← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κολοσσαείς

Κολοσσαείς 1 — με τον Ίντι

Κολοσσαείς 1John Eadie — Υπομνήματα επί των Εφεσίων, Φιλιππησίων, Κολοσσαείς, Γαλατών, Θεσσαλονικείς20 λεπ
Άνοιγμα
Στην ήσυχη δύναμη της σκωτικής μεταρρυθμισμένης παραδόσεως στρεφόμαστε σήμερα προς το υπόμνημα του Ιωάννου Ήιντι επί του ελληνικού κειμένου της προς Κολοσσαείς επιστολής κεφαλαίου πρώτου. Με ευλαβή ακρίβεια ο Ήιντι ιχνηλατεί τους εναρκτήριους λόγους του αποστόλου δεικνύων πώς κάθε φράσις υπηρετεί το ευαγγέλιον του Χριστού και την ευημερία της Εκκλησίας Αυτού. Η προσεκτική αυτού ερμηνεία μας προσκαλεί να εμμείνωμεν επί του χαιρετισμού της ευχαριστίας και της ελπίδος η οποία αγκυροβολεί πάσαν χριστιανικήν ζωήν. Είθε το αυτό Πνεύμα το καθοδηγήσαν τον Παύλον να καθοδηγήση την ακοήν ημών και τας καρδίας ημών καθώς μελετώμεν ομού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το εισαγωγικό κεφάλαιο της Επιστολής προς Κολοσσαείς. Ακούστε την αποστολική αυθεντία, την θερμή σύσταση της πίστεως και της αγάπης, και την ελπίδα που είναι αποταμιευμένη στον ουρανό. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις λέξεις να εγκατασταθούν στην καρδιά πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Έιντι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ίντι ανοίγει εξετάζοντας τον αποστολικό χαιρετισμό στον πρώτο στίχο. Στίχος 1. ( Κολοσσαείς 1:1 .) Παῦλος , ἀπόστολος ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ , καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός «Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός.» [ Πρὸς Ἐφεσίους 1:1 · Πρὸς Ἐφεσίους 4:11 .] Ὁ Παῦλος ἦτο ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, καθὼς ἔφερεν τὴν ἐντολὴν αὐτοῦ, ἀπολάμβανεν τὴν ἔμπνευσιν αὐτοῦ, ἐτέλει τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ ἐν πᾶσιν ἐζήτει τὴν ἀποδοχὴν αὐτοῦ. Ἡ κλῆσις αὐτοῦ εἰς τὴν ἀποστολὴν ἐγένετο διὰ σαφοῦς καὶ ἀναμφισβητήτου προσκλήσεως τοῦ θείου θελήματος. Ἐπειδὴ μεταχειρίζεται ὁμοίαν φρασεολογίαν εἰς τόσας ἐπιστολάς αὐτοῦ, δὲν ὑπάρχει θεμέλιον διὰ τὴν εἰκασίαν τοῦ Χρυσοστόμου, καὶ τινων Ἑλλήνων μιμητῶν αὐτοῦ, ὅτι ὁ ἀπόστολος ἐνταῦθα διακηρύττων τὴν σχέσιν αὐτοῦ πρὸς τὸν Χριστὸν οὕτω σαφῶς, ἀποκηρύττει πᾶσαν ἀποστολὴν ἀπὸ τῶν κατωτέρων πνευμάτων τὰ ὁποῖα κατεῖχον τόσον ἐξέχουσαν θέσιν εἰς τὴν ἀγγελολογίαν τῶν ψευδοδιδασκάλων οἵτινες ἐπεχείρουν νὰ διαφθείρουν τὴν ἐκκλησίαν τῶν Κολοσσαέων. Στη συνέχεια ἐξετάζει τὴν προσφώνησιν πρὸς τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς πιστοὺς ἀδελφοὺς ἐν Κολοσσαῖς. Στίχος 2. ( Κολοσσαείς 1:2 .) Τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ «πρὸς τοὺς ἁγίους ἐν Κολοσσαῖς καὶ πιστοὺς ἀδελφοὺς ἐν Χριστῷ.» Διὰ τὰς διαφόρους μορφὰς τῆς ὀρθογραφίας τοῦ ὀνόματος τῆς πόλεως, ἴδε Εἰσαγωγήν. Κατὰ τὰς ἑρμηνείας τοῦ Χρυσοστόμου, Οἰκουμενίου, Δὲ Βέττε καὶ ἄλλων, ὁ ἀπόστολος οὕτω προσφωνεῖ τὴν ἐπιστολὴν αὐτοῦ· «πρὸς τοὺς ἐν Κολοσσαῖς οἵτινες εἶναι ἅγιοι καὶ πιστοὶ ἀδελφοὶ ἐν Χριστῷ·» ἀλλὰ κατὰ τὸν Μάγερ, «πρὸς τοὺς ἁγίους ἐν Κολοσσαῖς, ἤτοι τοὺς πιστοὺς ἀδελφοὺς ἐν Χριστῷ.» Κλίνωμεν πρὸς τὴν δευτέραν ἑρμηνείαν, καθὼς τὸ ἐπίθετον ἅγιος ἀπέκτησε τι τῆς δυνάμεως κυρίου ὀνόματος, καὶ δὲν ἐχρῄζετο τοῦ ἐν Χ . διὰ νὰ τὸ προσδιορίσῃ. Πράγματι, συχνάκις ἵσταται καθ᾽ ἑαυτό, ὡς ἐν Πράξεσιν 9:13 · Πράξεσιν 9:32 · Πράξεσιν 9:41 · Πράξεσιν 26:10 · ἐν Πρὸς Ῥωμαίους 1:7 · Πρὸς Ῥωμαίους 12:13 · Πρὸς Ῥωμαίους 15:25-26 · Πρὸς Ῥωμαίους 15:31 , καὶ εἰς ποικιλίαν περιπτώσεων εἰς τὰς ἄλλας ἐπιστολάς. Ἀληθῶς, ἐν Πρὸς Φιλιππησίους 1:1 , αἱ λέξεις ἐν Χ . ᾿Ι . Κατόπιν ἀναπτύσσει τοὺς λόγους τῆς εὐχαριστίας τῆς προσφερομένης ὑπὲρ τῶν Κολοσσαέων. Στίχος 3. ( Κολοσσαείς 1:3 .) Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ πάντοτε , περὶ ὑμῶν προσευχόμενοι «Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πάντοτε, προσευχόμενοι περὶ ὑμῶν.» Ὑπάρχουν παραλλαγαὶ ἐν τῷ κειμένῳ, τινὲς τῶν ὁποίων δύνανται νὰ σημειωθῶσιν. Τινὲς ἀναγινώσκουσι τῷ πατρί ἐπ᾽ οὐδεμιᾶς μεγάλης αὐθεντίας, καὶ τὸ Παραδεδεγμένον Κείμενον παρεμβάλλει καί ἄνευ συμπερασματικῶν μαρτυριῶν. Ἄλλα χειρόγραφα ἀναγινώσκουσιν ὡς ἐκ διορθώσεως εὐχαριστῶ ἐν τῷ ἑνικῷ, καὶ περί , εὑρισκόμενον ἐν Α, Γ, Δ 3 , Ε 2 , Ι, Κ, φαίνεται νὰ ἔχῃ ὑψηλοτέραν μαρτυρίαν ἢ ὑπέρ , τὸ ὁποῖον προτιμᾶται ὑπὸ τοῦ Λάχμαν καὶ Γκρίζμπαχ. Ἡ διακεκριμένη σημασία τοῦ ὑπέρ καὶ περί ἐν τοιαύτῃ συνδέσει δύναται νὰ ἴδῃ τις ὑπὸ Πρὸς Ἐφεσίους 6:19 . Δὲν δυνάμεθα νὰ συμφωνήσωμεν μετὰ τοῦ Μπὰρ, Στάιγερ, Μπαουμγκάρτεν-Κρουσίου καὶ Κονυμπὲρ, οἵτινες φαντάζονται ὅτι ὁ Παῦλος ἁπλῶς ἐννοεῖ ἑαυτὸν ἐν τῷ πληθυντικῷ εὐχαριστοῦμεν . Ὅτι ἐνδέχεται νὰ μεταχειρίζηται ἐνίοτε τὸν τρόπον τοῦτον δὲν ἀρνούμεθα. Τέλος δείχνει πῶς ἡ ἀναφορὰ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀγάπης ὁδηγεῖ εἰς εὐγνώμονα προσευχήν. Στίχος 4. ( Κολοσσαείς 1:4 .) ᾿Ακούσαντες τὴν πίστιν ὑμῶν ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ , καὶ τὴν ἀγάπην ἣν ἔχετε εἰς πάντας τοὺς ἁγίους . Αἱ λέξεις ἣν ἔχετε εἰσάγονται εἰς τὸ κείμενον ἐπὶ τῆς συμφώνου μαρτυρίας τῶν Α, Γ, Δ, Ε 1 , Ζ, Η, τῆς Βουλγάτας, καὶ ἄλλων μεταφράσεων, μετὰ πολλῶν τῶν Πατέρων. Ὁ ἀπόστολος νῦν ἐκφράζει τὸν λόγον δι᾽ ὃν ἀπέδωκεν εὐχαριστίας, τῆς μετοχῆς ἐχούσης αἰτιώδη σημασίαν, Κύηνερ, § 667· Στούαρτ, § 169. Ὁμοία φρασεολογία συναντᾶται ἐν Πρὸς Ἐφεσίους 1:15 . Τὸ ἄρθρον παραλείπεται πρὸ τῶν κυρίων ὀνομάτων Χ . ᾿Ι . Βίνερ, § 19, 2. Ἐν ταῖς Πρὸς Ἐφεσίους, ὁ ἀπόστολος προσθέτει κύριος , καὶ προτάσσει τὸ ἄρθρον εἰς τὸ ἐπίθετον τοῦ ἀξιώματος· ἀλλ᾽ ἐνταῦθα τὸ ἁπλοῦν ὄνομα Χ . ᾿Ι . ἐκ κοινῆς χρήσεως, ἐμφανίζεται ἄνευ αὐτοῦ. Πρὸς Γαλάτας 3:26 . Διάφορος μορφὴ κατασκευῆς, εἰσάγουσα τὸ ἄρθρον πρὸ τῆς προθέσεως- πίστει τῇ ἐν Χ . ᾿Ι .-συναντᾶται Α΄ Πρὸς Τιμόθεον 3:13 , καὶ ὁμοίως Β΄ Πρὸς Τιμόθεον 1:13 .
Σκεφτείτε
Ο Ίηντι τονίζει τη σύνδεση μεταξύ των παρόντων χαρίτων και της ελπίδας που είναι αποθηκευμένη στον ουρανό. «Αφού άκουσε για την πίστη σας στον Χριστό Ιησού και την αγάπη που έχετε προς όλους τους αγίους, όποτε προσευχόμαστε για εσάς, ευχαριστούμε τον Θεό, τον Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, εξαιτίας της ελπίδας που είναι αποθηκευμένη για εσάς στον ουρανό.» Δηλαδή, η αναφορά της πίστης και της αγάπης τους τον ώθησε να δώσει ευχαριστία· αλλά καθώς έδινε ευχαριστία, η τελική έκβαση και το στεφάνι εκείνων των χαρίτων υψώθηκαν σε εξέχουσα θέση ενώπιόν του, και προσθέτει, «εξαιτίας της ελπίδας που είναι αποθηκευμένη για εσάς στον ουρανό.» Η πίστη και η αγάπη τους, θεωρούμενες όχι μόνο στην παρούσα άσκηση, αλλά και στην τελική τους ολοκλήρωση και μακαριότητα, ήταν οι λόγοι της ευχαριστίας του. Η ελπίδα, όπως υπονοεί ο Βένγκελ, δείχνει πόσο μεγάλη είναι η αιτία για να αποδίδεται ευχαριστία για το δώρο της πίστης και της αγάπης. Ο τέταρτος στίχος δύσκολα μπορεί να ονομαστεί παρένθεση. Αυτή η άποψη είναι, γενικά, εκείνη του Αθανασίου, του Μπουλλίνγκερ, του Κάλιξτου, του Έλσνερ, του Κοκκέιου, του Στορρ, του Ζανχίου, του Βένγκελ, του Σράντερ, του Πέιλε και του Κόνιμπιρ. Καταλήγει εκθέτοντας την ασφάλεια και τη μελλοντική απόλαυση εκείνης της ουράνιας ελπίδας. Αυτές οι προθέσεις θα είχαν δηλώσει ότι η ελπίδα ήταν καθ’ εαυτήν ο μεγάλος λόγος ευγνωμοσύνης· αλλά ο απόστολος, χρησιμοποιώντας το διά, λέγει ότι η ελπίδα, ενώ είναι τόσο ευγενής και υποσχόμενη, έχει ειδική και τελική σύνδεση με την πίστη και την αγάπη, η αναφορά των οποίων τόσο ευφραίνει την καρδιά του. Η ελπίδα ήταν παρούσα στον νου του όταν είπε ευχαριστούμεν, αλλά άλλες και υποδεέστερες σκέψεις παρεμβάλλονται, και η ιδέα του τροποποιείται μέχρις ενός σημείου, ώστε όταν έφτασε να γράψει ελπίδα, προτάσσει το διά. Η Ελπίς είναι το αντικείμενο για το οποίο ελπίζεται — το ελπιζόμενον. [Προς Εφεσίους 1:18.] Στο την αποκειμένην υπάρχει η ιδέα της επιφύλαξης και της ασφάλειας. (Λουκ 19:20· Βʹ Τιμ 4:8· Αʹ Πέτρου 1:4.) Δεν απολαμβάνεται τώρα — αλλά υπάρχει τώρα· φυλάσσεται σε αποθήκη, και σίγουρα θα αποκτηθεί. Και είναι αποθηκευμένη εν τοις ουρανοίς, «εν τοις ουρανοίς» — σε εκείνη την υψηλή περιοχή μακαριότητας και λαμπρότητας — στα δεξιά του Θεού, που την φυλάσσει, και ενώπιον του Χριστού, ο οποίος την κέρδισε και θα την αποδώσει.
Απαντήστε
Πώς το θέλημα του Θεού στην αποστολή του Παύλου ενισχύει την εμπιστοσύνη σας στο ευαγγέλιο που έχετε λάβει; Με ποιους τρόπους η ελπίδα που είναι αποθηκευμένη στον ουρανό διαμορφώνει την καθημερινή σας πίστη και αγάπη προς τους αγίους; Πού θα μπορούσατε να ευχαριστήσετε πιο πρόθυμα όταν θυμάστε ότι κάθε πνευματική χάρη δείχνει το τελικό της στέμμα στον Χριστό;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, σε ευλογούμε για τον λόγο που έδωσες μέσω του αποστόλου Σου. Χάρισέ μας, όπως και σε εκείνους στην Κολοσσαία, μια πίστη που αναπαύεται μόνο στον Χριστό και μια αγάπη που αγκαλιάζει όλους τους αγίους Σου. Κράτα μπροστά στα μάτια μας την ελπίδα που είναι αποθηκευμένη στον ουρανό, ώστε να ευχαριστούμε αδιάκοπα και να προσευχόμαστε με σταθερή καρδιά. Είθε η αλήθεια του ευαγγελίου να καρποφορήσει σε εμάς και να αυξηθεί σε όλο τον κόσμο, μέχρι να εισέλθουμε σε εκείνη την κληρονομιά που ο Χριστός εξασφάλισε. Στο όνομά Του το ζητούμε. Αμήν.

John Eadie — Υπομνήματα επί των Εφεσίων, Φιλιππησίων, Κολοσσαείς, Γαλατών, Θεσσαλονικείς · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →