← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Φύλαξ, Τι της Νυκτός: Η Βαβυλών Έπεσε και το Κλειδί του Δαβίδ

Ησαΐας 21-22Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed)24 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το κεφάλαιο είκοσι ένα είναι το κεφάλαιο του φύλακα. Ο Θεός προστάζει τον προφήτη, 'Πήγαινε, στήσε για τον εαυτό σου έναν φύλακα, και ό,τι δεις, ανέφερε'· και ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ερμηνεύει αυτό ως την ίδια τη στάση της προφητικής ψυχής — συγκεντρώνοντας τον νου εντός, ανεβαίνοντας τρόπον τινά σε μυστικό ύψος, και αγρυπνώντας για τον λόγο του Θεού. Από εκείνο το παρατηρητήριο ο προφήτης βλέπει τη Βαβυλών να πέφτει, το υπερήφανο σφυρί όλης της γης να συντρίβεται στο έδαφος με όλα τα είδωλά της· και βλέπει την αγριότητα της Ιδουμαίας, αδελφός στραμμένος θηρίο εναντίον αδελφού, να ανταποδίδεται επιτέλους. Μέσα σε όλα αυτά ο Κύριλλος πιέζει μία συμβουλή: ζήτα βοήθεια από τον Θεό που μόνος μπορεί να σώσει, όχι από τείχη λίθινα. Το κεφάλαιο είκοσι δύο φέρνει το μάθημα στην ίδια την Ιερουσαλήμ — μια πόλη που, την ώρα του τρόμου, ανέβηκε στις στέγες της και γλέντησε ('ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε') αντί να ανέβει στον οίκο του Θεού με δάκρυα. Και κλείνει με τη μεγάλη μορφή του κλειδιού του Δαβίδ: ο οικονόμος Σεβνά, υπερήφανος και άπληστος, ρίχνεται κάτω, και ο πιστός Ελιακείμ καλείται στη θέση του· στον οποίο ο Κύριλλος, με όλη την Εκκλησία, ακούει την προεικόνιση του Χριστού, του μεγάλου Αρχιερέα μας, που λαμβάνει τη δόξα του Δαβίδ και την οικονομία του οίκου, τον οποίο κανείς δεν μπορεί να αντικρούσει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Ησαΐας 21–22 — 'Πήγαινε, στήσε για τον εαυτό σου έναν φύλακα, και ό,τι δεις, ανέφερε'· ο αναβάτης στην καμήλα και ο αναβάτης στον όνο· και η απάντηση επιτέλους, 'Η Βαβυλών έπεσε, και όλα τα είδωλά της και τα χειροποιήματά της συντρίφθηκαν στη γη.' Η περίφημη κραυγή της νυκτερινής φυλακής εναντίον της Ιδουμαίας: 'Φώναξέ με από τη Σηείρ. Φύλαξε τα προμαχώνα· θα αγρυπνώ πρωί και νύχτα… Αν ζητάς, ζήτα, και κατοίκησε μαζί μου.' Έπειτα το κεφάλαιο είκοσι δύο: η πόλη ανέβηκε σε 'μάταιες στέγες', οι άρχοντές της έφυγαν, οι ισχυροί της δεσμεύτηκαν· 'ο Κύριος των δυνάμεων κάλεσε εκείνη την ημέρα σε κλαυθμό και θρήνο… αλλά αυτοί έκαναν ευφροσύνη και χαρά… λέγοντας, Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε.' Έπειτα ο οικονόμος: ο Σεβνά εκδιώχθηκε από τη θέση του, και στη θέση του — 'Θα καλέσω τον δούλο Μου Ελιακείμ τον υιό του Χελκία, και θα τον ενδύσω με τον χιτώνα σου… Και θα δώσω τη δόξα του Δαβίδ σε αυτόν, και θα άρχει, και δεν θα υπάρχει κανείς να αντικρούσει… και θα είναι σε θρόνο δόξας του οίκου του πατέρα του.' Και κάθε ένδοξος στον οίκο θα εμπιστευθεί σε αυτόν.
Μελετήστε

Μελέτη

Τι είναι προφήτης, ώστε ο Θεός να τον κάνει φύλακα; Ο Κύριλλος απαντά ότι η προφητική κλήση είναι μια ανάβαση του νου σε ύψος ησυχίας, για να λάβει τον θείο λόγο: Είναι έθιμο των αγίων προφητών, στον καιρό της οράσεως του Θεού ή των οράσεων, να συγκεντρώνουν τον νου τους, ως προς τον εαυτό τους, και με απερίσπαστη σκέψη να θεωρούν ό,τι δείχνεται από τον Θεό. Και ό,τι βλέπει τελικά ο φύλακας είναι η κατάρρευση του μεγάλου καταπιεστή του κόσμου· ο Κύριλλος ξεδιπλώνει την κραυγή 'Η Βαβυλών έπεσε' με δέος για την ανατροπή της: αφανίστηκε εντελώς· έφυγε και ποδοπατήθηκε και ρίχθηκε εντελώς κάτω και φαίνεται να κείται πλέον υπό τα πόδια εκείνων που την πήραν. Τα είδωλά της πέφτουν μαζί της, γιατί είχε εμπιστευθεί σε αυτά για να τη σώσουν: εμπιστεύθηκε υπερβολικά στους ψευδώνυμους θεούς, και προσδοκώντας να σωθεί με τη βοήθειά τους, ποδοπατήθηκε μαζί τους και συντρίφθηκε μαζί με τα ίδια της τα αντικείμενα λατρείας. Εναντίον κάθε τέτοιας ψευδούς εμπιστοσύνης ο Κύριλλος θέτει το ένα αληθινό καταφύγιο, ακούγοντας τον Θεό να λέει στους καταδικασμένους Ιδουμαίους: αν θέλετε, λέει, να ζητήσετε βοήθεια, ζητήστε την από Εμένα που μπορώ να σώσω, και κατοικήστε με Εμένα — δηλαδή γίνετε δικοί Μου και σκεφθείτε τις σκέψεις Μου, αποσυρόμενοι από τη λατρεία των ψευδώνυμων θεών.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Το κεφάλαιο είκοσι δύο διαγιγνώσκει μια ασθένεια της ψυχής: την ώρα που έπρεπε να θρηνήσει ενώπιον του Θεού, η Ιερουσαλήμ ανέβηκε στις στέγες της και έκανε συμπόσιο. Ο Κύριλλος ονομάζει ακριβώς την αποτυχία — ο θρήνος ήταν αληθινός αλλά κατευθυνόταν λανθασμένα: Ήταν αναγκαίο ο θρήνος να γίνει προς μετάνοια· ήταν αναγκαίο το δάκρυ να χυθεί προς τον Θεό. Και αντλεί τον αιώνιο κανόνα για κάθε ημέρα δοκιμασίας: Είναι αναγκαίο, λοιπόν, σε ημέρες οργής, ή όταν κλονιζόμαστε από τους τρόμους που έρχονται από τις δοκιμασίες, να μην πέσουμε πίσω στην αμέλεια, αλλά μάλλον να πενθήσουμε και να προσεγγίσουμε με δάκρυα τον Θεό που αγαπά το αγαθό. Έπειτα ο χρησμός στρέφεται στον οικονόμο, και ο Κύριλλος διαβάζει την πτώση του άπληστου Σεβνά και την κλήση του πιστού Ελιακείμ ως σκιά μιας μεγαλύτερης ανταλλαγής. Η ιερωσύνη κατά τον νόμο, στους υπερήφανους και φιλάργυρους φύλακές της, αφαιρέθηκε, και ένας νέος Αρχιερέας κλήθηκε: Μετά από αυτούς ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός κλήθηκε, ο μέγας Αρχιερέας ημών. Ο Κύριλλος ακόμη ξεκλειδώνει το ίδιο το όνομα ως προφητεία της Αναστάσεως: του οποίου το όνομα ερμηνεύεται 'ανάστασις Θεού', διότι ο Θεός Λόγος, όντας Θεός, ανέστη προς βοήθειά μας. Και σε αυτόν τον Αρχιερέα, κανείς δεν μπορεί να βάλει χέρι: Όταν, λοιπόν, ο Χριστός ο κοινός Αρχιερέας ημών φανερώθηκε, 'δεν θα υπάρχει,' λέει, 'ένας αντικρούων.'
Απαντήστε

Απόκριση

Ανάλαβε τη θέση του φύλακα. Ο Κύριλλος δείχνει τον προφήτη να συγκεντρώνει τον νου του εντός, ανεβαίνοντας σε ύψος ησυχίας για να λάβει τον λόγο του Θεού· και μολονότι δεν είσαι ο Ησαΐας, καλείσαι στην ίδια εσωτερική αγρύπνια — να ησυχάσεις τον θόρυβο, να αγρυπνείς πάνω στην καρδιά σου, και να ακούς τον Κύριο αντί για τις χιλιάδες φωνές της νυκτός. Μάθε επίσης από την πεσμένη Βαβυλών και τα συντριμμένα είδωλά της: όλα όσα εμπιστεύεσαι για να σε σώσουν, εκτός από τον Θεό, θα ποδοπατηθούν μαζί σου την ημέρα της κρίσεως. Άκου αντί αυτού την ίδια την πρόσκληση του Θεού προς τους χαμένους: ζήτα βοήθεια από Εμένα που μπορώ να σώσω, και κατοίκησε με Εμένα. Αυτό είναι όλο το ευαγγέλιο του κεφαλαίου — γίνε δικός Μου, και σκέψου τις σκέψεις Μου. Έπειτα πρόσεχε το θανάσιμο λάθος της Ιερουσαλήμ. Την ώρα της κρίσεως ανέβηκε σε μάταιες στέγες και γλέντησε, όταν έπρεπε να ανέβει στον οίκο του Θεού με δάκρυα· και ο κανόνας του Κυρίλλου είναι για εμάς — σε ημέρες οργής και δοκιμασίας, μην μουδιάζεις τον εαυτό σου με απόσπαση ή ηδονή, αλλά πένθησε προς μετάνοια και χύσε το δάκρυ προς τον Θεό. Πάνω από όλα, σήκωσε τα μάτια σου προς Εκείνον στον οποίο αυτό το κεφάλαιο βρίσκει το τέλος του: τον Χριστό τον μέγα Αρχιερέα μας, που φέρει τη δόξα του Δαβίδ και το κλειδί του οίκου, εναντίον του οποίου δεν υπάρχει αντικρούων. Βάλε όλο το βάρος σου επάνω Του· στον οίκο Του οι μικροί και οι μεγάλοι ομοίως μπορούν να κρεμαστούν με ασφάλεια.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε που έθεσες τον προφήτη Σου ως φύλακα στο ύψος της θεωρίας: συγκέντρωσε τον διεσπαρμένο νου μου εντός, και κάνε με άγρυπνο να ακούω τον λόγο Σου πάνω από τον θόρυβο της νυκτός. Είδα πώς η Βαβυλών έπεσε και τα είδωλά της συντρίφθηκαν κάτω από τα πόδια εκείνων που την πήραν· λύτρωσέ με από το να εμπιστεύομαι οποιονδήποτε ψευδώνυμο θεό της δικής μου κατασκευής, και άσε με να ακούσω τον ελεήμονα λόγο Σου προς τους χαμένους — ζήτα βοήθεια από Εμένα που μπορώ να σώσω, και κατοίκησε με Εμένα, και σκέψου τις σκέψεις Μου. Όταν έρθει η ημέρα της οργής και οι δοκιμασίες με κλονίσουν, φύλαξέ με από την ανοησία των ματαίων στεγών, από το να μουδιάζω τον φόβο μου με συμπόσια και να λέω 'αύριο πεθαίνουμε'· δίδαξέ με μάλλον να πενθήσω προς μετάνοια και να χύσω τα δάκρυά μου προς Εσένα που αγαπάς το αγαθό. Και Σε ευλογώ για το κλειδί του Δαβίδ και τον πιστό Οικονόμο του οίκου — γιατί ο Ελιακείμ Σε προεικόνισε, την ίδια την ανάσταση του Θεού, ανεστηκότα προς βοήθειά μας· γιατί Εσύ, ω Χριστέ, είσαι ο μέγας Αρχιερέας μας, ενδεδυμένος με τον χιτώνα και τη δόξα του Δαβίδ, εναντίον του οποίου δεν υπάρχει κανείς να αντικρούσει. Επάνω Σου κρεμώ όλη μου την ελπίδα, μικρός καθώς είμαι· δέξου με στον οίκο Σου και φύλαξέ με εκεί, ω Χριστέ ο Θεός ημών, προς τον οποίο με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα ανήκει δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →