Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 33-34 — με τον Σίμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον ήσυχο ρυθμό της αγγλικανικής ευλάβειας στρεφόμαστε πάλι στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θέρμης που διαμορφώθηκε για την καθημερινή χρήση της Εκκλησίας. Στους Ψαλμούς 33 και 34 ο Σίμεον ανιχνεύει το σταθερό βλέμμα της θείας πρόνοιας και το ανταποκριτικό άσμα των ευγνώμονων καρδιών, προσκαλώντας κάθε πιστό να αναπαυθεί στο έλεος και να μεγαλύνει τον Κύριο μαζί. Τα μετρημένα λόγια του συνεχίζουν να στηρίζουν την ψυχή που φοβάται τον Θεό και ελπίζει μόνο στο έλεός του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ησυχάσει η φωνή της Εκκλησίας ενώ ακούγεται το ιερό κείμενο. Διαβάστε αργά τους Ψαλμούς 33 και 34, επιτρέποντας στους μετρημένους ρυθμούς της δοξολογίας του Δαβίδ να εγκατασταθούν στην καρδιά. Προσέξτε τόσο την άγρυπνη φροντίδα του Κυρίου προς εκείνους που τον φοβούνται όσο και την ταπεινή καύχηση που υψώνεται ως απάντηση, ώστε η ψυχή να προετοιμαστεί να δεχθεί την ερμηνεία που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σίμεον ανοίγει σημειώνοντας τους ταπεινούς όρους με τους οποίους περιγράφονται ο λαός του Θεού.
Η φροντίδα του Θεού για τον λαό του — Ο τρόπος με τον οποίο η προσοχή μας καλείται σε αυτό το θέμα δείχνει σαφώς την τεράστια σημασία του: «Ιδού!» ιδού το μάτι του Κυρίου είναι επάνω σε εκείνους που τον φοβούνται». Δύο πράγματα ιδιαίτερα καλούμαστε να προσέξουμε εδώ: και, 1. Η περιγραφή που δίνεται για τον λαό του — [Ποτέ δεν μπορούμε να θαυμάσουμε αρκετά την αγαθότητα του Θεού που μας δίνει τέτοιες περιγραφές του λαού του ώστε κάθε ευθύς ψυχή να μπορεί να διακρίνει τον δικό της χαρακτήρα και να αριθμεί τον εαυτό της μεταξύ αυτών. Αν περιγράφονταν με όρους που θα περιλάμβαναν μόνο εκείνους με υψηλότερα επιτεύγματα, οι κατώτερες τάξεις μεταξύ αυτών θα οδηγούνταν στην απόγνωση. Αλλά όταν, όπως στο κείμενο, χρησιμοποιούνται οι χαμηλότεροι όροι, ακόμη και αυτοί που σημαδεύουν τα νήπια εν Χριστώ, κάθε μέλος της οικογένειας του Θεού ενθαρρύνεται και τολμά να διεκδικήσει τα προνόμια στα οποία το συγγενικό δεσμό με τον Θεό τον δικαιώνει. Δεν υπάρχει στην οικογένειά του «νεογέννητο νήπιο» που να μην τον «φοβάται».Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την δημόσια απόφαση των ευσεβών να καυχώνται μόνο στον Κύριο.
Η απόφασή του να δοξάζει τον Θεό — Οι ασεβείς άνθρωποι αγαπούν να καυχώνται για τον εαυτό τους — [Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει κάποιες φανταστικές αρετές για τις οποίες να καυχάται. Αν κατέχουμε κάποιο φυσικό προτέρημα είτε του νου είτε του σώματος, προχωρούμε να το φέρουμε στην προσοχή και να διεκδικούμε κάτι για τον εαυτό μας εξαιτίας του. Μία υπερηφανεύεται για την ομορφιά της· ένας άλλος καυχάται για τη δύναμη ή το θάρρος του· ένας άλλος υπερηφανεύεται για την εξυπνάδα, τη διείσδυση ή την κρίση του. Αντί να περάσει απαρατήρητος, ο ασεβής θα καυχάται για τις ανομίες και τις υπερβολές του· ναι, (παράξενο να ειπωθεί!) για ανομίες που δεν έχει διαπράξει και για υπερβολές στις οποίες δεν έχει φτάσει ποτέ.] Οι ευσεβείς, από την άλλη πλευρά, «καυχώνται στον Κύριο» — [Γνωρίζουν, από πικρή πείρα, ότι μέσα τους δεν κατοικεί τίποτα καλό, ναι, τίποτα παρά μόνο ό,τι παρέχει ύλη για τη βαθύτερη ταπείνωση. Αλλά βλέπουν στον Θεό αρκετά για να διεγείρουν την πιο ευλαβική λατρεία τους.Ο Σίμεον πιέζει την πρόσκληση να γευτούν και να δουν την αγαθότητα του Κυρίου για τον εαυτό τους.
Αλλά δεν είναι σ' αυτά που συνίσταται η ευσέβεια: μπορεί να θέσουν το θεμέλιο για την ευσέβεια· αλλά πρέπει να υπάρξει μια υπερκατασκευή ιερών συναισθημάτων, πριν το οικοδόμημα της θρησκείας μπορέσει να ολοκληρωθεί. Αυτό υποδηλώνεται στα λόγια ενώπιόν μας: στα οποία θα είναι σωστό να προσέξουμε, Ι. Την προτεινόμενη πείρα — «Ότι ο Κύριος είναι αγαθός», δεν θα επιτρέψει καμία αμφιβολία — [Αυτό φαίνεται σε όλα τα έργα της Δημιουργίας· καθένα από τα οποία φέρει τη σφραγίδα και τον χαρακτήρα της σοφίας και της αγάπης — — — Ούτε είναι λιγότερο ορατό στις διατάξεις της Πρόνοιας: διότι, αν και τα βλέπουμε πολύ μερικώς, και αναγκαζόμαστε να περιμένουμε την έκβαση των γεγονότων για να σχηματίσουμε σωστή κρίση σχετικά με αυτά, όμως, από ό,τι έχουμε δει, ποιος μπορεί παρά να αναγνωρίσει ότι «ο Θεός είναι αγαθός προς όλους, και ότι το τρυφερό έλεός του είναι επάνω σε όλα τα έργα του;» — — — Αλλά περισσότερο από όλα η αγαθότητά του εμφανίζεται στο μεγάλο μυστήριο της απολύτρωσης.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Σίμεον ολοκληρώνει δείχνοντας πώς η απαντημένη προσευχή βαθαίνει την ταπείνωση αντί για την υπερηφάνεια.
Ότι οι απαντήσεις στην προσευχή, μακριά από το να φουσκώνουν έναν άνθρωπο με υπερηφάνεια, θα τον ταπεινώνουν και θα τον καταβιβάζουν πάντα — [Ποιος είναι αυτός που εδώ αυτοαποκαλείται με αυτή την ταπεινωτική ονομασία, «Αυτός ο φτωχός άνθρωπος;» Είναι ο Δαβίδ, «ο άνθρωπος κατά την καρδιά του Θεού». Αλλά μήπως οι ευσπλαχνίες του Θεού προς αυτόν τον φούσκωσαν; Ακριβώς το αντίθετο. Ποτέ δεν ήταν πιο ταπεινός από όταν τιμήθηκε περισσότερο από τον Θεό του. Και έτσι έγινε με τον Ιακώβ στην Παλαιά Διαθήκη [Σημείωση: Γένεσις 32:10-11.]. και με τον Απόστολο Παύλο στην Καινή. Αν υπήρξε ποτέ άνθρωπος πιο τιμημένος από άλλους, ήταν ο Απόστολος Παύλος: όμως συνέχισε να θεωρεί τον εαυτό του «λιγότερο από τον ελάχιστο όλων των αγίων [Σημείωση: Εφεσίους 3:8.].», ναι, και ως «τον πρώτο των αμαρτωλών [Σημείωση: 1 Τιμόθεον 1:15.].». Και έτσι θα λειτουργήσει η θεία χάρη και σε μας. Οι άνθρωποι φαντάζονται ότι αν ομολογούμε ότι έχουμε λάβει ειδικές απαντήσεις στην προσευχή, και ότι έχουμε λάβει την άφεση των αμαρτιών μας, πρέπει, εξ ανάγκης, να είμαστε υπερήφανοι.Τελειώνει με την προοπτική της ολοκληρωμένης σωτηρίας στις πύλες του ουρανού.
Όσον αφορά οποιαδήποτε αδικαιολόγητη έπαρση του νου, εξαιτίας των ευσπλαχνιών που μας δόθηκαν, θα παράγει άμεσα αντίθετο αποτέλεσμα: διότι όλοι οι δοξασμένοι άγιοι ρίχνουν τα στέμματά τους στα πόδια του Σωτήρα, και προσκυνούν ενώπιόν του, και δεν ακούγεται άλλο όνομα παρά το δικό του [Σημείωση: Αποκάλυψις 5:8-10.]. Και εκεί θα έχουν τη σωτηρία τους εντελώς ολοκληρωμένη. Κανένα περαιτέρω «πρόβλημα» σε όλη την αιωνιότητα δεν θα βιώσουν· διότι «όλα τα δάκρυα θα σκουπιστούν από τα μάτια τους για πάντα [Σημείωση: Αποκάλυψις 7:14-17.].». Ω! προσβλέψτε σε εκείνη την ημέρα με ιερή χαρά: και ας είναι οι προγεύσεις της, που απολαμβάνετε εδώ, να διεγείρουν τις προσπάθειές σας να τιμήσετε τον Θεό, και να αποκτήσετε την καταλληλότητα για τη μακαριότητα που σας περιμένει.] 2. Πόσο σοβαροί πρέπει να είστε στο να συστήνετε σε άλλους τον Σωτήρα που βρήκατε! [Ο Ψαλμωδός σας δίνει το παράδειγμα: «Ελάτε και ακούστε, όλοι εσείς που φοβάστε τον Θεό, και θα διακηρύξω ό,τι έκανε για την ψυχή μου.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού αναγνωρίζετε μέσα σας τον ιερό φόβο και την ταπεινή ελπίδα που θέτει ο Σίμεον; Πώς μπορεί η καθημερινή συνήθεια να καυχάται μόνο στον Κύριο να μεταμορφώσει τον λόγο και τη σιωπή σας; Σε ποια παρούσα θλίψη καλείστε να κραυγάσετε προς τον Θεό και έπειτα να καταγράψετε την απελευθέρωσή του για άλλους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, του οποίου το μάτι είναι πάντα επάνω σε εκείνους που σε φοβούνται, δώσε μας χάρη ώστε να ελπίζουμε στο έλεός σου ώστε να σε υπηρετούμε με ταπεινή εμπιστοσύνη και βέβαιη προσδοκία. Ας υψωθούν μαζί οι δοξολογίες του λυτρωμένου λαού σου, ώστε οι ταπεινοί να ακούσουν και να χαρούν. Φύλαξέ μας από κάθε υπερήφανη καύχηση, και δίδαξέ μας να μεγαλύνουμε μόνο το όνομά σου· δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →