Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 14 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα υποδεχόμαστε το διαχρονικό σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στον καθημερινό μας ρυθμό καθώς ανοίγουμε το κεφάλαιο 14 του Λουκά. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας εισάγει στο σαββατικό γεύμα, τις απροσδόκητες θεραπείες και τις διερευνητικές παραβολές που αποκαλύπτουν την καρδιά της αληθινής μαθητείας. Τα λόγια του μας προσκαλούν να καθίσουμε στο τραπέζι με τον Ιησού, να παρατηρήσουμε τόσο τη χάρη που προσφέρεται όσο και τις δικαιολογίες που δίνονται. Καθώς ακούμε, ας ανακινήσει το Πνεύμα νέα πείνα για τη βασιλική γιορτή που ο Χένρι περιγράφει τόσο ζωντανά. Ας προετοιμάσει κάθε γραμμή τις ψυχές μας να δεχθούν και να ανταποκριθούν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το Λουκά 14. Αφήστε την αφήγηση της σαββατικής θεραπείας, της παραβολής για τις θέσεις και της πρόσκλησης στο μεγάλο δείπνο να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας. Παρατηρήστε πού κλίνει η δική σας καρδιά προς τη δικαιολογία ή προς την ταπεινή αποδοχή. Αφήστε το κείμενο να σας διαβάσει καθώς το διαβάζετε.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά αντανακλώντας το σαββατικό πλαίσιο.
Ι. Ότι ο Υιός του ανθρώπου ήρθε τρώγοντας και πίνοντας, συνομιλώντας οικεία με κάθε είδους ανθρώπους· χωρίς να αποφεύγει την παρέα των τελωνών, μολονότι είχαν κακή φήμη, ούτε των Φαρισαίων, μολονότι του είχαν κακή διάθεση, αλλά δεχόταν τις φιλικές προσκλήσεις και των δύο, ώστε, αν ήταν δυνατόν, να κάνει καλό και στους δύο. Εδώ εισήλθε στο σπίτι ενός από τους αρχιερείς Φαρισαίους, ενός άρχοντα ίσως, και δικαστή στη χώρα του, για να φάει ψωμί την ημέρα του σαββάτου, εδ. 1. Δείτε πόσο ευνοϊκός είναι ο Θεός προς εμάς, που μας επιτρέπει χρόνο, ακόμη και την ημέρα του, για σωματικές αναζωογονήσεις· και πόσο προσεκτικοί πρέπει να είμαστε ώστε να μην καταχραστούμε αυτή την ελευθερία ή να τη μετατρέψουμε σε ακολασία. Ο Χριστός πήγε μόνο για να φάει ψωμί, για να λάβει την αναγκαία αναζωογόνηση την ημέρα του σαββάτου. Τα σαββατικά μας γεύματα πρέπει, με ιδιαίτερη φροντίδα, να φυλάσσονται από κάθε είδους υπερβολή. Τις ημέρες του σαββάτου πρέπει να κάνουμε όπως έκαναν ο Μωυσής και ο Ιοθόρ, να τρώμε ψωμί ενώπιον του Θεού (Έξ. ιη΄ 12), και, όπως λέγεται για τους πρώτους χριστιανούς, την ημέρα του Κυρίου, να τρώμε και να πίνουμε ως εκείνοι που πρέπει να προσευχηθούν ξανά πριν ξεκουραστούμε, ώστε να μην είμαστε ακατάλληλοι γι' αυτό.Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει την αντίθεση που αντιμετώπισε ο Χριστός από τους παρατηρητές.
ΙΙΙ. Ότι υπέμεινε την αντίφαση των αμαρτωλών εναντίον του εαυτού του: Τον παρακολουθούσαν, εδ. 1. Ο Φαρισαίος που τον προσκάλεσε, φαίνεται, το έκανε με σκοπό να βρει κάποια διαμάχη μαζί του· αν ήταν έτσι, ο Χριστός το γνώριζε, και όμως πήγε, γιατί ήξερε ότι ήταν ικανός να αντιμετωπίσει τους πιο πονηρούς από αυτούς, και ήξερε πώς να ρυθμίσει τα βήματά του με το βλέμμα στους παρατηρητές του. Εκείνοι που παρακολουθούνται χρειάζεται να είναι προσεκτικοί. Είναι, όπως παρατηρεί ο Δρ. Χάμοντ, αντίθετο προς όλους τους νόμους της φιλοξενίας να επιδιώκει κανείς πλεονέκτημα εναντίον εκείνου που προσκάλεσε ως φιλοξενούμενό του, γιατί έναν τέτοιο τον έχει θέσει υπό την προστασία του. Αυτοί οι νομικοί και Φαρισαίοι, σαν τον κυνηγό που παραμονεύει για να παγιδέψει τα πουλιά, κράτησαν την ειρήνη τους και ενήργησαν πολύ σιωπηλά. Όταν ο Χριστός τους ρώτησε αν θεωρούσαν νόμιμο να θεραπεύει την ημέρα του σαββάτου (και σε αυτό λέγεται ότι τους απάντησε, γιατί ήταν απάντηση στις σκέψεις τους, και οι σκέψεις είναι λόγια για τον Ιησού Χριστό), δεν θα έλεγαν ούτε ναι ούτε όχι, γιατί ο σκοπός τους ήταν να τον καταγγείλουν, όχι να πληροφορηθούν από αυτόν. Δεν θα έλεγαν ότι ήταν νόμιμο να θεραπεύει, γιατί τότε θα αποκλείονταν από το να το καταλογίσουν σε αυτόν ως έγκλημα· και όμως το πράγμα ήταν τόσο σαφές και αυταπόδεικτο που δεν μπορούσαν από ντροπή να πουν ότι δεν ήταν νόμιμο. Σημειώστε, οι καλοί άνθρωποι έχουν συχνά διωχθεί γιατί έκαναν αυτό που ακόμη και οι διώκτες τους, αν άφηναν τη συνείδησή τους να μιλήσει, δεν μπορούσαν παρά να παραδεχτούν ότι ήταν νόμιμο και καλό. Πολλά καλά έργα έκανε ο Χριστός, για τα οποία έριχναν πέτρες σε αυτόν και στο όνομά του.Ο Χένρι στη συνέχεια δείχνει πώς ο Χριστός δικαιολόγησε τις πράξεις του.
V. Ότι ο Κύριός μας Ιησούς δεν έκανε τίποτε άλλο παρά αυτό που μπορούσε να δικαιολογήσει, προς την πεποίθηση και τη σύγχυση εκείνων που διαφωνούσαν μαζί του, εδ. 5, 6. Απαντούσε ακόμη στις σκέψεις τους, και έκανε εκείνους που προηγουμένως κρατούσαν την ειρήνη τους από πονηριά να κρατήσουν την ειρήνη τους από ντροπή, με μια έκκληση στην ίδια τους την πρακτική, όπως συνήθιζε να κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις, ώστε να τους δείξει πώς καταδικάζοντάς τον καταδίκαζαν τον εαυτό τους: ποιος από εσάς θα έχει έναν όνο ή ένα βόδι που έπεσε σε λάκκο, κατά τύχη, και δεν θα το βγάλει την ημέρα του σαββάτου, και μάλιστα αμέσως, χωρίς να το αναβάλει μέχρι να τελειώσει το σαββάτο, μήπως χαθεί; Παρατηρήστε, δεν το κάνουν τόσο από συμπόνια προς το φτωχό πλάσμα όσο από μέριμνα για το δικό τους συμφέρον. Είναι το δικό τους βόδι και ο δικός τους όνος, που αξίζει χρήματα, και θα παραβλέψουν τον νόμο του σαββάτου για τη σωτηρία του. Τώρα αυτό ήταν απόδειξη της υποκρισίας τους, και ότι δεν ήταν από πραγματική εκτίμηση προς το σαββάτο που κατηγόρησαν τον Χριστό για θεραπεία την ημέρα του σαββάτου (αυτό ήταν μόνο το πρόσχημα), αλλά πραγματικά επειδή θύμωσαν με τα θαυματουργά καλά έργα που έκανε ο Χριστός, και την απόδειξη που έδωσε έτσι της θείας αποστολής του, και το ενδιαφέρον που κέρδισε έτσι μεταξύ του λαού. Πολλοί μπορούν εύκολα να παραβλέψουν εκείνο που είναι προς το δικό τους συμφέρον, το οποίο δεν μπορούν να παραβλέψουν για τη δόξα του Θεού και το καλό των αδελφών τους. Αυτή η ερώτηση τους σιώπησε: Δεν μπορούσαν να του απαντήσουν πάλι σε αυτά τα πράγματα, εδ. 6. Ο Χριστός θα δικαιωθεί όταν μιλά, και κάθε στόμα πρέπει να κλείσει ενώπιόν του.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι εφαρμόζει αυτές τις αρχές σε όλους τους πιστούς στην ακόλουθη αντανάκλαση.
3. Το εφάρμοσε γενικά, και θα ήθελε να μάθουμε όλοι να μην φροντίζουμε υψηλά πράγματα, αλλά να αρκούμαστε σε ταπεινά πράγματα, όπως και για άλλους λόγους, έτσι και για αυτόν, επειδή η υπερηφάνεια και η φιλοδοξία είναι ατιμωτικές ενώπιον των ανθρώπων: γιατί όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί· αλλά η ταπείνωση και η αυταπάρνηση είναι πραγματικά τιμητικές: εκείνος που ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί, εδ. 11. Βλέπουμε σε άλλες περιπτώσεις ότι η υπερηφάνεια του ανθρώπου θα τον φέρει χαμηλά, αλλά η τιμή θα στηρίξει τον ταπεινό στο πνεύμα, και πριν από την τιμή είναι η ταπείνωση.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις καθημερινές μου ρουτίνες παρακολουθώ ακόμη τον Ιησού αντί να τον υποδέχομαι; Πώς μπορεί η ταπείνωση στο τραπέζι να αλλάξει τον τρόπο που φιλοξενώ ή δέχομαι άλλους αυτή την εβδομάδα; Ποια δικαιολογία είμαι πιο πειρασμένος να προσφέρω όταν η πρόσκληση του ευαγγελίου πλησιάζει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ συμπόσιον τὸ ὁποῖον ἡτοίμασας καὶ διὰ τὴν φιλάγαθον πρόσκλησιν τὴν ὁποίαν ἀπευθύνεις πρὸς τοὺς ταπεινοὺς καὶ τοὺς ἐνδεεῖς. Χάρισον εἰς ἡμᾶς τὴν ταπεινοφροσύνην νὰ λάβωμεν τὴν κατωτέραν θέσιν, ἐλευθέρωσον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης προφάσεως ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἐμπόδιζε νὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν τράπεζάν σου, καὶ πλήρωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου ὥστε νὰ ὑποδεχώμεθα τοὺς πτωχοὺς μὲ γενναιόδωρον καρδίαν. Δὸς εἰς ἡμᾶς θάρρος νὰ σὲ ἀκολουθήσωμεν ἀνεπιφυλάκτως, ζῶντες ἐν τῇ βεβαίᾳ ἐλπίδι τῆς ἀναστάσεως. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →