Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ιδού, η Παρθένος θα συλλάβει: Εμμανουήλ, ο Θεός μεθ' ημών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Εδώ ο Ησαΐας εκφωνεί την προφητεία που η Εκκλησία έχει φυλάξει πάνω από κάθε άλλη στην Παλαιά Διαθήκη, και ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας — ο μέγας υπερασπιστής της Θεοτόκου — την ερμηνεύει ως το δικό του στέφανο θέμα. Ο βασιλιάς Άχαζ, τρομοκρατημένος από τη συμμαχία της Συρίας και του Ισραήλ εναντίον της Ιερουσαλήμ, προσφέρεται από τον Θεό ένα σημείο 'στο βάθος, ή στο ύψος πάνω'. Όταν το αρνείται κάτω από ψευδή επίδειξη ευσεβείας, ο Θεός δίνει το σημείο ούτως ή άλλως, όχι στον Άχαζ αλλά σε ολόκληρο τον οίκο του Δαβίδ: 'Ιδού, η Παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει υιό, και θα καλέσει το όνομά του Εμμανουήλ'. Ο Κύριλλος αντιμετωπίζει κατά μέτωπο εκείνους που θα διάβαζαν 'νεαρή γυναίκα' αντί για 'παρθένος', και δείχνει ότι ο προφήτης μιλά για την αγία Παρθένο, η οποία συνέλαβε όχι από ανθρώπινο σπέρμα αλλά από τη δύναμη και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Το όνομα Εμμανουήλ — 'ο Θεός μεθ' ημών' — ομολογεί το ίδιο το μυστήριο της Ενσάρκωσης: ο Θεός εμφανίστηκε σε ανθρώπινη μορφή, αληθινός Θεός και αληθινός άνθρωπος, ο οποίος πήρε τη γέννησή μας για να αγιάσει τη δική μας γέννηση. Τότε το κεφάλαιο οκτώ μεταφέρει το μυστήριο περαιτέρω: ο νέος και μεγάλος κύλινδρος της δεύτερης διαθήκης, γραμμένος για την Ενσάρκωση με 'ανθρώπινη πένα'· η προφήτισσα που συλλαμβάνει και γεννά υιό· ο Εμμανουήλ ο οποίος, ακόμη και ως νεογέννητος, λεηλατεί τον Σατανά και λεηλατεί τα σκεύη του, απελευθερώνοντας τους αιχμαλώτους· και η κραυγή που αντηχεί μέσα από το κεφάλαιο — 'ο Θεός είναι μεθ' ημών' — κάνοντάς Τον το ιερό μας, την πέτρα πάνω στην οποία οι πιστοί θεμελιώνονται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε Ησαΐας 7–8 — Ο Ραασών της Συρίας και ο Φακέε του Ισραήλ ανεβαίνουν εναντίον της Ιερουσαλήμ, και η καρδιά του Άχαζ και του λαού του κινείται 'όπως τα δέντρα του δάσους κινούνται με τον άνεμο'· ο Θεός στέλνει τον Ησαΐα να πει, 'Πρόσεχε, και ησύχασε· μη φοβάσαι'· και προσφέρει ένα σημείο: 'Ζήτησε για τον εαυτό σου σημείο από τον Κύριο τον Θεό σου· ζήτησέ το είτε στο βάθος, είτε στο ύψος πάνω'. Ο Άχαζ αρνείται, και ο προφήτης απαντά, 'Ακούστε τώρα, ω οίκε του Δαβίδ… Δια τούτο ο Κύριος ο Ίδιος θα σας δώσει σημείο. Ιδού, παρθένος θα συλλάβει, και θα γεννήσει υιό, και θα καλέσει το όνομά του Εμμανουήλ'. Τότε το κεφάλαιο οκτώ: 'Πάρε για τον εαυτό σου μεγάλο νέο κύλινδρο και γράψε σε αυτόν με ανθρώπινη πένα… Κάνε για μένα πιστούς μάρτυρες'· 'Και ήλθε προς την προφήτισσα, και συνέλαβε στην κοιλία, και γέννησε υιό'· 'Κάλεσε το όνομά του Ταχέως λεηλάτησε, αιφνιδίως λεηλάτησε… διότι πριν το παιδί γνωρίσει να καλέσει πατέρα ή μητέρα, θα πάρει τη δύναμη της Δαμασκού, και τα λάφυρα της Σαμάρειας'· και 'ο Θεός είναι μεθ' ημών! Κατανοήστε, ω έθνη, και υποταχθείτε… διότι ο Θεός ο Κύριος είναι μεθ' ημών'· 'αγιάστε τον Κύριο τον Ίδιο, και Αυτός θα είναι ο φόβος σας… Αυτός θα είναι για σας ιερό'.
Μελετήστε
Μελέτη
Γιατί 'παρθένος' και όχι απλώς 'νεαρή γυναίκα'; Ο Κύριλλος αντιμετωπίζει την ένσταση άμεσα και απαντά ότι η προφητεία δείχνει στην αγία Παρθένο και σε σημείο τόσο μεγάλο που μπορούσε να γίνει στο ίδιο το βάθος και ύψος που ο Θεός ονόμασε — την ίδια την Ενσάρκωση:
Διότι έτσι θα υπάρξει αληθώς θαυμαστό και υπερβολικά μεγάλο σημείο, που έγινε και στο βάθος και στο ύψος σύμφωνα με τη θεία υπόσχεση.Το θαύμα είναι ακριβώς ο τρόπος της σύλληψης: όχι από ανθρώπινη γέννηση αλλά από το Άγιο Πνεύμα. Ο Κύριλλος το δηλώνει χωρίς αμφισημία — ο Μονογενής, γεννημένος από τον Πατέρα, δόθηκε από την παρθενική μήτρα κατά σάρκα, η Παρθένος
μη συλλαμβάνουσα από την εκσπερμάτωση ανθρώπινου σπέρματος, αλλά από τη δύναμη και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Και το όνομα ομολογεί τη διδασκαλία. Το να καλέσει κανείς το παιδί Εμμανουήλ είναι να ομολογήσει ότι ο Θεός εμφανίστηκε στη φύση μας, διότι ο Κύριλλος διαβάζει το όνομα ως την ίδια την αναγνώριση του Θεού σε ανθρώπινη μορφή:
δηλαδή, θα ομολογήσεις τον Θεό που εμφανίστηκε σε ανθρώπινη μορφή. Διότι όταν ο Μονογενής Λόγος του Θεού εμφανίστηκε στην ομοίωσή μας, τότε ήταν και μεθ' ημών, αφού Αυτός που είναι πάνω από όλη την κτίση έγινε όμοιος με εμάς.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Το θαύμα του σημείου, δείχνει ο Κύριλλος, είναι ότι συγκρατεί δύο αλήθειες που καμία άλλη γέννηση δεν κράτησε ποτέ: αυτό το Παιδί είναι πλήρως άνθρωπος και πλήρως Θεός, και ο προφήτης υφαίνει και τα δύο στην μία προφητεία επίτηδες:
Παρατήρησε πώς, για να δείξει ότι είναι αληθώς Θεός και ταυτόχρονα άνθρωπος, ο προφήτης αποδίδει σε Αυτόν και θεϊκές και ανθρώπινες ιδιότητες.Ότι τρώει την τροφή των νηπίων, βούτυρο και μέλι, αποδεικνύει την αληθινή ανθρωπότητά Του· ότι ακόμη και ως παιδί είναι πάνω από την αμαρτία αποδεικνύει τη διαρκή θεότητά Του — διότι ήταν άγιος από τη μήτρα και πριν από αυτήν:
εν τούτοις ήταν από τη μήτρα και πριν από αυτήν, ή μάλλον ακόμη και πριν από κάθε αιώνα, άγιος ως Θεός, μη έχοντας απομακρυνθεί από τις δικές Του εξοχότητες εξαιτίας της ανθρωπότητας. Και πήρε τη γέννησή μας όχι για τον Εαυτό Του αλλά για εμάς, για να αγιάσει τη δική μας έλευση στον κόσμο:
ώστε να πιστευθεί ότι έγινε αληθώς όμοιος με εμάς, και να αγιάσει την ίδια τη γέννησή μας.Το κεφάλαιο οκτώ τότε μεταφέρει τον Εμμανουήλ περαιτέρω. Ο Κύριλλος σημειώνει ότι όταν ο προφήτης γράφει για την ενσάρκωση του Κυρίου χρειάζεται 'ανθρώπινη πένα', διότι τα πράγματα της σάρκας λέγονται με τα δικά μας λόγια παρόλο που η αιώνια γέννησή Του υπερβαίνει κάθε λόγο:
Αλλά όταν σκοπεύουμε να συνθέσουμε γραπτά σχετικά με την ενσάρκωσή Του, τότε, και μόνο τότε, χρειάζεται ανθρώπινη πένα, την οποία έκανε και ο σοφός Ιωάννης, λέγοντας: Ο Λόγος έγινε σάρκα, και κατώκησε εν ημίν.Και το παράξενο όνομα 'Ταχέως λεηλάτησε, αιφνιδίως λεηλάτησε' ο Κύριλλος το διαβάζει για τη νίκη του Χριστού επί του διαβόλου, διότι ο νεογέννητος Εμμανουήλ λεηλατεί τον Σατανά και ελευθερώνει τους αιχμαλώτους:
Αλλά επειδή έγινε άνθρωπος, λεηλάτησε τον Σατανά και επιπλέον απελευθέρωσε από τη σκληρότητά του εκείνους που παλαιά είχαν αρπαχθεί από αυτόν και τον υπηρετούσαν μέσω αμαρτίας.
Απαντήστε
Απόκριση
Στάσου ενώπιον του σημείου και προσκύνησε. Η Εκκλησία ομολογεί αυτό που ο Κύριλλος υπερασπίστηκε: η Παρθένος συνέλαβε και γέννησε τον Εμμανουήλ όχι από ανθρώπινο σπέρμα αλλά από τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, και ο Υιός της είναι αληθινός Θεός που εμφανίστηκε σε ανθρώπινη μορφή — ο Θεός μεθ' ημών. Αυτό είναι το θεμέλιο της σωτηρίας σου· ας είναι το θεμέλιο του θαυμασμού σου. Όταν τιμάς την αειπάρθενο Θεοτόκο, τιμάς το μυστήριο με το οποίο ο Θεός έγινε όπως είσαι χωρίς να παύσει να είναι Θεός — και θυμήσου γιατί το έκανε: 'ώστε να αγιάσει την ίδια τη γέννησή μας'. Η δική σου έλευση στον κόσμο είναι αγιασμένη επειδή ο Θεός συγκατένευσε να γεννηθεί. Άκουσε επίσης την παρηγοριά που το σημείο έδωσε σε έναν τρομαγμένο βασιλιά και δίνει σε μια τρομαγμένη ψυχή: 'Πρόσεχε, και ησύχασε· μη φοβάσαι'. Ο Άχαζ έχασε τη βοήθεια που του προσφέρθηκε επειδή δεν ήθελε να εμπιστευθεί· μη χάσεις τη δική σου. Ο ίδιος Εμμανουήλ ο οποίος, ακόμη και ως νεογέννητος, λεηλάτησε τον Σατανά και ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους είναι ικανός να σε ελευθερώσει από κάθε σκληρότητα του εχθρού και από τις αλυσίδες της δικής σου αμαρτίας. Κάνε Τον το ιερό σου, όπως το κεφάλαιο οκτώ προστάζει — αγίασε τον Κύριο τον Ίδιο στην καρδιά σου και άσε Τον να είναι ο φόβος σου, και δεν θα σκοντάψεις. Και άσε την κραυγή του κεφαλαίου να γίνει η καθημερινή σου πανοπλία. Εναντίον κάθε τρόμου, κάθε συμμαχίας φόβων που κινεί την καρδιά όπως δέντρα στον άνεμο, βάλε τον λόγο που ο Κύριλλος βρήκε ανίκητο: ο Θεός είναι μεθ' ημών.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε που έδωσες στον οίκο του Δαβίδ το σημείο στο βάθος και στο ύψος — την Παρθένο που θα συνέλαβε και θα γεννούσε Υιό και θα καλούσε το όνομά Του Εμμανουήλ: προσκυνώ το θαύμα του ελέους Σου, ότι η αγία Παρθένος συνέλαβε όχι από την εκσπερμάτωση ανθρώπινου σπέρματος αλλά από τη δύναμη και την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, και ότι Εσύ, ο Μονογενής Λόγος, εμφανίστηκες σε ανθρώπινη μορφή, αληθινός Θεός μεθ' ημών. Ευλογώ την αειπάρθενο Θεοτόκο μέσω της οποίας ήλθες, και ομολογώ Εσένα, ω Εμμανουήλ, Θεέ που έγινες όπως είμαστε εμείς όμως έμεινες πάνω από όλη την κτίση, και πήρες τη γέννησή μας για να αγιάσεις την ίδια τη γέννησή μας. Όπως είπες στον τρέμοντα βασιλιά, πες τώρα στην φοβισμένη καρδιά μου: Πρόσεχε, και ησύχασε· μη φοβάσαι. Εσύ που ακόμη και ως νεογέννητος λεηλάτησες τον Σατανά και απελευθέρωσες τους αιχμαλώτους που κρατούνταν από αυτόν μέσω αμαρτίας, απελευθέρωσε και εμένα, και σπάσε τις αλυσίδες της ανομίας μου. Γίνε Εσύ το ιερό μου, ώστε αγιάζοντάς Σε στην καρδιά μου και κάνοντάς Σε τον φόβο μου, να μην σκοντάψω ούτε να πέσω. Και ας γίνει το όνομά Σου η πανοπλία μου εναντίον κάθε τρόμου, διότι ο Θεός είναι μεθ' ημών. Σε Εσένα, ω Χριστέ ο Θεός ημών, Εμμανουήλ, με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →