Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Κατά Ματθαίον 20 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στον Ιωάννη Καλβίνο για φως στο κεφάλαιο 20 του Κατά Ματθαίον. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας βοηθά να κατανοήσουμε πώς ο Ιησούς χρησιμοποιεί την παραβολή των εργατών του αμπελώνα για να αναδιαμορφώσει την κατανόησή μας για την κλήση, την ανταμοιβή και την ταπεινότητα ενώπιον του Θεού. Τα λόγια του μας καθοδηγούν μέσα από τη γενναιοδωρία της βασιλείας και τον σταθερό δρόμο της ακολουθίας του Χριστού ακόμα και όταν ο σταυρός βρίσκεται μπροστά. Καθώς ακούμε, ας μας οδηγήσει η σαφήνεια του Καλβίνου βαθύτερα στην Αγία Γραφή και πιο κοντά στον Κύριο που μας καλεί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε το κεφάλαιο 20 του Κατά Ματθαίον αργά και προσευχητικά. Ακούστε την παραβολή των εργατών, τις επαναλαμβανόμενες προβλέψεις για το πάθος του Ιησού και το αίτημα του Ιακώβου και του Ιωάννη. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφούμε στο σχόλιο του Καλβίνου για περαιτέρω φως.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος αρχίζει συνδέοντας την παραβολή με την προηγούμενη πρόταση.
Καθώς αυτή η παραβολή δεν είναι τίποτε άλλο παρά επιβεβαίωση της προηγούμενης πρότασης, ότι οι τελευταίοι θα είναι πρώτοι, μένει τώρα να δούμε με ποιον τρόπο πρέπει να εφαρμοστεί. Μερικοί σχολιαστές την ανάγουν σε αυτή τη γενική πρόταση, ότι η δόξα όλων θα είναι ίση, επειδή η ουράνια κληρονομιά δεν αποκτάται με τα προσόντα των έργων, αλλά δωρίζεται δωρεάν. Αλλά ο Χριστός δεν μιλά εδώ ούτε για την ισότητα της ουράνιας δόξας ούτε για τη μελλοντική κατάσταση των ευσεβών. Δηλώνει μόνο ότι όσοι ήταν πρώτοι χρονικά δεν έχουν δικαίωμα να καυχώνται ή να προσβάλλουν τους άλλους, επειδή ο Κύριος, όποτε θέλει, μπορεί να καλέσει εκείνους που φαινόταν για ένα διάστημα να παραβλέπει, και να τους κάνει ίσους ή ακόμα ανώτερους από τους πρώτους. Αν κάποιος αποφάσιζε να κοσκινίσει με ακρίβεια κάθε μέρος αυτής της παραβολής, η περιέργειά του θα ήταν άχρηστη, και γι' αυτό δεν έχουμε τίποτε περισσότερο να ερευνήσουμε από το τι ήταν ο σκοπός του Χριστού να διδάξει. Τώρα έχουμε ήδη πει ότι δεν είχε άλλο στόχο παρά να διεγείρει τον λαό Του με συνεχείς παρορμήσεις να προοδεύουν. Γνωρίζουμε ότι η οκνηρία σχεδόν πάντα πηγάζει από υπερβολική εμπιστοσύνη, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί, σαν να είχαν φτάσει στον στόχο, σταματούν στη μέση της πορείας. Έτσι ο Παύλος μας προστάζει να ξεχάσουμε τα πράγματα που είναι πίσω, (Φιλιππησίους 3:13), ώστε, αναλογιζόμενοι τι απομένει ακόμα για εμάς, να ξυπνήσουμε τον εαυτό μας να επιμείνουμε στο τρέξιμο. Αλλά δεν θα υπάρξει βλάβη στην εξέταση των λέξεων, ώστε η διδασκαλία να φανερωθεί πιο καθαρά.Στη συνέχεια ο Καλβίνος προχωρεί στην πρόσληψη από τον οικοδεσπότη.
Κατά Ματθαίον 20:1. Διότι η βασιλεία των ουρανών είναι όμοια με έναν οικοδεσπότη. Το νόημα είναι ότι τέτοια είναι η φύση της θείας κλήσης, σαν να προσλάμβανε κάποιος άνθρωπος, νωρίς το πρωί, εργάτες για την καλλιέργεια του αμπελώνα του σε καθορισμένη τιμή, και αργότερα να απασχολούσε άλλους χωρίς συμφωνία, αλλά να τους έδινε ίση αμοιβή. Χρησιμοποιεί τη φράση βασιλεία των ουρανών, επειδή συγκρίνει την πνευματική ζωή με την επίγεια ζωή, και την ανταμοιβή της αιώνιας ζωής με τα χρήματα που πληρώνουν οι άνθρωποι σε αντάλλαγμα για εργασία που έγινε για αυτούς. Υπάρχουν μερικοί που δίνουν μια έξυπνη ερμηνεία σε αυτό το χωρίο, σαν ο Χριστός να διακρίνει μεταξύ Ιουδαίων και Εθνών. Οι Ιουδαίοι, μας λένε, κλήθηκαν την πρώτη ώρα, με συμφωνία για την αμοιβή, επειδή ο Κύριος τους υποσχέθηκε αιώνια ζωή, υπό τον όρο ότι θα εκπλήρωναν τον νόμο, ενώ, στην κλήση των Εθνών, δεν έγινε συμφωνία τουλάχιστον για έργα, επειδή η σωτηρία τους προσφέρθηκε δωρεάν στον Χριστό. Αλλά όλες οι λεπτομέρειες αυτού του είδους είναι άκαιρες, επειδή ο Κύριος δεν κάνει διάκριση στη συμφωνία, αλλά μόνο στον χρόνο, επειδή εκείνοι που μπήκαν τελευταίοι, και το βράδυ, στον αμπελώνα, λαμβάνουν την ίδια αμοιβή με τους πρώτους. Αν και, στον Νόμο, ο Θεός υποσχέθηκε προηγουμένως στους Ιουδαίους την αμοιβή των έργων, (Λευιτικόν 18:5), όμως γνωρίζουμε ότι αυτό έμεινε χωρίς αποτέλεσμα, επειδή κανένας άνθρωπος δεν απέκτησε ποτέ σωτηρία με τα προσόντα του.Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια την αναφορά σε συμφωνία.
Γιατί λοιπόν, θα ειπωθεί, ο Χριστός αναφέρει ρητά μια συμφωνία σε σχέση με τους πρώτους, αλλά δεν κάνει καμία αναφορά σε αυτήν σε σχέση με τους άλλους; Ήταν για να δείξει ότι, χωρίς να αδικεί κανέναν, τόση τιμή αποδίδεται στους τελευταίους, σαν να είχαν κληθεί από την αρχή. Διότι αυστηρά μιλώντας, δεν οφείλει σε κανέναν τίποτε, και από εμάς, που είμαστε αφιερωμένοι στην υπηρεσία Του, απαιτεί, ως θέμα δικαιώματος, όλα τα καθήκοντα που μας βαρύνουν. Αλλά καθώς μας προσφέρει δωρεάν μια ανταμοιβή, λέγεται ότι προσλαμβάνει τις εργασίες που, για άλλους λόγους, του οφείλονταν. Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο δίνει το όνομα αμοιβής στο στέμμα που δωρίζει ελεύθερα. Πάλι, για να δείξει ότι δεν έχουμε δικαίωμα να παραπονεθούμε για τον Θεό, αν μας κάνει συντρόφους στην τιμή με εκείνους που μας ακολούθησαν μετά από μεγάλο διάστημα, δανείστηκε μια σύγκριση από το συνηθισμένο έθιμο των ανθρώπων, που συμφωνούν για την αμοιβή, πριν στείλουν εργάτες στην εργασία τους.Ο Καλβίνος συνεχίζει αντλώντας συνέπειες για την καθημερινή κλήση.
Αν κάποιος συμπεράνει από αυτό ότι οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να κάνουν κάτι, και ότι κάθε άνθρωπος έχει την επαρχία του που του έχει ανατεθεί από τον Θεό, ώστε να μην κάθονται στην αργία, δεν θα κάνει βία στα λόγια του Χριστού. Είμαστε επίσης ελεύθεροι να συμπεράνουμε ότι ολόκληρη η ζωή μας είναι άχρηστη, και ότι κατηγορούμαστε δικαίως για οκνηρία, μέχρις ότου ο καθένας μας ρυθμίσει τη ζωή του σύμφωνα με την εντολή και την κλήση του Θεού. Εξ αυτού έπεται ότι εργάζονται χωρίς σκοπό εκείνοι που αναλαμβάνουν αυθαίρετα αυτόν ή εκείνον τον τρόπο ζωής, και δεν περιμένουν την ένδειξη της κλήσης του Θεού. Τέλος, μαθαίνουμε από τα λόγια του Χριστού ότι μόνο εκείνοι είναι ευάρεστοι στον Θεό, που εργάζονται για το όφελος των αδελφών τους.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος αναφέρεται στο δικαίωμα να παραπονιόμαστε για τη γενναιοδωρία του Θεού.
Επιπλέον, δεν σκόπευε να πει ότι αυτό το γογγυσμός θα λάβει χώρα την τελευταία ημέρα, αλλά απλώς να βεβαιώσει ότι δεν θα υπάρξει λόγος για γογγυσμό. Η προσωποποίηση που χρησιμοποιεί ρίχνει όχι μικρό φως σε αυτή τη διδασκαλία, ότι οι άνθρωποι δεν έχουν δικαίωμα να παραπονιούνται για τη γενναιοδωρία του Θεού, όταν τιμά ανάξια πρόσωπα με μεγάλες ανταμοιβές πέρα από ό,τι τους αξίζει. Δεν υπάρχει λοιπόν βάση για όσα έχουν φανταστεί μερικοί, ότι αυτά τα λόγια απευθύνονται κατά των Ιουδαίων, που ήταν γεμάτοι κακία και φθόνο προς τους Εθνικούς, επειδή θα ήταν παράλογο να πούμε ότι τέτοια πρόσωπα λαμβάνουν ίση αμοιβή με τα τέκνα του Θεού, και αυτή η κακία, που οδηγεί τους ανθρώπους να φωνάζουν κατά του Θεού, δεν ισχύει για τους πιστούς. Αλλά το σαφές νόημα είναι ότι, αφού ο Θεός δεν στερεί κανέναν από δίκαιη αμοιβή, είναι ελεύθερος να δωρίσει σε εκείνους που κάλεσε πρόσφατα μια αντάξια ανταμοιβή.Ο Καλβίνος κλείνει το τμήμα εφαρμόζοντας τη διδασκαλία στους αποστόλους.
16. Έτσι οι πρώτοι θα είναι τελευταίοι. Δεν συγκρίνει τώρα τους Ιουδαίους με τους Εθνικούς, (όπως σε άλλο χωρίο) ούτε τους αποστάτες, που παρεκκλίνουν από την πίστη, με τους εκλεκτούς που επιμένουν, και γι' αυτό η πρόταση που εισάγεται από μερικούς ερμηνευτές, πολλοί είναι οι κλητοί, αλλά λίγοι οι εκλεκτοί, δεν εφαρμόζεται σε αυτό το σημείο. Ο Χριστός ήθελε μόνο να πει ότι καθένας που έχει κληθεί πριν από τους άλλους οφείλει να τρέξει με τόσο μεγαλύτερη προθυμία, και, έπειτα, να προτρέψει όλους τους ανθρώπους να είναι μετριόφρονες, να μην δίνουν στον εαυτό τους την προτίμηση πάνω από τους άλλους, αλλά να μοιράζονται πρόθυμα μαζί τους ένα κοινό βραβείο. Καθώς οι απόστολοι ήταν οι πρώτοι καρποί ολόκληρης της εκκλησίας, φαινόταν να κατέχουν κάποια υπεροχή, και ο Χριστός δεν αρνήθηκε ότι θα κάθονταν ως κριτές για να κυβερνήσουν τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ. Αλλά για να μην παρασυρθούν από φιλοδοξία ή μάταιη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, ήταν απαραίτητο επίσης να τους υπενθυμίσει ότι άλλοι, που θα κληθούν πολύ αργότερα, θα είναι μέτοχοι της ίδιας δόξας, επειδή ο Θεός δεν περιορίζεται σε κανένα πρόσωπο, αλλά καλεί ελεύθερα όποιον θέλει, και δωρίζει σε εκείνους που καλούνται όποιες ανταμοιβές νομίζει κατάλληλες.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας αισθάνεστε τον πειρασμό να συγκρίνετε την εργασία σας με τους άλλους; Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην ελευθερία του Θεού να καλεί και να ανταμείβει αμφισβητεί τις προσδοκίες σας; Με ποιον τρόπο μπορεί η ανάμνηση του σταυρού να σας προετοιμάσει να δεχτείτε όποια θέση σας αναθέτει ο Πατέρας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Πατέρα, ὁ καλῶν τοὺς ἐργάτας εἰς τὸν ἀμπελῶνά σου κατὰ τὴν ἰδίαν σου εὐδοκίαν καὶ χορηγῶν τὴν αὐτὴν ἔλεος εἰς πάντας τοὺς ἐρχομένους κατὰ τὴν πρόσκλησίν σου, χάρισον ἡμῖν καρδίας ἐλευθέρας ἀπὸ φθόνου καὶ γογγυσμοῦ, ἵνα εὐφραινώμεθα ἐν τῇ ἀφθονίᾳ τῆς χάριτός σου πρὸς ἄλλους. Στήριξον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἐπὶ τὸν Υἱόν σου, ὅστις ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν ἵνα βαστάσῃ τὸν σταυρόν καὶ νῦν βασιλεύει ἐκ δεξιῶν σου, καὶ ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἵνα σὲ διακονῶμεν πιστῶς ἀπροβλημάτιστα, ἐμπιστευόμενοι ὅτι Σὺ μόνος ἑτοιμάζεις τὸν τόπον ἡμῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῆς διαθήκης σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →