμένη ενέργεια του Αγίου Πνεύματος μέσω του Λόγου και των Μυστηρίων.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στη Στερεά Διακήρυξη II — Περί Ελευθέρας Βουλήσεως και άκουσε την ομολογία που προσφέρει στην εκκλησία. Το άρθρο στηρίζεται σε όλη του την έκταση σε χωρία όπως Ιωάννης 8:34, Εφεσίους 2:2, Α' Κορινθίους 2:14, Ρωμαίους 8:7 και Ιωάννης 15:5, αφήνοντας τη Γραφή να κρίνει κάθε ισχυρισμό περί της ανθρώπινης βουλήσεως. Διάβασε αργά, σημειώνοντας πώς το κείμενο μεταβαίνει από τη διαμάχη σε σαφή δογματική δήλωση και έπειτα σε ποιμαντική εφαρμογή για την καθημερινή χριστιανική ζωή.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Ομολογία ανοίγει ονομάζοντας το ακριβές ζήτημα υπό συζήτηση.
Διότι αφού ο άνθρωπος ως προς την ελευθέρα βούλησή του ευρίσκεται και δύναται να θεωρηθεί σε τέσσερις διακριτές, ανόμοιες καταστάσεις, το ζήτημα επί του παρόντος δεν είναι ποια ήταν η κατάσταση αυτής πριν την Πτώση, ή τι είναι ικανός να πράξει μετά την Πτώση και πριν τη μεταστροφή του σε εξωτερικά πράγματα που αφορούν αυτή τη χρονική ζωή· επίσης όχι τι είδους ελευθέρα βούληση θα έχει σε πνευματικά πράγματα αφού αναγεννηθεί και ελέγχεται από το Πνεύμα του Θεού, ή όταν αναστηθεί εκ νεκρών. Αλλά το κύριο ζήτημα είναι μόνο και αποκλειστικά, τι είναι ικανός να πράξει ο νους και η βούληση του αμεταστρόφου ανθρώπου κατά τη μεταστροφή και την αναγέννησή του από τις δικές του δυνάμεις που παραμένουν μετά την Πτώση· αν είναι ικανός, όταν κηρύττεται ο Λόγος του Θεού και προσφέρεται σε εμάς η χάρις του Θεού, να προετοιμάσει τον εαυτό του για τη χάρη, να την αποδεχθεί και να συναινέσει σε αυτήν. Αυτό είναι το ζήτημα επί του οποίου, για αρκετό αριθμό ετών τώρα, υπήρξε διαμάχη μεταξύ ορισμένων θεολόγων στις εκκλησίες της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ.Κατόπιν καταγράφει τη διδασκαλία των καθαρών διδασκάλων της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ.
Εναντίον αμφοτέρων αυτών των μερών οι καθαροί διδάσκαλοι της Ομολογίας της Αουγκσμπουργκ έχουν διδάξει και αγωνισθεί ότι με την πτώση των πρώτων γονέων μας ο άνθρωπος διεφθάρη τόσο ώστε σε θεία πράγματα που αφορούν τη μεταστροφή μας και τη σωτηρία των ψυχών μας είναι εκ φύσεως τυφλός, ώστε, όταν κηρύττεται ο Λόγος του Θεού, ούτε κατανοεί ούτε δύναται να κατανοήσει αυτόν, αλλά τον θεωρεί μωρία· επίσης, ότι δεν πλησιάζει από μόνος του τον Θεό, αλλά είναι και παραμένει εχθρός του Θεού, μέχρις ότου μεταστραφεί, γίνει πιστός, αναγεννηθεί και ανακαινισθεί, με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος μέσω του Λόγου όταν κηρύττεται και ακούγεται, εκ καθαρής χάριτος, χωρίς καμία συνεργασία εκ μέρους του ιδίου.Η Ομολογία διατυπώνει τη δική της διδασκαλία περί της αμεταστρόφου βουλήσεως.
Δηλαδή, ότι σε πνευματικά και θεία πράγματα ο νους, η καρδιά και η βούληση του αμεταστρόφου ανθρώπου είναι εντελώς ανίκανοι, με τις δικές τους φυσικές δυνάμεις, να κατανοήσουν, να πιστέψουν, να αποδεχθούν, να σκεφθούν, να θελήσουν, να αρχίσουν, να επιτελέσουν, να πράξουν, να εργασθούν ή να συνεργασθούν σε οτιδήποτε, αλλά είναι εντελώς νεκροί ως προς το αγαθό και διεφθαρμένοι, ώστε στη φύση του ανθρώπου από την Πτώση, πριν την αναγέννηση, δεν υπάρχει ούτε ο ελάχιστος σπινθήρας πνευματικής δυνάμεως που παραμένει ή είναι παρών, με τον οποίο, από μόνος του, να μπορεί να προετοιμάσει τον εαυτό του για τη χάρη του Θεού, ή να αποδεχθεί τη προσφερόμενη χάρη, ούτε να είναι ικανός γι' αυτήν από και για τον εαυτό του, ή να εφαρμόσει ή να προσαρμόσει τον εαυτό του σε αυτήν, ή με τις δικές του δυνάμεις να είναι ικανός από μόνος του, ως από τον εαυτό του, να βοηθήσει, να πράξει, να εργασθεί ή να συνεργασθεί σε οτιδήποτε προς τη μεταστροφή του, είτε ολικώς, είτε κατά το ήμισυ, είτε σε οποιοδήποτε, ακόμη και το ελάχιστο ή πλέον ασήμαντο μέρος· αλλά ότι είναι δούλος της αμαρτίας, Ιωάννης 8:34, και αιχμάλωτος του διαβόλου, από τον οποίο κινείται, Εφεσίους 2:2· Β' Τιμόθεον 2:26.Περαιτέρω αποδίδει ολόκληρο το έργο της μεταστροφής στο Άγιο Πνεύμα.
Τρίτον, με αυτόν τον τρόπο επίσης οι Άγιες Γραφές αποδίδουν τη μεταστροφή, την πίστη στον Χριστό, την αναγέννηση, την ανακαίνιση και όλα όσα ανήκουν στην αποτελεσματική αρχή και ολοκλήρωσή τους, όχι στις ανθρώπινες δυνάμεις της φυσικής ελευθέρας βουλήσεως, ούτε εντελώς ούτε κατά το ήμισυ, ούτε σε οποιοδήποτε, ακόμη και το ελάχιστο ή πλέον ασήμαντο μέρος, αλλά εξ ολοκλήρου, δηλαδή εντελώς, αποκλειστικώς, στη θεία ενέργεια και το Άγιο Πνεύμα, όπως επίσης διδάσκει η Απολογία.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Η Ομολογία καταλήγει περιγράφοντας πώς ο Θεός πραγματικά μεταστρέφει τους αμαρτωλούς μέσω των ορισμένων μέσων Του.
Για αυτόν τον λόγο θα εκθέσουμε τώρα, περαιτέρω, από τον Λόγο του Θεού πώς ο άνθρωπος μεταστρέφεται προς τον Θεό, πώς και μέσω ποιων μέσων (δηλαδή μέσω του προφορικού Λόγου και των αγίων Μυστηρίων) το Άγιο Πνεύμα θέλει να είναι αποτελεσματικό εντός ημών, και να ενεργήσει και να χαρίσει στις καρδιές μας αληθινή μετάνοια, πίστη και νέα πνευματική δύναμη και ικανότητα για το αγαθό, και πώς οφείλουμε να συμπεριφερθούμε προς αυτά τα μέσα, και να τα χρησιμοποιήσουμε.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σου σκέψη φαντάζεσαι ακόμη κάποιο εναπομένοντα σπινθήρα πνευματικής ικανότητας πριν τη μεταστροφή; Πώς η σαφής μαρτυρία αυτής της ομολογίας περί της ολικής αδυναμίας βαθαίνει την ευγνωμοσύνη σου για το έργο του Αγίου Πνεύματος μέσω του Λόγου; Με ποιους τρόπους μπορεί αυτό το άρθρο να σε φυλάξει τόσο από την υπερηφάνεια όσο και από την απόγνωση στην καθημερινή πορεία της πίστεώς σου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τη σαφή ομολογία της αδυναμίας μας και της κυρίαρχης χάριτός Σου που εκτίθεται σε αυτό το άρθρο της Φόρμουλας της Συμφωνίας. Φύλαξέ μας από κάθε σκέψη ότι μπορούμε να προετοιμάσουμε τους εαυτούς μας ή να προσθέσουμε οτιδήποτε στο σωτηριώδες έργο Σου. Με το Άγιο Πνεύμα Σου άνοιξε τις καρδιές μας καθημερινά στο Ευαγγέλιο, ενίσχυσε την πίστη που άναψες και διαφύλαξέ μας σε αυτήν μέχρι τέλους. Ας οδηγήσει αυτή η διδασκαλία πάντοτε στον Λόγο και τα Μυστήριά Σου, όπου μόνο Εσύ δίδεις μετάνοια, πίστη και νέα ζωή. Διά του Ιησού Χριστού του Σωτήρος μας προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →