← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 149-150 — με τον Σάιμεον

Ψαλμοί 149-150Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα προς τις Horae Homileticae του Κάρολου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από προσευχητική μελέτη της Γραφής. Σε όλη την πραγματεία του για τους Ψαλμούς 149 και 150, ο Σάιμεον οδηγεί την Εκκλησία από τη χαρά που αρμόζει στον Βασιλιά της Σιών στην αδιάκοπη δοξολογία που ταιριάζει σε κάθε πλάσμα που αναπνέει. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τόσο τα θεμέλια της χριστιανικής ευφροσύνης όσο και την κατάλληλη απόκριση μιας ζωής ταγμένης στη δόξα του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα τη φωνή του ίδιου του Ψαλτηρίου. Σε αυτά τα δύο σύντομα κεφάλαια το Πνεύμα καλεί τους αγίους να χαρούν στον Βασιλιά τους και να γεμίσουν όλη την κτίση με δοξολογία. Προσέξτε το κείμενο με την ίδια ευλαβική προσδοκία που ενέπνευσε τον Σάιμεον, ζητώντας από τον Κύριο να ανάψει μέσα μας την ίδια τη χαρά και την ευχαριστία που συνιστά ο ψαλμωδός.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον αρχίζει αντιμετωπίζοντας την κοινή προκατάληψη κατά της θρησκείας. Στίχος 2. ΟΜΙΛΙΑ: 750 ΧΑΡΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ Ψαλμοί 149:2 . Ας χαρούν τα τέκνα της Σιών στον Βασιλιά τους. Φαίνεται κάπως παράξενο ότι μια θρησκεία που έρχεται από τον ουρανό και υπόσχεται να κάνει τους ανθρώπους ευτυχείς, σχεδόν καθολικά θεωρείται πηγή μελαγχολίας και καταστροφική για κάθε προσωπική και κοινωνική παρηγοριά. Αλλά αυτό μπορεί εύκολα να εξηγηθεί: η θρησκεία καλεί τους ανθρώπους μακριά από τις ηδονές της αμαρτίας και τους υπόσχεται υψηλότερες ηδονές στη θέση τους. Αλλά οι αμετανόητοι άνθρωποι, μη γνωρίζοντας τίποτε από πνευματική χαρά, δεν έχουν ιδέα ότι υπάρχει κάτι τέτοιο· ενώ οι ηδονές που πρόκειται να θυσιάσουν τους έχουν προσφέρει πολλές απολαυστικές γιορτές. Γι' αυτό, μέχρι να αισθανθούν μέσω πίστεως στις θεϊκές γραφές την πικρία της αμαρτίας ή να γευτούν την ευτυχία των εκλεκτών του Θεού, θα υποθέτουν και πρέπει να υποθέτουν ότι καλούνται να εγκαταλείψουν κάτι ουσιαστικό και να αρπάξουν μια σκιά. Στη συνέχεια ενισχύει την πρόσκληση να χαρούν στον Χριστό. Αυτό είναι ουσιώδες για τον χριστιανικό χαρακτήρα [Σημείωση: Φιλιππησίους 4:4 · Φιλιππησίους 3:3 .]: και, αν δεν φθάσουμε σε αυτό το πνεύμα, είμαστε πιο ασυγχώρητοι από τους Ιουδαίους και υπόκεινται σε βαρύτερη καταδίκη [Σημείωση: Δευτερονόμιον 28:45 · Δευτερονόμιον 28:47 .]. Δεν λέμε βέβαια ότι τα τέκνα της Σιών δεν πρέπει ποτέ να πενθούν: διότι το πένθος είναι και εισαγωγικό στη χαρά και συμβατό με αυτήν· ναι, είναι ακόμη και πολύ απαραίτητο συστατικό εκείνης της χαράς που οφείλουμε να αισθανόμαστε στη θεώρηση του χαρακτήρα και των αξιωμάτων του Χριστού: και όσο πιο θερμά τον αγαπάμε, τόσο πιο βαθιά θα θρηνήσουμε που η αγάπη και η χαρά μας είναι τόσο δυσανάλογες προς την αξία του.] Αφού εξηγηθούν τα μέρη της προτροπής, θα την ενισχύσουμε — Εδώ, αλλάζοντας μόνο τη σειρά, κάθε μέρος που εξηγήθηκε υποδεικνύει ένα ισχυρό επιχείρημα για τη χαρά στον Χριστό. Σκεφθείτε, 1. Την ίδια την υποχρέωση — [Τι μπορεί να είναι πιο ευχάριστο; Στρεφόμενος στον επόμενο ψαλμό, ο Σάιμεον θεμελιώνει το καθήκον της δοξολογίας στην ίδια την ευαρέσκεια του Θεού προς τον λαό του. Στίχοι 4-6. ΟΜΙΛΙΑ: 751 ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΘΟΤΗΤΑ ΤΟΥ Ψαλμοί 149:4-6 . Ο Κύριος ευαρεστείται στον λαό του: θα στολίσει τους πράους με σωτηρία. Ας χαρούν οι άγιοι εν δόξα: ας ψάλλουν δυνατά στις κλίνες τους. Ας είναι οι ύψιστες δοξολογίες του Θεού στο στόμα τους και δίστομο ξίφος στο χέρι τους. Ο κόσμος είναι έτοιμος να θεωρεί αδύναμους και ενθουσιώδεις εκείνους που αφθονούν στην άσκηση πνευματικών καθηκόντων: αλλά τίποτε στο σύμπαν δεν συμφωνεί περισσότερο με τις υπαγορεύσεις της λογικής από μια τέτοια κατάσταση. Αν ο Θεός δεν μας έχει δώσει επαρκείς λόγους να τον αγαπάμε και να τον υπηρετούμε, τότε μπορούμε να αμφιβάλλουμε αν η υπέρτατη αγάπη της ψυχής μας οφείλεται σε αυτόν. Αλλά δεν χρειάζεται να προχωρήσουμε πέρα από το κείμενο για να δικαιολογήσουμε τις θερμότερες εκφράσεις της αγάπης μας προς αυτόν και την πλέον απεριόριστη αφιέρωση όλων των δυνάμεών μας στην υπηρεσία του. Οι προτροπές στο κείμενο είναι γεμάτες ενέργεια· αλλά θεμελιώνονται στην αγάπη του Θεού προς εμάς. Τέλος, ανυψώνει τον τελευταίο ψαλμό σε παγκόσμια πρόσκληση. Στίχος 6. ΟΜΙΛΙΑ: 752 ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Ψαλμοί 150:6 . Ας δοξολογήσει τον Κύριο κάθε τι που έχει πνοή. Μεγάλη ποικιλία έχει γνωρίσει η πείρα του Δαβίδ, όπως απεικονίζεται στο Βιβλίο των Ψαλμών. Μερικές φορές τον βρίσκουμε σκυφτό κάτω από αίσθημα αμαρτίας και μερικές φορές βυθισμένο σχεδόν στα βάθη της απελπισίας: αλλά εδώ τον βλέπουμε υψωμένο σαν στο όρος Θαβώρ και αναπνέοντα, ως εκ τούτου, την ίδια την ατμόσφαιρα του ουρανού. Φαίνεται σαν όλοι οι τελευταίοι πέντε ψαλμοί να γράφτηκαν στο τέλος της ζωής, όταν η ψυχή του ήταν πλήρως ωριμασμένη για δόξα. Σε όλους τους πέντε τελευταίους ψαλμούς μιλά τη γλώσσα της δοξολογίας. Κάθε ένας από αυτούς αρχίζει και τελειώνει με Αλληλούια, δηλαδή «Δοξολογείτε τον Κύριο». Στον ψαλμό ενώπιόν μας, σύντομο καθώς είναι, επαναλαμβάνει την προτροπή του όχι λιγότερο από δεκατρείς φορές. Είθε να μην την επαναλάβει μάταια!
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σάιμεον απευθύνει την πρόσκληση σε εκείνους που είναι ακόμη ξένοι προς τη χαρά στον Χριστό. Είναι πρόθυμος να σας κάνει ευτυχείς υπό την κυβέρνησή του, αν υποταχθείτε σε αυτόν. «Φιλήστε τον» λοιπόν, σε ένδειξη σεβασμού και υποταγής σας, «μήπως οργισθεί και απολεσθείτε για πάντα [Σημείωση: Ψαλμοί 2:12 .].»] 2. Προς εκείνους που προχωρούν στον δρόμο τους χαίροντες — [Προσέξτε να κάνετε τον Χριστό, και όχι τα δικά σας πλαίσια ή αισθήματα, αντικείμενο και θεμέλιο της χαράς σας. Και φυλαχθείτε από υπερηφάνεια, αυτοπεποίθηση και αμαρτία οποιουδήποτε είδους, γνωρίζοντας ότι τέτοια πράγματα θα νοθεύσουν και θα καταστρέψουν όλη την ευτυχία της ψυχής. Η συμβουλή του Δαβίδ πρέπει πάντοτε να τηρείται: «Χαίρετε με τρόμο [Σημείωση: Ψαλμοί 2:11 .].» Καταλήγει με μια τελική προτροπή προς κάθε ζωντανή ψυχή. Δεν θα αποθάρρυνα την ταπείνωση: διότι γνωρίζω καλά ότι πρέπει πάντοτε να είναι σύντροφος των υψηλότερων χαρών μας: αλλά αυτό θα έλεγα σε όλους· Ότι ο Χριστός ήρθε «να δώσει σε αυτούς έλαιο χαράς αντί πένθους και ένδυμα δοξολογίας αντί πνεύματος βαρυθυμίας»· και ότι, στην πείρα αυτού, θα αποδειχθούν «δένδρα δικαιοσύνης, φύτευμα του Κυρίου, εν ω αυτός θα δοξασθεί». Σε κάθε πλάσμα λοιπόν, χωρίς εξαίρεση, είτε υψηλό είτε χαμηλό, πλούσιο είτε πτωχό, γέρο είτε νέο, θα έλεγα με τον Δαβίδ σε έναν προηγούμενο ψαλμό: «Δοξολογείτε το όνομα του Κυρίου [Σημείωση: Ψαλμοί 148:11-13 .]»· ναι, αρχίστε και κλείστε κάθε υπηρεσία σας με «Αλληλούια, Αλληλούια.»] ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΟΜΟΥ ΣΤ'.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού επέτρεψα στην εκτίμηση του κόσμου για τη θρησκεία να καταπνίξει τη χαρά μου στον Χριστό; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους στολίζω την πραότητα που αγαπά ο Κύριος; Πώς θα γίνει η πνοή μου, σήμερα, συνεχής δοξολογία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που ευαρεστείσαι στον λαό σου, χάρισέ μας εκείνη την πραότητα που ευαρεστείσαι να στεφανώσεις με σωτηρία. Ας γεμίσει τις καρδιές μας η χαρά του Βασιλιά της Σιών ώστε κάθε κατώτερη στοργή να υποταχθεί και κάθε ικανότητα να αφιερωθεί στην υπηρεσία σου. Ας είναι οι ύψιστες δοξολογίες του Θεού πάντοτε στο στόμα μας ενώ χειριζόμαστε το ξίφος του Πνεύματος κατά της αμαρτίας. Φύλαξέ μας από ψυχρή τυπικότητα και από υπερήφανη αυθάδεια, ώστε να χαίρουμε με τρόμο και να πολεμούμε με άσματα απελευθέρωσης. Διά του βασιλεύοντος εν μέσω των αγίων του, Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →