← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Ο Αζαζέλ και το Αίμα: Ο Καθαρισμός του Αγιαστηρίου

Λευιτικόν 15-16Stephen N. Haskell — Ο σταυρός και η σκιά του20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το έργο του Στέφεν Ν. Χάσκελ Ο Σταυρός και η Σκιά του ανοίγει τις ιερές υπηρεσίες του Λευιτικού 15-16, όπου η Ημέρα του Εξιλασμού αποκαλύπτει τις βαθύτερες σκιές του αγιαστηρίου. Μέσα από τη διακονία του αρχιερέα και των δύο τράγων, ο Χάσκελ ιχνηλατεί πώς η ομολογημένη αμαρτία απομακρύνεται και ο λαός γίνεται ένα με τον Θεό. Αυτές οι αρχαίες τελετές δείχνουν προς το τελικό έργο του Χριστού στο επουράνιο αγιαστήριο, όπου κάθε αρχείο εξετάζεται και το έλεος συναντά την κρίση. Το μάθημα μας καλεί να δούμε τον σταυρό που ρίχνει τη σκιά του και στα δύο διαμερίσματα μέχρι να κλείσει η δοκιμασία και οι λυτρωμένοι να σταθούν για πάντα με τον Αρχιερέα τους.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 15 και 16 του Λευιτικού. Αφήστε τις επίσημες οδηγίες σχετικά με την ακαθαρσία και την δέκατη ημέρα του εβδόμου μηνός να μιλήσουν στην καρδιά. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας τα ειδικά ενδύματα του αρχιερέα, τους δύο τράγους, το αίμα που μεταφέρεται μέσα στο καταπέτασμα και την τελική διάθεση της αμαρτίας έξω από το στρατόπεδο. Ζητήστε από το Πνεύμα να δείξει πώς αυτές οι σκιές βρίσκουν την ουσία τους στον Ιησού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χάσκελ περιγράφει στη συνέχεια το πέρασμα του αρχιερέα με αίμα και θυμίαμα στο δεύτερο διαμέρισμα. Ο αρχιερέας σκότωσε τον τράγο του Κυρίου, και έπειτα, ντυμένος με τα λαμπρά ενδύματά του, με το θώρακα της κρίσεως που έφερε τα ονόματα των δώδεκα φυλών του Ισραήλ πάνω στην καρδιά του, και τις ιερές ονυχόλιθες πέτρες με τα ονόματα των φυλών στους ώμους του, πέρασε με το αίμα του τράγου στα άγια των αγίων. Μόλις εισήλθε μέσα στο δεύτερο καταπέτασμα, κρατώντας το χρυσό θυμιατήρι γεμάτο με κάρβουνα φωτιάς από το θυσιαστήριο ενώπιον του Κυρίου, και το χέρι του γεμάτο θυμίαμα, τοποθέτησε το θυμίαμα πάνω στα κάρβουνα στο θυμιατήρι, ώστε το σύννεφο του αρωματικού θυμιάματος να τον καλύψει καθώς περνούσε ενώπιον της ορατής παρουσίας του Θεού, όπως φανερώνεται μεταξύ των χερουβίμ πάνω από το ιλαστήριο. Με τα δάχτυλά του ράντισε το αίμα πάνω στο ιλαστήριο πάνω από τον σπασμένο νόμο του Θεού. Έπειτα βγαίνοντας στο πρώτο διαμέρισμα, άγγιξε τα κέρατα του χρυσού θυσιαστηρίου με το αίμα. Όταν 'έκανε τέλος της συμφιλιώσεως του αγίου τόπου, και της σκηνής του συνεδρίου, και του θυσιαστηρίου', βγήκε στην αυλή. Σχετικά με τα επουράνια αρχεία και τον αναγκαίο καθαρισμό τους γράφει: Κατά τύπο και σκιά οι ομολογημένες αμαρτίες του Ισραήλ είχαν μεταφερθεί στο αγιαστήριο κατά τη διάρκεια όλου του έτους· ο καθαρισμός του αγιαστηρίου ήταν η απομάκρυνση εκείνων των αμαρτιών. 'Γι' αυτό ήταν αναγκαίο να καθαριστούν τα υποδείγματα των πραγμάτων στους ουρανούς με αυτά [το αίμα των ζώων]· αλλά τα ίδια τα επουράνια πράγματα με καλύτερες θυσίες από αυτές.' Κάθε αμαρτία σημειώνεται ενώπιον του Κυρίου στον ουρανό. Όταν οι αμαρτίες ομολογούνται και συγχωρούνται, καλύπτονται. Αυτό τυποποιήθηκε με τη μεταφορά τους στο αγιαστήριο, όπου κανένα ανθρώπινο μάτι εκτός από εκείνο του ιερέα δεν είδε ποτέ τους λεκέδες του αίματος της προσφοράς για την αμαρτία πάνω στα κέρατα του χρυσού θυσιαστηρίου πριν από το καταπέτασμα. Δεν ήταν δυνατόν τα βιβλία του ουρανού να κρατούν πάντα τα αρχεία της αμαρτίας, ή ο Χριστός να φέρει πάντα τις αμαρτίες του κόσμου. Όπως το τυπικό έργο εκτελέστηκε στο τέλος του έτους, έτσι ο καθαρισμός του επουράνιου αγιαστηρίου θα λάβει χώρα κοντά στο τέλος του ιερατικού έργου του Χριστού. Ο καθαρισμός του επουράνιου αγιαστηρίου απαιτεί εξέταση των αρχείων — μια ερευνητική κρίση. Ο Χάσκελ παρουσιάζει έπειτα τον Χριστό που ικετεύει το ίδιο του το αίμα και τη λογισθείσα δικαιοσύνη ενώπιον του Πατρός. Ο επίγειος αρχιερέας έφερε τα ονόματα του Ισραήλ πάνω στο πρόσωπό του καθώς εισερχόταν στα άγια των αγίων· αλλά μήπως κάποια λιποψυχούσα ψυχή φοβηθεί ότι θα ξεχαστεί, ο Αρχιερέας μας στέλνει κάτω τα λόγια, 'Μπορεί μια γυναίκα να ξεχάσει το θηλάζον παιδί της, ώστε να μην έχει οίκτο για τον γιο της κοιλιάς της; ναι, μπορεί να ξεχάσουν, όμως εγώ δεν θα σε ξεχάσω.' Και έπειτα σαν να κάνει τη βεβαιότητα διπλά σίγουρη, υψώνει τα χέρια του που φέρουν το σημάδι των σκληρών καρφιών, και λέει, 'Ιδού (κοίτα), έχω χαράξει εσένα στις παλάμες των χεριών μου· τα τείχη σου είναι συνεχώς ενώπιόν μου.' Ο επίγειος αρχιερέας παρουσίασε αίμα για να εξιλεώσει τις αμαρτίες του λαού· ο Αρχιερέας μας ικετεύει το ίδιο του το αίμα. 'Πάτερ, το αίμα μου, το αίμα μου, το αίμα μου.' Ο επίγειος αρχιερέας κρατούσε το θυμιατήρι με το αρωματικό θυμίαμα· ο Χριστός παρουσιάζει τη μυρωδάτη δικαιοσύνη του ιδίου του χαρακτήρα του, την οποία λογίζει σε καθέναν του οποίου οι αμαρτίες είναι όλες ομολογημένες και καλυμμένες με το αίμα του όταν τα ονόματά τους έρχονται σε εξέταση ενώπιον του μεγάλου Κριτή. Τέλος δείχνει τις ομολογημένες αμαρτίες των δικαίων τοποθετημένες στο κεφάλι του Αζαζέλ. Στον τύπο, αφού ο αρχιερέας είχε τελειώσει το έργο μέσα στο αγιαστήριο την ημέρα του εξιλασμού, βγήκε φέρνοντας τις αμαρτίες όλου του Ισραήλ, και τις τοποθέτησε στο κεφάλι του τράγου της αποπομπής. Ο τράγος της αποπομπής δεν είχε μέρος στη συμφιλίωση του λαού με τον Θεό. Το έργο της συμφιλιώσεως είχε τελειώσει όλο όταν ο τράγος της αποπομπής φέρθηκε μπροστά για να εκτελέσει το μέρος του στην υπηρεσία. Το μόνο έργο του τράγου της αποπομπής είναι να ενεργεί ως όχημα για να μεταφέρει τις αμαρτίες των δικαίων στη 'γη του χωρισμού.' Ο όρος 'τράγος της αποπομπής' έχει γίνει συνώνυμο ενός κακού. Ο Αζαζέλ, η εβραϊκή απόδοση του τράγου της αποπομπής, είναι κύριο όνομα, και νοείται ότι αντιπροσωπεύει τον διάβολο. Όταν ο Αρχιερέας μας έχει τελειώσει το έργο του στο επουράνιο αγιαστήριο, θα τοποθετήσει όλες τις αμαρτίες των δικαίων, τις οποίες έχει φέρει μέχρι τώρα, στο κεφάλι του Σατανά, του υποκινητή της αμαρτίας. Ο Σατανάς θα μείνει τότε πάνω στη έρημη γη, μια γη ακατοίκητη, για χίλια χρόνια, στο τέλος των οποίων θα καεί σε στάχτη στις φωτιές της τελευταίας ημέρας.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χάσκελ πιέζει το νόημα της εξιλεώσεως μέχρι η ίδια η γη να ελευθερωθεί από κάθε ίχνος αμαρτίας. της φωτιάς.' Ο Χριστός έρχεται να τακτοποιήσει την αντιτυπική αυλή — αυτή τη γη· και όταν η μεγάλη αντιτυπική ημέρα του εξιλασμού τελειώσει, τίποτα δεν θα παραμείνει που να θυμίζει με οποιονδήποτε τρόπο αμαρτία, εκτός από τις στάχτες κάτω από τα πόδια των δικαίων. Η λέξη 'εξιλέωση' σημαίνει εξιλέωση· και όταν ο Χριστός προφέρει το διάταγμα που καθορίζει την αιώνια μοίρα κάθε ψυχής, Αυτός και τα υποκείμενα της βασιλείας του είναι σε εξιλέωση. Η αμαρτία δεν θα χωρίσει ποτέ ξανά τον Χριστό από τον λαό του. Αλλά η επικράτεια της βασιλείας του είναι ακόμη καταραμένη από την αμαρτία, έτσι η εξιλέωση του Χριστού και της βασιλείας του δεν θα είναι πλήρης με κάθε έννοια του όρου μέχρι από τις φωτιές της τελευταίας ημέρας να προέλθει μια νέα γη με κάθε σημάδι της κατάρας αφαιρεμένο. Τότε όχι μόνο τα υποκείμενα της βασιλείας του Χριστού, αλλά ολόκληρη η γη, θα είναι σε εξιλέωση με τον Χριστό και τον Πατέρα. Η αμαρτία δεν θα αναστηθεί ποτέ ξανά για να μολύνει τη γη· αλλά θα είναι η κατοικία των λυτρωμένων για πάντα. Σχετικά με τον τελικό χωρισμό της αμαρτίας από τους λυτρωμένους γράφει: έχουν ομολογηθεί ενώ ήταν στα άγια των αγίων μπορεί να ληφθούν, μαζί με τις αμαρτίες των δικαίων όλων των αιώνων, και να μεταφερθούν έξω από το αγιαστήριο. Ενώ ο Ιησούς ικετεύει ως Αρχιερέας μας, υπάρχει ελπίδα για κάθε μετανοημένο αμαρτωλό· αλλά όταν τελικά βγαίνει από το αγιαστήριο, η πόρτα του ελέους θα είναι για πάντα κλειστή. Δεν θα υπάρχει τότε μεσίτης. Στον τύπο, όταν ο αρχιερέας βγήκε από το αγιαστήριο, είχε 'κάνει τέλος της συμφιλιώσεως.' Όταν ο Αρχιερέας μας βγαίνει από το αγιαστήριο, θα διακηρύξει, 'Αυτός που είναι άδικος, ας είναι άδικος ακόμη· και αυτός που είναι ακάθαρτος, ας είναι ακάθαρτος ακόμη· και αυτός που είναι δίκαιος, ας είναι δίκαιος ακόμη· και αυτός που είναι άγιος, ας είναι άγιος ακόμη.' Κάθε υπόθεση αποφασίζεται για την αιωνιότητα. Η δοκιμασία έχει τελειώσει για πάντα. Όλοι όσοι περιμένουν μέχρι εκείνη την ώρα, ελπίζοντας να σωθούν, θα βρουν κανέναν να ικετεύσει την υπόθεσή τους ενώπιον του Πατρός· θα χαθούν αιωνίως.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή μου εξακολουθώ να αντιμετωπίζω την ομολογημένη αμαρτία σαν να παραμένει ορατή αντί να καλύπτεται από το αίμα; 2. Πώς επηρεάζει την εμπιστοσύνη μου κατά την παρούσα κρίση η γνώση ότι ο Χριστός φέρει το όνομά μου στην καρδιά και στα χέρια του; 3. Είμαι πρόθυμος να αφήσω κάθε αρχείο αμαρτίας να απομακρυνθεί ώστε να παραμείνουν μόνο στάχτες;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ ημών που είσαι στους ουρανούς, σε ευχαριστούμε για τον σταυρό που ρίχνει τη σκιά του στις υπηρεσίες του αγιαστηρίου των παλαιών. Δοξάζουμε τον Χριστό τον Αρχιερέα μας που εισήλθε στα άγια των αγίων με το ίδιο του το αίμα για να εξαλείψει κάθε ομολογημένη αμαρτία. Δώσε μας χάρη να θλίβουμε τις ψυχές μας ενώ το έλεος ακόμη ικετεύει, ώστε τα ονόματά μας να ομολογηθούν ενώπιον του θρόνου σου. Φύλαξέ μας από το να προσκολλώμαστε σε αμαρτίες ήδη καλυμμένες και προετοίμασέ μας για την ημέρα που η δοκιμασία κλείνει και το αγιαστήριο καθαρίζεται για πάντα. Ας είναι η δικαιοσύνη του Ιησού η μόνη μας κάλυψη μέχρι να σταθούμε μαζί του στη νέα γη όπου η αμαρτία δεν θυμάται πλέον. Στο άξιο όνομά του προσευχόμαστε, Αμήν.

Stephen N. Haskell — Ο σταυρός και η σκιά του · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →