Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 8 — Eterniseed (Καθολική με δευτεροκανόνια)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στον ιερό ρυθμό του εκκλησιαστικού έτους το όγδοο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους ηχεί σαν μεγάλο Αλληλούια μετά τις μετανοητικές μελωδίες των προηγούμενων κεφαλαίων. Εδώ ο απόστολος αποκαλύπτει το μυστήριο της ζωής εν Πνεύματι, το ίδιο Πνεύμα που επισκίασε την Παρθένο κατά τον Ευαγγελισμό και που κατέρχεται στα δώρα σε κάθε Ευχαριστία. Το χωρίο ανοίγει την καρδιά στην αλήθεια ότι το βάπτισμα έχει ήδη μεταφέρει τον πιστό από την κυριαρχία της αμαρτίας και του θανάτου στην ελευθερία των υιοθετημένων τέκνων. Η λειτουργική μνήμη ακούει σε αυτούς τους στίχους την ηχώ της Αναστάσιμης Αγρυπνίας, όταν η Εκκλησία ψάλλει για το Πνεύμα που δίνει ζωή σε ξερά οστά και ανυψώνει θνητούς να μετέχουν στη δόξα του αναστάντος Χριστού. Το κεφάλαιο λοιπόν ανήκει όχι μόνο στην ιδιωτική ευλάβεια αλλά και στην κοινή προσευχή της Θείας Λειτουργίας, όπου οι πιστοί γεύονται τους πρώτους καρπούς εκείνης της κληρονομιάς της οποίας η πληρότητα είναι ακόμη μέλλουσα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το όγδοο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους αργά, επιτρέποντας σε κάθε πρόταση να αναπνεύσει μέσα στη σιωπή της προσευχής. Προσέξτε πώς το κείμενο μετακινείται από τη διακήρυξη ότι δεν υπάρχει καταδίκη στην έμπρακτη εμπειρία του Πνεύματος που κατοικεί εντός των βαπτισμένων. Προσέξτε την αντίθεση μεταξύ σαρκός και Πνεύματος, τη γλώσσα της υιοθεσίας και της κληρονομιάς, τον στεναγμό της κτίσεως και την ακατάλυτη αγάπη του Θεού. Παρατηρήστε πώς το Πνεύμα μεσιτεύει με άλαλους στεναγμούς και πώς ο απόστολος συγκεντρώνει κάθε δοκιμασία στην πεποίθηση ότι τίποτε δεν μπορεί να χωρίσει τους πιστούς από τον Χριστό. Ας γίνει η ανάγνωση πράξη ακρόασης του ιδίου Πνεύματος που προσεύχεται εντός της Εκκλησίας σε κάθε λειτουργία.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο αρχίζει με την θριαμβευτική αναγγελία ότι δεν υπάρχει λοιπόν τώρα καμία καταδίκη για εκείνους που είναι εν Χριστώ Ιησού. Αυτή η ελευθερία δεν είναι ηθικό επίτευγμα αλλά καρπός της βαπτισματικής ενσωμάτωσης στον θάνατο και την ανάσταση του Κυρίου. Ο νόμος του Πνεύματος της ζωής έχει ελευθερώσει τον πιστό από τον νόμο της αμαρτίας και του θανάτου, διότι ό,τι ο νόμος δεν μπορούσε να επιτύχει εξαιτίας της αδυναμίας της σαρκός, το έκανε ο Θεός στέλνοντας τον ίδιο τον Υιό Του με ομοίωμα αμαρτωλής σαρκός. Εν τη σαρκί του Χριστού που προσφέρθηκε στον σταυρό, η αμαρτία καταδικάστηκε και η τυραννία της συντρίφθηκε. Εκείνοι που πορεύονται κατά το Πνεύμα θέτουν λοιπόν τον νου τους στα πράγματα του Πνεύματος, και αυτός ο νους είναι ζωή και ειρήνη. Το Πνεύμα που ανέστησε τον Ιησού εκ νεκρών κατοικεί τώρα στους βαπτισμένους, υποσχόμενο ότι η ίδια δύναμη θα δώσει κάποτε ζωή στα θνητά σώματά τους. Η επιχειρηματολογία στρέφεται έπειτα στην πραγματικότητα της υιοθεσίας. Το Πνεύμα της υιοθεσίας επιτρέπει στους πιστούς να κράζουν Αββά, Πατέρα, καθιστώντας τους συγκληρονόμους του Χριστού. Αυτή η κληρονομιά όμως φθάνεται μόνο διά του συμπάσχειν με Αυτόν, ώστε ο παρών στεναγμός της κτίσεως και ο εσωτερικός στεναγμός του πιστού να γίνονται η ίδια η οδός προς τη δόξα. Το Πνεύμα βοηθεί στην αδυναμία αυτή, μεσιτεύοντας με στεναγμούς αλάλητους, ενώ ο Πατήρ που ερευνά τις καρδιές γνωρίζει τον νου του Πνεύματος. Τίποτε, συμπεραίνει ο απόστολος, δεν μπορεί να χωρίσει εκείνους που αγαπώνται εν Χριστώ από την αγάπη του Θεού. Ολόκληρη η κίνηση του κεφαλαίου είναι λοιπόν μυστηριακή και εσχατολογική: ό,τι έχει ήδη δοθεί στο βάπτισμα και τρέφεται στην Ευχαριστία εξακολουθεί να πορεύεται προς την πλήρη φανέρωσή του όταν η ίδια η κτίση θα ελευθερωθεί.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Το ίδιο Πνεύμα που κράζει Αββά στην καρδιά του πιστού είναι το Πνεύμα που χύθηκε κατά την Πεντηκοστή και επικαλείται σε κάθε επίκληση της Θείας Λειτουργίας. Η υιοθεσία που διακηρύσσεται εδώ εκπληρώνει την υπόσχεση που δόθηκε στον Αβραάμ και προτυπώνεται στη σοφιολογική γραμματεία όπου ο δίκαιος ονομάζεται τέκνο του Θεού. Ο στεναγμός της κτίσεως απηχεί τον θρήνο των προφητών και βρίσκει την απάντησή του στη νέα κτίση που διακηρύσσεται στην Αναστάσιμη Αγρυπνία. Μέσα στην παράδοση αυτό το κεφάλαιο διαβάζεται πάντοτε μαζί με τις βαπτισματικές κατηχήσεις των Πατέρων, οι οποίοι έβλεπαν στο ενυπάρχον Πνεύμα τη σφραγίδα των μυστηρίων και τον αρραβώνα της μελλούσης δόξης. Η ακατάλυτη αγάπη που εορτάζεται στο τέλος του κεφαλαίου είναι η ίδια αγάπη που εορτάζεται στο Άσμα Ασμάτων και στους μαριανούς ύμνους της Εκκλησίας, όπου η Μητέρα του Κυρίου στέκεται ως η πρώτη και τέλεια αποδέκτρια εκείνης της υιοθετικής χάριτος που τώρα επεκτείνεται σε όλους τους βαπτισμένους.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς εμφανίζεται η καθημερινή επιλογή να θέτουμε τον νου στο Πνεύμα αντί στη σάρκα στα συνήθη καθήκοντα της κλήσεώς σας; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορείτε να επιτρέψετε στο Πνεύμα της υιοθεσίας να διαμορφώσει την προσευχή σας ώστε να γίνει γνήσια κραυγή Αββά αντί για απλή απαγγελία; Όταν βιώνετε τον στεναγμό της θλίψης ή τον πόθο μιας ανεκπλήρωτης επιθυμίας, πώς θα μπορούσατε να ενώσετε αυτόν τον στεναγμό με τη μεσιτεία του Πνεύματος και την ελπίδα της μελλούσης δόξης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ, ο οποίος με την αποστολή του Υιού Σου με ομοίωμα αμαρτωλής σαρκός κατέκρινες την αμαρτία εν τη σαρκί και χάρισες το Πνεύμα της υιοθεσίας στην Εκκλησία Σου, δώσε να πορευθούμε εμείς που βαπτισθήκαμε εις Χριστόν κατά το Πνεύμα και να θέσουμε τον νου μας στα άνω. Διά της μεσιτείας της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, η οποία δέχθηκε τον Λόγο εν τη δυνάμει του ιδίου Πνεύματος, και διά των προσευχών όλων των αγίων που προπορεύθηκαν ημών εν τη υιοθετική χάρι, ενίσχυσέ μας να συμπάσχουμε μετά του Χριστού ώστε να δοξασθούμε και ημείς μετ' Αυτού. Ας μεσιτεύει εντός ημών το Πνεύμα που ερευνά τα βάθη του Θεού με στεναγμούς αλάλητους, έως ότου ελευθερωθεί ολόκληρη η κτίση και ιδούμε τη δόξα που μέλλει να αποκαλυφθεί. Διά Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.