← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ

2 Σαμουήλ 3-4 — με τον Brown

Β' Σαμουήλ 3-4Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για να παρακολουθήσει την ταραχώδη μετάβαση της εξουσίας στο 2 Σαμουήλ 3-4. Η εδάφιο προς εδάφιο έκθεσή τους αναδεικνύει το κυρίαρχο χέρι του Θεού εν μέσω ανθρώπινης φιλοδοξίας, προδοσίας και δικαιοσύνης. Ακολουθούμε την προσεκτική τους προσοχή στην ανερχόμενη οικία του Δαβίδ και στο βίαιο τέλος της γραμμής του Σαούλ, επιτρέποντας στις γνώσεις τους να διαμορφώσουν την κατανόησή μας για την πιστότητα της διαθήκης και τη δίκαιη διακυβέρνηση.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στο 2 Σαμουήλ κεφάλαια 3 και 4. Διαβάστε αργά την αφήγηση του μακροχρόνιου πολέμου μεταξύ των οίκων του Σαούλ και του Δαβίδ, την μεταβαλλόμενη πίστη του Αβενήρ, τη δολοφονία του Αβενήρ και τη δολοφονία του Ις-βοσθέ. Ακούστε την σταθερή πρόοδο του χρισμένου του Κυρίου εν μέσω προδοσίας και αιματοχυσίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown εξετάζουν στη συνέχεια τις μυστικές προτάσεις του Αβενήρ προς τον Δαβίδ. Εδάφιο 12. 12, 13. Ο Αβενήρ έστειλε αγγελιοφόρους στον Δαβίδ —Αν και η γλώσσα του υπονοούσε μια μυστική πεποίθηση, ότι υποστηρίζοντας τον Ις-βοσθέ εργαζόταν για να ματαιώσει τον θείο σκοπό της παραχώρησης της κυριαρχίας του βασιλείου στον Δαβίδ, αυτή η αναγνώριση δεν δικαιολογούσε ούτε το μέτρο που υιοθετούσε τώρα, ούτε τα κίνητρα που το προκάλεσαν. Ούτε φαίνεται δυνατόν να υποστηριχθεί η πλήρης ακεραιότητα και τιμή της συμπεριφοράς του Δαβίδ στην αποδοχή των μυστικών προτάσεών του για την υπονόμευση του Ις-βοσθέ, εκτός αν λάβουμε υπόψη τη θεία υπόσχεση του βασιλείου, και την πεποίθησή του ότι η αποστασία του Αβενήρ ήταν ένα μέσο που σχεδιάστηκε από την Πρόνοια για την εκπλήρωσή της. Η απαίτηση για την αποκατάσταση της συζύγου του Μιχάλ ήταν απολύτως δίκαιη· αλλά η επιμονή του Δαβίδ σε αυτήν τη συγκεκριμένη στιγμή, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την είσοδό του σε οποιαδήποτε συνθήκη με τον Αβενήρ, φαίνεται να προήλθε όχι τόσο από μια παραμένουσα προσκόλληση όσο από μια προσδοκία ότι η κατοχή της θα έκανε κάποιους οπαδούς του οίκου του Σαούλ να είναι ευνοϊκοί προς την υπόθεσή του. Στη συνέχεια περιγράφουν λεπτομερώς τα ιδιωτικά κίνητρα και τη βίαιη ενέργεια του Ιωάβ εναντίον του Αβενήρ. Εδάφιο 24. 24-27. Ο Ιωάβ ήρθε στον βασιλιά και είπε, Τι έκανες; —Η γνώση του Ιωάβ για τον πονηρό χαρακτήρα του Αβενήρ μπορεί να τον οδήγησε να αμφισβητήσει την ειλικρίνεια των προτάσεων αυτού του προσώπου και να αποδοκιμάσει την πολιτική της εμπιστοσύνης στην πιστότητά του. Αλλά αναμφίβολα υπήρχαν άλλοι λόγοι ιδιωτικής και προσωπικής φύσης που έκαναν τον Ιωάβ δυσαρεστημένο και ανήσυχο από την υποδοχή που δόθηκε στον Αβενήρ. Τα στρατιωτικά ταλέντα αυτού του στρατηγού, η δημοτικότητά του στον στρατό, η επιρροή του σε όλο το έθνος, τον καθιστούσαν έναν τρομερό αντίπαλο. Σε περίπτωση που οι προτάσεις του υλοποιούνταν, η σημαντική υπηρεσία της προσέλκυσης όλων των άλλων φυλών στον βασιλιά του Ιούδα θα δημιουργούσε μια τόσο ισχυρή αξίωση στην ευγνωμοσύνη του Δαβίδ, ώστε η προσχώρησή του αναπόφευκτα θα δημιουργούσε ένα σοβαρό εμπόδιο στην φιλοδοξία του Ιωάβ. Σε αυτές τις σκέψεις προστέθηκε η ανάμνηση της βεντέτας που υπήρχε μεταξύ τους από τον θάνατο του αδελφού του Ασαήλ ( :- ). Αποφασισμένος, λοιπόν, να βγάλει τον Αβενήρ από τη μέση, ο Ιωάβ προσποιήθηκε κάποιο λόγο, πιθανώς στο όνομα του βασιλιά, για να τον ανακαλέσει, και, βγαίνοντας να τον συναντήσει, τον μαχαίρωσε απροειδοποίητα· όχι μέσα στη Χεβρών, γιατί ήταν πόλη καταφυγίου, αλλά σε ένα γνωστό πηγάδι στη γειτονιά. Ο σχολιασμός συνεχίζει με τον δημόσιο θρήνο του Δαβίδ και τις τιμές κηδείας για τον Αβενήρ. Εδάφιο 33. 33, 34. ο βασιλιάς θρήνησε για τον Αβενήρ —Αυτή η σύντομη ελεγεία είναι μια έκρηξη αγανάκτησης όσο και θλίψης. Καθώς ο Αβενήρ είχε μαχαιρώσει τον Ασαήλ σε ανοιχτό πόλεμο [ :- ], ο Ιωάβ δεν είχε το δικαίωμα του Γκοέλ. Επιπλέον, είχε υιοθετήσει μια παράνομη και αποτρόπαια μέθοδο για να λάβει ικανοποίηση (βλ. στο :- ). Η πράξη ήταν προσβολή της εξουσίας, καθώς και εξαιρετικά επιζήμια για τις προοπτικές του βασιλιά. Αλλά τα συναισθήματα και η συμπεριφορά του Δαβίδ ακούγοντας τον θάνατο, μαζί με ολόκληρο τον χαρακτήρα και τα συνοδευτικά της κηδείας, συνέβαλαν όχι μόνο στην άρση κάθε υποψίας ενοχής από αυτόν, αλλά ακόμη και στην αλλαγή του ρεύματος της λαϊκής γνώμης υπέρ του, και στην προετοιμασία του δρόμου για τη βασιλεία του σε όλες τις φυλές πιο έντιμα από ό,τι με τις δόλιες διαπραγματεύσεις του Αβενήρ.
Σκεφτείτε
Τέλος, σταθμίζουν την αποφασιστική κρίση του Δαβίδ επί των δολοφόνων του Ις-βοσθέ. Εδάφιο 12. 12. τους σκότωσε, και τους έκοψε τα χέρια και τα πόδια —ως τα όργανα στην τέλεση του εγκλήματός τους. Η έκθεση των ακρωτηριασμένων λειψάνων προοριζόταν όχι μόνο ως τιμωρία του εγκλήματός τους, αλλά και ως απόδειξη της αποστροφής του Δαβίδ.
Απαντήστε
Πού βλέπετε τους σκοπούς του Θεού να προχωρούν παρά τα ανθρώπινα σχέδια σε αυτά τα κεφάλαια; Πώς η αντίδραση του Δαβίδ στον θάνατο του Αβενήρ και στην πράξη των δολοφόνων αποτελεί πρότυπο ακεραιότητας υπό πίεση; Σε ποιους τομείς της ζωής σας μπαίνετε στον πειρασμό να προωθήσετε τη δική σας υπόθεση μέσω συμβιβασμού αντί για υπομονετική εμπιστοσύνη;
Προσευχηθείτε
Κύριε, δώρησαι ἡμῖν χάριν τοῦ ἐμπιστεύεσθαι τῷ κυριαρχικῷ σου χρόνῳ ἀντὶ τοῦ ἁρπάζειν διὰ μηχανορραφίας ἢ ἐκδικήσεως, καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ δικαιολογεῖν κακὰ μέσα διὰ ἐπιθυμητοὺς σκοπούς. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου μόρφωσον ἐν ἡμῖν τὴν ἀκεραιότητα ἐκείνην, ἥτις τιμᾷ τὴν δικαιοσύνην ἀκόμη καὶ ὅταν μᾶς κοστίζει πλεονέκτημα, βλέποντες πάντοτε πρὸς τὸν Χριστὸν τὸν Βασιλέα ἡμῶν. Ἐλθέτω ἡ δικαία σου βασιλεία. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →