Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 139-140 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Γουεσλεϊανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon. Αυτό το σεβαστό Μεθοδιστικό έργο ανοίγει τους πλούτους των Ψαλμών 139 και 140 με προσεκτική προσοχή στη συγγραφή, τη δομή και τη συνάντηση της ψυχής με τον ζωντανό Θεό. Η Αρμινιανή έμφαση του Whedon στην προσωπική εμπειρία και τη θεία χάρη μας καλεί να ερευνήσουμε τις δικές μας καρδιές, όπως ακριβώς κάνει και ο ψαλμωδός. Είθε το Άγιο Πνεύμα να ζωογονήσει αυτά τα αρχαία λόγια για την παρούσα πορεία μας πίστης και αγιότητας.
Διαβάστε
Με ευλαβική προσοχή ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 139 και 140 ολόκληρους. Ακούστε τον δέος του ψαλμωδού μπροστά στην παντογνωσία του Θεού, τη δημιουργική του φροντίδα και την δίκαιη κρίση του. Αφήστε το Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αλήθειες στη ζωή σας καθώς ακούτε το ιερό κείμενο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά παρουσιάζοντας τον τίτλο και τη συγγραφή του Ψαλμού 139.
Εισαγωγή. Εις τον αρχιμουσικόν. Ψαλμός του Δαβίδ. Ο τίτλος αυτού του ψαλμού αποδίδει τη συγγραφή του στον Δαβίδ, αν και ορισμένες χαλδαϊκές μορφές λέξεων έχουν οδηγήσει πολλούς να του δώσουν μεταγενέστερη χρονολογία. Το σύνολο, ωστόσο, συμφωνεί τόσο καλά με το βάθος, την πρωτοτυπία και το πάθος του Δαβίδ, ώστε φαίνεται ασφαλέστερο να ακολουθήσουμε τα εσωτερικά και περιστασιακά στοιχεία, και να εξηγήσουμε τις διαλεκτικές ιδιαιτερότητες με την υπόθεση ότι η Βόρεια Παλαιστίνη μπορεί να είχε ήδη αισθανθεί την επίδραση, στη γλώσσα, της επαφής με τους Αραμαίους γείτονές τους, ή, όπως λέει ο Hengstenberg, ότι, 'διεισδύοντας από το μεγαλείο του θέματός του, ο ψαλμωδός αποφεύγει επίσης στη μορφή ό,τι είναι κοινό και καθημερινό'. Η επιγραφή επίσης τον αποδίδει στον πρωτοψάλτη, πράγμα που αντιτίθεται στη μεταεξορική του χρονολογία. Είναι μια ανασκόπηση μιας πολυτάραχης ζωής από ένα μυαλό βαθιά γνώστη του Θεού και της εμπειρίας της χάριτός του.Στη συνέχεια εκθέτει τις θεματικές διαιρέσεις του ψαλμού.
Οι Ψαλμοί 139:1-12 είναι μια ομολογία της παντογνωσίας του Θεού που πραγματοποιείται στην εμπειρία του συγγραφέα· οι Ψαλμοί 139:13-18 της δημιουργικής του σοφίας και της λεπτομερέστατης φροντίδας του για την αναπτυσσόμενη ζωή του συγγραφέα· οι Ψαλμοί 139:19-22 μια επίσημη αποκήρυξη της κοινωνίας και των τρόπων των πονηρών ανθρώπων στην καρδιά και τις πράξεις· οι Ψαλμοί 139:23-24 μια προσευχή να ερευνηθεί από αυτόν τον παντοβλέποντα Θεό, και να οδηγηθεί από αυτόν στην αρχαία οδό.Στρεφόμενος στον επόμενο ψαλμό, ο Whedon παρέχει το ιστορικό του πλαίσιο και τη δομή του.
Εισαγωγή. Εις τον αρχιμουσικόν, Ψαλμός του Δαβίδ. Ο ψαλμωδός βρίσκεται σε μεγάλη θλίψη και κίνδυνο από βίαιους και δόλιους εχθρούς, μεταξύ των οποίων ένας 'ο κακός άνθρωπος', 'ο βίαιος άνθρωπος' ξεχωρίζει με δυσάρεστη προβολή. Η τιμωρία της ψευτιάς και της σκληρότητάς τους, Ψαλμοί 140:10, μας θυμίζει τους Ψαλμούς 120:4. Πιθανώς ανήκει στην ίδια περίσταση με τους Ψαλμούς 52, 109, και Α' Σαμουήλ 22:9-23. Οι εντυπώσεις φρίκης από τη σφαγή του αγαθού Αχιμέλεχ, και των ιερέων και πολιτών της Νωβ, βρήκαν έκφραση σε διάφορα θρηνητικά και καταρατικά άσματα. Από τις τέσσερις στροφές του ψαλμού, οι τρεις πρώτες κλείνουν με το σελά. Ο ψαλμός ανοίγει με προσευχή κατά των εχθρών του, και κλείνει με δήλωση εμπιστοσύνης στην αποκαταστατική πρόνοια του Θεού. Αν και εμφανίζεται αργά στη συλλογή που είναι γνωστή στο Ψαλτήρι ως το πέμπτο βιβλίο, δεν υπάρχει λόγος να παραμερίσουμε τον τίτλο που τον αποδίδει στον Δαβίδ.
Σκεφτείτε
Ο Whedon πιέζει τις θεολογικές επιπτώσεις της θείας πρόνοιας στην ανθρώπινη διαμόρφωση.
Οι δηλώσεις δίνονται τόσο λεπτομερώς και όμορφα στην ποίηση όσο είναι αληθινές στην επιστήμη. Ενώ οι νόμοι της προγεννητικής φυσιολογίας, ως φύλακες του είδους, αναγνωρίζονται θαυμάσια, η κυρίαρχη πρόνοια του Θεϊκού Δημιουργού, που σφραγίζει την ατομικότητα και την προσαρμόζει σε ένα ευγενικά προτεινόμενο πεπρωμένο, ομολογείται εξίσου. Το θέμα ανήκει στον πιο αφηρημένο τομέα της θεολογικής ανθρωπολογίας, και το απόσπασμα αποτελεί μια διαρκή επίπληξη του αδιάντροπου αθεϊσμού των σύγχρονων εξελικτικών.Κλείνει την ενότητα επιβεβαιώνοντας την αποκατάσταση των θλιμμένων από τον Θεό.
Στίχοι 12-13. 12, 13. Ένας πιο ήρεμος και σίγουρος τόνος χαρακτηρίζει το κλείσιμο αυτού του ψαλμού. Υποστήριξε την υπόθεση των θλιμμένων. Η γλώσσα είναι δικαστική. Μια πάσχουσα Εκκλησία απευθύνεται στον Θεό κατά των αδικιών και των διωγμών του κόσμου, και η πίστη διαβεβαιώνει ότι ο Θεός θα υποστηρίξει το δίκαιο. Θλιμμένοι… φτωχοί. Αυτοί οι όροι, που συχνά αποδίδονται ως 'φτωχοί και ενδεείς' στους ψαλμούς και τους προφήτες, δεν δηλώνουν απλώς τους προσωρινά άπορους και πάσχοντες, αλλά συνήθως παίρνουν την υπονοούμενη σημασία του ταπεινού, 'πτωχοί τω πνεύματι', όπως στο Ματθαίος 5:3, δηλαδή αυτούς που απελπίζονται από την αυτοβοήθεια, και εμπιστεύονται μόνο στον Θεό. Μόνο αυτοί είναι αγαπητοί στον Θεό, και αυτός θα τους δικαιώσει. Βεβαίως. Αντιστοιχεί στο 'αμήν' της Καινής Διαθήκης. Οι δίκαιοι θα ευχαριστήσουν. Τόσο για τα επιτευχθέντα αποτελέσματα όσο και για τις μεθόδους της Πρόνοιας για την εξασφάλισή τους. Κατοικείστε στην παρουσία σου. Κυριολεκτικά, Κατοικείστε ενώπιον του προσώπου σου. Το να μένεις 'ενώπιον του προσώπου του Θεού' να 'βλέπεις το πρόσωπό του' να 'χαίρεσαι στην όψη του' είναι φράσεις που πάντα δηλώνουν τη συνειδητή απόλαυση της εύνοιας του Θεού, εδώ και στο μέλλον. Βλέπε στους Ψαλμούς 16:11· Ψαλμούς 17:15· Ψαλμούς 21:6· και σύγκρινε Ματθαίος 5:8· Α' Ιωάννου 3:2. Ψαλμός του Δαβίδ.
Απαντήστε
1. Πώς η εμπιστοσύνη του ψαλμωδού στην ερευνητική γνώση του Θεού διεγείρει τη δική σας επιθυμία για άγια ζωή;
2. Με ποιους τρόπους θα μπορούσατε να αποκηρύξετε την παρέα των πονηρών, ενώ εξακολουθείτε να δείχνετε τη συμπόνια του Χριστού;
3. Πού χρειάζεστε περισσότερο τον Κύριο να σας οδηγήσει στην αρχαία οδό της αιώνιας ζωής;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε ο Θεός μας, του οποίου η γνώση είναι πολύ θαυμαστή για εμάς, ερεύνησέ μας και γνώρισε τις καρδιές μας αυτή την ημέρα. Καθάρισε κάθε σκέψη που θα λυπούσε το Πνεύμα σου και οδήγησέ μας στην οδό την αιώνια. Χάρισέ μας χάρη να μισούμε την αμαρτία με τέλειο μίσος, ενώ αγαπάμε τον αμαρτωλό για τον οποίο πέθανε ο Χριστός. Διαφύλαξε την εκκλησία σου από τους βίαιους και τους δόλιους, και υποστήριξε την υπόθεση των θλιμμένων και των πτωχών τω πνεύματι. Είθε να κατοικούμε πάντοτε ενώπιον του προσώπου σου, ευχαριστώντας για τις δίκαιες κρίσεις σου και την τρυφερή σου φροντίδα. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →