← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

Βʹ Κορινθίους 1 — με τον Μπάρνς

Β' Κορινθίους 1Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς επί της Βίβλου για διορατικότητα στη δεύτερη επιστολή του Παύλου προς τους Κορινθίους. Η προσεκτική ερμηνεία του Μπάρνς ανοίγει τους θησαυρούς του πρώτου κεφαλαίου όπου ο απόστολος ομιλεί περί παθημάτων και θείας παρηγορίας. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο επεξεργασία του καλούμαστε να ίδωμεν πώς τα ελέη του Θεού στηρίζουν τους υπηρέτας αυτού εν μέσω δοκιμασιών. Η μελέτη αυτή μας εισάγει εις την καρδίαν της ευαγγελικής αληθείας όπου η Γραφή τιμάται και το έργον του Πνεύματος ιχνηλατείται μετά ακριβείας και ευλαβείας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο της Δεύτερης προς Κορινθίους. Ακούστε τα λόγια χαιρετισμού του αποστόλου, τη μαρτυρία του για την παρηγοριά του Θεού εν μέσω θλίψης και την υπεράσπιση της δικής του ακεραιότητας. Καθώς ξεδιπλώνεται το κείμενο, σκεφτείτε πώς αυτά τα αρχαία λόγια εξακολουθούν να μιλούν στην εκκλησία σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς αρχίζει την πραγματεία του σχετικά με τον χαιρετισμό σημειώνοντας τη σύνδεση του Παύλου με τον Τιμόθεο. Στίχος 1. Παῦλος ἀπόστολος ... -· βλέπε τὴν σημείωση Ρωμαίους 1:1, καὶ 1 Κορινθίους 1:1 σημείωση. Διὰ τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ - Διὰ ἢ συμφώνως πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ· σημείωση, 1 Κορινθίους 1:1. Καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφὸς ἡμῶν - Ὁ Παῦλος συνήθιζε νὰ συνδέει κάποιο ἄλλο πρόσωπο ἢ πρόσωπα μαζί του γράφοντας τὶς ἐπιστολές του. Οὕτω, στὴν Πρώτη Ἐπιστολὴ πρὸς Κορινθίους, ὁ Σωσθένης συνδέθηκε μαζί του. Γιὰ τοὺς λόγους τούτου, βλέπε τὴν σημείωση στὸ 1 Κορινθίους 1:1. Τὸ ὄνομα τοῦ Τιμοθέου συνδέεται μὲ τὸ δικό του στὶς Ἐπιστολὲς πρὸς Φιλιππησίους καὶ Κολοσσαεῖς. Ἀπὸ τὴν πρώην Ἐπιστολὴ πρὸς Κορινθίους 1 Κορινθίους 16:10, μαθαίνουμε ὅτι ὁ Παῦλος εἶχε ἀποστείλει τὸν Τιμόθεο στὴν ἐκκλησία τῆς Κορίνθου, ἢ ὅτι ἀνέμενε ὅτι θὰ τοὺς ἐπισκεπτόταν. Ὁ Παῦλος τὸν εἶχε ἀποστείλει στὴ Μακεδονία μαζὶ μὲ τὸν Ἔραστο Πράξεις 19:21-22, προτιθέμενος ὁ ἴδιος νὰ τοὺς ἀκολουθήσει, καὶ ἀναμένοντας ὅτι θὰ ἐπισκεπτόταν τὴν Ἀχαΐα. Μεταβαίνει ἔπειτα στὴν ἐναρκτήρια δοξολογία αἴνου πρὸς τὸν Θεό. Στίχος 3. Εὐλογητὸς ὁ Θεός - Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχὴ κυρίως τῆς Ἐπιστολῆς, καὶ εἶναι ἡ γλῶσσα καρδιᾶς γεμάτης χαρᾶς, ποὺ ξεσπᾷ μὲ εὐγνωμοσύνη ἐν ὄψει ἐλέους. Μπορεῖ νὰ εἶχε προκληθεῖ ἀπὸ τὴν ἀνάμνηση ὅτι εἶχε γράψει προηγουμένως πρὸς αὐτούς, καὶ ὅτι κατὰ τὸ διάστημα ποὺ εἶχε παρέλθει μεταξὺ τοῦ χρόνου ὅταν γράφτηκε ἡ πρώην Ἐπιστολὴ καὶ ὅταν αὐτὴ συντάχθηκε, εἶχε κληθεῖ σὲ δοκιμασία πλέον σφοδρή, καὶ ὅτι ἀπὸ ἐκείνη τὴν δοκιμασία εἶχε παραδοθεῖ ἐλεήμονα. Μὲ καρδιὰ γεμάτη εὐγνωμοσύνη καὶ χαρὰ γιὰ αὐτὴν τὴν ἐλεήμονα παρέμβαση, ἀρχίζει αὐτὴν τὴν Ἐπιστολή. Σημειώνεται ἀπὸ τὸν Ντόντριτζ, ὅτι 11 ἀπὸ τὶς 13 ἐπιστολὲς τοῦ Παύλου, ἀρχίζουν μὲ ἐπιφωνήματα αἴνου, χαρᾶς, καὶ εὐχαριστίας. Ὁ Μπάρνς προχωρᾷ νὰ ἐξηγήσει τὸν σκοπὸ τῆς παρηγοριᾶς στὸν στίχο τέσσερα. Στίχος 4. Ὅστις παρηγορεῖ ἡμᾶς - Ὁ Παῦλος ἐδῶ ἀναφέρεται ἀναμφιβόλως πρωτίστως στὸν ἑαυτὸ του καὶ τοὺς συναποστόλους του ὡς ἔχοντες πληρωθεῖ μὲ παρηγορία στὶς δοκιμασίες τους· στὴν ὑποστήριξη ποὺ τὰ ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ ἔδωσαν· στὶς ἐπιδράσεις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τοῦ Παρακλήτου· καὶ στὶς ἐλπίδες αἰωνίου ζωῆς διὰ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Λυτρωτοῦ. Ὥστε νὰ δυνηθοῦμε νὰ παρηγορήσωμεν ... - Ὁ Παῦλος δὲν λέγει ὅτι αὐτὸ ἦταν ὁ μόνος σκοπὸς ποὺ ὁ Θεὸς εἶχε παρηγορώντας αὐτοὺς ὥστε νὰ δυνηθοῦν νὰ μεταδώσουν παρηγορία σὲ ἄλλους· ἀλλὰ λέγει ὅτι αὐτὸ εἶναι σημαντικὸς καὶ κύριος σκοπός. Εἶναι στόχος ποὺ ἐπιδιώκει, ὅτι ὁ λαός του στὶς θλίψεις τους πρέπει νὰ ὑποστηρίζεται καὶ νὰ παρηγορεῖται· καὶ γιὰ αὐτὸν τὸν σκοπὸ γεμίζει τὶς καρδιὲς τῶν διακόνων του μὲ παρηγορία· τοὺς δίδει προσωπικὴ πεῖρα τῆς στηριζούσης δυνάμεως τῆς χάριτος στὶς δοκιμασίες τους· καὶ τοὺς ἐνδυναμώνει νὰ ὁμιλοῦν γιὰ ὅσα ἔχουν αἰσθανθεῖ σχετικὰ μὲ τὶς παρηγορίες τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ. Διὰ τῆς παρηγορίας ... - Διὰ τῶν ἰδίων θεμάτων παρηγορίας· διὰ τῶν ἰδίων πηγῶν χαρᾶς ποὺ μᾶς ἔχουν στηρίξει. Θὰ εἶχαν πεῖρα· καὶ διὰ τῆς πεῖρας αὐτῆς θὰ ἦσαν ἱκανοὶ νὰ διακονήσουν παρηγορία σὲ ἐκείνους ποὺ ἦσαν κατὰ οἱονδήποτε τρόπο θλιμμένοι. Μόνον διὰ προσωπικῆς πεῖρας εἴμεθα ἱκανοὶ νὰ μεταδώσουμε παρηγορία σὲ ἄλλους. Ὁ Παῦλος ἀναφέρεται ἐδῶ ἀναμφιβόλως στὶς παρηγορίες ποὺ παράγονται ἀπὸ τὴν μαρτυρία τῆς συγχωρήσεως τῆς ἁμαρτίας, καὶ τῆς ἀποδοχῆς παρὰ τῷ Θεῷ, καὶ τὴν ἐλπίδα αἰωνίου ζωῆς. Αἱ παρηγορίες αὗται ἀφθονοῦσαν ἐν αὐτῷ καὶ τοῖς συναποστόλοις του πλουσίως· καὶ στηριζόμενος ὑπ’ αὐτῶν ἦτο ἱκανὸς ἐπίσης νὰ μεταδώσει ὁμοίαν παρηγορίαν σὲ ἄλλους ποὺ ἦσαν ἐν ὁμοίαις περιστάσεσι δοκιμασίας. Στὴ συνέχεια λεπτομερεῖ τὶς συγκεκριμένες δοκιμασίες ποὺ ἀντιμετωπίστηκαν στὴν Ἀσία. Στίχος 8. Διότι δὲν θέλομεν νὰ ἀγνοεῖτε - Εὐχόμεθα νὰ πληροφορηθῆτε πλήρως· βλέπε τὶς σημειώσεις, 1 Κορινθίους 10:1· 1 Κορινθίους 12:1. Ὁ σκοπὸς τοῦ Παύλου ἐδῶ εἶναι, νὰ δώσει πλήρη ἐξήγηση τῆς φύσεως τῶν δοκιμασιῶν του, στὶς ὁποῖες εἶχε ἀναφερθεῖ στὸ 2 Κορινθίους 1:4. Προϋπέθετε ὅτι οἱ Κορίνθιοι θὰ ἔνιωθαν βαθὺ ἐνδιαφέρον γι’ αὐτὸν καὶ τὶς δοκιμασίες του· ὅτι θὰ συμπαθοῦσαν μαζί του, καὶ θὰ προσεύχοντο ὥστε ἐκεῖνες αἱ θλίψεις, καὶ ἡ ἀπελευθέρωσις αὐτὴ νὰ συνοδευθοῦν μὲ εὐλογία 2 Κορινθίους 1:11· καὶ ἴσως ἐπιθυμοῦσε ἐπίσης νὰ συμφιλιώσει τὴν καλωσύνη τους πρὸς τὸν ἑαυτόν του ἀναφέροντας πλέον ἐκτενῶς τὴν φύση τῶν δοκιμασιῶν ποὺ εἶχε κληθεῖ νὰ ὑπομείνει ἕνεκα τῆς χριστιανικῆς θρησκείας, ἀπὸ τὶς ὁποῖες αὐτοὶ ἀποκόμιζαν τόσο οὐσιαστικὰ ὀφέλη. Τῆς θλίψεως ἡμῶν τῆς ἐπελθούσης ἐφ’ ἡμᾶς ἐν τῇ Ἀσίᾳ - Ὁ ὅρος «Ἀσία» χρησιμοποιεῖται συχνὰ γιὰ νὰ δηλώσει ἐκεῖνο τὸ μέρος τῆς Μικρᾶς Ἀσίας τοῦ ὁποίου πρωτεύουσα ἦταν ἡ Ἔφεσος· βλέπε τὴν σημείωση, Πράξεις 2:9.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Barnes τονίζει το μάθημα ότι ένας τέτοιος κίνδυνος οδηγεί στην εμπιστοσύνη μόνο στον Θεό. Ότι δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε στον εαυτό μας - Αυτό είναι ένα εξαιρετικά όμορφο και σημαντικό αίσθημα. Διδάσκει ότι στον καιρό στον οποίο αναφέρεται ο Παύλος, βρισκόταν σε τόσο μεγάλο κίνδυνο, και είχε τόσο βέβαιη προοπτική θανάτου, ώστε δεν μπορούσε να βασιστεί καθόλου στον εαυτό του. Ένιωθε ότι έπρεπε να πεθάνει· και ότι η ανθρώπινη βοήθεια ήταν μάταιη. Σύμφωνα με κάθε πιθανότητα θα πέθαινε· και ό,τι μπορούσε να κάνει ήταν να ριχτεί στην προστασία εκείνου του Θεού που είχε τη δύναμη να τον σώσει ακόμα και τότε, αν επέλεγε, και ο οποίος, αν το έκανε, θα ασκούσε δύναμη παρόμοια με εκείνη που τίθεται σε ενέργεια όταν οι νεκροί ανασταίνονται. Το αποτέλεσμα, επομένως, της κοντινής προοπτικής θανάτου ήταν να τον οδηγήσει να βάλει αυξημένη εμπιστοσύνη στον Θεό. Ένιωθε ότι μόνο ο Θεός μπορούσε να τον σώσει· ή ότι μόνο ο Θεός μπορούσε να τον στηρίξει αν επρόκειτο να πεθάνει. Τελικά υπογραμμίζει τη συνεχιζόμενη απελευθέρωση που απαιτεί συνεχιζόμενη πίστη. Εδάφιο 10. Ο οποίος μας ελευθέρωσε από τόσο μεγάλο θάνατο - Από έναν θάνατο τόσο τρομερό, και από μια προοπτική τόσο ανησυχητική. Υπονοείται εδώ από τη λέξη που χρησιμοποιεί ο Παύλος, ότι ο θάνατος τον οποίο φοβόταν ήταν ενός χαρακτήρα ιδιαίτερα τρομακτικού - πιθανώς θάνατος από άγρια θηρία· σημείωση, Βʹ Κορινθίους 1:8. Βρισκόταν κοντά στον θάνατο· δεν είχε καμία ελπίδα διάσωσης· και ο τρόπος του θανάτου που απειλούνταν ήταν ιδιαίτερα φρικτός. Ο Παύλος θεωρούσε τη διάσωση από έναν τέτοιο θάνατο ως ένα είδος ανάστασης: και ένιωθε ότι όφειλε τη ζωή του στον Θεό σαν να τον είχε αναστήσει από τους νεκρούς. Κάθε διάσωση από επικείμενο κίνδυνο, και από επικίνδυνη ασθένεια, είτε του εαυτού μας είτε των φίλων μας, πρέπει να θεωρείται ως ένα είδος ανάστασης από τους νεκρούς. Ο Θεός μπορούσε με άπειρη ευκολία να μας αφαιρέσει την ανάσα, και μόνο με τη φιλάνθρωπη παρέμβασή Του ζούμε.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η συνεργασία των συναδέλφων ενισχύει τη μαρτυρία της εκκλησίας; Με ποιους τρόπους έχετε βιώσει την παρηγοριά του Θεού για να τη μοιραστείτε με άλλους; Πού σας καλεί ο Κύριος να εμπιστευθείτε περισσότερο σε Αυτόν παρά στον εαυτό σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν παρηγορίαν δι’ ἧς παραμυθεῖσαι ἡμᾶς ἐν πάσαις ταῖς θλίψεσιν ἡμῶν, κατὰ τὴν βεβαίαν μαρτυρίαν τοῦ ἀποστόλου σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου χάρισαι ἡμῖν χάριν ὅπως ἀναπαυώμεθα ὁλοψύχως ἐπὶ τῆς σωτηρίου σου δυνάμεως, ἵνα αἱ δοκιμασίαι ἡμῶν ἐγγίζωσιν ἡμᾶς πρὸς τὸν Χριστὸν καὶ καταρτίζωσιν ἡμᾶς ὥστε νὰ παρηγορῶμεν ἄλλους μὲ τὴν αὐτὴν παρηγορίαν ἣν ἐλάβομεν. Ποίησον πᾶσαν ἀπαλλαγὴν νὰ περισσεύῃ εἰς δόξαν σου, διατηρῶν τὴν ἐκκλησίαν σου ἐν ἑνότητι καὶ ἀληθείᾳ ἕως ὅτου πᾶσα λύπη ὑποχωρήσῃ εἰς εὐχαριστίαν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →