← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησ 45-46 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ησαΐας 45-46Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στον Ησαΐα 45–46 μας εισάγει στην αρχαία προφητεία του Κύρου και στις βαθύτερες ευαγγελικές της αντηχήσεις. Ο Χένρι δείχνει πώς το κυρίαρχο χέρι του Θεού προετοιμάζει έναν απελευθερωτή, σιωπά τα είδωλα και δείχνει προς τον Χριστό. Η μετρημένη έκθεσή του μας προσκαλεί να ανιχνεύσουμε την ίδια πιστότητα που εργάζεται στις δικές μας ιστορίες. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε τη Γραφή, θα μελετήσουμε τις γνώσεις του Χένρι και θα απαντήσουμε με προσευχή. Είθε το Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την παρηγοριά που περιέχουν αυτά τα κεφάλαια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τον Ησαΐα 45–46 αργά. Προσέξτε τους επαναλαμβανόμενους ισχυρισμούς για την μοναδικότητα του Κυρίου και τις τρυφερές υποσχέσεις προς τον λαό του. Αφήστε τα λόγια για τον Κύρο, την πτώση των ειδώλων και την κλήση στη σωτηρία να εγκατασταθούν στο νου σας. Κάντε παύση μετά από κάθε ενότητα και ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει τι σημαίνουν αυτές οι αρχαίες υποσχέσεις για τη ζωή σας σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει σκιαγραφώντας την εξαπλή κίνηση του κεφαλαίου και τον χριστολογικό του ορίζοντα. Ο Κύρος ονομάστηκε στο προηγούμενο κεφάλαιο ποιμένας του Θεού· περισσότερα λέγονται γι' αυτόν και περισσότερα γι' αυτόν σε αυτό το κεφάλαιο, όχι μόνο επειδή επρόκειτο να γίνει όργανο για την απελευθέρωση των Ιουδαίων από την αιχμαλωσία τους, αλλά επειδή επρόκειτο να είναι σε αυτό τύπος του μεγάλου Λυτρωτή, και αυτή η απελευθέρωση επρόκειτο να είναι τύπος της μεγάλης λύτρωσης από την αμαρτία και τον θάνατο· διότι αυτή ήταν η σωτηρία για την οποία μαρτύρησαν όλοι οι προφήτες. Έχουμε εδώ, Ι. Τα μεγάλα πράγματα που ο Θεός θα έκανε για τον Κύρο, ώστε να τεθεί σε θέση να απελευθερώσει τον λαό του Θεού, εδ. 1-4. ΙΙ. Την απόδειξη που ο Θεός θα έδινε με αυτό της αιώνιας δύναμης και θεότητάς του, και της καθολικής, αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας του, εδ. 5-7. ΙΙΙ. Μια προσευχή για την επιτάχυνση αυτής της απελευθέρωσης, εδ. 8. IV. Μια επίπληξη προς τους απίστους Ιουδαίους, που φιλονικούσαν με τον Θεό για την παράταση της αιχμαλωσίας τους, εδ. 9, 10. V. Ενθάρρυνση προς τους πιστούς Ιουδαίους, που εμπιστεύονταν στον Θεό και επέμεναν στην προσευχή, διαβεβαιώνοντάς τους ότι ο Θεός θα εκπλήρωνε εν καιρώ αυτό το έργο δια του χεριού του Κύρου, εδ. 11-15. VI. Μια πρόκληση προς τους προσκυνητές των ειδώλων και η καταδίκη τους διακηρύσσεται, και ικανοποίηση προς τους προσκυνητές του αληθινού Θεού και η παρηγοριά τους εξασφαλίζεται, με βλέμμα στον Μεσίτη, ο οποίος γίνεται από τον Θεό για μας και δικαιοσύνη και αγιασμός, εδ. 16-25. Και εδώ, όπως σε πολλά άλλα μέρη αυτής της προφητείας, υπάρχει πολύς Χριστός και ευαγγελική χάρη. Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει τις θείες προετοιμασίες που εξοπλίζουν τον Κύρο για το έργο του. Ι. Ποια μεγάλα πράγματα ο Θεός θα έκανε γι' αυτόν, ώστε να θέσει στη δύναμή του να απελευθερώσει τον λαό του. Για αυτόν τον σκοπό θα είναι ισχυρός κατακτητής και πλούσιος μονάρχης και έθνη θα γίνουν φόρου υποτελή σ' αυτόν και θα τον βοηθήσουν και με άνδρες και με χρήματα. Αυτό που ο Θεός εδώ υπόσχεται να κάνει για τον Κύρο θα μπορούσε να το είχε κάνει για τον Ζοροβάβελ, ή για κάποιους από τους ίδιους τους Ιουδαίους· αλλά τον πλούτο και τη δύναμη αυτού του κόσμου ο Θεός σπάνια έκρινε σκόπιμο να εμπιστευθεί τον δικό του λαό με πολλά από αυτά, τόσες είναι οι παγίδες και οι πειρασμοί που τους συνοδεύουν· αλλά αν υπήρξε ανάγκη, για τον Θεό της Εκκλησίας, να τους χρησιμοποιήσει, ο Θεός ευδόκησε μάλλον να τα θέσει στα χέρια άλλων, για να χρησιμοποιηθούν υπέρ αυτών, παρά να τα διακινδυνεύσει στα δικά τους χέρια. Ο Κύρος εδώ ονομάζεται χρισμένος του Θεού, επειδή τόσο σχεδιάστηκε όσο και προσδιορίστηκε για αυτή τη μεγάλη υπηρεσία από τη βουλή του Θεού, και επρόκειτο να είναι σε αυτό τύπος του Μεσσία. Ο Θεός δεσμεύεται να κρατά το δεξί του χέρι, όχι μόνο για να τον ενισχύει και να τον στηρίζει, αλλά για να κατευθύνει τις κινήσεις και τις προθέσεις του, όπως ο Ελισσαίος έθεσε τα χέρια του στα χέρια του βασιλιά όταν επρόκειτο να ρίξει το βέλος του κατά της Συρίας, Β΄ Βασιλειών ιγ΄ 16. Βρισκόμενος υπό τέτοια καθοδήγηση, Ο Χένρι στη συνέχεια εκθέτει τον αποκλειστικό ισχυρισμό του Κυρίου για κυριαρχία πάνω σε όλα τα γεγονότα. Ι. Πώς αυτή η διδασκαλία εκτίθεται εδώ σχετικά με την κυριαρχία του μεγάλου Ιεχωβά, σε δύο πράγματα:— 1. Ότι είναι Θεός μόνος, και δεν υπάρχει Θεός εκτός αυτού. Αυτό εδώ διδάσκεται ως θεμελιώδης αλήθεια, η οποία, αν πιστευόταν σταθερά, θα κατήργει την ειδωλολατρία από τον κόσμο. Με τι φοβερό, προστακτικό, ύφος μεγαλειότητας και αυθεντίας, προκαλώντας αψήφηση, σαν να λέγαμε, σε όλους τους διεκδικητές, ο μεγάλος Θεός εδώ το διακηρύσσει στον κόσμο: Εγώ είμαι ο Κύριος, εγώ ο Κύριος, Ιεχωβά, και δεν υπάρχει άλλος, δεν υπάρχει Θεός εκτός εμού, κανένα άλλο αυτοϋπάρχον, αυτάρκες ον, κανένα άπειρο και αιώνιο. Και πάλι (εδ. 6), Δεν υπάρχει άλλος εκτός εμού· όλοι όσοι τίθενται σε ανταγωνισμό με εμένα είναι πλαστοί· όλοι είναι ματαιότητα και ψεύδος, διότι εγώ είμαι ο Κύριος, και δεν υπάρχει άλλος. Αυτό λέγεται εδώ στον Κύρο, όχι μόνο για να τον θεραπεύσει από την αμαρτία των προγόνων του, που ήταν η προσκύνηση ειδώλων, αλλά για να τον προφυλάξει από την πτώση στην αμαρτία ορισμένων προκατόχων του στη νίκη και την παγκόσμια μοναρχία, που ήταν η αυτοανακήρυξή τους ως θεών και η ειδωλοποίησή τους, στην οποία ορισμένοι αποδίδουν πολλά από την προέλευση της ειδωλολατρίας. Ας θυμάται ο Κύρος, όταν γίνει έτσι πλούσιος και μεγάλος, ότι ακόμη είναι μόνο άνθρωπος, και δεν υπάρχει Θεός παρά ένας. 2. Ότι είναι Κύριος όλων, και τίποτα δεν γίνεται χωρίς αυτόν (εδ. 7): Εγώ σχηματίζω το φως, που είναι ευάρεστο και ευχάριστο, και εγώ δημιουργώ το σκότος, που είναι οδυνηρό και δυσάρεστο. Εγώ κάνω ειρήνη (που τίθεται εδώ για κάθε αγαθό) και εγώ δημιουργώ κακό, όχι το κακό της αμαρτίας (ο Θεός δεν είναι ο αυτουργός αυτού), αλλά το κακό της τιμωρίας. Εγώ ο Κύριος διατάσσω, και κατευθύνω, και κάνω όλα αυτά τα πράγματα. Παρατηρήστε, (1.) Τα πολύ διαφορετικά γεγονότα που συμβαίνουν στα τέκνα των ανθρώπων. Το φως και το σκότος είναι αντίθετα μεταξύ τους, και όμως, στην πορεία της πρόνοιας, μερικές φορές αναμειγνύονται, όπως οι πρωινές και εσπερινές λυκόφωτες, ούτε ημέρα ούτε νύχτα, Ζαχ. ιδ΄ 6. Υπάρχει ανάμειξη χαρών και λυπών στο ίδιο ποτήρι, που αλληλοανακουφίζονται. Μερικές φορές εναλλάσσονται, όπως το μεσημεριανό φως και το μεσονύκτιο σκότος. Στην περιστροφή κάθε ημέρας το καθένα παίρνει τη σειρά του, και υπάρχουν σύντομες μεταβάσεις από το ένα στο άλλο, μάρτυρας η περίπτωση του Ιώβ. (2.) Η ίδια αιτία και των δύο, και αυτή είναι εκείνος που είναι η πρώτη Αιτία όλων: Εγώ ο Κύριος, η πηγή όλης της ύπαρξης, είμαι η πηγή όλης της δύναμης. Αυτός που σχημάτισε το φυσικό φως (Γεν. α΄ 3) ακόμη σχηματίζει το προνοιακό φως. Αυτός που στην αρχή έκανε ειρήνη ανάμεσα στους αντιμαχόμενους σπόρους και αρχές της φύσης κάνει ειρήνη στις υποθέσεις των ανθρώπων. Αυτός που επέτρεψε το φυσικό σκότος, που ήταν απλή στέρηση, δημιουργεί το προνοιακό σκότος· διότι σχετικά με τις θλίψεις και τις δοκιμασίες δίνει θετικές εντολές. Σημειώστε, Ο σοφός Θεός έχει την τάξη και τη διάθεση όλων των παρηγοριών μας, και όλων των σταυρών μας, σε αυτόν τον κόσμο. Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα δείχνοντας πώς ο Θεός προσκαλεί την πιστή προσευχή για την υποσχεμένη απελευθέρωση. 1. Για την παρηγοριά εκείνων που με ζήλο ποθούσαν, και όμως ήσυχα περίμεναν, τη λύτρωση του Ισραήλ (εδ. 8): Σταλάξτε, ουρανοί, από πάνω. Κάποιοι το παίρνουν ως προσευχή των αγίων για την απελευθέρωση. Εγώ μάλλον το παίρνω ως εντολή του Θεού σχετικά με αυτό· διότι λέγεται ότι διατάσσει απελευθερώσεις, Ψαλμ. μδ΄ 4. Τώρα η εντολή απευθύνεται στον ουρανό και τη γη, και σε όλα τα στρατεύματα και των δύο, όπως συνήθως τρέχουν οι βασιλικές εντολές—Προς όλους τους αξιωματούχους, πολιτικούς και στρατιωτικούς. Όλα τα κτίσματα θα γίνουν στις θέσεις τους να συνεισφέρουν στη διεξαγωγή αυτού του μεγάλου έργου, όταν ο Θεός θελήσει να γίνει. Αν οι άνθρωποι δεν θελήσουν να βοηθήσουν και να συνδράμουν, ο Θεός θα το παράγει χωρίς αυτούς, όπως κάνει τις δροσιές του ουρανού και το χορτάρι της γης, που δεν περιμένουν τον άνθρωπο, ούτε περιμένουν τους υιούς των ανθρώπων, Μιχ. ε΄ 7. Παρατηρήστε, (1.) Τη μέθοδο αυτής της μεγάλης απελευθέρωσης που πρόκειται να γίνει για τον Ισραήλ. Η δικαιοσύνη πρέπει πρώτα να γίνει μέσα τους· πρέπει να οδηγηθούν σε μετάνοια για τις αμαρτίες τους, να αποκηρύξουν τις ειδωλολατρίες τους, να επιστρέψουν στον Θεό, και να μεταρρυθμίσουν τη ζωή τους, και τότε η σωτηρία θα γίνει γι' αυτούς, και όχι πριν. Δεν πρέπει να περιμένουμε σωτηρία χωρίς δικαιοσύνη, διότι αυτές αναβλύζουν μαζί και μαζί ο Κύριος τις έχει δημιουργήσει· ό,τι ο Θεός έχει ενώσει, ας μην το χωρίζουμε εμείς. Δείτε Ψαλμ. πε΄ 9-11. Ο Χριστός πέθανε για να μας σώσει από τις αμαρτίες μας, όχι στις αμαρτίες μας, και γίνεται λύτρωση για μας με το να γίνεται για μας δικαιοσύνη και αγιασμός. (2.) Τα μέσα αυτής της μεγάλης απελευθέρωσης. Αντί να αποτύχει, όταν έρθει ο ορισμένος καιρός γι' αυτήν, οι ουρανοί θα σταλάξουν δικαιοσύνη, και η γη θα ανοίξει για να φέρει σωτηρία, και και τα δύο θα συμπράξουν στη μεταρρύθμιση, και έτσι στην αποκατάσταση του Ισραήλ του Θεού. Είναι από τον ουρανό, από πάνω από τους ουρανούς, που η δικαιοσύνη σταλάζει, διότι κάθε χάρη και καλό δώρο είναι από πάνω· μάλιστα, από την πιο άφθονη έκχυση του Πνεύματος τώρα χύνεται κάτω, και, αν οι καρδιές μας είναι ανοιχτές να το δεχθούν, το αποτέλεσμα θα είναι οι καρποί της δικαιοσύνης και η μεγάλη σωτηρία.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι στρέφεται στην προειδοποίηση κατά της φιλονικίας με τον Δημιουργό. 2. Για επίπληξη προς εκείνους από τους εχθρούς της Εκκλησίας που αντιτάχθηκαν σε αυτή τη σωτηρία, ή προς εκείνους από τους φίλους της που απελπίστηκαν γι' αυτήν (εδ. 9): Αλλοίμονο σε αυτόν που φιλονικεί με τον Δημιουργό του! Ο Θεός είναι ο Δημιουργός όλων των πραγμάτων, και επομένως ο Δημιουργός μας, που είναι λόγος για τον οποίο πρέπει πάντα να υποτασσόμαστε σ' αυτόν και ποτέ να μην αντιπαρατιθέμεθα μαζί του. (1.) Ας μην αντιταχθούν οι υπερήφανοι καταπιεστές, στην έπαρση των πνευμάτων τους, στα σχέδια του Θεού σχετικά με την απελευθέρωση του λαού του, ούτε να νομίζουν ότι θα τους κρατήσουν περισσότερο όταν έρθει ο καιρός για την απελευθέρωσή τους. Αλλοίμονο στους υβριστικούς Βαβυλωνίους που προκαλούν τον Θεό σε αψήφηση, όπως έκανε ο Φαραώ, και δεν θα αφήσουν τον λαό του να φύγει! (2.) Ας μην γογγύσουν οι φτωχοί καταπιεσμένοι, στην κατάπτωση των πνευμάτων τους, και να φιλονικήσουν με τον Θεό για την παράταση της αιχμαλωσίας τους, σαν να τους φέρθηκε άδικα ή άσχημα, ή να νομίζουν ότι θα βγουν με τη βία πριν έρθει ο καιρός του Θεού. Σημειώστε, Εκείνοι που φιλονικούν με τον Δημιουργό τους θα βρεθούν σε οδυνηρή κατάσταση· διότι κανείς ποτέ δεν σκλήρυνε την καρδιά του κατά του Θεού και ευημέρησε. Ο αμαρτωλός άνθρωπος είναι πράγματι πλάσμα φιλονικίας· αλλά ας φιλονικούν τα όστρακα με τα όστρακα της γης. Οι άνθρωποι είναι μόνο πήλινα αγγεία, μάλιστα είναι σπασμένα όστρακα, και γίνονται έτσι πολύ από τις αμοιβαίες φιλονικίες τους. Συντρίβονται το ένα εναντίον του άλλου· και, αν είναι διατεθειμένοι να φιλονικήσουν, ας φιλονικήσουν μεταξύ τους, ας αναμιχθούν με τον όμοιό τους· αλλά ας μην τολμήσουν να αντιπαρατεθούν με εκείνον που είναι απείρως πάνω από αυτούς, που είναι τόσο παράλογο και άτοπο όσο, [1.] Για τον πηλό να βρει λάθος στον αγγειοπλάστη: Θα πει ο πηλός σ' αυτόν που τον πλάθει, «Τι κάνεις; Γιατί με κάνεις αυτού του σχήματος και όχι εκείνου;» Μάλιστα, είναι σαν ο πηλός να είναι σε τέτοια θερμότητα και πάθος με τον αγγειοπλάστη ώστε να του πει ότι δεν έχει χέρια, ή ότι εργάζεται τόσο αδέξια σαν να μην είχε. «Θα προσποιηθεί ο πηλός ότι είναι σοφότερος από τον αγγειοπλάστη και επομένως να τον συμβουλεύει, ή ισχυρότερος από τον αγγειοπλάστη και επομένως να τον ελέγχει;» Αυτός που μας έδωσε την ύπαρξη, που μας έδωσε αυτή την ύπαρξη, μπορεί να σχεδιάζει για μας, και να διαθέτει εμάς, όπως ευαρεστείται· και είναι αναιδής αυθάδεια για μας να του υπαγορεύουμε. Θα κατηγορήσουμε τη σοφία του Θεού, ή θα αμφισβητήσουμε τη δύναμή του, εμείς που είμαστε τόσο περίτεχνα, τόσο θαυμαστά, φτιαγμένοι; Θα πούμε, Δεν έχει χέρια, εκείνος του οποίου τα χέρια μας έπλασαν και στα χέρια του οποίου είμαστε; Η διδασκαλία της κυριαρχίας του Θεού έχει αρκετά μέσα της για να σιγήσει όλες τις δυσαρέσκειές μας και τις αντιρρήσεις μας κατά των μεθόδων της πρόνοιας και της χάριτός του, Ρωμ. θ΄ 20, 21. [2.] Είναι τόσο αφύσικο όσο για το παιδί να βρει λάθος στους γονείς, να λέει στον πατέρα, Τι γεννάς; ή στη μητέρα, «Τι γέννησες; Γιατί δεν γεννήθηκα άγγελος, απαλλαγμένος από τις αδυναμίες της ανθρώπινης φύσης και τις συμφορές της ανθρώπινης ζωής;» Δεν πρέπει εκείνοι που είναι τέκνα ανθρώπων να περιμένουν να μοιραστούν την κοινή μοίρα και να τα πάνε όπως πηγαίνουν οι άλλοι; Αν ο Θεός είναι Πατέρας μας, πού είναι η τιμή που του οφείλουμε υποτασσόμενοι στο θέλημά του; Ο Χένρι τέλος δείχνει τη μεγαλύτερη απελευθέρωση που πραγματοποιήθηκε από τον Χριστό. 1. Ελευθερία θα διακηρυχθεί σ' αυτούς, εδ. 13. Ο Κύρος είναι ο άνθρωπος που θα τη διακηρύξει· και, για αυτόν τον σκοπό, ο Θεός θα θέσει δύναμη στα χέρια του: Εγώ τον ανέστησα εν δικαιοσύνη, δηλαδή σε εκπλήρωση των υποσχέσεών μου και για να υπερασπιστώ την δίκαιη αλλά αδικημένη υπόθεση του λαού μου. Θα του δώσει επιτυχία σε όλες τις επιχειρήσεις του, ιδιαίτερα σε εκείνη κατά της Βαβυλώνας: Θα κατευθύνω όλους τους δρόμους του· και τότε ακολουθεί ότι θα τον ευοδώσει, διότι εκείνοι που είναι υπό θεία καθοδήγηση πρέπει αναγκαστικά να προοδεύσουν καλά. Ο Θεός θα κάνει ομαλό τον δρόμο εκείνων που σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει για χάρη του. Δύο πράγματα πρέπει να κάνει ο Κύρος για τον Θεό:—(1.) Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη του Θεού, αλλά τώρα είναι ερείπια, και αυτός πρέπει να την ανοικοδομήσει, δηλαδή πρέπει να δώσει εντολές για την ανοικοδόμησή της, και να δώσει τα μέσα για να γίνει. (2.) Ο Ισραήλ είναι ο λαός του Θεού, αλλά τώρα είναι αιχμάλωτοι, και αυτός πρέπει να τους απελευθερώσει ελεύθερα και γενναιόδωρα, χωρίς να απαιτεί κανένα λύτρο, ούτε να συμβιβάζεται μαζί τους για τιμή ή ανταμοιβή. Και ο Χριστός είναι χρισμένος για να κάνει για τις φτωχές αιχμάλωτες ψυχές αυτό που ο Κύρος επρόκειτο να κάνει για τους αιχμάλωτους Ιουδαίους, να διακηρύξει το άνοιγμα της φυλακής σ' εκείνους που ήταν δεμένοι (κεφ. ξα΄ 1), απελευθέρωση από χειρότερη δουλεία από εκείνη στη Βαβυλώνα.
Απαντήστε

Απάντηση

1. Πού στη ζωή σας πειράζεστε να αμφισβητήσετε τον καιρό ή τη μέθοδο της απελευθέρωσης του Θεού; 2. Πώς επηρεάζει την εμπιστοσύνη σας σήμερα η βεβαιότητα ότι ο Κύριος μόνος σχηματίζει το φως και δημιουργεί το σκότος; 3. Ποια είδωλα στην καρδιά σας πρέπει να ακούσουν την ίδια ετυμηγορία που ο Χένρι καταγράφει κατά των θεών της Βαβυλώνας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κυρίαρχε Κύριε, σε ευχαριστούμε που ανέστησες τον Κύρο και, πολύ περισσότερο, που έστειλες τον Χριστό. Δίδαξέ μας να περιμένουμε τον καιρό σου χωρίς γογγυσμό και να εμπιστευόμαστε την κρυμμένη σοφία σου όταν τα γεγονότα φαίνονται στραβά. Αφαίρεσε κάθε είδωλο που διεκδικεί τη δόξα σου. Χύσε δικαιοσύνη επάνω μας από πάνω και φέρε τη σωτηρία που υποσχέθηκες. Φύλαξέ μας από το να φιλονικούμε με τον Δημιουργό μας· αντίθετα, κάνε μας γρήγορους να προσευχόμαστε και γρήγορους να υπακούμε. Είθε το όνομα του Ιησού να μεγαλυνθεί στην απελευθέρωσή μας και στην καθημερινή μας ζωή. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →