← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 11 — με τον Σίμεον

Μάρκος 11Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σίμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ερμηνείας που ξεδιπλώνει τις Γραφές με ομιλητική θέρμη και ποιμαντική ακρίβεια. Στο ενδέκατο κεφάλαιο του Μάρκου ο Σίμεον κατευθύνει το βλέμμα μας στη διδασκαλία του Κυρίου για την προσευχή, δείχνοντας πώς η πίστη μόνο δίνει πρόσβαση στον θρόνο της χάριτος. Ο λόγος του μας προσκαλεί να εξετάσουμε τόσο τη φύση της πιστεύουσας προσευχής όσο και τις υποσχέσεις στις οποίες στηρίζεται, ώστε οι δεήσεις μας να προσφέρονται με ιερή τόλμη και παιδική εμπιστοσύνη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Με ήρεμη προσοχή διαβάζουμε το ενδέκατο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Αγίου Μάρκου, προσέχοντας ιδιαίτερα τα λόγια του Κυρίου σχετικά με την πίστη και την προσευχή. Το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτούς τους στίχους ας προετοιμάσει τις καρδιές μας για να δεχθούμε την οδηγία που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεον πρώτα ορίζει την πίστη που απαιτείται στην προσευχή. Τι είναι αυτή η πίστη που οφείλουμε να ασκούμε στην προσευχή— [Πολλοί διακρίνουν μεταξύ της πίστεως που ενεργεί θαύματα και εκείνης με την οποία λαμβάνουμε τη σωτηρία: αλλά αμφιβάλλω πολύ για την ορθότητα της διακρίσεως, όπως συνήθως εξηγείται. Υποτίθεται ότι η ίδια η πίστη είναι διαφορετική: αλλά νομίζω ότι η διαφορά υπάρχει, όχι στην πίστη, αλλά στα αντικείμενα αυτής της πίστεως: η πίστη είναι η ίδια· η λειτουργία της όμως είναι διαφορετική, ανάλογα με τα αντικείμενα στα οποία ασκείται. Θα έλεγα για την πίστη, όσον αφορά το παρόν θέμα μας, ότι είναι μια προσδοκία θεμελιωμένη σε μια υπόσχεση. Το να προσδοκά κανείς οτιδήποτε δεν έχει υποσχεθεί ο Θεός, είναι αυθαιρεσία: το να αμφιβάλλει για την εκπλήρωση αυτού που έχει υποσχεθεί, είναι απιστία: το να προσδοκά την πραγματοποίηση του λόγου Του είναι πίστη. Έπειτα διακρίνει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να λαμβάνονται οι υπό όρους υποσχέσεις. ]· και τέτοιες που παρέχουν ευρείς λόγους ελπίδας σε όλους όσοι πιστεύουν στον Χριστό [Σημείωση: Ησαΐας 55,7. Ιωάννης 6,37. Πράξεις 13,39. Α΄ Ιωάννου 1,7.]. Οφείλουμε να πιστεύουμε αυτές ως αληθινές και βέβαιες, ανεξάρτητα από οποιοδήποτε δικαίωμα ή ενδιαφέρον που κατέχουμε εμείς. Όπως εφαρμόζονται σε εμάς πράγματι, μπορεί να θεωρούνται υπό όρους· αλλά όπως λαμβάνονται αόριστα, μπορούν να ονομαστούν απόλυτες. Υπάρχουν άλλες υποσχέσεις που ονομάζουμε υπό όρους· επειδή γίνονται σε πρόσωπα ορισμένων χαρακτήρων, ή με την εκτέλεση ορισμένων όρων από μέρους μας [Σημείωση: Ματθαίος 5,3-10· Ματθαίος 7,7-8· Ματθαίος 11,28-29. Πράξεις 16,31.]: και αυτές οφείλουμε να τις πιστεύουμε ως αλάνθαστα βέβαιες για όλους όσοι αποκτούν τα προσόντα ή εκτελούν τους όρους. Ο Σίμεον στη συνέχεια διακηρύττει την ορισμένη επιτυχία που συνοδεύει την πιστεύουσα προσευχή. ] 2. Με αυτήν, καμία προσευχή ούτε για τη μεγαλύτερη ευλογία δεν μπορεί να αποτύχει — [Η πίστη τιμά κάθε τελειότητα της Θεότητας: τη δύναμή Του, την αγάπη Του, την πιστότητά Του, όλα αναγνωρίζονται, όταν πηγαίνουμε σε Αυτόν με σταθερή προσδοκία ότι θα εκπληρώσει τις υποσχέσεις Του. Γι’ αυτό σε τέτοιους ικέτες δίνει ελευθερία να «ζητούν ό,τι θέλουν», και τους βεβαιώνει ότι θα εκπληρώσει όλες τις δεήσεις τους [Σημείωση: Ιωάννης 14,13-14· Ιωάννης 15,7· Ιωάννης 16,24.]. Δεν δεσμεύεται πράγματι σε συγκεκριμένο χρόνο ή τρόπο απάντησης των προσευχών τους: μπορεί να κρίνει σκόπιμο να αναβάλει την απάντησή Του για αρκετό χρόνο· αλλά δεν θα καθυστερήσει πέρα από τον καλύτερο χρόνο [Σημείωση: Λουκάς 18,7.]. Μπορεί επίσης να αρνηθεί την ιδιαίτερη ευλογία που ζητείται· αλλά θα δώσει καλύτερη στη θέση της· όπως όταν αρνήθηκε στον Μωυσή την άδεια να εισέλθει στη γη Χαναάν, αλλά του έδωσε θέα της Χαναάν, και έπειτα τον ανέβασε στον ουρανό [Σημείωση: Δευτερονόμιο 3,25-26. με 34,4, 5.].
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σίμεον καταλήγει συνιστώντας τη σοφία του να θησαυρίζουμε τις υποσχέσεις του Θεού. Πηγαίνουμε με εμπιστοσύνη σε έναν έντιμο άνθρωπο, όταν έχουμε υπόσχεση για κάτι με το ίδιο του το χέρι: με πόση εμπιστοσύνη λοιπόν μπορούμε να πηγαίνουμε στον Θεό, όταν μπορούμε να παίρνουμε μαζί μας τις υποσχέσεις Του! Κοιτάξτε τον Ιακώβ, πώς ικετεύει τον Θεό με μια υπόσχεση που του είχε δοθεί πολλά χρόνια πριν [Σημείωση: Γένεση 28,15. με 32,12.]: δείτε τον Δαβίδ να ικετεύει με παρόμοιο τρόπο [Σημείωση: Β΄ Σαμουήλ 7,25. Ψαλμοί 119,49· Ψαλμοί 119,49.]: και μάθετε από αυτούς την αληθινή χρήση των υποσχέσεων· «ούτε ποτέ να διστάζετε σε αυτές από απιστία· αλλά να είστε ισχυροί στην πίστη, δίνοντας δόξα στον Θεό». Είναι «υπερβολικά μεγάλες και πολύτιμες», ανάλογες με όλες τις ανάγκες μας. Ας λογαριάζουμε λοιπόν τίποτε πολύ μεγάλο για να ζητήσουμε· αλλά «άνοιξε το στόμα σου πλατιά, για να το γεμίσει ο Θεός»: «ούτε ένα γιώτα ή ένα σημείο δεν θα αποτύχει από όλα τα αγαθά που έχει υποσχεθεί σε εμάς».
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η παρούσα πρακτική της προσευχής μου αποκαλύπτει την παρουσία ή την απουσία προσδοκώσας πίστεως; Με ποιους τρόπους πειράζομαι να αντιμετωπίζω τις υποσχέσεις του Θεού ως υπό όρους της αξιότητάς μου παρά του λόγου Του; Ποια υπόσχεση της Γραφής καλούμαι να αρπάξω εκ νέου σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που μας έδωσες υπερβολικά μεγάλες και πολύτιμες υποσχέσεις, χάρισε μας χάρη να πλησιάζουμε σε Σένα με εκείνη την πίστη που τιμά την πιστότητά Σου και δέχεται τα δώρα Σου. Καθάρισε μας από κάθε αμφιβολία που ατιμάζει τη δύναμη και την αγάπη Σου· δίδαξέ μας να αρπαζόμαστε από τον λόγο Σου κατά τον δικό του χαρακτήρα, είτε απόλυτο είτε υπό όρους, και να προσδοκούμε την πραγματοποίησή του με τον τρόπο που έχεις ορίσει. Έτσι οι προσευχές μας ας γίνουν το ίδιο το μέσο με το οποίο δοξάζεις το όνομά Σου και προμηθεύεις κάθε ανάγκη μας, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →