Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ
Δανιήλ 12 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για τον Δανιήλ 12, όπου ο προφήτης λαμβάνει τελικές διαβεβαιώσεις σχετικά με τη διαφύλαξη της Εκκλησίας και την ελπίδα της ανάστασης. Η ερμηνεία του Καλβίνου αποκαλύπτει πώς ο Θεός παραμένει ο πιστός φύλακας του λαού του ακόμη και όταν οι εξωτερικές συνθήκες φαίνονται πιο απελπιστικές. Τα λόγια του μας προσκαλούν να υψώσουμε τα μάτια μας πέρα από την παρούσα θλίψη προς τη βέβαιη νίκη που εξασφαλίστηκε από τον Χριστό. Καθώς ακούμε, ας χορηγήσει το Πνεύμα την ίδια σταθερή πίστη που στήριξε τον Δανιήλ και τους αγίους που τον ακολούθησαν. Ας ενισχύσουν οι γνώσεις του Καλβίνου την υπομονή μας και ας βαθύνουν τον πόθο μας για την ημέρα που κάθε υπόσχεση θα εκπληρωθεί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον Δανιήλ 12 ολόκληρο. Διάβασε το κεφάλαιο αργά, παρατηρώντας τις υποσχέσεις της απελευθέρωσης, την ανάσταση των δικαίων και των αδίκων, και την τελική προτροπή προς τον ίδιο τον Δανιήλ. Άφησε τα λόγια να εγκατασταθούν πριν στραφείς στην ερμηνεία του Καλβίνου. Ζήτα από τον Κύριο να ανοίξει την κατανόησή σου ώστε το όραμα να ενισχύσει την ελπίδα σου αντί να αυξήσει τη σύγχυση. Πάρε τον χρόνο σου· το κεφάλαιο είναι σύντομο αλλά βαρύ με αιώνια αλήθεια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας την αναγγελία του αγγέλου για τη φύλαξη του Θεού πάνω στην Εκκλησία.
Ο άγγελος δεν αφηγείται πλέον μελλοντικά γεγονότα ειδικά, αλλά διακηρύσσει ότι ο Θεός είναι γενικά ο φύλακας της Εκκλησίας του, ώστε να τη διαφυλάττει θαυμαστά μέσα σε πολλές δυσκολίες και τρομερές ταραχές, καθώς και στο βαθύ σκοτάδι της συμφοράς και του θανάτου. Αυτό είναι το νόημα αυτής της πρότασης. Αυτό το εδάφιο αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο αναφέρεται σε εκείνη την πιο άθλια περίοδο που θα ήταν γεμάτη από ποικίλες και σχεδόν αναρίθμητες συμφορές· και το δεύτερο μας διαβεβαιώνει για την ποτέ αποτυγχάνουσα προστασία και διαφύλαξη της Εκκλησίας του από τον Θεό με τη δική του έμφυτη δύναμη. Σε αυτό το δεύτερο μέρος η υπόσχεση περιορίζεται στους εκλεκτούς, και έτσι μπορεί να διακριθεί μια τρίτη πρόταση, αλλά είναι μόνο προσθήκη στη δεύτερη που μόλις αναφέρθηκε. Στο τέλος του εδαφίου, ο άγγελος μας παρουσιάζει έναν ορισμό της Εκκλησίας, καθώς πολλοί ισχυρίζονταν ότι ήταν λαός του Θεού ενώ δεν ήταν πραγματικά. Λέει ότι ο Μιχαήλ, ο άρχοντας του λαού, θα σταθεί. Έπειτα δηλώνει τον λόγο: Οι συμφορές εκείνης της περιόδου θα ήταν τέτοιες που δεν είχαν ποτέ παρατηρηθεί από την αρχή του κόσμου. Καθώς απευθύνεται στον Δανιήλ, λέει, γιοι του λαού σου· γιατί αυτός ήταν ένας από τους γιους του Αβραάμ, και το έθνος από το οποίο καταγόταν ο Δανιήλ ήταν με αυτή την έννοια «δικό του». Από αυτό προκύπτει ότι οι συμφορές για τις οποίες θα μιλήσει σύντομα ανήκουν στην αληθινή Εκκλησία, και όχι στα βέβηλα έθνη. Η μοναδική βοήθεια του Μιχαήλ δεν θα χρειαζόταν, εκτός αν η Εκκλησία ήταν καταπιεσμένη με τις πιο καταστροφικές θλίψεις. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, το νόημα του αγγέλου σύμφωνα με την εξήγησή μου. Η Εκκλησία θα υπόκειται σε πολυάριθμες και σοβαρές συμφορές μέχρι την έλευση του Χριστού, αλλά παρ' όλα αυτά θα αισθάνεται την ευμενής διάθεση του Θεού, εξασφαλίζοντας τη δική της ασφάλεια υπό τη βοήθεια και την προστασία του. Με τον Μιχαήλ πολλοί συμφωνούν ότι εννοείται ο Χριστός ως κεφαλή της Εκκλησίας. Αλλά αν φαίνεται καλύτερο να εννοηθεί ο Μιχαήλ ως ο αρχάγγελος, αυτή η έννοια θα αποδειχθεί κατάλληλη, γιατί υπό τον Χριστό ως κεφαλή, οι άγγελοι είναι οι φύλακες της Εκκλησίας. Όποιο και αν είναι το αληθινό νόημα, ο Θεός ήταν ο διαφυλάκτης της Εκκλησίας του με το χέρι του μονογενούς Υιού του, και επειδή οι άγγελοι είναι υπό την κυβέρνηση του Χριστού, θα μπορούσε να εμπιστευθεί αυτό το καθήκον στον Μιχαήλ. Εκείνος ο απαίσιος υποκριτής, ο Σερβέτος, τόλμησε να οικειοποιηθεί αυτό το εδάφιο για τον εαυτό του· γιατί το επέγραψε ως πρόσοψη στα φρικτά σχόλιά του, επειδή ονομαζόταν Μιχαήλ! Παρατηρούμε τι διαβολική μανία τον κατέλαβε, καθώς τόλμησε να διεκδικήσει ως δικό του αυτό που λέγεται εδώ για τη μοναδική βοήθεια που παρέχεται από τον Χριστό στην Εκκλησία του. Ήταν άνθρωπος με τα πιο ακάθαρτα αισθήματα, όπως έχουμε ήδη επαρκώς καταστήσει γνωστό. Αλλά αυτό ήταν απόδειξη της αυθάδειας και της ιερόσυλης τρέλας του — να στολίζει τον εαυτό του με αυτό το επίθετο του Χριστού χωρίς ντροπή, και να υψώνει τον εαυτό του στη θέση του Χριστού, καυχώμενος ότι είναι ο Μιχαήλ, ο φύλακας της Εκκλησίας και ο ισχυρός άρχοντας του λαού! Αυτό το γεγονός είναι καλά γνωστό, γιατί έχω το βιβλίο πρόχειρο αν κάποιος αμφισβητήσει τον λόγο μου. ΠΡΟΣΕΥΧΗ.Σχετικά με την ανάσταση, ο Καλβίνος γράφει:
Ο άγγελος φαίνεται εδώ να σημειώνει μια μετάβαση από την έναρξη του κηρύγματος του ευαγγελίου, στην τελική ημέρα της ανάστασης, χωρίς επαρκή αφορμή για αυτό. Γιατί περνάει πάνω από τον ενδιάμεσο χρόνο κατά τον οποίο πολλά γεγονότα θα μπορούσαν να είναι αντικείμενο προφητείας; Ενώνει αυτά τα δύο θέματα πολύ αρμόζοντα και σωστά, συνδέοντας τη σωτηρία της Εκκλησίας με την τελική ανάσταση και με τη δεύτερη έλευση του Χριστού. Όπου κι αν κοιτάξουμε γύρω μας, δεν συναντάμε ποτέ καμία πηγή σωτηρίας στη γη. Ο άγγελος αναγγέλλει τη σωτηρία όλων των εκλεκτών. Είναι πιο άθλια καταπιεσμένοι από όλες τις πλευρές, και όπου στρέφουν τα μάτια τους, αντιλαμβάνονται τίποτα άλλο παρά σύγχυση. Ως εκ τούτου, η ελπίδα της υποσχεμένης σωτηρίας δεν θα μπορούσε να συλληφθεί από τον άνθρωπο πριν οι εκλεκτοί υψώσουν το νου τους στη δεύτερη έλευση του Χριστού. Είναι ακριβώς σαν να είχε πει ο άγγελος, ο Θεός θα είναι ο σταθερός διαφυλάκτης της Εκκλησίας του, ακόμη και μέχρι το τέλος· αλλά ο τρόπος με τον οποίο θα τη διαφυλάξει δεν πρέπει να ληφθεί με σαρκική έννοια, καθώς η Εκκλησία θα είναι σαν νεκρό σώμα μέχρι να αναστηθεί ξανά. Εδώ αντιλαμβανόμαστε τον άγγελο να διδάσκει την ίδια αλήθεια που παραδίδει ο Παύλος με άλλα λόγια, δηλαδή, είμαστε νεκροί, και η ζωή μας είναι κρυμμένη με τον Χριστό· θα φανερωθεί τότε όταν εμφανιστεί στους ουρανούς. (Κολοσσαείς 3:3.) Πρέπει να κρατήσουμε αυτό πρώτα απ' όλα, ο Θεός είναι αρκετά ισχυρός για να μας υπερασπιστεί, και δεν χρειάζεται να διστάσουμε να αισθανθούμε ασφαλείς υπό το χέρι και την προστασία του. Εν τω μεταξύ είναι απαραίτητο να προσθέσουμε αυτό το δεύτερο σημείο· όσο καιρό καθορίζουμε τα μάτια μας μόνο στην παρούσα κατάσταση των πραγμάτων, και ασχολούμαστε με ό,τι μας προσφέρει ο κόσμος, θα είμαστε πάντα σαν τους νεκρούς. Και γιατί έτσι; Η ζωή μας πρέπει να είναι κρυμμένη με τον Χριστό στον Θεό. Η σωτηρία μας είναι ασφαλής, αλλά ακόμα την ελπίζουμε, όπως λέει ο Παύλος σε άλλο εδάφιο. (Ρωμαίους 8:23, 24.) Αυτό που ελπίζεται δεν φαίνεται, λέει. Αυτό μας δείχνει πόσο εντελώς εύστοχη είναι η μετάβαση από αυτή τη διδασκαλία σχετικά με τους εκλεκτούς του Θεού στην τελευταία έλευση του Χριστού. Αυτό λοιπόν είναι αρκετό όσον αφορά το πλαίσιο. Η λέξη πολλοί φαίνεται εδώ σαφώς να τίθεται για όλους, και αυτό δεν πρέπει να θεωρείται καθόλου παράλογο, γιατί ο άγγελος δεν χρησιμοποιεί τη λέξη σε αντίθεση με όλους ή λίγους, αλλά μόνο με έναν. Μερικοί από τους Ιουδαίους καταπονούν αυτή την έκφραση για να σημαίνει την αποκατάσταση της Εκκλησίας σε αυτόν τον κόσμο υπό αυτούς, το οποίο είναι εντελώς ασήμαντο. Σε αυτή την περίπτωση η ακόλουθη γλώσσα δεν θα ήταν σωστή, — Μερικοί θα αναστηθούν σε ζωή, και άλλοι σε ατιμία και περιφρόνηση. Ως εκ τούτου, αν αυτό αφορούσε μόνο την Εκκλησία του Θεού, σίγουρα κανείς δεν θα ανασταινόταν σε ατιμία και καταδίκη. Αυτό δείχνει ότι ο άγγελος πραγματεύεται την τελευταία ανάσταση, η οποία είναι κοινή σε όλους, και δεν επιτρέπει εξαιρέσεις. Έχω εξηγήσει πρόσφατα γιατί εφιστά την προσοχή μας στην έλευση του Χριστού. Εφόσον όλα τα πράγματα στον κόσμο θα είναι συνεχώς μπερδεμένα, ο νους μας πρέπει απαραίτητα να υψωθεί προς τα πάνω, και να κερδίσει τη νίκη πάνω σε ό,τι παρατηρούμε με τα μάτια μας, και κατανοούμε με τις εξωτερικές αισθήσεις μας.Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στην ανταμοιβή που περιμένει εκείνους που είναι προικισμένοι με κατανόηση.
Η λέξη «συνετοί» σημαίνει προικισμένοι με νου. Μερικοί την παίρνουν μεταβατικά, και σε αυτό το εδάφιο η γνώμη τους είναι πιθανώς σωστή, επειδή το έργο της δικαίωσης θα αποδοθεί σύντομα σε αυτούς τους συνετούς. Αλλά η πρώτη έννοια ταιριάζει καλύτερα στο κεφάλαιο 11, και στο εδάφιο 10 θα τεθεί απολύτως. Ως εκ τούτου σημαίνει εκείνους που είναι προικισμένοι με κατανόηση. Ο άγγελος εδώ επιβεβαιώνει αυτό που έχω εκφράσει πρόσφατα σχετικά με την τελική ανάσταση, και δείχνει πώς θα απολαύσουμε τους καρπούς της, επειδή η αιώνια δόξα είναι αποθηκευμένη για εμάς στον ουρανό. Δεν πρέπει να παραπονιόμαστε ότι μας φέρονται ανάξια, όποτε φαινόμαστε να υποφέρουμε σκληρότητα από τα χέρια του Θεού, επειδή πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με τη δόξα του ουρανού, και με την αιώνια ύπαρξη εκείνης της ζωής που μας έχει υποσχεθεί. Λέει λοιπόν, οι διδάσκαλοι, ή εκείνοι που υπερέχουν σε κατανόηση, θα λάμψουν ως το φως του ουρανού. Αν η λέξη «διδάσκαλοι» θεωρείται προτιμότερη, θα υπάρχει ένα σχήμα λόγου, ένα μέρος που τίθεται για το όλο, και, επομένως, ακολουθώ τη συνήθη εξήγηση. Εφαρμόζει τη φράση, «προικισμένοι με κατανόηση», σε εκείνους που δεν απομακρύνονται από την αληθινή και καθαρή γνώση του Θεού, όπως θα εξηγηθεί πιο πλήρως αργότερα. Γιατί ο άγγελος αντιπαραβάλλει τους βέβηλους που υπερήφανα και περιφρονητικά μαίνονται κατά του Θεού, και τους πιστούς των οποίων όλη η σοφία είναι να υποτάσσονται στον Θεό, και να τον λατρεύουν με την πιο καθαρή αγάπη του νου τους. Θα πούμε περισσότερα για αυτό το θέμα αύριο. Αλλά τώρα λέει, εκείνοι που διατήρησαν ειλικρινή ευσέβεια θα είναι σαν το φως του στερεώματος· εννοώντας, θα είναι κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών, όπου θα απολαύσουν εκείνη τη δόξα που ξεπερνά όλη τη λαμπρότητα του κόσμου. Αναμφίβολα, ο άγγελος εδώ χρησιμοποιεί σχήματα για να εξηγήσει αυτό που είναι ακατανόητο, υπονοώντας, τίποτα δεν μπορεί πιθανώς να βρεθεί στον κόσμο που να αντιστοιχεί στη δόξα του εκλεκτού λαού.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Καλβίνος το συνδέει αυτό με την αιώνια ελπίδα που στηρίζει τους εκλεκτούς μέσα από τις πρόσκαιρες δοκιμασίες.
Εκείνοι που κοιμούνται στη γη και τη σκόνη· εννοώντας, όπου υπάρχει η γη και η σκόνη, παρ' όλα αυτά θα αναστηθούν, υπονοώντας την ελπίδα μιας ανάστασης που δεν βασίζεται σε φυσικά αίτια, αλλά εξαρτάται από την ανεκτίμητη δύναμη του Θεού, η οποία ξεπερνά όλες τις αισθήσεις μας. Ως εκ τούτου, αν και οι εκλεκτοί καθώς και οι ασεβείς θα μειωθούν σε γη και σκόνη, αυτό δεν θα αποτελέσει σε καμία περίπτωση εμπόδιο για τον Θεό να τους αναστήσει ξανά. Χρησιμοποιεί γη και σκόνη. Κατά την κρίση μου, η «γη» είναι το γένος, και η «σκόνη» είναι το είδος, εννοώντας, αν και είναι μόνο σάπια πτώματα, παρ' όλα αυτά θα μειωθούν σε σκόνη, η οποία είναι λεπτά σωματίδια γης. Ο Θεός, λοιπόν, είναι προικισμένος με επαρκή δύναμη για να καλέσει τους νεκρούς σε νέα ζωή. Αυτό το εδάφιο είναι άξιο ιδιαίτερης προσοχής, επειδή οι προφήτες δεν περιέχουν καμία σαφέστερη μαρτυρία από αυτή για την τελευταία ανάσταση, ιδιαίτερα καθώς ο άγγελος διακηρύσσει σαφώς τη μελλοντική ανάσταση τόσο των δικαίων όσο και των αδίκων. Η αιωνιότητα εδώ αντιτίθεται σε εκείνες τις πρόσκαιρες θλίψεις στις οποίες υποβαλλόμαστε τώρα. Εδώ μπορούμε να παρατηρήσουμε την προτροπή του Παύλου, ότι εκείνες οι στιγμιαίες θλίψεις με τις οποίες ο Θεός μας δοκιμάζει, δεν μπορούν να συγκριθούν με εκείνη την αιώνια δόξα που ποτέ δεν θα παύσει. (Ρωμαίους 8:18.) Αυτό, επομένως, είναι ο λόγος για τον οποίο ο άγγελος εκφράζει τόσο σαφώς, ότι η αιώνια ζωή περιμένει τους εκλεκτούς, και η αιώνια ατιμία και καταδίκη θα είναι η μοίρα των ασεβών. Έπειτα προσθέτει, —
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού χρειάζεσαι περισσότερο να θυμάσαι ότι ο Θεός διαφυλάττει την Εκκλησία του ακόμη και όταν όλα τα ορατά σημάδια δείχνουν σε ήττα;
2. Πώς αλλάζει η βεβαιότητα της τελικής ανάστασης τον τρόπο που βλέπεις την παρούσα ταλαιπωρία ή την φαινομενική καθυστέρηση;
3. Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορείς, όπως οι σοφοί, να βοηθήσεις άλλους να δείξουν προς τη ζωή που είναι κρυμμένη με τον Χριστό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Δέσποτα Κύριε, ὁ ὁρίσας καιροὺς θλίψεως τῷ λαῷ σου, ἀλλὰ γράψας τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐν τῇ βίβλῳ τῆς ζωῆς, ὑπεράσπισον τὴν Ἐκκλησίαν σου διὰ χειρὸς Μιχαὴλ καὶ διὰ τῆς βασιλείας τοῦ Υἱοῦ σου. Στήριξον ἡμᾶς ἐν πίστει διαθήκης ὅταν αἱ θλίψεις περισσεύωσιν, καὶ στερέωσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐπὶ τὴν πρωΐαν τῆς ἀναστάσεως, ὅτε οἱ σοφοὶ λάμψουσιν ὡς τὸ στερέωμα εἰς τοὺς αἰῶνας. Δώρησαι ἡμῖν χάριν τοῦ ὑπομεῖναι μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης, πρὸς δόξαν σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →