← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 16 — με τον Brown

Ματθαίος 16Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, στο κεφάλαιο 16 του Ματθαίου. Η προσεκτική, στίχο προς στίχο έκθεσή τους μας οδηγεί στην αποφασιστική ανταλλαγή στην Καισάρεια του Φιλίππου, όπου η ομολογία των μαθητών συναντά την πρώτη σαφή ανακοίνωση του σταυρού από τον Χριστό. Με ευλαβική σαφήνεια, ο σχολιασμός προστατεύει το κείμενο από μεταγενέστερες διαστρεβλώσεις, ενώ εξυψώνει τον Υιό του ζώντος Θεού.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στον Ματθαίο 16 και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Ακούστε την ερώτηση που θέτει ο Ιησούς στους Δώδεκα, την ηχηρή απάντηση του Πέτρου, την αυστηρή διόρθωση του Κυρίου και την επίσημη κλήση να σηκώσουμε τον σταυρό. Αφήστε τα λόγια να κατασταλάξουν πριν μελετήσουμε.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο σχολιασμός καταγράφει στη συνέχεια την ομολογία του Χριστού από τον Πέτρο. Στίχος 16. 16. Και ο Σίμων Πέτρος απάντησε και είπε, 'Εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του ζώντος Θεού' —Δεν λέει, 'Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, οι άρχοντες και ο λαός, είναι όλοι μπερδεμένοι· και εμείς, αγράμματοι ψαράδες, θα τολμήσουμε να αποφασίσουμε;' Αλλά νιώθοντας το φως της δόξας του Διδασκάλου του να λάμπει στην ψυχή του, ξεσπάει—όχι με μια ήρεμη, πεζή αναγνώριση, 'Πιστεύω ότι είσαι,' κ.λπ.—αλλά με τη γλώσσα της λατρείας—όπως χρησιμοποιεί κάποιος στη λατρεία, 'ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ!' Πρώτα τον αναγνωρίζει ως τον υποσχεμένο Μεσσία (βλ. στο :- ) μετά ανεβαίνει ψηλότερα, αντηχώντας τη φωνή από τον ουρανό—'Αυτός είναι ο αγαπητός μου Υιός, στον οποίο ευαρεστήθηκα'· και στην σημαντική προσθήκη—'Υιός του ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ'—αναγνωρίζει την ουσιώδη και αιώνια ζωή του Θεού ως σε αυτόν τον Υιό Του—αν και αναμφίβολα χωρίς εκείνη την ξεκάθαρη αντίληψη που δόθηκε αργότερα. Στη συνέχεια αναπτύσσει την απάντηση του Κυρίου σχετικά με τον βράχο. Στίχος 18. 18. Και εγώ σου λέγω επίσης —δηλαδή, 'Όπως εσύ μου έδωσες τέτοια μαρτυρία, έτσι κι εγώ σε ανταπόδοση σε σένα.' Ότι εσύ είσαι Πέτρος —Κατά την πρώτη του κλήση, αυτό το νέο όνομα του ανακοινώθηκε ως τιμή που θα του απονεμηθεί αργότερα ( :- ). Τώρα το αποκτά, με μια εξήγηση του τι σκόπευε να μεταδώσει. και πάνω σε αυτόν τον βράχο —Καθώς το 'Πέτρος' και το 'Βράχος' είναι μία λέξη στην διάλεκτο που μιλούσε ο Κύριός μας—την Αραμαϊκή ή Συρο-Χαλδαϊκή, που ήταν η μητρική γλώσσα της χώρας—αυτό το εξυψωμένο λογοπαίγνιο μπορεί να γίνει πλήρως αντιληπτό μόνο σε γλώσσες που έχουν μία λέξη και για τα δύο. Ακόμη και στα ελληνικά αναπαρίσταται ατελώς. Στα γαλλικά, όπως παρατηρούν οι WEBSTER και WILKINSON, είναι τέλειο, Pierre—pierre. Θα οικοδομήσω την Εκκλησία μου —όχι στον άνθρωπο Σίμωνα Βαρ-Ιωνά· αλλά σε αυτόν ως τον ουράνια διδαγμένο ομολογητή μιας πίστης. 'Την Εκκλησία μου,' λέει ο Κύριός μας, αποκαλώντας την Εκκλησία ΔΙΚΗ ΤΟΥ· μια υπέροχη έκφραση σχετικά με τον Εαυτό Του, παρατηρεί ο BENGEL—που δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού στα Ευαγγέλια. και οι πύλες του Άδη —'του Άδη,' ή, του αόρατου κόσμου· που σημαίνει, οι πύλες του Θανάτου: με άλλα λόγια, 'Δεν θα χαθεί ποτέ.' Κάποιοι το εξηγούν ως 'τις επιθέσεις των δυνάμεων του σκότους'· αλλά αν και αυτό εκφράζει μια ένδοξη αλήθεια, πιθανώς το πρώτο είναι το νόημα εδώ. Οι συγγραφείς στρέφονται στην επίπληξη του Πέτρου από τον Χριστό. Στίχος 23. 23. Αλλά αυτός στράφηκε, και είπε —ενώ άκουγαν οι υπόλοιποι· γιατί ο Μάρκος ( :- ) λέει ρητά, 'Όταν στράφηκε και κοίταξε τους μαθητές του, επέπληξε τον Πέτρο'· αντιλαμβανόμενος ότι είχε απλώς τολμηρά εκφράσει αυτό που ένιωθαν και οι άλλοι, και ότι ο έλεγχος ήταν απαραίτητος και για αυτούς. Πήγαινε πίσω μου, Σατανά —τα ίδια λόγια που είχε απευθύνει στον Πειραστή ( :- )· γιατί ένιωσε σε αυτό ένα σατανικό δέλεαρ, έναν ψίθυρο από την κόλαση, για να τον απομακρύνει από τον σκοπό του να υποφέρει. Έτσι απέφυγε το Φίδι, που τότε τον περιέβαλλε, και 'δεν έπαθε κακό' ( :- ). Πόσο γρήγορα ο 'βράχος' μετατράπηκε σε διάβολο! Τον καρπό της θείας διδασκαλίας ο Κύριος χάρηκε να τιμήσει στον Πέτρο· αλλά το στόμα της κόλασης, που είχε γίνει σε μια στιγμή λήθης, ο Κύριος το απέφυγε με φρίκη. είσαι σκάνδαλο —ένα εμπόδιο. για μένα —'Εσύ παίζεις τον Πειραστή, ρίχνοντας ένα εμπόδιο στον δρόμο μου προς τον Σταυρό. Αν μπορούσε να πετύχει, πού θα ήσουν; και πώς θα συντριβόταν το κεφάλι του Φιδιού;' γιατί δεν φρονείς —δεν σκέφτεσαι. τα πράγματα του Θεού, αλλά αυτά των ανθρώπων —'Εσύ παρασύρεσαι από ανθρώπινες απόψεις για τον τρόπο εγκαθίδρυσης της βασιλείας του Μεσσία, εντελώς αντίθετες με αυτές του Θεού.' Αυτό ειπώθηκε ευγενικά, όχι για να αφαιρέσει την αιχμηρή άκρη της επίπληξης, αλλά για να την εξηγήσει και να την δικαιολογήσει, καθώς ήταν φανερό ότι ο Πέτρος δεν γνώριζε τι υπήρχε στην καρδιά της απερίσκεπτης ομιλίας του.
Σκεφτείτε
Πιέζουν την προειδοποίηση κατά των ψευδών ισχυρισμών εξουσίας. Στίχος 19. 19. Και θα σου δώσω τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών —της βασιλείας του Θεού που πρόκειται να εγκαθιδρυθεί στη γη και ό,τι δέσεις στη γη θα είναι δεμένο στον ουρανό: και ό,τι λύσεις στη γη θα είναι λυμένο στον ουρανό —Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, σύντομα επεκτάθηκε ρητά σε όλους τους αποστόλους ( :- )· έτσι ώστε ο ισχυρισμός της υπέρτατης εξουσίας στην Εκκλησία, που γίνεται για τον Πέτρο από την Εκκλησία της Ρώμης, και στη συνέχεια οικειοποιείται από τους πάπες ως τους νόμιμους διαδόχους του Αγίου Πέτρου, είναι αβάσιμος και αυθάδης. Ως ο πρώτος που ομολόγησε τον Χριστό, ο Πέτρος έλαβε αυτή την εντολή πριν από τους υπόλοιπους· και με αυτά τα 'κλειδιά', την ημέρα της Πεντηκοστής, άνοιξε πρώτος την 'πόρτα της πίστης' στους Ιουδαίους, και στη συνέχεια, στο πρόσωπο του Κορνηλίου, τιμήθηκε να κάνει το ίδιο στους Εθνικούς. Ως εκ τούτου, στις λίστες των αποστόλων, ο Πέτρος αναφέρεται πάντα πρώτος. Βλέπε στο :- . Ένα πράγμα είναι σαφές, ότι σε όλη την Καινή Διαθήκη δεν υπάρχει ίχνος οποιασδήποτε εξουσίας που είτε διεκδικήθηκε είτε ασκήθηκε από τον Πέτρο, είτε παραχωρήθηκε σε αυτόν, πάνω από τους υπόλοιπους αποστόλους—ένα πράγμα αποφασιστικό κατά των ρωμαϊκών ισχυρισμών υπέρ αυτού του αποστόλου. Τέλος, σταθμίζουν την άπειρη αξία της ψυχής. Στίχος 26. 26. Διότι τι ωφελείται άνθρωπος, εάν κερδίσει όλον τον κόσμο, και χάσει την ψυχή του —ή χάσει την ψυχή του; ή τι θα δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα για την ψυχή του; —Αντί αυτών των βαρυσήμαντων λόγων, που βρίσκουμε και στον Μάρκο 8:36, εκφράζεται έτσι στον Λουκά 9:25: 'Εάν κερδίσει όλον τον κόσμο, και χάσει τον εαυτό του, ή απορριφθεί,' ή καλύτερα, 'Εάν κερδίσει όλον τον κόσμο, και καταστρέψει ή χάσει τον εαυτό του.' Πόσο τρομερό είναι το διακύβευμα όπως παρουσιάζεται εδώ! Εάν ένας άνθρωπος κάνει τον παρόντα κόσμο—στις διάφορες μορφές του πλούτου, των τιμών, των απολαύσεων, και παρόμοιων—το αντικείμενο της υπέρτατης επιδίωξης, ας υποθέσουμε ότι κερδίζει τον κόσμο· όμως μαζί με αυτό χάνει την ψυχή του.
Απαντήστε
1. Πώς διαμορφώνει η ομολογία του Πέτρου τη δική σας απάντηση στην ερώτηση του Ιησού, 'Εσείς ποιον με λέτε ότι είμαι;' 2. Πού μπορεί να αντιστέκεστε στον δρόμο του σταυρού που ο Χριστός θέτει μπροστά στους μαθητές Του; 3. Ποιο παρόν κέρδος σας δελεάζει να το εκτιμήσετε περισσότερο από τη διατήρηση της ψυχής σας;
Προσευχηθείτε
Κύριε Ιησού, Υιέ του ζώντος Θεού, χάρισέ μας την ίδια πίστη που δόθηκε από το Πνεύμα και επέτρεψε στον Πέτρο να Σε ομολογήσει σωστά. Κράτησέ μας από τη ζύμη της απιστίας και από το να συρρικνωνόμαστε μπροστά στον Σταυρό Σου. Δίδαξέ μας να αρνούμαστε τον εαυτό μας καθημερινά, να σηκώνουμε τον σταυρό μας και να Σε ακολουθούμε χωρίς ντροπή. Φύλαξε την εκκλησία Σου από κάθε ψευδή διεκδίκηση εξουσίας και στερέωσε τις καρδιές μας στην ανεκτίμητη αξία των ψυχών μας. Στο όνομά Σου προσευχόμαστε. Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →